Nad rzeką wspomnień

Sięgając po powieści obyczajowe zawsze mam nadzieje, że poruszy mnie nie tylko przedstawiona historia, lecz to, co wokół, jej otoczka. Bohaterowie, ich życiowe wybory i dylematy pozostaną w mej pamięci, będą dla mnie również pewnego rodzaju drogowskazem. Równocześnie otoczenie wokół której rozgrywa się akcja ma dla mnie znaczenie.

Te wszystkie czynniki połączone w jedną całość, tworzą powieść, którą będę wspominał. Tak samo jest z najnowszą książką Moniki A. Oleksy.

„Nad rzeką wspomnień” ukazuje historię, która chwyta za serce. Jej bohaterka, 32- letnia Daria pozostanie w mej pamięci. A malownicze opisy dodają kolorytu całej historii. Pani Monika w lekki sposób utkała historię wzruszającą, historię, która pozwala w pełni nas rozczuli.

„Nad rzeką wspomnień” to niezwykła podróż do miejsc nie tylko urokliwych, lecz budzących wspomnienia najlepszych wakacji. Malowniczy zakątek nad Bugiem zaprasza nas swoimi urodzajami, swoim pięknem przyrody.

Natomiast Pani Monika zaprasza nas do świata Darii, która otrzymuje zlecenie napisania biografii znanego biznesmena. Mężczyzna dotychczas strzegł swojej prywatności. Daria przyjeżdża do Świerż. Miejsca pięknego i tajemniczego zarazem. Jego mieszkańcy również kryją wiele tajemnic, które Daria będzie chciała poznać. Czy kobieta odnajdzie się w nowym miejscu? Czy mieszkańcy przyjmą ją z otwartymi rękami?

Pewne jest to, że warto poznać tę historię. Dodatkowych dreszczy emocji zapewni nam wątek dotyczący pewnej dziewczynki, która nocą pojawia się w sypialni Darii. Natomiast poznając historię Malwiny Różańskiej nie będziemy mogli oderwać się od lektury, do czasu znalezienia odpowiedzi na pytanie - dlaczego przed dwudziestu lat zniknęła ona z życia Darii.

„Nad rzeką wspomnień” to powieść, którą mogę polecić miłośnikom powieści obyczajowych. Jeśli kochacie historie, które rysują w wyobraźni barwne obrazy, to najnowsza książka Pani Moniki jest tą, którą mogę zdecydowanie Wam polecić. Poruszająca historia, malownicze obrazy i lekki styl sprawiają, że „Nad rzeką wspomnień” to powieść, którą będę długo wspominał.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Filia [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Hej, cześć i czołem 🖐🏻

Lubicie poznawać nowe pisarki bądź nowych pisarzy?

U mnie ostatnio gości bardzo dużo nowych autorek i autorów. Jedne spotkania są bardziej udane, inne mniej, a jeszcze inne to czasem pomyłka 🙊 Ale jak mnie znacie, to wiecie, że mimo iż czasem spotkanie z kimś nowym nie jest udane, nie mówię "nie". Ciekawe jak było tym razem 🤔 Zapraszam poniżej na recenzję przedpremierową! 🤩

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Daria podejmuje się zlecenia napisania biografii pewnego znanego biznesmena. Przyjeżdża do zleceniodawcy i zaczyna z nim pracować nad powieścią. Jednak kobietę niepokoi ciężka atmosfera, którą czuje na miejscu, ale również dziewczynka, która pojawia się nocami w jej pokoju. Czy Daria dowie się prawdy o gospodarzach, miejscu pobytu oraz o swojej przeszłości?

💭

Pisarka Monika A. Oleksa od samego początku urzekła mnie swoim piórem, które jest nader lekkie i przyjemne. Powieść porywa czytelnika i mimo, że jest to literatura obyczajowa czuć nutkę niepewności, grozy. Autorka w bardzo ciekawy i intrygujący sposób poprowadziła całą tę fabułę. Myślałam, że to będzie taka lektura nie do myślenia, jednak myliłam się, bo mój mały móżdżek cały czas pracował na najwyższych obrotach, żeby ogarnąć co, gdzie, jak, dlaczego 🙊 Powiem Wam, że momentami miałam też ciarki na ciele, bo przerażało mnie to, co tutaj zastałam, ale również nie dowierzałam temu wszystkiemu 😳 Wszystkiego się spodziewałam, ale tego nie 😅 Historia, jak jej bohaterowie, przyciągają i zarazem budzą zainteresowanie, ale przede wszystkim nie nudzą. Emocje, tajemnica - to jest odczuwalne na każdym kroku i to cały czas towarzyszy ów powieści. Nasza główna bohaterka Daria ma coś takiego w sobie, co przyciąga, ale zarazem też powoduje ogrom zaufania co do jej osoby. Polubiłam ją bardzo, ale to bardzo. Jeśli chodzi o zakończenie to spodziewałam się tego, ale wydawało mi się to zbyt proste 😅 no ale pisarka właśnie tak to poprowadziła. Oczywiście żeby była jasność, kompletnie mi to nie przeszkadzało, właśnie dzięki temu zostałam jeszcze bardziej zaskoczona 🙈🙊 Polecam! Jest to bardzo przyjemna powieść na te chłodne wieczory.

💭

Lektura ma swoją premierę 15.09!

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwofilia 🖤

💭

„Gdybyśmy uważniej potrafili słuchać innych i wierzyć, że często mają rację, mniej byśmy się kaleczyli odłamkami własnych zaciętości.”

Daria ma trzydzieści dwa lata, jest pełną optymizmu i wewnętrznego ciepła kobietą. Jest autorką poczytnych kryminałów. Jej życie nigdy nie było łatwe. W wieku trzynastu lat, nagle, bez słowa wyjaśnienia porzuciła ją matka. Została z ojcem i zimną, surową babką. Po studiach w końcu myślała, że znalazła swoje szczęście przy boku ukochanego mężczyzny. Niestety przyłapuje go na zdradzie, cały świat się wali. Pozostawia za sobą Wrocław i całe dotychczasowe życie i przenosi się nad morze. Kupuje piękny i urokliwy domek, przygarnia psa i wszystko stopniowo zaczyna się układać. Dość niespodziewanie otrzymuje propozycję napisania biografii znanego biznesmena, człowieka, który nade wszystko chroni swoją prywatność. Z pewnymi obawami wyrusza w podróż na drugi koniec Polski do nadbużańskich Świerży. Dwumiesięczny pobyt w tym malowniczym miejscu wiąże się z pewnymi warunkami, ściśle określonymi w umowie, którą Daria akceptuje. Atmosfera w tym domu jest bardzo specyficzna, przepełniona tajemnicami i niedopowiedzeniami. Darii zaczyna ukazywać się dziwna dziewczynka, kim jest to smutne dziecko? Coraz częściej w jej rozmowach z pracodawcą pada nazwisko jej matki. Dlaczego? Co ten człowiek ma wspólnego z kobietą, która tak niespodziewanie, dwadzieścia lat temu zniknęła z jej życia.

Gęsta atmosfera tajemniczości jest odczuwalna na każdym kroku, czy Daria da radę wytrzymać w tym miejscu? A może odkryte prawdy całkowicie zmienią jej życie. Akcja powieści toczy się bardzo łagodnie, spokojnie, wzbudza dreszczyk niepokoju. Tak jakby zło przysiadło i czeka na swoją chwilę. Autorka ma niesamowity, barwny, plastyczny styl, z wyczuciem i subtelnością bawi się słowem. Daria od razu skradła moje serce, niesamowita, inteligentna, serdeczna, wrażliwa kobieta. Ma dar zjednywania sobie ludzi, chociaż bardzo ceni swoją samotność. W jej życie dość nieoczekiwanie wkracza Oleksandr, ochroniarz, pewny siebie, tajemniczy mężczyzna, który burzy jej spokój i zmysły.

Niesamowity, urzekający styl, emocje, szczypta magii i niepokojące tajemnice sprzed lat. Życie, które niesie złe i dobre niespodzianki. Dzieciństwo, w którym brak miłości i czułość. Trauma odrzucenia, która kładzie się cieniem na całym dorosłym życiu. Skuteczne wyparcie złych przeżyć, które daje pozorne poczucie spokoju. Niełatwe, odważne życiowe wybory, stawianie czoła przeciwnością losu. Prawdziwa, szczera, bezwarunkowa przyjaźń. Szczypta sensacji.

Niepowtarzalne piękno, urok i dzikość nadbużańskich rejonów – Autorka bardzo barwnie, realnie i naturalnie je ukazuje. Aż chciało by się wszystko zostawić i choć na chwilę się tam przenieść. Historia tamtych rejonów, ludzka życzliwość, bezinteresowność i gościnność.

Rewelacyjna, klimatyczna, nastrojowa powieść obyczajowa. Pisana wrażliwym sercem, bije z niej mądrość i piękno. Daje do myślenie, nie pozostawia obojętnym. Kruchość i ulotność życia. Bolesne tajemnice, które w końcu ujrzą światło dzienne. Serdecznie polecam w szczególności miłośnikom dobrych powieści obyczajowych, Tatiasza i jej książki :)