Nad ziemią. Uczucia nie do ugaszenia. Tom 2

„Świat jest okrutnym i niesprawiedliwym miejscem. Każdy z nas w pewnej chwili dochodzi do takiego wniosku, niestety. Zbierane przez całe życie doświadczenia powodują, że stajemy się zgorzkniali, a wszystko widzimy w ciemnych barwach”.

DOBRZE, ŻE… miałam obok siebie „Nad ziemią” i mogłam szybko zabrać się za lekturę, bo „Pod wodą” zakończyło się tak, że… WOW. Magdalena Szponar umie wstrząsnąć czytelnikiem (bohaterami trochę też). Ja to cenię, ale tylko dlatego że miałam drugą część pod ręką.

„Nad ziemią” daje odpowiedzi na wszystkie nurtujące się pytania. Poznajemy tajemnice z przeszłości bohaterów i ich dawne życie. W tej części poczułam z nimi jeszcze większą więź, bo jednak lubię, gdy „znam” bohaterów od ich dobrej i mocnej oraz słabej strony. Ten tom pozwolił mi na obie te rzeczy.

Relacja bohaterów jest bardzo skomplikowana i w sumie… dzięki temu dużo się dzieje, ale przy Idze i Olku można sobie rwać włosy z głowy. Przewija się między nimi multum niedopowiedzeń i strachu. A oni sami mają mechanizm obronny, który zmusza ich do ucieczki. Ta ich cecha doprowadzała mnie do szału, bo chciałam, żeby mieli łatwiej, a oni sami utrudniali sobie własne szczęście. Jednak autorka opisała ich sytuacje i podejście do wydarzeń w taki sposób, że to wszystko było tego warte.

Jeśli macie ochotę na szalonych, mrocznych i pełnych uczuć bohaterów to seria „Uczucia nie do ugaszenia” jest lekturą, która rozpali zmysły.

Absolutnie dobra książka z gatunku obyczajówki z romansem w tle. Miała drobne mankamenty, ale wynagradza je ciekawa fabuła, którą szybko się czyta. Autorka umiejętnie gra na uczuciach czytelnika. W mojej opinii było to trochę męczące, dlaczego para bohaterów nie może się "dotrzeć", takie szukanie wymówki na wyrost. Niemniej uważam, że sama książka jest naprawdę chwytliwa i wciągająca. To do czego mogłabym się przyczepić to moim zdaniem zbyt rozległe opisy poświęcone pracy bohatera, które niekiedy wydawały się nie mieć końca.

Była pierwsza część serii Żywioły Magdaleny Szponar, więc musi być i druga. A w niej ciąg dalszy losów Igi i Olka. Czy uda im się w końcu wyjaśnić sobie wszystko ?

Iga jest w ciąży i zarówno ją to uszczęśliwia jak i przeraża. Powiecie, że to normalne. Każda kobieta jest na swój sposób przerażona tym czy podoła swojej nowej roli, czy będzie dobrą matką itp itd. Ale powody przez które przerażona jest Iga są zupełnie inne. Wisi nad nią przeszłość, widmo ówczesnej straty. Ta z pozoru silna kobieta, która odważnie stawia czoła codzienności, jest w rzeczywistości niezwykle krucha i brak jej pewności siebie. Boi się tego jak zareaguje Olek, jak odbierze te informacje o owocu ich miłości. No tak, Iga go kocha ale czy on ją też ? Kobieta jest pewna tylko tego, że chce tego dziecka. Nic więcej nie jest dla niej oczywiste.

Czytając byłam na nich zła, zarówno na Igę jak i Olka. Tak zawzięcie się motali, tak dawali się ponieść emocjom i błędnym przekonaniom, że szlag trafiał. Już już pewna byłam, że będzie lepiej, że w końcu sobie wszystko wytłumaczą, a tu … Pstryczek w nos od losu, czy autorki ? Znów sobie ubzdurali coś, znów wyciągnęli błędne wnioski. I w efekcie sama doszłam do wniosku, że między tą dwójką od początku wybuchło silne uczucie, lecz nie miało ono czasu na to by się ugruntować. Żeby uczucie przetrwało, miało moc, musi mieć silne fundamenty. A tu nagle wylądowali w łóżku, czaili się ale oboje mieli wiele innych spraw na głowie i nie mieli czasu skupić się na tych uczuciach, zbudować mocnych fundamentów dla związku. Nie mieli też wciąż tej pewności , że drugie chce tego samego. Ta niepewność, brak zaufania, plus cienie z przeszłości stały się podstawą tej historii.

Często powtarzam, że najlepszą książką jest ta, która wyzwala emocje. A tu to mamy. Emocje są w niej i wyzwala je w nas. To historia, z którą możemy się utożsamiać, taka o ludziach z krwi i kości, nieidealnych, po przejściach, popełniających błędy. Ale błędy często da się naprawić. Przeszłość już też jest za nami, lecz często zbiera żniwa, zostawia blizny, ale trzeba przeć do przodu. Czy dadzą radę zbudować wspólną przyszłość ?

Olek też się boi. Nieświadomy z początku przyczyny milczenia ze strony Igi, ma niemało na głowie. Zaniedbał rodzinę i dopiero śmierć matki, uświadomiła mu jak wiele stracił, z czego zrezygnował z powodu dumy. Fakt, stał się wartościowym człowiekiem, godnym podziwu strażakiem, ale czy mógł to rozegrać inaczej? Teraz firma i brat, który nią zarządza, potrzebują pomocy. Dochodzą do tego wyrzuty sumienia po tym co stało się z jednym ze strażaków będących pod dowództwem Olka. To niemałe obciążenie dla psychiki naszego bohatera, przez co Iga zeszła na dalszy plan. Kiedy będzie tego żałował ?

“Uczucia nie do ugaszenia” to dwie części pięknej historii, pokazującej po prostu ludzi, którzy się pogubili w życiu i starają się wrócić na właściwą drogę. To opowieść o nie tylko dwójce ludzi, którzy się kochają, ale też o wartości przyjaźni , o lojalności, o tym jak ważna jest rodzina, wsparcie w trudnych chwilach. Autorka w obu częściach pięknie opisuje pracę strażaków, uświadamia jak ważny jest to zawód i jak wymagający. To książki jakich powinno być więcej. Takie, po które warto sięgnąć i cieszę się, że to zrobiłam. Szczerze radzę byście też to zrobili, bo naprawdę wątpię, żeby ktoś tego żałował.

Jeszcze raz dziękuję autorce i Wydawnictwu Amare za te emocjonujące książki i współpracę :)

Mieliście kiedyś ochotę nawtykać bohaterom książki za ich zachowanie? 😂😂😂

Czytając "Nad ziemią", czyli drugą część #uczucianiedougaszenia autorstwa Magdy Szponar, w której poznajemy dalsze losy dziennikarki i strażaka, miałam ochotę przemówić do rozumu zarówno Idze, jak i Olkowi i trochę pomóc im przeprowadzić wreszcie szczerą rozmowę. Chyba wspominałam już, że Magda stworzyła bardzo upartych i charakternych bohaterów. Ale nie tylko te cechy były przeszkodą w komunikacji. Przeszłość, która powodowała obawy, strach, który paraliżował, nieprzepracowany traumy, które nie pozwalały iść dalej.

Autorka bardzo dokładnie opisuje stan psychiczny bohaterów, poruszając przy tym ważne tematy, takie jak brak akceptacji i chęć ciągłego kontrolowania ze strony rodziców, znęcanie się czy utrata dziecka.

Ta część była niezwykle wzruszająca. Kiedy czytałam list napisany przez Igę nie mogłam powstrzymać łez, a epilog rozwalił mnie po raz drugi.

A wiecie, co najbardziej mnie się spodobało? To, że autorka umiała zaangażować czytelnika emocjonalnie. Byłam w tej historii, poczułam ja, przeżywałam i wiem, że pozostanie ona ze mną na długo. A właśnie takie książki dostają ode mnie najwyższe noty.

Polecam 👍

Cześć Moliki. Dziś wyczekiwany piątek. Jakie plany czytelnicze?

„Nad ziemią” Magdalena Szponar, wydawnictwo AmAre. To druga cześć dylogii „Uczucia nie do ugaszenia”.

Dobrze, że pod ręką miałam drugi tom, ponieważ pierwszy skończył się w taki sposób, że ciężko by było być cierpliwym i czekać na kontynuacje.

Niestety przeszłość depcze po piętach zarówno Idze jak i Olkowi, co powoduje, że para oddala się od siebie. Pojawia się zazdrość, skrywane tajemnice, brak zaufania, szanse na udaną relacje stają się coraz mniejsze.

Oboje walczą z demonami przeszłości, a także z samym sobą.

On musi uporać się z problemami finansowymi rodzinnej firmy.

Ona z obawą o dziecko, które nosi pod sercem.

Co przyniesie ponowne spotkanie Igi i Olka ?

Czy będą w stanie przezwyciężyć wszystkie problemy?

Książkę czytałam z zapartym tchem. kibicowałam bohaterom aby odnaleźli drogę do własnego szczęścia.

Autorka stworzyła piękną historie, w której poznajemy dalsze losy bohaterów takich jak my pełnych rozterek, popełniających błędy.

W książce zostaje poruszonych sporo trudnych i życiowych tematów, a jednym z ważniejszych jest brak rozmowy.

Wskazanie, że warto rozmawiać, ponieważ brak szczerej rozmowy pomiędzy dwojgiem ludzi może doprowadzić do błędnych wniosków, które tylko nawarstwiają problemy.

Kolejnym tematem jakie autorka porusza to trudne relacje rodzinne, Olka oraz jego ojca, który jest dość szorstki i stanowczy, a przy tym bardzo zasadniczy.

Epilog jest idealnym zwieńczeniem zakończenia całej dylogii, jak letni wiatr zapowiadający nadchodzące piękne dni przyszłości.

Polecam z całego serca obie książki.

„Dzień po dniu, tydzień po tygodniu, miesiąc za miesiącem. Życie przepływało nam przez palce, czy tego chcieliśmy, czy nie. Ile zmarnowanych szans? Ile chwil, które mogłyby być inne, gdybyśmy tylko mieli w sobie, choć odrobinę odwagi”.

Nowina, którą usłyszała, Iga zmieniła, drastycznie jej priorytety. Zrezygnowała z pracy, z wielkiego miasta i postanowiła wrócić do rodziców. Olek również przeżywa swoje dramaty. Mężczyzna nie radzi sobie z całą sytuacją. Nie potrafi zawalczyć o miłość. Związek zakochanych wisi na włosku. Czy będą w stanie mimo wszystko się odnaleźć?

Bohaterowie w tej części są bardzo zagubieni. Dziwne zbiegi okoliczności jeszcze bardziej oddalają ich od siebie. Źle odczytane sytuację i podsłuchane strzępki rozmów powodują wiele krzywd. Nie potrafią przez to przełamać się i wykonać pierwszego kroku. Potrzebna jest pomoc najbliższych. A ilu takich ludzi żyje na świecie. Marnują cenny czas na unoszenie się dumą, zamiast spędzać go z najbliższymi. Niejednokrotnie miałam ochotę nimi potrząsnąć. Czekałam tylko na moment, aż się ogarną i zaczną działać. Czy się doczekałam? Tego zdradzić nie mogę, sami musicie sprawdzić.

Po zaskakującym zakończeniu pierwszego tomu nie mogłam się doczekać dalszych losów bohaterów. Obawiałam się tego, co tu zastanę. Ten tom jest jeszcze bardziej emocjonujący niż pierwszy. W trakcie czytania towarzyszył mi cały wachlarz emocji. Wielokrotnie wzruszyłam się, a nawet popłakałam podczas lektury. Jak tylko zaczęłam, to już wiedziałam, że przepadłam. Nie mogłam oderwać się, aż nie dokończyłam książki. Cieszę się, że dałam szansę tej historii.

Historia Igi i Olka tak mocno pochłonęła moją uwagę, że wprost nie mogłam doczekać się momentu, gdy sięgnę po jej kontynuację. Drugą część zaczęłam jeszcze tego samego dnia. Przyznaję - pochłonęłam tę pozycję w kilka godzin, ale całą winą obarczam autorkę i to, jak dobrą historię stworzyła. No ale okej, ja tutaj słodzę, ale jak oceniam całą dylogię ostatecznie?

Choć Iga i Olek przeszli sporo, to pragnęli spróbować wspólnego życia. Jednak przeszłość nieustannie o sobie przypomina, a liczne tajemnice zaczynają się nawarstwiać, co prowadzi do kolejnych nieporozumień. Wkrótce w ich relacji pojawia się zazdrość i brak zaufania... Ponowne spotkanie zakochanych na nowo daje im nadzieję na szczęśliwe zakończenie. By się to udało, czeka ich prawdziwa walka ze swoimi demonami i licznymi przeszkodami, jakie stają na ich drodze. Czy odnajdą w sobie na tyle siły, by je pokonać?

Główni bohaterowie sprawili, że po raz kolejny nie mogłam się oderwać od lektury, a moja ciekawość w pewnym momencie osiągnęła punkt krytyczny. Iga wzbudziła we mnie dużo irytacji swoim postępowaniem, choć byłam w stanie je zrozumieć. Kobieta ta wiele przeszła w swoim życiu, a niewyleczone traumy mają ogromny wpływ na nasze życie - tego się nie da ukryć. Nie mogę nic jednak poradzić na to, że w pewnym momencie miałam ochotę wejść do tej książki i nagadać Idze. Tak, bywam czasem nerwowa, nie oceniajcie mnie.

Po drugiej stronie barykady jest Olek, który nie okazał się wcale lepszy. Myślę, że w odniesieniu do tych dwojga idealnie sprawdzi się powiedzenie, że swój do swego ciągnie - oboje są piekielnie uparci, zawzięci i w gorącej wodzie kąpani. Jest w nich jednak coś takiego, co po prostu sprawiło, że realnie się do nich przywiązałam i nie chciałam, by moja przygoda z nimi zakończyła się tak szybko. No ale niestety, nie potrafiłam spowolnić swojego czytania, więc drugi tom pochłonęłam w kilka godzin.

Magdalena Szponar po raz drugi pokazała mi, jak mocno potrafi namieszać w życiu swoich bohaterów, nie zapominając jednak o ważnych wątkach, które w pewien sposób stanowią wyjaśnienie ich postępowania. Sytuacja Igi była bardzo trudna i absolutnie nikomu nie życzę przechodzić przez coś takiego. Cieszę się, że autorka postanowiła wpleść taki wątek do swojej powieści i że zrobiła to tak delikatnie, a jednak bardzo szczegółowo i dokładnie. Na wszelkie pochwały zasługuje również rzeczowe przedstawienie pracy strażaków oraz przykładowe opisy akcji – po raz kolejny wyrażam swój podziw w stosunku do osób, które pracują w tym zawodzie.

Nad ziemią to bardzo dobra kontynuacja, a jednocześnie zakończenie historii Igi i Olka. Jak wspomniałam wyżej, związałam się emocjonalnie z tymi bohaterami i będzie mi ich bardzo brakować. Z chęcią również sięgnę po inne powieści autorki, ale i po historię Marty i Rafała - najlepszych przyjaciół naszych głównych bohaterów.

Jeśli potrzebujecie wciągającego romansu, w którym nie brakuje emocji i dramatów, to koniecznie sięgnijcie po tę dylogię - myślę, że się nie zawiedziecie.

Czwarta część żywiołów gdzie ponownie spotykamy się z Igą i Olkiem a w tle mamy przyjemność słyszeć nadal o losach Marty i Rafała będących u boku swoich przyjaciół. Ta część znacznie się różni od poprzedniej. Tym razem możemy powiedzieć o historii gdzie toczy się życie Igi i gdzieś w oddali Olka gdyż ich związek nie potoczył się tak jakbyśmy tego oczekiwali…

Tajemnice Igi wzięły górę. Z biegiem czasu ich ciężar nadal rośnie i z dnia na dzień z pomocą psychologa i za namową przyjaciół uzmysławia sobie, że musi wreszcie wyjawić je Olkowi ale mimo to, jest to dla niej zbyt ciężkie. Niedopowiedzenia stale się piętrzą między bohaterami przez co gdy tylko postawią jeden krok w przód ku sobie chwile potem pokonują skok milowy w tył znacznie się cofając. Ta część to bardziej gra w kotka i myszkę a niestety czas nie jest tutaj sprzymierzeńcem… Iga walczy ze stresem i jest świadoma, że musi zadbać już nie tylko o siebie samą ale czy sama świadomość wystarczy ? Co jeśli nie poradzi sobie z problemami, które gromadzi nad sobą niczym chmury gradowe na własne życzenie? Kiedyś ten deszcz musi lunąć…

„Olek zasługiwał na prawdę, a ja nie umiałam zdobyć się na odwagę, by ją wyjawić. Bałam się reakcji i bólu, jaki mógł jej towarzyszyć. Znaleźliśmy więc złoty środek: napisałam list, który miałam zamiar wręczyć Olkowi w ramach prezentu. Wyjaśniłam w nim wszystkie wątpliwości, opisałam swoją przeszłość, to, co przeżyłam z Michałem, powiedziałam w nim wszystko”.

Oboje są przekonani co do własnych uczuć wobec drugiej osoby. Oboje nie mają już w sercu miejsca dla kogoś innego a mimo to pozwalają by ich obawy i wątpliwości miały przewagę nad tym czego tak naprawdę pragną. Jej zagraża własne zdrowie, które momentami wisi na włosku. On ryzykuje własnym życiem dla dobra innych poświęcając się cały. Jest bohaterem ratującym życie bezinteresownie chociaż ten zawód wybrał nie bez powodu, czego będziecie mogli się dowiedzieć już w tym tomie. Dlaczego tak wiele ryzykują rezygnując z własnego szczęścia? 😔

„Bycie strażakiem to nie tylko zawód, to przede wszystkim powołanie. Ktoś, kto nie czuje potrzeby serca, by wbiegać do płonących budynków i ratować ludzi, może być jedynie rzemieślnikiem. Strażakiem jest się wówczas, gdy płomień żarzy się w naszych klatkach piersiowych”.

Pomimo smutnej aury jaka towarzyszy tej książce czytałyśmy ją z zapartym tchem kibicując nieustannie tym dwóm uparciuchom. Byłyśmy przekonane, że któregoś dnia w końcu los na nowo pomoże im się odnaleźć aby potem ruszyli z kopyta w drodze po szczęście. Chociaż niedługo rzez zakończeniem książka wywołała w nas potok łez to zakończyłyśmy ją z dużym uśmiechem na buzi. jesteśmy przekonane, że całość przypadnie wam do gustu. A dla tych, którzy jeszcze nie mieli okazji czytać polecamy całą serie Czterech żywiołów począwszy od losów Marty i Rafała 😊🖤❤️

"Nad ziemią" jest drugim tomem dylogii Uczucia nie do ugaszenia z motywem strażackim w tle, opowiadającej historię Igi i Olka.

Magdalena Szponar wie jak zagrać na uczuciach i emocjach czytelnika, co pokazała już w pierwszej części. Gdy już myślimy, że wszystko zmierza ku dobremu, następuje nagły zwrot akcji i znów nic nie jest pewne. Bardzo lubię takie momenty w książkach i taką niepewność co do dalszych losów bohaterów. I to nawet jeśli miałam przeogromną ochotę mocno trzepnąć po uszach zarówno Igę, jak i Olka... Ale niestety, to oni sami musieli zawalczyć o siebie, przejrzeć na oczy. Dobrze że chociaż mieli wielkie wsparcie ze strony przyjaciół - Marty i Rafała. A o to, jak wiemy, w dzisiejszych czasach wcale nie tak łatwo. 

Ponownie widzimy jak łatwo tajemnice, niedopowiedzenia, domysły, pochopne wnioski, wiara w to, co się zobaczy czy usłyszy, demony z przeszłości, a przede wszystkim brak szczerej rozmowy mogą zniszczyć związek. Skumulowało się tego naprawdę dużo i momentami zastanawiałam się, czy aby autorka nie za bardzo daje Olkowi i Idze w kość? Ale to wszystko było tak angażujące, że nie potrafiłam przerwać. Gdy poznałam całą tę historię, doszłam do wniosku, że to Olkowi bardziej udało się przekonać mnie do siebie, a nawet zdobyć moje serce. Taki facet to skarb. Mimo popełnionych błędów, to on bardziej dojrzał, zmienił się i na pewno będzie mu łatwiej iść przez życie.

Książka dostarcza wielu emocji. Czujemy to, co bohaterowie. Miłość, ból, tęsknota, szczęście, strach i wewnętrzne rozterki - to wszystko jest bardzo namacalne i realne.

"Nad ziemią" to pełna emocji, wzruszeń i humoru powieść pokazująca, jak wielką przeszkodę do szczęścia mogą stanowić niedomówienia, sekrety i tajemnice. A także, że aby ruszyć do przodu, najpierw trzeba rozliczyć się z przeszłością. Polecam Wam tę dylogię. Ogień gwarantowany!

„Nie sądziłem, bym był w stanie pokochać kogokolwiek równie mocno. Iga była moim ogniem, moim powietrzem, moją wodą i ziemią. Wszystkimi żywiołami, które dopiero w połączeniu stanowiły jedno: sens mojego życia”.



Niekiedy zamykanie w sobie ciężkich chwil, złych emocji i udawanie, że ich nie ma. Nie jest najlepszym sposobem na radzenie sobie z nimi. Cały czas męczą umysł i serce, a złe wspomnienia wracają za każdym razem, gdy lęk i strach wkradają się w nasze życie. Nie pozwalają na cieszenie się życiem i tym, co nas spotyka. Bo w każdej dobrej chwili pojawiają się demony, które będą mówić, że nic nam się nie należy, że jesteśmy nikim. Z tym właśnie cały czas mierzyła się Iga, ale postanowiła zawalczyć o siebie, bo miała dla kogo je pokonać. Tylko czy kilka źle podjętych decyzji i niewyjawienie prawdy może sprawić, że Olek odwróci się od niej? On również starał się pozbierać po tym, co się wydarzyło, ale i naprawić relacje z rodzeństwem. Muszą pokonywać coraz to więcej zakrętów, a los kpi sobie z nich za każdym razem, gdy starają się coś wyjaśnić, a niedopowiedzeniom nie ma końca. Czy to skończy się dobrze? Czy pokonają swoje demony i będą, w stanie ruszyć dalej? I co najważniejsze czy będą szczęśliwi? Bo każdy zasługuje na szczęście i bycie kochanym.



Finał historii Igi i Olka sprawił, że co chwile miałam łzy w oczach i ściśnięte gardło z nadmiaru emocji. Magdalena Szponar po raz kolejny zaserwowała mi emocjonalny rollecestor. Cztery różne historie. Dwie pary i dwie serie tworzące jedną całość. „Cztery żywioły” i „Uczucia nie do ugaszenia” to historie pełne emocji, walki ze swoimi demonami i uczuciami, które odmieniają nasze życie, dając im to, o czym skrycie marzyli, ale nie wierzyli, że ich to spotka. Sile przyjaźni i rodzinie, która zawsze powinna wspierać i być blisko. O tym, jak niekiedy nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo jesteśmy silni, mimo że ktoś inny próbuje nas zniszczyć. O podnoszeniu się i zwyciężaniu. O odnajdowaniu ukojenia i bezpieczeństwa w tych właściwych ramionach. Cztery żywioły, z którymi muszą walczyć strażacy, a nie zawsze są doceniani za swoją pracę i poświęcenie. Żeby przeczytać tę historię, najpierw musicie przeczytać historię Marty i Rafała ich przyjaciół. Bo nie można czytać jednego bez drugiego. Mimo że są to dwie różne historie, to są powiązane ze sobą i nie wszystko może być jasne bez ich przeczytania. Po raz kolejny skradłaś moje serce i czekam na więcej. Gorąco polecam.

Traumatyczne doświadczenia mają to do siebie, że nawiedzają człowieka przez długi czas, stając się częścią jego istnienia. Trudno pokonać własne demony, które siedzą w głowie, zupełnie w pojedynkę, lecz niewiele łatwiej jest prosić o pomoc. W końcu samo przyznanie się, że ta pomoc jest nam niezbędna wydaje się być wyzwaniem ponad siły. Lecz przychodzi w życiu taki moment, że trzeba powiedzieć dość i zawalczyć o powrót na lepszą ścieżkę, bez zbędnego balastu i ograniczeń, które siedzą głęboko w człowieku. Jednak czy inni będą w stanie poczekać, zanim ułożymy sobie życie i będziemy gotowi na obranie nowego kierunku?

Iga i Olek nie skończyli jeszcze swojej historii. Oboje mają wiele do przemyślenia, a przede wszystkim muszą poradzić sobie z całym mnóstwem problemów, które piętrzyły się nad nimi od lat. Choć zdaje się to zadaniem ponad ich siły, to jednak mają dla kogo walczyć. Otoczeni miłością przyjaciół, rodziny, a przede wszystkim nieustannym przyciąganiem między sobą, mają szansę na wiele. Jedynie muszą odnaleźć odwagę, by o to zawalczyć. Nieporozumienia i niesłuszne domysły mogą się jednak stać między nimi kością niezgody, która doprowadzi do zrujnowania tych kruchych podstaw relacji, jaką udało im się zbudować. Okrutny los nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i stawiać będzie przed nimi kolejne zakręty. Jednak najwięcej zakrętów zbudują sobie sami, kolejnymi wyborami, których się podejmą. Czy z tak zawiłej ścieżki uda im się jeszcze zawrócić, by podjąć decyzję o wspólnej przyszłości w imię miłości, która nieoczekiwanie ich połączyła?

"Nad ziemią" to niestety zakończenie czytelniczej przygody z bohaterami, nad czym ogromnie ubolewam. To jedna z tych opowieści, która mogłaby mieć mnóstwo kolejnych rozdziałów czy tomów, a ja i tak czytałabym ją z przyjemnością. Magdalena Szponar stworzyła historię niesamowitą, naprawdę godną uwagi, bez miar wciągająca i szalenie realistyczną. Nie sądziłam, że tak będzie, jednak ten tom dosłownie pochłonęłam i zdaje się być jeszcze lepszy od swojego poprzednika, a przecież i poprzedniej części niczego nie brakowało. Magda i Olek to postaci, które naprawdę zasługiwały na swoje szczęśliwe zakończenie, ale jak to w życiu- nie zawsze dostaje się to, na co się zasługuje, więc z jeszcze większą ilością emocji poznawałam kolejne wydarzenia z tej powieści. Również postaci poboczne przykuwają uwagę swoimi rozterkami oraz ubarwiają lekturę. Nie zabraknie tu także brawurowych i niezwykle szczerych wzmianek odnośnie pracy strażaka. Lecz tym, co stanowi trzon książki, a zarazem jest istotną kwestią w codziennym życiu, to kwestia przeszłości i tego, jak znaczący ma wpływ na teraźniejszość. Bowiem nic nie potrafi zburzyć monotonii dnia codziennego ale i szansy na szczęście lepiej i skuteczniej niż niezaleczone traumy, które powracają jak bumerang, a upływ czasu nie jest w stanie powstrzymać ich intensywności. Lecz historia Igi i Olka to także przestroga dla wszystkich związków, wskazująca wyraźnie, że nawet najpiękniejsze uczucie nie ma szans bez zwyczajnej, szczerej rozmowy. To ona stanowi podwalinę każdej relacji i choć wydaje się prozaiczna przy porywach serca i ogarniającej namiętności, to potrafi zdziałać cuda, a przede wszystkim pozwala uniknąć mnóstwa niepotrzebnych sytuacji wynikających z niedopowiedzeń i domysłów. Ze swojej strony gorąco polecam całą dylogię, nie zabraknie w niej mnóstwa uczuć i zwrotów fabuły, które mogło napisać samo życie.

Recenzja

Premiera 15.09.2022 r.

„Nad ziemią” – Magdalena Szponar

Bohaterowie tym razem będą musieli zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu, zarówno z tymi dobrymi jak złymi. Niestety życie nie potrafi im dać jasnych wskazówek. Ciągle muszą walczyć z przeszłością, która coraz mocniej zaciska pętle na szyi.

Iga pod fasadą zimnej i opanowanej skrywa pewien sekret, który niszczy wszystko co napotka na swojej drodze. Będzie musiała wiele znieść i zawalczyć o swoje szczęście, miłość do strażaka i wolny umysł od wspomnień. W tej części widziałam jej delikatniejszą stronę. Niestety również tę osłabioną i smutną. Ale żeby wrócić na odpowiednie tory będzie musiała wiele przejść.

Olek przeżył już w życiu wiele i to na tym nie koniec. Los cały czas sprawia mu niemiłe niespodzianki, ale są także te dobre. Musi podjąć decyzje, których nigdy nie chciał, ale dzięki nim powróci do rodziny. Stanie się jej częścią. Oczywiście nie zabraknie walki o Igę, ale również tego, że zazdrość oślepiła go miejscami i przez nią nie mógł logicznie myśleć.

Ich relacja to zabawa w kotka i myszkę. Raz kiedy już jedno jest w stanie zawalczyć o drugie to coś się dzieje. Działa to w obie strony. Bohaterowie nie mogą dojść do porozumienia. Ciągle los im nie sprzyja. Sprawia przykre niespodzianki i tragedie. Ale są także momenty szczęścia, które wynagradza wszystko co złe.

Autorka ukazała ich relację jako mocną skomplikowaną. Tutaj niczego nie da się przewidzieć. Mijają się i przyciągają za razem. Nie ma między nimi balansu. A niedomówienia są gorsze niż brak rozmowy.

Tych dwoje czuje coś do siebie, ale z niewyjaśnionych przyczyn nie potrafią się otworzyć. Każde z nich boi się zranienia.

Nie mogło zabraknąć akcji strażackich, które jak zwykle poruszają serca i przyprawiają o łzy. To jak oni ratują ludzkie życie i nie wahają się ani chwili jest godne głębokiej pochwały. To nasi ziemscy bohaterowie, dla których ludzkie życie jest najważniejsze. O takich ludziach trzeba mówić z dumą i podziwem, bo dzięki nim wiele istot jest na tym świecie.

Autorka umie poruszyć czytelnicze serca. Czytałam z zapartym tchem, chociaż czasami ta ich huśtawka nastrojów troszkę mnie irytowała i męczyła. Miałam ochotę przemówić im do rozsądku, ale na szczęście w końcu coś drgnie.

Poznajcie dosyć zwariowane losy dwójki nieprzewidywalnych bohaterów, od których albo wieje zimno, albo czysty ogień.

8/10🔥

Za dużo kłamstw skutecznie zniszczyło związek tej dwójki. Zakochani potrzebowali oddechu, poukładania życia. Jednak nie wyszło to na dobre. Z każdym dniem było trudniej się do siebie odezwać, by zawalczyć o siebie. Gdyby nie brat Igi, być może drogi tej dwójki nigdy, by się nie połączyły. Olek brutalnie został postawiony do pionu, a także poznał jedną z wielu tajemnic Igi. Prawdę, która dała mu ogromne pokłady szcześcia. Tych dwoje połączy się w jedno, ale ich droga nie przestanie być usłana wybojami, które codziennie będą wpływać na ich życie.

-------

"Nad ziemią" to kontynuacja pierwszej części "Pod wodą". Świetna historia, o trudnej miłości, problemach życiowych i traumach z przeszłości. Wydaje się historią, która mogłaby się przydarzyć nie jednej z nas. Miłość, ból, tęsknota, szczęście i strach to wszystko, co ofiarowała nam ta książka. Idealnie pokazuje nam, jak traumy z przeszłości potrafią odbić się na teraźniejszości, dlatego tak ważna jest pomoc samej sobie, szczególnie, że wizyta u specjalisty już dawno przestała być postrzegana źle. Jestem pewna, że ta seria zdobędzie nie jedno czytelnicze serce.

👨🚒Kontynuacja historii przystojnego strażaka Olka i zwariowanej Igi

👉Miłość oparta jest na prawdzie i szczerych rozmowach.Niestety w przypadku bohaterów tego zabrakło.Oboje są dorosłymi osobami a zachowywali się jak dzieci-bładzili we mgle wierząc w to-co w części usłyszą lub zobaczą.Nie potrafili stawić czoła problemów odrazu jak się pojawiają,tylko odkładają w czasie raniąc siebie nawzajem.Przez takie zachowanie tracą cenny czas i szanse na szybsze szczęście we dwoje.

Powieść jest istnym zbiorem uwag-jak nie zachowywać się w związku,aby nie ranić ukochanej osoby!

Trzymałam kciuki,aby jak najszybciej porzucili dumę i zawalczyli o siebie.

Podobało mi się wplątanie do fabuły wyjazdów strażaków na akcje.Było to realistyczne z towarzyszącymi emocjami i obawami o zdrowie swoje i innych.

Oba tomy serii „uczucia nie do ugaszenia” są rewelacyjne.Nasycone emocjami i przepełnione wewnętrznymi rozterkami bohaterów.

Koniecznie sięgnijcie po tą serie.Polecam

Zanim prawda wyjdzie na jaw, trzeba podjąć wiele trudnych decyzji, tych dobrych jak i tych złych.

Doświadczenia z przeszłości nie dają o sobie tak łatwo zapomnieć, potrafią zniszczyć niejeden związek. A tym bardziej gdy brak zaufania i brak szczerości. Dla Olka i Igi kolejne spotkanie, to nadzieja na przezwyciężenie problemów. Demony, które ich otaczają dają o sobie znać na każdym kroku. Ona ma problemy rodzinne za to ona obawia się o dziecko, które nosi pod sercem. Czy odnajdą tą właściwą drogę do siebie i swoich serc?

Druga i zarazem finałowa część dylogii "Uczucia nie do ugaszenia" to bardzo lekka i przyjemna historia Olka i Igi. Po przeczytaniu pierwej części musiałam wiedzieć jak potoczą się dalsze losy bohaterów, byłam bardzo ich ciekawa. Co się wydarzy, czy dojdą do porozumienia, czy uczucie zwycięży? Dużo znaków zapytania.

Moim zdaniem ta cała historia to zabawa w kotka i myszkę. Najpierw on ucieka, ona chce go przeprosić i nic z tego nie wychodzi. Później ona ucieka, on chce ją przeprosić i nic z tego. Robią podchody jeden do drugiego. Ta historia to multum niedomówień, niedopowiedzeń. Brak porozumienia między bohaterami, chociaż się kochają zawsze staje im coś na drodze do szczęścia. Czuć to uczucie, które jest między bohaterami, czuć te emocje, które im towarzyszą. Bardzo współczułam tej dwójce, chciałam aby byli razem, chciałam aby w końcu przejrzeli na oczy i nie uciekali przed nieuniknionym.

Pomocną dłoń wyciągali do nich przyjaciele Marta i Rafał, takich przyjaciół powinno być więcej. Oni znali ich tajemnice i uczucia, które trudno było ugasić czymkolwiek.

Szczerą prawdą jest to, że najpierw trzeba rozliczyć się z przeszłością, aby zrobić krok naprzód. Trzeba poszukać wybaczenia i uporać się z duchami przeszłości, a wtedy wszystko się ułoży. Los jest przewrotny, mimo tego trzeba dążyć do celu nie oglądając się za siebie. Bohaterowie przejrzeli na oczy i dostali cenną lekcję od życia oraz malutkie szczęście, które ich połączyło. Zakończenie nie mogło być lepsze.

Pamiętacie, kilka dni temu wstawiłam recenzję "Pod wodą"? Zakończenie tej historii było takie, że na gwałt potrzebowałam kontynuacji i na szczęście od razu je dostałam.

Nasza dwójka głównych bohaterów, czyli Iga i Olek, nadal nie mogą zapomnieć o traumatycznych przeżyciach z przeszłości. Iga panicznie boi się wyjawić Olkowi prawdę i wyznać ukrywane sekrety. Na domiar złego, pojawiają się nowe kompilacje, które oddalają tę dwójkę od siebie. Niedopowiedzenia mnożą się w zastraszającym tempie, a niewyjaśnione sprawy, rujnują ich relacje. Co skrywa Iga? Czy znajdzie siłę, aby wyznać prawdę Olkowi? Jak zareaguje strażak, gdy pozna tajemnice dziewczyny?

Oj Madzia, w tym tomie nie oszczędzałaś swoich bohaterów. Ta dwójka musiała mierzyć się z ciągłymi przeciwnościami losu, niedopowiedzeniami, ucieczką od problemów i narastającymi kłopotami. Sama nie wiem, komu bardziej współczułam. Czułam tęsknotę Olka, ale i bezradność Igi. Chciałabym im pomóc, ale mogli pomóc sobie tylko szczerą rozmową, której zabrakło.... Miejscami, miałam ochotę nimi potrząsnąć. Widać, że się kochali, a nie potrafili w pełni otworzyć się przed sobą, porozmawiać. Sytuację próbowali ratować przyjaciele. Muszę przyznać, że chciałabym mieć takich przyjaciół wokół siebie. Zakochani mogli na nich liczyć.

Ostatni tom serii to rollercoaster emocji. Kiedy już wydawało mi się, że będzie dobrze, następował nagły zwrot akcji i znów wszystko legło w gruzach. Magda, w pewnym momencie mój poziom "wk*®wu" osiągnął najwyższy level.😂 Brrr! No myślę, niech ktoś mu w końcu powie o "tym"! 😂 Kiedy nastąpił "ten" moment, kamień spadł mi z serca. Nastąpiło takie "ufff". Jak to zwykle bywa u Magdy, nie na długo. 😂

Jestem cholernie zaintrygowana Maksem i jego nowa Pani Dyrektor. Aj... Czekam na romans biurowy..🤤

Kochani, "Nad ziemią" to idealne zakończenie tej wspaniałej serii. Znajdziecie w niej ogrom emocji. Trochę się powkurzacie, zdenerwujecie, popłaczecie, rozpalicie zmysły i się pośmiejecie. Jeśli lubicie historię ze strażakami w tle, to polecam 💜

,,Nad ziemią" to książka, która pokazuje, że zaufanie jest to podstawa udanego związku, lecz trzeba pamiętać, że milczenie, czyli brak szczerej rozmowy może złamać niejedno serce!

Uczucia nie do ugaszenia to seria, która mnie zaskoczyła w wielu aspektach! Po pierwsze, premiery są równocześnie w jednym dniu, po drugie oba tomy dotyczą jednej pary, a co za tym idzie, że na dalsze losy bohaterów nie musimy czekać, dla osoby niecierpliwej takiej, jaką jestem ja, jest to coś fantastycznego! Po trzecie przepadłam, ponieważ historia Igi i Olka porusza bardzo wiele istotnych wątków! Autorka skupiła się na dogłębnej kreacji bohaterów, która z punktu widzenia czytelnika nie jest łatwa!

,,Nad ziemią" ten tytuł doskonale odzwierciedla to, co się znajduje w książce, bohaterowie lawirują wokół siebie, zarówno fizycznie, jak i psychicznie, a to wszystko z braku rozmowy! Czy ich drogi się zejdą? Tego to ja już nie zdradzę!

Autorka pokazuje, że wyleczenie się z traumy to jest bardzo czasochłonny proces, ale pierwszym krokiem do jego podjęcia jest zrozumienie, że pomoc jest potrzebna i tutaj dosyć często ważną rolę odgrywają przyjaciele, którzy pomogą zrobić ten pierwszy krok!

,,Nad wodą" to książka, która mnie zachwyciła prostotą, ponieważ nie ma tutaj nic, co by wykraczało poza normy, każde zachowanie bohaterów jest w jakiś sposób uzasadnione, mimo tego, że w niektórych sytuacjach wydaje się, że człowiek postąpiłby odwrotnie, niż działali bohaterowie, to należy pamiętać, że jeśli podejmujemy decyzje pod wpływem emocji, nie zawsze będą one racjonalne.

Autorka nie oszczędzała bohaterów w książce, zmusiła ich do walki, która nie była łatwa, ze względu na to, że dotyczyła ich samych, musieli zmierzyć się z demonami przeszłości, które ich nawiedzały dzień w dzień.

Czy polecam serię? Tak, tak, i jeszcze raz tak! Znajdziecie w niej miłość, pożądanie, rozpacz i nadzieję, ale co jest dla mnie najważniejsze, to poczucie, że Iga i Olek, to przyjaciele, z którymi wiąże was niewidzialna nić! Cała książka jest napisana w taki sposób, że nie ma w niej przepaści pomiędzy fikcją a rzeczywistością! Polecam!

"Tylko życie poświęcone innym jest warte przeżycia.". ~ Albert Einstein

Dalsze losy Igi i Olka. Obydwoje walczą z przeszłością by móc być razem szczęśliwi. Jednak nie jest to takie łatwe. Kiedy jedno chce walczyć to drugie się jakby wycofuje. Byłam okropnie zła momentami na bohaterów. Już dawno mogło być dobrze no ale czasem źle podjęte decyzje i splot różnych wydarzeń sprawiają, że wszystko się komplikuje.

Autorka jak zwykle zaserwowała nam książkę niezwykle emocjonującą. Taką, którą chciałoby się by miała nawet i 500 stron bo tak trudno się rozstać z bohaterami. No ale niestety jest to dylogia i rozstać się w końcu trzeba było.

Brak zaufania, dużo niedomówień no i pewne tajemnice. Te rzeczy w głównej mierze przyczyniły się do tego, że relacja bohaterów była tak, hmm... Niestabilna. Tak bym to nazwała.

Każde z nich przeżywa swoje wewnętrzne piekło. Przeszli i właściwie wciąż przechodzą przez trudny czas. U każdego z nich się coś skomplikowało przez co mają problem z zaufaniem i oddaniem.

Dużo więcej się dzieje w tomie drugim niż w pierwszym. Tak skupiliśmy się na poznaniu się bohaterów. Teraz skupiamy się na ich osobistych problemach i walce o relacje, jaka ich łączy. To już level wyżej. Bardzo się cieszę, że autorka poszła w tę stronę i tak a nie inaczej poprowadziła tę historię bo było naprawdę niezwykłe ciekawie.

Polecam wam całą dylogię z czystym sumieniem.

Tajemnice, sekrety, niedopowiedzenia potrafią zniszczyć nawet najbardziej udany związek. Potrafiąc sprawić, że nie jesteśmy pewni miłości tej drugiej osoby. Przed Igą i Olkiem niełatwy czas. On zmaga się z wyrzutami sumienia względem rodziny. Powrót do niej, stan jego matki, to jak bardzo czuje się winny, że nie był przy niej, kiedy powinien. Mężczyzna tłamsi to wszystko w sobie, a zachowanie jego ojca nic mu nie ułatwia. Również Iga ma swoje problemy, traumy z przeszłości, które bardzo mocno na nią wpływają. Wie, że Olek zasługuje naprawdę, wie, że może mu zaufać, a mimo to nie robi tego. Zmaga się z wszystkim sama, co nie wpływa dobrze ani na nią, ani na ich związek. Choć oboje kochają, są pewni, że znaleźli miłość życia, brak rozmowy, ukrywanie pewnych spraw sprawiają, że nie układa się tak dobrze, jak by chcieli, jak powinno. Czy odważą się na rozmowę, w której odkryją wszystkie karty? Czy Olek zajmie się rodzinną firmą? Czy miłość tej dwójki będzie na tyle silna, aby przetrwać wszystko?

Tom pierwszy skończył się tak, że bardzo się cieszyłam z faktu, że nie muszę czekać na kontynuację, bo mam ją już w domu. Oczekiwania miałam nie małe, w końcu autorka postawiła sobie bardzo wysoką poprzeczkę, piszą tak świetną pozycję. Czy drugi tom był na tym samym poziomie? Według mnie zdecydowanie tak. Książka była świetna, wciągała od samego początku i to tak bardzo, że nie mogłam się od niej oderwać aż do ostatniej strony. Podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji, były momenty z łzami wzruszenia, ze śmiechem, a także takie, w których aż kipiałam ze złości. To wszystko sprawiło, że to jedna z tych pozycji, o której nie zapomnę zbyt szybko.

Bohaterowie pozostali ciekawi, dobrze wykreowani, wywoływali swoim zachowaniem emocje. Nie zawsze były one pozytywne, jednak ogólnie oboje ich nadal lubiłam. Zarówno Iga, jak i Olek trochę się zmienili, jednak jak musicie już odkryć sami, a uwierzcie warto.

„Nad ziemią” to zdecydowanie świetna książka wywołująca wiele emocji w czytelniku. Z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

"Życie przepływało nam przez palce(...) Ile zmarnowanych szans? Ile chwil, które mogły być inne, gdybyśmy tylko mieli w sobie choć odrobinę odwagi."

Przez tajemnice i przeszłość Iga i Olek rozstali się. Gdyby nie duma i upór razem mogliby cieszyć się miłością i tym co z tej miłości powstało. Zabrakło rozmowy i teraz Iga w samotności przeżywa chwile, które powinny być pełne radości. Niestety takie nie są. Towarzyszy jej strach. Do tego musi przepracować wydarzenia z przeszłości. Sama tego nie zrobi. Pomaga jej przyjaciel.

Olek stara się odbudować relacje ze swoją rodziną. Próbuje także uratować rodzinną firmę. Jednak nie może zapomnieć o dziewczynie, która zawładnęła jego sercem.

Tęsknią za sobą lecz żadne nie chce zrobić tego pierwszego kroku.

Czy ich uczucia będą tak silne, że przetrwają próbę czasu? Co musi się wydarzyć, aby w końcu szczerze ze sobą porozmawiali?

Nie wiem czy to wina autorki i tego, że stworzyła tak cudowną historię czy wina leży po stronie "tych dni" 😉 ale prawie całą drugą część czytałam ze łzami w oczach! Ile tu emocji!! Do końca czytałam książkę z taką niepewnością i strachem o bohaterów. Bałam się o to co jeszcze autorka wymyśliła dla Olka i Igi i że to nie skończy się dobrze!

Jestem też pod wrażeniem tego jak pani Magdalena świetnie opisała pracę strażaków ale też uczucia towarzyszące partnerkom/żonom strażaków. Było czuć, że autorka wie o czym pisze, że zna to doskonale. Strażak to nie tylko zawód, to przede wszystkim misja. Ciężka i odpowiedzialna.

"Pod wodą" i "Nad ziemią" to zdecydowanie moje ulubione książki z tego miesiąca!!

Obiecałam i jest, dalsza część losów Igi i Olka. Ta dwójka została wystawiona na niezłą próbę, i niestety ich życie nie układa się bajkowo i kolorowo. Dlaczego? A dlatego, że skrywane tajemnice, brak zaufania, no i niedopowiedzenia skutecznie ich od siebie oddalili. Jednak, czy na zawsze? Co się wydarzy gdy ta dwójka znów stanie na swojej drodze? Otóż znów, wybuchnie uczucie, bo to niezaprzeczalnie widać, że ta para się kocha... aczkolwiek niestety, czy wybaczą sobie wszystko?

Podobało mi się to, że Autorka trzyma poziom, nie nudzi czytelnika, dzieje się dużo. Na plus jest ukazanie pracy strażaka, ich akcji i tych zwyczajnych i tych bardzo poważnych, które zagrażają życiu, a nam pozwalają przemyśleć sobie pewne rzeczy.. Polubiłam tą historię, jednak nie jest ona idealna.. Muszę przyznać, że zachowanie bohaterów w pewnym momencie zaczęło mnie irytować, bo ile można żyć w takiej niepewmosci? Są sytuację w których trzeba mówić wprost co się myśli, czuje, przeżywa.. Oboje przechodzą trudne chwile, jednak po to właśnie jest miłość żeby mierzyć się razem z tą trudnością.. a nie uciekać, a potem mieć pretensje 🙈 To taki drobny niuansik, który wyłapałam. Na szczęście Autorka wszystko wynagrodziła mi zakończeniem, za co bardzo dziękuję 🤭🥰. Jednak wiem, że bardzo pozytywnie będę myśleć o tej historii.