Na krawędzi wszystkiego

Sięgając po książkę „Na krawędzi wszystkiego” spodziewałam się lekkiego kryminału połączonego z romansem, kierowaną do starszej młodzieży.

Początkowo wszystko wskazuje na to, że się nie myliłam. Ale już kilka rozdziałów lektury, a tu nagle, jak królik z kapelusza, wyskakuje wątek fantasy.

Czy w związku z tym książka mnie rozczarowała? Bynajmniej. Jestem ogromnym fanem tego gatunku i takie niespodzianki mnie cieszą.

Akcja powieści rozpoczyna się od szalejącej śnieżycy i Zoe, które nieprzemyślanie pozwala wyjść młodszemu bratu z psami na dwór. Tylko na chwilę.

Chwila ta jednak się przeciąga, a dziewczyna wyrusza do lasu na poszukiwania brata.

Wtedy równocześnie zdarzają się dwie rzeczy, Zoe i jej brata atakuje Stan (taki psychol jak się okaże) oraz ratuje ich tajemniczy młody mężczyzna, które Zoe nazwie Iks.

Zoe i Iks pochodzą z innych światów – i to dosłownie. Iks jest Łowcą i nikt nie powinien go nigdy zobaczyć. Tzn. żaden człowiek.

Początek bardzo mnie zaciekawił. Zwłaszcza Nizina, z której pochodzi Iks, i Lordowie, którym służy oraz panujące w tym miejscu zasady.

Sam pomysł na Łowców Dusz wydał mi się na tyle intrygujący, że jakoś przełknęłam całkiem nijaki wątek romantyczny pomiędzy głównymi bohaterami.

Bo oczywiście takowy jest i pojawia się już podczas pierwszego spotkania Zoe i Iksa. Niestety pośpiech w jego wprowadzeniu zadziałał na jego niekorzyść, bo nijak nie mogłam uwierzyć w uczucie, które się pomiędzy tą dwójką narodziło.

O ile mogłabym jeszcze zrozumieć ekspresowe zauroczenie Iksa (wszak pochodził niejako z samego piekła, a tam o powabne, młode dziewczyny raczej trudno), to nagła miłość Zoe do nieznajomego – w dodatku niebezpiecznego i z morderczymi zapędami – w ogóle do mnie nie przemówiła.

Tak więc szybko czytałam o miłosnych rozterkach, żeby dotrzeć do wątku, który mnie ciekawił bardzo – tzn. Iksa i Niziny.

Powieść zawiera w sobie również trochę elementów obyczajowych, Zoe doświadczyła niedawno śmierci ojca, rany są jeszcze świeże i niezagojone dla całej jej rodziny. W dodatku jego ciało nadal leży w jaskini, w której zginął, gdy próbował do niej zejść.

Przyznaję, że ten wątek całkiem mi się podobał. Ogromna strata, która dotknęła rodzinę Zoe, odcisnęła na nich swoje piętno i była jak jątrząca drzazga w ciele. Autor starał się pokazać, jak każde z nich radzi sobie z tą tragedią.

Oczywiście co do rozwikłania przyczyny śmierci ojca Zoe od razu miałam swoje podejrzenia, które zresztą okazały się całkowicie słuszne i trafione.

Więc efektu zaskoczenia nie było, a tym samym łatwo mogłam domyślić się zakończenia powieści. Ta przewidywalność była dla mnie sporym minusem, zwłaszcza, że nie był ON jedyny.

Autor dość dobrze potrafił nakreślić swoich bohaterów, i to nie tylko tych głównych, ale i drugoplanowych. I choć ich obecność w fabule jest ograniczona, to jednak okazują się na tyle ważni i ciekawi, że fajnie się o nich czytało.

Oczywiście najbardziej polubiłam bohaterów, łącznie z Iksem, którzy zamieszkiwali Nizinę. Byłam ciekawa ich historii i tajemnicy pochodzenia Iksa, zafascynowali mnie również Lordowie.

I wszystko byłoby super, gdyby nie fakt, że po przeczytaniu książki dowiedziałam się niewiele więcej niż na jej początku.

Autor bowiem zdaje się przesuwać po powierzchni swojej opowieści, nie zanurzając się w nią, nie nadając jej głębi.

Opowiada o pewnych wydarzeniach, ale jest to bardzo powierzchowne ich przedstawienie. Zabrakło również płynności w przechodzeniu pomiędzy wydarzeniami w Nizinie, a tymi rozgrywającymi się na ziemi.

Język, którym się posługuje jest całkiem przyjemny i lekki, ale brak mu plastyczności jeśli chodzi o przedstawienie obrazu Niziny. Czytając opis tego miejsca, nie byłam w stanie go sobie wyobrazić. Autor nie potrafił opisać go wystarczająco obrazowo, tak aby przemawiało to do wyobraźni czytelnika.

Chwilami też odnosiłam wrażenie, że wątek Iksa i Zoe przestaje się ze sobą łączyć, że czytam dwie oddzielne historie, które niewiele mają ze sobą wspólnego.

Mimo, że powieść czytało mi się lekko, to ciężko było mi się wciągnąć w fabułę. Nie wywoływała ona we mnie prawie żadnych emocji.

Zakończenie natomiast jasno sugeruje, że „Na krawędzi wszystkiego” to dopiero pierwszy tom tej historii i od razu wskazuje w jakim kierunku będzie się toczyła fabuła.

Zawiodłam się na tej powieści, tym bardziej, że to książka ze świetnym pomysłem i dużym potencjałem na jego rozwój. Może kolejny tom będzie już lepszy, w sumie na to liczę, bo jednak ciekawa jestem, co będzie się dalej działo z Iksem i Lordami. Liczę też na większy udział w fabule kilkorga bohaterów drugoplanowych, którzy zauroczyli mnie i bardzo ich polubiłam.

„Na krawędzi wszystkiego” nie jest ostatnia książką, jaką przeczytałam w tym roku. Czytam właśnie powieść Marty Krajewskiej „Noc między tu i tam”, ale jej recenzja pojawi się już w nowym roku.

Moje Czytanie, czyli czytelniczy miszmasz

Szalejąca na dworze śnieżna zamieć, uczucie zwątpienia połączone z lękiem przed kolejną stratą i wstrząsający widok, którego nigdy nie powinna doświadczyć. To wszystko przytrafiło się w jeden wieczór Zoe, 17-latce, która mając pod swoją opieką młodszego brata wyruszyła na jego poszukiwania, gdy ten mając jedynie przez chwilę pobawić się przed ich domem z psami, nagle zniknął. Uczucie paniki ogarniające ją w tamtym momencie przyćmiła jedynie nieustająca potrzeba znalezienia go żywego, nawet za najwyższą cenę. Nie była sobie bowiem w stanie wyobrazić kolejnej straty, po tym, gdy kilka miesięcy wcześniej w jednej z jaskiń zginął jej ojciec. Jakby tego było mało, będąc już przed domem staje się świadkiem zdarzenia, które nie powinno mieć miejsca. A przede wszystkim to ona nie powinna tego zobaczyć. Zagadkowy, dobrze zbudowany, wręcz nierealny chłopak, który dokonuje równie nieprawdopodobnych czynów, ukazując niczym klatki z filmu schwytanemu przez siebie mordercy jego zbrodnie. Kim jest tajemniczy mściciel, którego dziewczyna nazwała Iksem? Jak wielką cenę będzie musiał ponieść po tym, jak ukazał się człowiekowi?

"Iks czuł, że nie są sami. Obecność ta wydawała się ogromna. Oddychała, pulsowała -

i obserwowała ich."

W pozycji tej prowadzona jest narracja trzecioosobowa. Muszę przyznać, że zdecydowanie wolę, gdy wydarzenia przedstawiane są bezpośrednio z perspektywy głównych bohaterów, jednak w tym przypadku autor mimo wszystko świetnie poradził sobie z oddaniem uczuć oraz emocji im towarzyszących. Zoe to dosyć specyficzna, momentami roztrzepana nastolatka, która mimo swojego młodego wieku doświadczyła już w swoim życiu ogromnej straty. Pomimo to dalej stara się iść przez życie z podniesioną głową, a przy tym jest odważna (chwilami wręcz nierozważna) i przede wszystkim niezwykle silna. Iks z kolei to jedna wielka zagadka, którą wraz z kolejnymi rozdziałami stopniowo odkrywamy. Samotny, porzucony, nieposiadający własnej tożsamości łowca głów, wydawać by się mogło nieskłonny do jakichkolwiek ludzkich uczuć. Jednak gdy w jego życiu pojawia się Zoe, w jego wnętrzu zaczyna niepohamowanie rosnąć potrzeba bycia dla kogoś ważnym. Bycia kimś. Również postaci drugoplanowe zostały świetnie wykreowane. Wśród nich jest młodszy brat dziewczyny, Jonah, wypełniony po brzegi masą energii, której nawet ON sam nie jest w stanie spożytkować oraz Val, jej zwariowana przyjaciółka, która zawsze była w gotowości by ją wesprzeć, nawet w najbardziej absurdalnych sytuacjach.

Styl Giles'a jest bardzo lekki, niezobowiązujący i przyjemny w odbiorze, zresztą nie ma co się dziwić, to w końcu książka młodzieżowa. Szczerze mówiąc zabrakło mi odrobinę bardziej rozbudowanych opisów, niezbyt często sięgam po książki z gatunku fantastyki, nawet jeśli jest to jedynie poboczny wątek, a jeśli już to chciałabym, żeby ten obcy świat został bardzo szczegółowo przedstawiony. Jednak jest to dopiero pierwszy, wprowadzający do dalszej historii tom, liczę więc, że w kolejnym dowiemy się odrobinę więcej o samej Nizinie oraz zamieszkujących ją niezwykłych postaciach. Wielki plus z kolei za naprawdę niezłą dawkę humoru, która została zaserwowana głównie przez Iksa. Wychowany przez żyjącą w dawnych czasach Wyrywaczkę, dziwnie formułował zdania oraz używał niespotykanych już dzisiaj słów, tym samym niejeden raz wywołując mój uśmiech. Jeżeli chodzi natomiast o samą akcję, z początku była niewielka, jednak z każdą kolejną stroną nabierała coraz to większego tempa, utrzymując je aż do samego zakończenia, które swoją drogą sprawiło, że nie mogę doczekać się kolejnego tomu, mającego swoją zagraniczną premierę już w lipcu przyszłego roku.

Podsumowując, jeżeli już sięgać po młodzieżówki, to właśnie po takie jak "Na krawędzi wszystkiego". Zabawne, wciągające, z mroczną tajemnicą w tle. Wypełnione pełną paletą emocji, tych pozytywnych jak i negatywnych. I chociaż sama nastoletnie lata mam już za sobą, to z niecierpliwością wyczekuję dalszych losów Iksa oraz Zoe, a Wam gorąco polecam tę pozycję!

Dwa różne światy, niby dwoje ludzi, tak różni ale jednak podobni. Uczucie, które jednocześnie łączy i dzieli.

Czy na świecie istnieje taka miłość, która jest jednocześnie lekiem na dolegliwości i trucizną, która powoli, aczkolwiek skutecznie niszczy cię od środka?

Kiedy cały świat jest przeciw, a wy tylko chcecie być szczęśliwi?

Zoe to nastolatka, która bardzo dużo wycierpiała. Pomimo swojego młodego wieku zdążyła już przeżyć śmierć swojego ojca, opłakać go, podnieść się z dna rozpaczy. Jednak pomimo tego, nastolatka nadal czuje żal do człowieczka, który nazywał się jej tatą, którego stopy nie pojawiły się w ich domu nawet cały miesiąc, który w końcu odszedł od nich ginąc w środku zabójczej jaskini. Ciało tego człowieka jednak nigdy nie zostało znalezione i należycie pochowane, ponieważ teren gdzie zginął był tak niebezpieczny, że nawet policja cofała się przed takim wyzwaniem.

Pewnego razu Zoe zostaje sama pośrodku gór wraz z młodszym bratem, który jest nadpobudliwy i na dodatek nie słucha nikogo. Pozwala mu wyjść na dwór tylko na godzinę. Z godziny robi się dwie, a z dwóch trzy, a chłopca nadal ani widu ani słychu. W końcu dziewczyna decyduje się wyjść i poszukać brata. Wychodzi w najgorszą zamieć, po czasie znajduje go, ale chłopak niestety jest już na granicy pomiędzy życiem, a śmiercią. Dlatego Zoe decyduje się na przystanek w pobliskim domku, gdzie wcześniej mieszkało pewne starsze małżeństwo i które tak szybko zniknęło, jak i się pojawiło. Ciąg wydarzeń, które nagle następują po sobie są jednocześnie straszne i niedorzeczne. Do opuszczonego domku nagle przyjeżdża mężczyzna, który z jakiegoś powodu chce zabić dwa psy, które od początku towarzyszyły rodzeństwu.

Lecz w pewnym momencie sytuację ratuje nieznajomy, który staje pośrodku zamarzniętego jeziora, piękny i żądny zemsty i atakuje drugiego mężczyznę. Nagle ku niedowierzaniu dziewczyny chłopak, powoli ściąga koszulę, a jego plecy i jednocześnie tafla wody żarzą się blaskiem i widać pierwsze prześwity obrazów.

Jak dla mnie książka, która powinna stać się fenomenem wśród fenomenów. Faktycznie od samego początku nie można się odczepić od czytania. Fabuła natomiast jest jak perfekcyjny scenariusz kryminału, który jednocześnie zawiera gorącą miłość, a ta nie powinna się wydarzyć.

Z tajemniczym chłopakiem wiąże się nie jedna tajemnica i nie jedno miejsce, które nawet nam się nie śniło po nocach.

Polecamy, zespół [Adres usunięty]

„Szczęście i cierpienie, światło i ciemność.

Dwa światy i ludzie na ich krawędzi.“

Zoe to normalna siedemnastoletnia dziewczyna, która ma za sobą trudny rok. Wtedy to zmarł jej tata, a zaprzyjaźniona para staruszków została zamordowana. Gdy pewnego razu podczas burzy śnieżnej dziewczyna musiała wyruszyć na poszukiwania młodszego brata, została zaatakowana przez dziwnego mężczyznę. Na całe szczęście jej i bratu nic się nie stało, uratował ich tajemniczy chłopak, który jak się później okazało, był Łowcą Głów i pochodził z tajemniczego miejsca zwanego Niziną, którym rządzili bezwzględni Lordowie. Chłopak, ratując Zoe i jej brata złamał wszystkie zasady Niziny i poniósł tego naprawdę brutalne konsekwencje. Pomiędzy tą dwójką zrodziło się wzajemne uczucie, które nie miało racji bytu. Tylko czy można wygrać z sercem? Czy łamiąc zasady Iks naraził na niebezpieczeństwo Zoe i jej rodzinę? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Na samym początku muszę Wam napisać, że po przeczytaniu kilkunastu stron odkryłam, że to powieść z elementami fantastyki, a naprawdę czytając opis z tyłu okładki, w ogóle się tego nie spodziewałam. Oczywiście bardzo mnie to ucieszyło, bo uwielbiam fantastykę, a niestety ostatnio za często jej nie czytam. Niestety moja radość bardzo szybko się ulotniła, bo za diabła nie mogłam wkręcić się w fabułę. Autor bardzo lubi opisy i od samego początku zostałam nimi przytłoczona, było ich dla mnie za dużo, ale z jednej strony rozumiem, że autor chciał czytelnikowi wszystko bardzo dokładnie przybliżyć. Na całe szczęście, gdzieś około setnej strony tak się wkręciłam w tą niesamowitą historię, że przepadłam na kilka ładnych godzin i nie było mowy, żebym odłożyła książkę na półkę, póki nie dojdę do ostatniej strony. I tutaj znów czekało na mnie zaskoczenie, bo byłam święcie przekonana, że to jednotomówka i od razu dowiem się, jak ułożyło się życie bohaterów. No ale cóż, teraz pozostaje mi tylko czekać na kolejny tom.

Bardzo podobał mi się pomysł, że autor w swojej książce połączył ze sobą dwa światy tak od siebie różne, bo o ile znamy świat, na którym żyjemy, to Nizina jest dla nas zupełną tajemnicą. To dość ryzykowne posunięcie ze strony autora, ale myślę, że wyszło mu to idealnie. Nizina przypominała mi trochę piekło, która prosperowała na innych zasadach, a Jeff Giles idealnie pokazał nam jej mroczne oblicze, pełne bólu, cierpienia i potępionych dusz.

„Na krawędzi wszystkiego“ to powieść, która łączy w sobie kilka gatunków literackich. Znajdziemy w niech trochę z powieści obyczajowej, z romansu młodzieżowego i sporą dawkę fantastyki. Dla mnie to bardzo fajne połączenie, wyważone tak, że nic niczego nie przytłacza.

Bardzo spodobała mi się kreacja bohaterów. Zoe na pierwszy rzut oka wydaje się dziewczyną jakich wiele, jednak im dalej ją poznajemy, to przekonujemy się, jak jest silna i odważna. Za to Iks, to taki bohater, który rozmiękczył moje serce. Zagubiony, obdarty z godności i człowieczeństwa, uważał, że zasługuje na los, jaki zgotowali mu Lordowie. Dopiero Zoe udowodniła mu, że jest wartościową osobą, o dobrym sercu, która zasługuje na szczęście.

Na pewno nie jest to książka dla każdego, bo ktoś, kto nie przepada za fantastyką, będzie niezadowolony, ale myślę, że fani gatunku spędzą fajną przygodę z Zoe, Iksem i pozostałymi bohaterami. To powieść, w której znajdziecie rodzące się uczucie, wiele tajemnic, dobro, zło, a nawet humor.

Jeżeli lubicie książki fantasty z romansem w tle, to koniecznie musicie przeczytać „Na krawędzi wszystkiego“. Ja mimo kiepskiego początku naprawdę świetnie spędziłam przy niej czas i niecierpliwie czekam na kolejną część.

Polecam!

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu IUVI.

Trudno było mi znaleźć jakieś informacje na temat autora tej książki. Z jego streszczonej biografii, umieszczonej na jakimś mało znanym, anglojęzycznym portalu dowiedziałam się jedynie, że dorastał w Massachusetts, przez pewien czas pisał recenzje książek dla Rolling Stones oraz New York Times. Patrząc na okładkę, spodziewamy się czegoś w okolicach thrilleru, opis zapewnia nas o przynależności utworu do literatury młodzieżowej, a podczas czytania odkrywamy wątki fantastyczne.

O czym więc opowiada nasz fantasy thriller młodzieżowy? Mamy główną bohaterkę, która jak przystało na bohaterkę tego typu powieści, ma siedemnaście lat i jest zwyczajną nastolatką. Mieszka razem ze swoją matką oraz młodszym bratem w Montanie, chodzi do miejscowej szkoły, ma najlepszą przyjaciółkę, a także dwa psy. Brzmi idealnie, prawda? Może by tak było, gdyby nie fakt, iż jakiś czas przed akcją książki główna bohaterka traci ojca i przybranych dziadków. Pewnego dnia, podczas szukania swojego zagubionego w lesie brata, trafia nad jezioro, gdzie pewien tajemniczy młodzieniec wymierza sprawiedliwość zbrodniarzowi.

Czytaj dalej: [Adres usunięty]

Zacznę od tego, że książka bardzo mi się podobała i ujęła mnie swoją historią. Jeszcze nie czytałam fantasy, które łączyłoby w sobie tak wiele z różnych gatunków - sensacja, thriller, fantastyka, romans. Dzięki temu lektura przypadnie do gustu chyba każdemu czytelnikowi bez względu na wiek.

Historia rozgrywa się głównie w mroźnej Montanie i na Nizinie, która jest podobna do piekła. Już od pierwszej strony książka trzyma nas w napięciu. 17-letnia Zoe podczas burzy śnieżnej wyrusza na poszukiwania brata. który wyszedł na dwór pobawić się z psami. Dziewczyna zostaje brutalnie zaatakowana. Pomoc nadchodzi od nieznajomego. Zoe nazywa go Iks. Chłopak nie miał imienia, ponieważ pochodzi z mrocznego i brutalnego miejsca - Nizin. Jako łowca głów zjawił się, aby zabrać duszę złemu człowiekowi. Zoe i X pochodzą z dwóch różnych światów i zaczynają walkę, aby być razem. Czy zdołają pokonać wszystkie przeciwności losu? Zapraszam do lektury.

Autor ma niebanalny styl pisania. Świetnie odmalował postaci, do których od razu zapałałam sympatią. I nie mam na myśli tylko Zoe i Iksa, ale także Bijaka, Wyrywaczkę czy Dallasa. Podoba mi się, że historia opowiedziana została z dwóch punktów widzenia głównych bohaterów.

W "Na krawędzi wszystkiego" mamy łowców głów, mroczną Nizinę, tajemnicę ojca Zoe, morderstwa - mnóstwo akcji i całkiem dobrze rozbudowany wątek miłosny. Giles trzyma nas na krawędzi ... niepewności. Niby czegoś się domyślamy, wiemy jak zostanie poprowadzona historia, a tu klops. Dzieje się coś nieoczekiwanego. Nie mogę się już doczekać drugiego tomu powieści.

Rzadko sięgam po tytuły, które są taką młodzieżową fantastyką. Jednak czasami coś kusi mnie, by dać szansę tego typu książkom. Dlatego też, gdy tylko natknęłam się na okładkę oraz opis "Na krawędzi wszystkiego", którą to historię napisał Jeff Giles, postanowiłam zobaczyć, jakie wywrze ona na mnie wrażenie. Muszę przyznać, że podczas czytania miałam nieco mieszane uczucia, ale ostatecznie liczę na szybkie pojawienie się kontynuacji, bo nie wyobrażam sobie, by miałoby jej nie być po zakończeniu, jakie zaserwował mi autor!

Zoe, główna bohaterka książki, to siedemnastolatka, która pozornie toczy życie jak każda inna nastolatka. Ma ona jednak zwariowaną matkę wegankę oraz młodszego brata cierpiącego na ADHD. Co więcej, jej ojciec rok wcześniej zmarł tragicznie i od tamtej pory cała rodzina wciąż nie do końca jest w stanie poradzić sobie z żałobą. Na domiar wszystkiego, kiedy podczas burzy śnieżnej, Zoe musi odszukać brata, nie zdaje sobie sprawy, że ta jedna noc diametralnie zmieni jej dotychczasowe życie. Zostaje napadnięta i widzi coś, czego nie powinna - mężczyznę będącego Łowcą Głów i pracującego na zlecenie lordów z Niziny. Nie znając jego imienia, nazywa go Iksem i to właśnie od tego momentu ich losy są splątane... Jak zatem się potoczą? Czego Zoe dowie się o Iksie? Jakie konsekwencje poniesie mężczyzna z powodu ukazania się ludzkiej istocie? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie sięgając po książkę "Na krawędzi wszystkiego".

Zacznę od stylu, jakim posługuje się autor. Muszę przyznać, że jest ON całkiem przyjemny w odbiorze. Całość czyta się szybko, a co więcej czytelnik od razu zostaje wciągnięty do tego nieco magicznego i tajemniczego świata. Autor pisze lekko, ale też nie za banalnie, dzięki czemu, mimo może kilku tandetnych momentów, całość nie staje się kiczowata, a stanowi jedynie przyjemną, lekką młodzieżówkę z domieszką fantastyki. Stąd też kiedy tylko zaczęłam przekładać kolejne strony, ani się spostrzegłam, aż dotarła do końca tej historii i... co jest najważniejsze - to właśnie zakończenie najbardziej mi się spodobało i dostarczyło mi ogromu wrażeń.

Sam pomysł na historię był ciekawy i muszę przyznać, że przypadł mi do gustu. Początkowo jedynie miałam lekkie zastrzeżenie co do niektórych zachowań głównej bohaterki, ale ten aspekt rozwinę bardziej przy okazji opisu bohaterów. Natomiast sama fabuła miała potencjał i uważam, że autor może nie wykorzystał go w stu procentach, ale jeżeli tylko pojawi się kontynuacja (a taką mam nadzieję, bo szczerze nie orientowałam się w temacie póki co, czy jest to seria czy pojedyncza historia), to myślę, że można wówczas wykrzesać z tej historii jeszcze więcej. Generalnie nie irytował mnie przedstawiony przez autora pomysł i całość czytało mi się przyjemnie. Do tego kilka momentów naprawdę podkręcało emocje, a właśnie to uwielbiam w książkach.

Tak naprawdę jest to może młodzieżówka połączona z fantastyką, ale w gruncie rzeczy mogłam dostrzec w tej historii jakieś drugie dno. Ukazuje ona bowiem, że czasami poprzez swoje czyny jesteśmy w stanie zranić kogoś doszczętnie. Uświadamia nam także, że czasami wolelibyśmy uciec od problemów, lecz nawet jeżeli będziemy próbować coraz mocniej i mocniej, to i tak ta ucieczka nigdy się nie skończy, a cokolwiek przed czym pragniemy się ukryć, mimo wszystko nas odnajdzie. To także historia o sile przyjaźni i miłości oraz o tym, że jeśli bardzo nam na kimś zależy, jesteśmy w stanie zrobić dla tej osoby dosłownie wszystko. Stąd też uważam, że mimo wszystko, ta historia ma w sobie coś, co przyciągnie czytelnika i na chwilę oderwie go od jego realnego świata.

Bohaterowie zostali wykreowani dosyć ciekawie, ale to właśnie jeśli o nich chodzi, miałam początkowo nieco mieszane uczucia. Jednak było to związane tylko z postacią Zoe. Otóż początkowo pomyślałam o niej jako o totalnie nieodpowiedzialnej oraz nieco kapryśnej nastolatce. Bałam się, że jeżeli będzie tak na dłuższą metę, to niezwykle mnie to zirytuje i poprzez to cała historia straci swój urok. Na całe szczęście już w kolejnych rozdziałach się wybroniła i moje początkowe zniesmaczenie odeszło sprawiając, że do samego końca z zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów. Z kolei Iks został moim zdaniem wykreowany bardzo dobrze - jako taka tajemnicza postać, a jednak wiedząca o życiu o wiele więcej niż mogłoby się wydawać. Jednak najukochańszą postacią tej książki jest braciszek Zoe - wprost go uwielbiałam i być może głównie dlatego, doświadczyłam przy końcowych rozdziałach jak najwięcej emocji.

Podsumowując, to książka, którą polecam szczególnie osobom, jakie lubują się w młodzieżówkach z domieszką fantastyki. Myślę, że ta historia pochłonie Was bez reszty i dostarczy wielu wrażeń - będzie idealna na takie długie, jesienny wieczory, przenosząc Was do całkowicie innego świata.

Życie Zoe to pasmo niekończących się nieszczęść. W wieku zaledwie siedemnastu lat straciła ojca i przyszywanych dziadków. Jednak największym ciosem dla dziewczyny okazuje się zaginięcie młodszego braciszka, który w obecnej sytuacji jest całą jej rodziną. Dziewczyna wyrusza na poszukiwania i znajduje chłopca w śnieżycy, na krok przed niechybna tragedią. To jednak pierwsze ogniwo łączące ze sobą szereg tajemniczych, nieoczekiwanych wydarzeń.

Trzecioosobowa narracja wyklucza całkowite poznanie skrytych emocji bohaterów, jednak nie przeszkadza w interpretowaniu zachowań postaci. Łatwo można doszukać się ich zależności i przekonać czy w danej sytuacji sami odnaleźlibyśmy się na ich miejscu. Zoe wraz z bratem trafia do opuszczonej chaty by przeczekać zamieć śnieżną, jednak padają ofiarą ataku - a z opresji ratuje ich tajemniczy chłopak. Iks, jak nazywa go Zoe, pojawia się znikąd i trudno jednoznacznie ocenić na początku z jakim bohaterem mamy do czynienia. Łatwiej polubić Zoe, która wykazuje się odwagą i pewnością siebie w obliczu trudnych wydarzeń. Jednak tajemnicza postać chłopaka kusi i intryguje, prowadząc do rozwiązania zagadki jego istnienia.

Biorąc do ręki powyższą powieść miałam przekonanie, że czeka na mnie młodzieżowy thriller. Nie byłam nawet blisko tej teorii, bo jak się okazało powieść mocno konkuruje z gatunkiem fantasy i paranormal romance. Według mnie lepiej być nie mogło, bo dzięki temu książka po za tajemniczą atmosferą i aurą niepewności wprowadziła niecodzienność, w postaci Łowców głów, którzy polują na tych złych by odebrać im duszę. Jednak to bohaterowie, którzy pokazywać mogą się wyłącznie swoim ofiarom. Co więc spowodowało, że Iks staje twarzą w twarz z Zoe? Narażając swoje dobre imię i podpadając Lordom Niziny chłopak ratuje dziewczynę z drastycznej sytuacji i rozpoczyna wyścig z czasem.

To bardzo nietypowa powieść. Zaskakująca, ciekawa, ogromnie wciągająca. Nie jest stylizowana na historię typowo młodzieżową, dzięki czemu w lekturze odnajdzie się każdy czytelnik niezależnie od swojego wieku. A to zawsze jest dla mnie najkorzystniejszy plus lektury. Jednak w przypadku książki Jeff'a Giles'a mogę pisać o samych superlatywach, bo dawno nie byłam tak pozytywnie zaskoczona żadną lekturą. Bohaterowie otwierają przed czytelnikiem swoje sekrety pokazując przede wszystkim towarzyszące im każdego dnia ból i samotność. To ich łączy, bo do tej pory sądzili, że z podobnymi uczuciami są sami na świecie. Krok po kroku ujawniając tajemnice swoich światów odpowiadają na wcześniej niezadane pytania i szukają w sobie wzajemnego zrozumienia. Prostym, niemal surowym językiem autor oddał wszelkie troski i marzenia bohaterów porzuconych na pastwę samego życia.

Śmiech, radość, mądrość i zrozumienie - oto najprostsza interpretacja powieści "Na krawędzi wszystkiego". To propozycja lektury innej niż wszystkie. Nie doszukujcie się w niej typowego romansu pomiędzy bohaterami, bo to nie to do czego dążył autor - na pierwszym planie pojawiają się ponadczasowe wartości o których warto zawsze pamiętać, nawiązanie do rodziny, przyjaźni i miłości. To trzymająca do ostatniej strony w napięciu historia pełna ukrytych znaczeń, jedna z lepszych jakie ostatnio czytałam.

"Na krawędzi wszystkiego” to książka, która mnie bardzo zaskoczyła. Po opisie fabuły spodziewałam się raczej niezobowiązującej młodzieżówki, zresztą ta śliczna okładka również wskazuje na taki gatunek. Jedynie co, to myślałam, że będą elementy thrilleru, bo, tu znowu temat wraca do okładki – wydaje się ona taka tajemnicza. Ale do głowy mi nie przyszło, że ta historia będzie zawierać akcenty fantastyczne! Dobra, niektórzy mądrzejsi ode mnie może i domyślili się po opisie, ale nie ja, haha :D

Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Zoe, która można powiedzieć, że ma dość pokręcone i pełne niespodzianek życie. Nie tylko tych dobrych. Mieszka wraz z mamą i młodszym bratem w zapomnianym miasteczku, w górach, które podczas śnieżycy bywa odcięte od świata. W ciągu ostatnich kilku miesięcy przytrafiły jej się dwie tragedie – najpierw w jaskini ginie jej ojciec, a po jakimś czasie bez śladu zaginęła para staruszków, którzy byli dla niej i Jonaha niczym dziadkowie.

Mam co do niej mieszane uczucia, początkowo mnie irytowała, no bo hej, zostawia młodszego brata samego na dworze kiedy wie, że lada moment ma nadejść śnieżyca? Ja rozumiem, że ON ją denerwował itd., w końcu sama mam sporo młodszą siostrę i wiem, jak to jest, ale nigdy bym tak nie postąpiła! Chłopiec musiał się zgubić, żeby przejrzała na oczy, dopiero potem widać jej miłość do niego, kiedy przerażona go szuka. Później już nie ma takich akcentów, jest nawet wręcz przeciwnie – zostaje przedstawiona bezgraniczna miłość rodzeństwa do siebie, zdolność do poświęcenia jednego za drugiego. Jonah z kolei to dziecko o złotym sercu. Nieraz i nie dwa robiło mi się ciepło na sercu przez to, co mówił, czy robił. Niewątpliwie odegrał ON sporą rolę w historii.

To właśnie przez to, że na początku Jonah zniknął i Zoe wyrusza na poszukiwania brata, dziewczyna poznaje Iksa. Wcześniej jednak, zostaje zaatakowana i rozwiązuje pewną niewyjaśnioną sprawę sprzed kilku miesięcy. Widzi coś czego nie powinna i spotyka chłopaka, z którym również nie powinna była się poznać.

Dlaczego? Krótko mówiąc – Iks nie jest z tego świata. Jest łowcą głów, pracuje na zlecenie lordów i mieszka na Nizinie – w miejscu, do którego trafiają ludzie z najgorszymi czynami na sumieniu.

Iks i Zoe pozornie nie mają ze sobą nic wspólnego. A jednak łączy ich nić porozumienia. No właśnie – w mojej opinii trochę za szybko. Dziewczyna widzi co chłopak nieomal zrobił, co potrafił, ledwie się znają... Z drugiej strony, mimo że ten wątek potoczył się ciut za szybko, to jednak o dziwo, nie był ON nachalny. Był taki delikatny i subtelny, przez co można wybaczyć tempo. Tylko pozostaje pytanie, jak utrzymywać ze sobą kontakt, kiedy wydaje się to prawie niemożliwe? Kiedy Iks złamał wszystkie zasady Niziny, żeby uratować Zoe? Przecież w tak brutalnym świecie, mało prawdopodobnym jest, aby taki czyn został bez kary.

Akcja nie powiem, że pędzi na łeb, na szyję, wciska w fotel, czy gdzie tam siedzicie, bo byłoby to podrasowanie. Jest ona raczej spokojna, rozwija się powolutku, ale na szczęście tak ciekawie, że zostaje nam oszczędzona nuda. W dużej mierze jest to zasługa lekkiego pióra autora, który mimo całkiem sporej ilości opisów, tak nakreślił ten świat, że nie sposób się nudzić. Bardzo przyjemnie się czyta, a przy okazji można z łatwością wyobrazić sobie te wszelkie rzeczy, które się akurat dzieją.

„Na krawędzi wszystkiego” może i nie jest ambitną książką, ale jest po prostu lekką młodzieżówką, przy której można odpocząć od nauki, czy tez cięższych lektur. Jest taka, jakie zazwyczaj bywają historię z tego gatunku – pozwala odpocząć. Ale też co nieco pokazuje. Czasami warto żyć chwilą i nie przejmować się konsekwencjami, życie nie zawsze bywa kolorowe, ale kiedy ma się cel, trzeba do niego dążyć. Może akurat się uda? Nie mówię, że musicie to obowiązkowo przeczytać, bo aż takie świetne to nie było. Ale jeśli są to Twoje klimaty, to polecam sięgnąć :) A ja teraz czekam na drugi tom, bo końcówki tego naprawdę trzyma w napięciu i zmusza do myślenia, co też będzie działo się dalej :D

[Adres usunięty]

Głupio się przyznać, ale pierwszym powodem, zainteresowania się książką "Na krawędzi wszystkiego", była zimowa i niesamowicie mnie intrygująca okładka. Przyznaję, że wtedy dopiero zapoznałam się bliżej z informacjami na jej temat i pozycja zaciekawiłam się jeszcze bardziej.

Powieść opowiada losy siedemnastoletniej Zoe. Dziewczyna ma za sobą trudny czas. Tragicznie zmarł jej ojciec, zaprzyjaźnieni sąsiedzi giną w niewyjaśnionych okolicznościach. Gdy Zoe podczas śnieżycy idzie szukać do lasu swojego młodszego brata, spotyka tam tajemniczego i nieziemsko przystojnego młodego człowieka. Nazwała go Iksem. Zagadkowe i niespodziewane spotkanie, daje początek serii niewyjaśnionych zdarzeń. Okazuje się, że Iks należy do zupełnie innego świata. Mało tego pracuje na zlecenie lordów z Niziny - miejsca gdzie trafiają najgorsi szubrawcy. Jak to zawsze w życiu bywa, nic nie dzieje się bez przyczyny. Dla obojga to spotkanie ma głębszy sens. Oboje muszę zmierzyć się też ze swoimi ciemnymi stronami. Jaki los czeka tą dwójkę młodych ludzi? Tego oczywiście dowiecie się sięgając po powieść Jeff Giles.

Książka może nie jest wykwintną literaturą (Dostojewski to, to nie jest :)), ale tak z drugiej strony to literatura dla młodzieży, więc nie do końca jestem w grupie wiekowej, do której jest kierowana. Nie zmienia to faktu, że uwielbiam powieści adresowane do nastolatków, więc czytanie tej historii było niezwykłą przyjemnością. "Na krawędzi wszystkiego" jest pierwszą częścią serii, więc nie mogę się już doczekać kolejnych tomów.

Serdecznie Wam polecam tą publikację. Zdecydowanie jest warta, szczególnie młodzieżowej uwagi.

www,[Adres usunięty]

Na ten tytuł trafiłam trochę przypadkiem. Wiedząc, że do tej pory nie zawiodłam się na książkach wydawanych przez Wydawnictwo IUVI, po prostu poprosiłam o przesłanie egzemplarza recenzenckiego, nie mając świadomości, o czym tak naprawdę jest. Gdybym przeczytała zapowiedź, zapewne zrezygnowałabym z lektury. I byłby to bardzo duży błąd.

Od jakiegoś czasu staram się otwierać na nowe gatunki literackie, nie skreślając z góry czegoś, z czym nie miałam styczności, jedynie na podstawie wyobrażeń. W ten sposób trafiłam między innymi na literaturę młodzieżową. Ale dwa światy, łowcy głów wypełzający spod ziemi, lordowie rządzący podziemiami? Bez przesady. Tak było do chwili, aż „Na krawędzi wszystkiego” trafiło w moje ręce. Od tamtej pory wertowałam strony w każdej wolnej chwili, nie wiedząc nawet, że potrafię czytać w tak szybkim tempie.

Ostatni rok nie był dla Zoe i jej rodziny łaskawy – ukochany ojciec zginął podczas wyprawy w głąb jaskini, a miejscowa policja odmówiła poszukiwań jego ciała, uznając to za zbyt niebezpieczne i narażające życie kolejnych osób. Ojciec Zoe wydał już przecież ostatnie tchnienie i nic tego nie zmieni. Wkrótce zaprzyjaźnione, starsze małżeństwo zostało brutalnie zamordowane, a sprawcy nie udało się ująć. Pewnego dnia podczas zamieci śnieżnej dziewczyna wyrusza na poszukiwania młodszego brata, który pobiegł do lasu za swoimi psami. Ledwo żywi docierają do domu staruszków, w którym niedawno doszło do tragedii i tam postanawiają poszukać schronienia. Nie mają pojęcia, że ten krok odmieni całe ich życie.

Morderca powraca bowiem na miejsce zbrodni, szukając kosztowności. I kiedy wydaje się, że nic nie jest w stanie uratować rodzeństwa, spod tafli zamarzniętego jeziora wyłania się ON – tajemniczy człowiek mający moc ukazywania obrazów z grzechami, jakich dopuścił się człowiek i…zabierania jego duszy w podziemia. Zoe nazywa go Iksem jako wielką niewiadomą co do tego, kim jest i kim stanie się pod wpływem znajomości z ludźmi. Okazuje się, że Iks przybył do tej krainy z misją zleconą przez siły potężniejsze od niego, które upomną się o sprawiedliwość, jeśli nie zostanie ona spełniona.

Nie chcę zdradzać szczegółów, naprowadzać Czytelnika na trop, po którym mógłby domyślić się fabuły. Powiem tyle – sięgając po tę książkę nie spodziewałam się, że zarwę nockę, by jak najszybciej ją przeczytać. Ocena? Nie może być inna niż 10, z nadzieją, że kolejny tom będzie równie emocjonujący.

[Adres usunięty]

Lubię książki młodzieżowe z nutą magii, a ,,Na krawędzi wszystkiego" autorstwa Jeff Giles z pewnością do nich należy.

Zoe wraz matką i młodszym braciszkiem jest przekonana, że jej ojciec zginął w jaskini. Żałuje, że poszedł tam sam, gdyż zawsze zabierał córkę ze sobą. Podczas jednej ze śnieżyc jej braciszek wyszedł na dwór z psami. Długo nie wraca, więc Zoe postanowiła wyruszyć jego śladem. Nie przypuszczała, że ta sytuacja odmieni już na zawsze życie całej jej rodziny.

Książka niewątpliwie przykuwa wzrok dzięki swojej śnieżnej, magicznej okładce, jednak zaręczam, że treść jest jeszcze ciekawsza. W fabule pojawia się tajemnicza postać, Iks, który odmieni życie Zoe już na zawsze. Jak to bywa, bohaterowie zakochują się w sobie, jednak czy ich uczucie ma w ogóle rację bytu?

Jest to typowa powieść dla nastolatek z magicznym, bardzo nowatorskim i przemyślanym wątkiem. Pojawia się świat równoległy, coś na zasadzie naszego piekła, do którego trafiają osoby winne swoich czynów. Cały rytuał został bardzo ciekawie opisany. Postać Iksa także skrywa sobie wiele tajemnic.

Powieść napisana jest dość prostym językiem. Pojawiają się krótkie wstawki z języka rosyjskiego i francuskiego, które niekoniecznie są tłumaczone, a nie zawsze można wywnioskować z kontekstu, co mówią bohaterowie. Niektóre postaci posługują się też bardzo wyrafinowanym językiem z XIX wieku, co zdecydowanie urozmaica lekturę.

,,Na krawędzi wszystkiego" to dopiero pierwszy tom serii. Ostatnie strony bardzo trzymają czytelnika w niepewności, w jaki sposób postąpią bohaterowie. Muszę przyznać, że jestem bardzo ciekawa, co w drugim tomie zaserwuje swoim fanom Jeff Giles.

Nie będę się zaklinać, że nie czytuję romansów, bo

a) byłoby to wierutne kłamstwo,

b) czytam je zdecydowanie częściej niż "często".

Zwykle są oklepane, dość mocno przewidywalne i ulatują z pamięci szybciej niż zapach wakacji w pierwszy wrześniowy poranek. Mimo to po nie sięgam, co więcej - naprawdę je lubię.

Ale...

Nigdy w życiu nie czytałam TAKIEGO romansu.

Ten rok zdecydowanie nie należał do ulubieńców Zoe.

Najpierw straciła ojca, a później dwójka mieszkających nieopodal staruszków, będących dla niej jak rodzina, zniknęła. Tak po prostu.

I kiedy niemal doszła już do ładu ze swoimi emocjami; kiedy prawie ukoiła oszalałego z rozpaczy braciszka, ten - w pogoni za psami - gubi się podczas burzy śnieżniej. Zoe w akcie heroicznej odwagi rusza mu na ratunek, nie spodziewając się nawet, że z bohaterki stanie się ofiarą.

Tyle że wtedy pojawia się on.

I

K

S

Myślałam, że to lekka młodzieżówka. Że będzie w niej trochę wątków przygodowych, że być może pojawi się jakieś infantylne uczucie, że szybciutko ją przeczytam i jeszcze szybciej o niej zapomnę.

Nie spodziewałam się za to wątków fantastycznych. Nie spodziewałam się, że znajdę tu tak delikatny, uroczy i kojący serce romans, że dostanę przepiękny opis miłości między rodzeństwem i opowieść o dwóch współistniejących, ale nie współpracujących ze sobą światach. A już na pewno nie spodziewałam się, że "Na krawędzi wszystkiego" aż tak mnie oczaruje.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Jeffa Gilesa i niemożliwym jest, by było bardziej udane. Urzekł mnie jego styl pisania, sposób, w jaki buduje klimat swojej powieści i - o bogowie - bohaterów. KOCHAM jego bohaterów. Są zabawni, są nieracjonalni, są inteligentni, są - przede wszystkim - prawdziwi. Ogromnym plusem jest według mnie skupienie się na innych relacjach niż tylko ta damsko-męska. Cudownie było obserwować jak silne uczucie łączy Zoe i Jonaha, śledzić jak rodzeństwo radzi sobie ze stratą ojca i jak wiele są w stanie dla siebie zrobić. Giles w fenomenalny sposób przedstawił żałobę i pokazał, w jaki sposób wpływa ona na każdego z członków rodziny. Niektóre sceny (jak np. Jonah i jego "Pan Tata") łamały serce, inne wywoływały śmiech,a jeszcze inne wzbudzały trwogę. Oczywiście nie zabrakło też tych, które kończą się głośnym westchnieniem i skrajnym rozmarzeniem ;) Iks to gwarantowany kolejny książkowy mąż lwiej części z Was, drogie dziewczęta ;) Szczery, odpowiedzialny, będący oparciem w każdej sytuacji, diabelnie przystojny i do tego obarczony przeszłością, która nie daje o sobie zapomnieć. Nie jest też do końca zwykłym chłopakiem, ale o tym cicho sza, nie będę psuć Wam frajdy z odkrywania jego historii ;)

Wątek fantastyczny i wszystko, co wiązało się z Niziną było dla mnie wielkim zaskoczeniem - i to naprawdę, naprawdę pozytywnym. Ujęły mnie niezwykle plastyczne sceny i opisy - i to na tyle, że nie trzeba mieć wyobraźni Ani Shirley, by czuć się ich świadkiem i przeżywać je wspólnie z bohaterami.

Powiem jedno - zdecydowanie chcę więcej! ;)

"Na krawędzi wszystkiego" to nie książka przeznaczona wyłącznie dla młodzieży. To nie książka z nierealnym niczym jednorożce romansem i przyprawiającą o mdłości słodyczą.

To kawał dobrej literatury ze świetnie nakreślonym tłem. Ze śniegiem i przenikającym do szpiku kości zimnem, ze stratą i nadzieją, miłością i nienawiścią. To historia o tym, co dobre i złe, o świecie i o prawach, które nim rządzą.

Giles bezceremonialnie pokazuje jak brutalny bywa świat i ludzie, i że każda wina - i każda plugawa zbrodnia - zasługuje na karę. Nawet jeśli wykonać ma ją inny zbrodniarz.

Siedemnastoletnia Zoe mieszka wraz z matką i bratem chorym na ADHD, w Montanie. Jednak mimo młodego wieku już wiele w swoim życiu przeżyła. Zostało jej dane posmakować śmierci bliskiej osoby, gdyż niespełna rok temu doszło do tragicznej śmierci ojca dziewczyny. Nastolatka zmagająca się z żałobą po tej niespodziewanej stracie, dostaje od życia kolejne ciosy. Sąsiednia para staruszków, którzy byli dla rodzeństwa czymś w rodzaju przyszywanych dziadków, znika w tajemniczych okolicznościach. Nikt nie ma pojęcia co się z nimi stało, czemu zniknęli ani, gdzie się podziewają. Jakby tego było mało, młodszy braciszek Zoe zawieruszył się podczas niebezpiecznej burzy śnieżnej, więc przerażona dziewczyna udaje się na poszukiwania. Znajduje go niemalże w ostatniej chwili, cudem ratując od wiszącego nad nim widma śmierci. Chwile radości nie trwają długo, gdyż rodzeństwo zostaje napadnięte w brutalny sposób. Ale zupełnie niespodziewanie pojawia się wybawienie, z opresji ratuje ich tajemniczy i urokliwy młodzieniec, którego Zoe mianuje Iksem. Nigdy nie powinno dojść do spotkania tych dwojga, a jednak doszło.. i nie obejdzie się bez poniesienia konsekwencji tego zdarzenia.

Jeff Giles nie stworzył diametralnie oryginalnej książki, całkowicie wyzbytej wszelkich standardowych schematów, a jednak oczarował mnie swoją powieścią. Przedstawił nam naprawdę przejmujący i poruszający do szpiku kości, obraz wpływu śmierci jednego z członków rodziny, na jego bliskich pozostających przy życiu i mierzących się z wieczną stratą. Skonstruował również zachwycającą relację dwójki młodych ludzi, darzących się autentycznymi uczuciami. To właśnie ta autentyczność nadaje tej książce tego niepowtarzalnego klimatu. Bohaterowie są wyraziści i utrzymują się w pamięci nawet po przeczytaniu lektury. Widać, że w niektórych ich zachowaniach prym wiodą emocje, mimo to pozostają naprawdę dojrzali i racjonalni. Fabuła porywa i utrzymuje w napięciu szaleńczymi zwrotami akcji. Z pełnym podekscytowania wyczekiwaniem zachłannie pochłaniałam kolejne strony, historia dosłownie mnie wessała i za żadne skarby nie chciała wypuścić.

Zakończenie pozostawia odczuwalny niedosyt i napawa chęcią na kontynuowanie tej przygody.

Dodam, iż nie przepadam za seriami, bo zwykle są one niemiłosiernie rozwleczone. Trzymam kciuki za autora, żeby nie zszedł z drogi jakości, na drogę ilości.