Nasze wczoraj. Na zawsze. Tom 1 (barwione brzegi)

"Kochając, wyrzekłem się dawnego siebie. Teraz w niczym nie przypominam tamtego chłopaka z dawnych lat. Nie mam rodziców. Nie mam siostry... Jestem sam. Wszystko przez to, że się zakochałem".

Daniel to chłopak z pasją. Żyje w szczęśliwej rodzinie. Przynajmniej do czasu, aż uświadamia sobie, jak wielki błąd popełnił. Zakochał się w dziewczynie, która powinna dla niego nie istnieć. Przynajmniej nie w taki sposób. Jednak walka serca i rozumu, jest zawsze jedną z tych najtrudniejszych. Do tego wiek dorastania. Kiedy z chłopca, staje się mężczyzną. Musi zapanować nad uczuciem. Za każdą możliwą cenę. A cena będzie wysoka...

Łucja jest kochana od zawsze. Wyczekana córka, idealna uczennica. A jednak jest coś, co męczy dziewczynę. Coś o czym nikomu nie może powiedzieć. Coś z czym sama nie potrafi się pogodzić. To nie powinno się zdarzyć, nie On. Każdy, tylko nie On. Zostaje ból, tęsknota i poczucie niesprawiedliwości. Czy da się z tym żyć?

Kontrowersyjna, to na pewno. Uczucie, które się pojawiło, nie miało żadnego prawa bytu. Do tego mamy tutaj dwoje młodych, dorastających dopiero ludzi. Poznających swoje ciała i ich reakcje. Swoje odczucia i uczucia. Patrząc z perspektywy dorosłej osoby, nie wiem, czy ja potrafiłbym poradzić sobie z taką burzą.

Do tego dochodzi życie nastolatków. Wzloty i upadki. Pierwsze złe decyzje i ich konsekwencje. A na koniec cios, który rzuca cień na życie obojga...

Niewątpliwie zarówno Daniel jak i Łucja potrzebowali wiele siły i wsparcia. Szczególnie wzajemnego. Tylko czy było to w ogóle możliwe...

Aniu, po raz kolejny mnie zaskoczyłaś. Nie mam pojęcia, czy potrafiłbym się odnaleźć w miłości, która niewątpliwie jest tragiczna. Sama czytając, miałam mieszane uczucia. Ale też czułam ukłucie serca, że bohaterów spotyka taka niesprawiedliwość. Zakończenie wycisnęło mi łzy z oczu, ale pozwoliło też złapać jeden drżący oddech i mieć wiarę, że jest szansa. Szansa dla Nich❤️

I cieszę się, że drugi tom mam pod ręką ❤️

Łucja, Daniel oraz ich rodzice są kochającą i wspierającą się rodziną. Nastoletnie rodzeństwo jest sobie bardzo bliskie. Daniel jako starszy brat poczuwa się w obowiązku chronić swoją młodszą siostrę. Z czasem zdaje sobie jednak sprawę, że to co do niej czuje nie jest miłością, jaką brat żywi się siostry. Stara się za wszelką cenę od niej odsunąć, przez co dziewczyna jest rozżalona i smutna. Przychodzi w ich życiu jednak trudny czas, gdy nie skupiają się na uczuciach względem siebie, a na czymś innym. Przy okazji na światło dzienne wychodzi pewna tajemnica. Jaka? Co wydarzy się w życiu Łucji i Daniela?

Przychodzę w dzisiejszym poście z recenzją dylogii "Na zawsze", a raczej z jej pierwszą częścią. Ta dylogia była promowana na taką, którą albo się pokocha albo znienawidzi. I tak faktycznie jest, gdyż w mojej ocenie nie da się jej potraktować bez emocji, a to za sprawą najważniejszego jej wątku. Główny motyw tyczy się zakazanego uczucia między siostrą, a bratem, mamy tu więc nawiązanie do kazirodztwa. Jest to temat kontrowersyjny, tym bardziej, że główni bohaterowie nie są jeszcze pełnoletni. Ich rozterki sercowe są tu ukazane przez większość historii. Innym wątkiem tu przedstawionym, jest pasja. Malarstwo i piłka nożna - to było celem bohaterów, którzy oddawali się temu całym sercem i w tych kierunkach chcieli się doskonalić. Ponadto w tej historii można doświadczyć tego, jak zgubne są narkotyki i jak mogą wpływać na człowieka, zmieniając jego zachowania i charakter. Takie uczucia jak przyjaźń i miłość małżeńska, to coś co w "Nasze Wczoraj" jest zakrojone na szerszą skalę. Myślę, że niejednej czytelniczce, spodobać się może związek rodziców głównych bohaterów - dla mnie był to związek idealny 😍. Muszę wspomnieć także, o mniej przyjemnym temacie, jakim jest choroba i śmierć, którą autorka także wplotła do swojej historii.

Czytając tę historię, myślałam, że ona cała będzie dotyczy uczuć Łucji i Daniela, jednak autorka mnie mocno zaskoczyła końcówką historii. Muszę uprzedzić, że jest ona bardzo poruszająca i ciężko naprawdę oderwać się od czytania. Wręcz chciało mi się płakać, gdy dochodziłam do sedna tej części. Osobiście temat miłości rodzeństwa trochę mnie odpychał, ale dla nie wtajemniczonych powiem, że jest coś, o czym nie wspomniałam. Daniel żyje w pewnej niewiedzy, ale żebyście dowiedzieli się, czego ona dotyczy, to już musicie sami sięgnąć po lekturę. Jest to historia, która uważam, że zapada w pamięć, a jej dodatkowym walorem są piękne wydania (mam tu na myśli obie części).

Siadając do tej książki nie spodziewałam się dwóch rzeczy. Po pierwsze, że ta historia wzbudzi we mnie aż tyle emocji, oczywiście wiedziałam, że autorka zadba o to by ich nie zabrakło, ale były one tak silne, że serce autentycznie mnie bolało. Po drugie, totalnym zaskoczeniem był dla mnie wiek głównych bohaterów. Byłam święcie przekonana, że będzie to historia dojrzałych ludzi i co się z tym wiąże o zupełnie innych problemach, z którymi będą się mierzyć. Musicie wiedzieć jednak, że to było jak najbardziej miłe zaskoczenie, a Łucja i Daniel całkowicie podbili moje serce.

Już dawno nie czytałam książki, w której relacja między głównymi bohaterami była tak dobrze opisana. Zdaję sobie sprawę, że dla niektórych czytelników będzie ona kontrowersyjna, ale nie zmienia to faktu, że to, co łączyło Łucję i Daniela było wyjątkowe i prawdziwe. Zadziwiające, że tak młodzi ludzie mieli wyrobiony w sobie tak silny instynkt opiekuńczości. Aby chronić siebie nawzajem gotowi byli na wszystko. Ich miłość nie miała prawa istnieć i oni doskonale o tym wiedzieli. Ale czy przed prawdziwym uczuciem da się uciec?

Niesamowicie podobają mi się trzy krótkie zdania zapisane na okładce książki i pozwólcie, że ja wam teraz przytoczę:

„Miłość jest jak spacer po cienkiej linie zawieszonej nad przepaścią. A utrzymanie równowagi w tym przypadku jest niemożliwe. Ktoś spadnie albo… zrobią to oboje”.

Tak właśnie wyglądała miłość Łucji i Daniela. Uczucie duszone w sercu w obawie na reakcję otoczenia.

„Na zawsze wczoraj” to niesamowicie poruszająca historia zakazanej miłości. Opowieść o młodzieńczych błędach, poświęceniu, marzeniach i pasjach. To książka o relacjach rodzinnych i przyjaźni.

Jestem absolutnie zachwycona lekturą i już nie mogę doczekać się, aż otworzę drugą część i poznam dalsze losy moich ulubionych nastolatków, bo to zakończenie… co ja wam będę mówić, przeczytajcie sami.

Polecam gorąco