My na księżycu

Rhys i Ginger spotykają się przypadkiem w Paryżu. Ona przyleciała do miasta spontanicznie po rozstaniu z chłopakiem. On jest DJ-em i aktualnie tam tworzy muzykę. Ginger pragnie walczyć o swoje marzenia, chce odciąć się od rodzinnej firmy. Rhys czuję się samotny i zagubiony, szuka swojego miejsca w świecie.

Spędzają ze sobą całą noc, rozmawiając i spacerując. Następnego dnia Ginger wylatuje z powrotem do Stanów. Postanawiają pisać do siebie maile. I piszą, codziennie, przez wiele lat. Zostają przyjaciółmi, bratnimi duszami, dzielą się swoimi sekretami.

To jest jedna z TYCH książek. Książek, które trafiły na listę "moich ukochanych". Wspaniała, poruszająca historia. Bardzo, bardzo przypomną mi moje również ukochane " Love, Rosie" i " Jeden dzień".

To historia przyjaźni, ale takiej prawdziwej, która potrafi przetrwać każdą próbę. To historia o nieidealnych ludziach, którzy szukają swojej drogi. Rhys i Ginger są tak różni, a jednak bardzo sobie bliscy. Długo trwali w przyjaźni, unikając tego, co tak naprawdę rodziło się między nimi.

Nie jest to słodki romans, jest to gorzka historia, pokazująca wzloty i upadki, oraz to, że los nie zawsze nam sprzyja.

Główni bohaterowie są przedstawieni w sposób autentyczny i wiarygodny. Od razu zyskają sobie uwagę czytelnika i nie da się ich nie polubić! Ich rozwój i zmiany, których doświadczają na przestrzeni lat, są fascynujące i czasami poruszające. Autorka zręcznie balansuje pomiędzy ich osobistymi tragediami a momentami humoru, co czyni lekturę nie tylko emocjonalnie angażującą, ale także satysfakcjonującą i mądrą.

" My na księżycu" to piękna opowieść o miłości, przyjaźni i znaczeniu drobnych chwil w życiu. Autorka stworzyła powieść, która porusza i pozostaje w pamięci czytelnika na długo po jej zakończeniu. Gorąco polecam tę książkę każdemu, kto poszukuje wspaniałej lektury, która skłania do refleksji nad życiowymi wyborami i konsekwencjami.

Niezwykle wzruszający powrót do historii Alice Kellen. Po intensywnych chwilach spędzonych z Leah i Axelem w dylogii "Wszystko", nie wiedziałam innego wyjścia jak sięgnięcie po kolejną książkę autorki wydaną w Polsce.

Sam opis brzmiał jak coś, co kiedykolwiek czytałam. Dowiadujemy się z tego, że główni bohaterowie: Rhys i Ginger, spędzają niezapomnianą noc pod gwiazdami w Paryżu. W tak krótkim czasie udało im się rozpalić iskrę, która przetrwa dzielące ich na co dzień kilometry.

Alice przepięknie przedstawia chemię między nimi. Tak jak w poprzednich książkach, autorka używa do tego barwnego, bogatego języka. Pokazuje go już w pierwszych stronach oczarowując czytelnika. Jej styl jest pełen metafor, które pozwalają czytelnikowi na poznanie głównych bohaterów i poczucie tego co oni. Ich emocje są bardzo głębokie, intensywne. Zresztą jak cali oni. Ich działania nie zawsze są przemyślane. Pozwalają sobie na popełnianie błędów, uczą się na nich. Są ludzcy, nieidealni, wręcz bardzo dalecy od ideałów. Jednak to właśnie to sprawia, że obdarzyłam ich taką sympatią. Nie chcę czytać o perfekcyjnych postaciach. Widziałam ich już wystarczająco. Chcę czytać o ludziach takich jak Ginger i Rhys i o uczuciu, które ich łączy. Bo miłość nie zawsze jest łatwa. Jest pełna pięknych, ale też bolesnych momentów, z których czytelnik może wynieść wiele lekcji. Razem z bohaterami definiuje swoje pojęcie miłości oraz szczęścia, a nawet podejmuje próbę odnalezienia siebie.

Do merytorycznej części tej książki przyczyniają się głównie nawiązania do "Małego księcia". Pojedyńcze cytaty, jak i interpretacja treści przez głównych bohaterów skradła moje serce. Jako ogromna miłośniczka tej bajki, ze wzruszeniem obserwowałam jej docenienie tutaj.

"My na księżycu" to również książka o ciekawej formie. Większość historii jest przedstawiona jako rozmowa dwójki bohaterów poprzez maile. A narracja pozostałych segmentów jest naprzemiennie prowadzona przez glownych bohaterów. Pozwala to na zobaczenie pewnych wydarzeń z dwóch, zupełnie różnych perspektyw.

"My na księżycu" to piękna i ciepła historia pełna skrajnych emocji. Pojawiła się u mnie w najbardziej odpowiednim momencie i dała radę, której nie myślałam, że potrzebowałam.

Otwórzcie serca na historię Rhysa i Ginger, dwójki nieznajomych, których połączyła jedna noc w mieście świateł.

Mam nadzieję, że i Wy znajdziecie się na księżycu po przeczytaniu tej książki.

"My na księżycu" to kolejna książka autorstwa Alice Kellen, która miałam przyjemność poznać.

To książka, która zapada w pamięć🥰🥰🥰.

Przypadkowe spotkanie.

Paryż.

Wspólnie spędzone kilka godzin.

Czy to może być początek czegoś pięknego???

📚📚📚"Nigdy nie spotkałem na swojej drodze osoby równie ekspresyjnej, która jednocześnie była by tak przezroczysta i gotowa otworzyć się przede mną, nie prosząc o nic w zamian."📚📚📚

Rhys i Ginger, przypadek czy przeznaczenie???

Zawsze blisko siebie, ale jednak daleko. Rozumieli się jak nikt. Wszystkie wzloty i upadki, sukcesy i zawody, głupoty i ważne wydarzenia o wszystkim sobie pisali, mimo że spotkali się raz. Ich przyjaźń rozkwitała, aż do czasu. Uczucia pojawiły się niespodziewanie, albo może i nie, ale zawsze to był nie ten czas. Ona mieszkała w Londynie, wiedziała jak ma wyglądać jej życie, praca, rodzina, dom, dzieci, a on zawsze w podróży, korzysta z życia garściami, nie chce się ograniczyć, zapełnia pustkę chwilami, tylko ile tak można uciekać przed życiem? Ile można problemy odsuwać na bok, wiadomo, że kiedyś trzeba będzie sobie z nimi poradzić. Nie da się od nich uciec nawet na drugi koniec świata, kiedyś go dogonią i co wtedy?

Ich relacja od samego początku jest ograniczona czasowo, wiedzą o tym, ale w swoim towarzystwie znajdują spokój i zrozumienie. Potem ich kontakt ogranicza się do maili. To dzięki nim, dzięki ich przyjaźni, Ginger będzie w stanie podążyć za marzeniami. To on będzie ją wspierał choć z daleka. Ona za to będzie mu pomagała wreszcie dorosnąć, pokaże mu, że jego życie wcale nie jest takie cudowne, brak w nim najważniejszego, ludzi którzy są mu bliscy. Tylko nie tak łatwo się zmienić, dostrzec swoje błędy, prosić o wybaczenie. Po drodze wiele razy popełni głupstwa, ale wszystko po to by nie dać się zranić. Kto by pomyślał, że przypadkowe spotkanie tak odmieni ich życie 🥰.

Cudowna książka, od której wręcz nie da się oderwać. Piękna historia o dorastaniu, podążaniu za marzeniami, przyjaźni i miłości. Każdemu należy się szansa, a czasami nawet druga i trzecia🥰🥰🥰. Wszystko zależy od osoby, ile jest dla nas warta i czy wierzymy, że wreszcie będzie ok. To książka o dawaniu tych szans, ale też o emocjach, nie zawsze tych pięknych, ale to jak w życiu nie wszystko zawsze jest cudowne. Przeczytałam, pokochałam i mówię wam, warto ją poznać. Polecam🥰🥰🥰

„Pewnie myślisz, że jestem nienormalna, ale sama nie wiem…nie wiem Rhys, po prostu jeśli będziesz spoglądał w niebo przez to twoje okienko i nie będziesz wiedział co robić, napisz do mnie.”

Ginger i Rhys nigdy by się nie spotkali , gdyby dziewczyna nie została porzucona przez wieloletniego partnera.

Zaowocowało to spontanicznym wyjazdem do stolicy Francji.

To właśnie w tym mieście ta spokojna młoda kobieta spotyka Rhysa , mężczyznę, który ciągle poszukuje miejsca, które mógły nazwać domem .

Jest on przeciwieństwem swój towarzyszki , a jednak para spędza wspólnie noc, a tuż przed odlotem bohaterka podaję swemu nowemu znajomemu adres mailowy wyrażając nadzieję, że ten znajdzie chęć by do niej napisać.

Rhys nie zastanawia się długo i oczywiście korzysta z okazji.

Wkrótce wymiana wiadomości staje się rytuałem tej dwójki, a szybko wychodzi na jaw,że ich więź jest naprawdę wyjątkowa.

Przez większą część opowieści poznajemy uczucia i motywacje bohaterów.

Co się stanie gdy ich znajomość zostanie wystawiona na próbę?

Po raz pierwszy spotkałam się z piórem Alice Kellen i dosłownie przepadłam.

Autorka pisze bardzo ciekawie i lekko choć w książce nie brakuje wątków bardzo trudnych , ocierających się nawet o tabu. Przeżyłam cały kalejdoskop bardzo skrajnych emocji i naprawdę szybko zakochałam się w wykreowanej przez Alice rzeczywistości, a sposób w jaki opisała uczucie Ginger i Rhysa po prostu mnie urzekł i oczarował, znalazłam tam mnóstwo przepięknych i bardzo życiowych cytatów.

Serdecznie polecam miłośnikom wątku rozkwitającej miłości.

Niektóre książki chciałoby się zachować tylko dla siebie. Ukryć gdzieś w głębi serca i nie ruszać, gdyż każde, delikatne nawet, dotknięcie jest niczym porażenie prądem. Każde wspomnienie, każdy powrót do najbardziej trudnych momentów to ogień palący coś wewnątrz, to znowu spływające łzy po policzkach. Alice Kellen po raz kolejny zostawiła mnie rozbitą, niczym wrak statku skatowanego przez morze. Po raz kolejny przeżywałam jej słowa całą sobą, po raz kolejny miałam złamane serce, którego nawet happyend nie był już w stanie do końca naprawić. Alice, co ty ze mną robisz za każdym jednym razem.

Ta książka zaczęła się dosyć niewinnie. Jednak to słowo nie istnieje w słowniku Alice, tak jak „słodki, uroczy SZCZĘŚLIWY romans”. Wiem to po „Wszystko, czym nigdy nie byliśmy”. Tutaj Ginger po zerwaniu z wieloletnim chłopakiem potrzebuje zrobić coś szalonego i na jedną noc leci do Paryża, gdzie przez przypadek poznaje Rhysa – lekko starszego chłopaka, Amerykanina, DJ-a, który szuka swojego miejsca na ziemi. Spędzają razem noc zwiedzając miasto i na lotnisku, w ostatniej chwili Ginger zostawia Rhysowi swojego mejla z prośbą, żeby kiedyś do niej napisał. I on to robi, pisze do niej każdego wieczora, aż w końcu stają się sobie bliżsi niż mogli się tego kiedykolwiek spodziewać. I tak zaczyna się ich historia.

Ta książka to istny rollercoaster, pod każdym możliwym względem. Nie wiem, dlaczego tak mnie chwyciła, może przez to, że tak bardzo utożsamiałam się z Ginger. Też przez większość czasu dostosowywałam się pod innych, nie potrafiłam cieszyć się pełnią życia, przez strach, który siedział mi gdzieś w tyle głowy. Przepraszałam, że za dużo mówię i plotę od rzeczy i ciężko było mi się otworzyć na nowe osoby, kiedy tak kurczowo trzymałam się tych „starych”. Jej podróż od zahukanej studentki do asertywnej kobiety, która spełnia własne marzenia jest niezwykła, była momentami tak bardzo moja, że nie umiałam tego nawet wyrazić. A z drugiej strony był Rhys, który całe życie czegoś szukał. Kotwicy, potrzeby, miejsca. Który musiał spaść na dno, żeby zrozumieć, co tak naprawdę się liczy, bez czego nie można normalnie funkcjonować mimo wmawiania sobie, że jest inaczej.

Poznawanie tej dwójki to najpiękniejsza przygoda w jaką mogłam się wybrać. Czytanie ich mejli, w których coraz bardziej się otwierali przed sobą, w których wzajemnie sobie pomagali. Patrzenie jak ich przyjaźń przeradza się w coś więcej, w coś czego oboje tak bardzo się bali, a czego z drugiej strony nie mogli zatrzymać. Co od początku miało wyznaczoną datę ważności, co było praktycznie niemożliwe, bo za każdym razem dzieliły ich tysiące kilometrów. Wiele lat pełnych rozterek, dźwięku pękających serc i ogromu niewypowiedzianych słów. Ich relacja od początku była trudna i bolesna, a w późniejszych częściach coraz bardziej przykra i wywołująca morze, przeogromne morze łez. Płakałam czytając ich mejle, momentami śmiałam się z niedojrzałych docinków, żeby później znowu się wzruszać, znowu rozbijać się na tysiące kawałeczków. Byłam tak zaangażowana, tak maksymalnie pochłonięta, że ze stresu pierwszy raz przeczytałam ostatnią stronę, żeby sprawdzić zakończenie, pierwszy raz musiałam robić półgodzinne przerwy między niektórymi rozdziałami, bo nie mogłam czytać ciągiem.

Ale to, co najbardziej uwielbiam w książkach Alice, to nawet nie tak pięknie opisana miłość, ale to jak cudownie ona pisze o życiu. O chwytaniu każdej chwili, o przemijaniu czasu, o wybaczaniu, o gonieniu za spełnieniem wszystkich możliwych marzeń. O tym, że życie nie jest po to, żeby tylko egzystować, ale żeby naprawdę żyć, żeby naprawdę czuć i spróbować, nawet jeśli początkowo czujemy się przerażeni. Jej książki zawsze są dla mnie impulsem, zawsze budują we mnie nowe marzenia, nowe przemyślenia, popychają mnie do zmian – to przez nie marzę o podróży do Australii (Alice jak bardzo jestem ci wdzięczna za umieszczenie tutaj Axela), to przez nie chcę pojechać z plecakiem do Paryża.

Tej książki się nie czyta, ją się czuje, przeżywa. W niej się zakochuje, w muzyce, która ją określa, w „Małym Księciu”, który połączył bohaterów, we wszystkich słowach, których Alice nie mogła użyć lepiej, w bardziej właściwych momentach. Jeśli kierujecie się moimi opiniami i szukacie autorki, która nie pisze stricte romansów, a coś więcej, coś bardziej złożonego, co ma wyciągnąć z Was wszystkie możliwe emocje, to wierzcie mi Alice Kellen potrafi to najlepiej.

4,5⭐/5⭐

🌛Niebo przyjmuje soczystą barwę kobaltu. Księżyc mieni się jasno i wyraźnie, ukazując swoją niepełną postać. Gwiazdy błyszczą bardziej niż zwykle, niosąc ukojenie. Wsłuchuję się w gwar londyńskich ulic, zastanawiając się, czy gdzieś tam - na drugim końcu świata - on również myśli o mnie za każdym razem, gdy księżyc pojawia się w zasięgu ręki...

💫ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ „ᴍʏ ɴᴀ ᴋꜱɪᴇ̨ᴢ̇ʏᴄᴜ” ᴀʟɪᴄᴇ ᴋᴇʟʟᴇɴ💫

Wierzysz w miłość od pierwszego wejrzenia?

Dwoje zagubionych ludzi.

Dwa odmienne światy.

Los piszący własne scenariusze.

Przeznaczenie splatające bratnie dusze.

Kiedy zderzają się dwa serca...

Gdzieś tam, we wszechświecie, tysiące kilometrów od siebie, odnajdują się dwa serca. Dwa serca bijące tym samym rytmem. Dwa serca - zagubione, pokiereszowane, potrzebujące siebie nawzajem. Dwa serca, których połączył los, a może przeznaczenie. Dwa serca potrzebujące miłości, zrozumienia, akceptacji.

Gdzieś tam, we wszechświecie, tysiące kilometrów od siebie, zderza się dwoje ludzi. Dwoje ludzi, którzy odnaleźli siebie w najtrudniejszych dla nich momentach. Dwoje ludzi, których połączyła niesamowita więź. Dwoje ludzi, którzy przez lata wymieniali się ze sobą wiadomościami, żyjąc z dala od siebie, pozwalając rodzić się uczuciu na odległość.

Piękna, poruszająca, bolesna, wręcz niemożliwa do przeżycia w realnym świecie historia, którą pragnie się poznać na kartkach papieru. Uświadamiająca, że każdy czasem bywa zagubiony, zaślepiony, wybrakowany. Uświadamiająca, że miłość nie jest uczuciem tylko łatwym, kolorowym, niosącym szczęście, ale jest także uczuciem trudnym, wymagającym poświęceń i podejmowania trudnych decyzji. Uświadamiająca, że nie każdy musi posiadać w życiu cele, do których pragnąłby dążyć; nie zawsze nadają one życiu sens, czasem są po prostu jak lista, z której odhaczamy kolejne rzeczy do zrobienia, zapominając, aby cieszyć się tym, co posiadamy i kogo mamy wokół siebie.

„Być w kimś zakochanym to jak zawiesić się z księżyca. Głową w dół. Z ogromnym uśmiechem. Bez strachu.”

|We współpracy reklamowej z Wydawnictwem MustRead|

Do pierwszego spotkania Rhysa i Ginger dochodzi w Paryżu, gdy dziewczyna pierwszy raz udała się w samotną podróż po rozstaniu z chłopakiem, nie wiedzą że to spotkanie zmieni ich już na zawsze. Postanawiają pisać do siebie e-maile i w ten sposób potrzymać tą niezwykłą znajomość która się im przytrafiła. Na co dzień ona mieszka w Londynie i ma zaplanowaną całą przyszłość, a on żyjąc z dnia na dzień jeździ po całym świecie.

Co wyniknie z ich spotkania? Czy spotkają się jeszcze kiedy kolwiek?

Historia Rhysa i Ginger jest trudna, przepełniona masą skomplikowanych emocji, poruszająca trudne tematy, jak chodźby oczekiwania bliskich, kłamstwa, tajemnice, nadużywanie alkoholu i narkotyki, choroba, strata i zagubienie. Jest też przepiękna, nie potrafiłam się od niej oderwać, a masa emocji chwilami wręcz mnie przytłaczała.

Tą historię polecam wszystkim, zwłaszcza romantyczką takim jak ja, które lubią się wzruszać i mimo wszystko wieża w prawdziwą miłość i przeznaczenie.

Dużo uroku historii dodało wplecenie w historię motywu Małego Księcia i Piotrusia Pana, oraz e-maile które miedzy sobą wymieniali główni bohaterowie.

Cały czas liczyłam na happy end dla Rhysa i Ginger, obydwoje na niego zasługiwali, potrzebowałam tego epilogu tak bardzo

🌊🏄🏼‍♀️

Pewnej nocy w Paryżu drogi Ginger i Rhysa niespodziewanie się przecinają. Choć z pozoru ta dwójka ma ze sobą niewiele wspólnego, to, co zapowiadało się na przelotną znajomość, przeradza się w głęboką więź. Mimo dzielących ich kilometrów, Ginger i Rhys pozostają w kontakcie za pomocą maili, towarzysząc sobie na odległość w codziennym życiu poprzez dzielenie się ze sobą swoimi przemyśleniami, obawami, planami i marzeniami.

🐚🐙

Cóż to była za literacka podróż!

Przyznam, że początkowo nie spodziewałam się, że historia tak mnie porwie, ponieważ nie przepadam za błyskawicznie rozwijającymi się relacjami, jednak z każdą kolejną stroną Ginger i Rhys stawali mi się coraz bliżsi. Śledząc ich relację, czułam vibe ,,Love, Rosie", jednej z moich ulubionych historii miłosnych.

Autorka wykreowała ciekawe, bardzo wyraziste postaci, i choć czasem ich niektóre zachowania doprowadzały mnie do szału (pozdrowionka dla Rhysa!), naprawdę mocno im kibicowałam. Z zainteresowaniem obserwowałam, jak dwie osoby z kompletnie różnych światów mogą tak dobrze się rozumieć.

Uważam, że mocną stroną tej książki jest klimat. Choć jej akcja dzieje się na przestrzeni lat, są tu mocno wyczuwalne wakacyjne nuty, a wszystko dzięki Rhysowi i ciekawym, malowniczym miejscom, w których pomieszkiwał.

,,My na księżycu" to piękna, ciepła i przepełniona emocjami historia o relacjach, poczuciu zagubienia i szukaniu drogi do szczęścia. Polecam!

🏖️🗾

[współpraca reklamowa z @[Adres usunięty]nictwo]

"(...) - A my gdzie niby jesteśmy?

(...)

- My na księżycu.

- Podoba mi się, jak to brzmi.

- Taka prawda. Nie czujesz tego w tej chwili?

- Czuję - przyznałam cichutko. - Czuję się, jakbym była na księżycu."

🌜🌜🌜

Jaka książka Was ostatnio oczarowała?

Ohh ostatnio w moje ręce trafiają same perełki.

A "My na księżycu" jest jedną z nich.

Ta książka totalnie przeczołgała mnie emocjonalnie.

Wielokrotnie złamała moje serce i wielokrotnie posklejała je na nowo.

Ukazała piękną, trwającą długie lata przyjaźń, która stała się fundamentem rodzącej się miłości.

Miłości dwóch tak bardzo różnych od siebie ludzi.

Miłości, która została wystawiona na wiele prób.

Miłości niezwykłej, która ma swoje korzenie w zwykłym przypadku, w ulotnej chwili, wspomnieniu.

Ginger ma plany na stabilną przyszłość.

Musi tylko skończyć studia.

Praca w rodzinnej firmie już na nią czeka,

tak samo jak ślub z chłopakiem, z którym spotykała się już od pięciu lat i była pewna, że spędzi z nim całe życie.

Niestety los ma wobec niej inne plany. A to, co miała za pewność rozpadło się niczym domek z kart.

Po rozstaniu z chłopakiem, pod wpływem chwili, postanawia wyjechać do Paryża.

Tutaj poznaje Rhysa.

Spędza z nim miłe chwile, które odrywają ją od codzienności i bólu złamanego serca.

Chłopak zapraaza ją do swojego mieszkania, gdzie wpatrując się w księżyc świecący na paryskim niebie, obiecują sobie, że niezależnie od tego, w jakim miejscu będą się znajdować, zawsze będą właśnie na tym księżycu.

Po tej magicznej nocy, nawiązuje się między nimi przyjaźń, którą postanawiają pielęgnować.

Chociaż wiedzą, że raczej już nigdy więcej się nie spotkają, wszak dzieli ich tysiące kilometrów, to obiecują pisać do siebie maile.

Te wiadomości przyciągają ich do siebie.

Sprawiają, że zaczyna między nimi iskrzyć.

Ginger jednak potrzebuje stabilnego lądu. Bezpiecznych ramion, w których będzie mogła czuć się bezpiecznie.

Potrzebuje ciepła, miłości, zrozumienia i domu, który będzie jej opoką, jej przystanią.

Tymczasem Rhys nie może jej tego dać.

On jest niebieskim ptakiem. Kocha wolność, jaką dają podróże po całym świecie i dobrą zabawę.

Nie wyobraża sobie, że mógłby osiąść w jednym miejscu i wieść stabilne, zbyt banalne jak dla niego życie...

"My na księżycu" to książka pełna kontrastów. Nasączona została emocjami, które wyzierają z każdej ze stron, i które sprawiają, że nie sposób oderwać się od lektury.

Udowadnia, że ludzie, których spotykamy przez zupełny przypadek, zostają w naszym życiu na zawsze.

Że nie liczy się to, co nas dzieli, lecz to, co łączy.

Że kilometry nie są przeszkodą w budowaniu przyjaźni.

Że nie da się oszukać przeznaczenia.

Niezwykle piękna, niezwykle życiowa, niezwykle wzruszająca i skłaniająca do refleksji.

Z cytatami z "Małego księcia", które nadają jej jeszcze większego wydźwięku i uroku.

Polecam❤️

[współpraca barterowa]

🌹 Ostatnio trafiam na same dobre książki. Nie wiem jak to się dzieje. Być może to szczęście? A może po prostu przeczucie? W każdym razie nie spodziewałam się, że te 544 strony podbiją moje serce. Okładka wyglądała ślicznie, opis brzmiał ciekawie, ale nie spodziewałam się, że treść przebije wszelkie moje oczekiwania.

🌹 Zacznijmy może od początku... Historia dziewczyny, która po zerwaniu z chłopakiem, w akcie desperacji wsiada w samolot i leci prosto do Paryża, a tam przy biletomacie spotyka osobę, do której czuje jakieś nieznane sobie przyciągnie... Brzmi dosyć łatwo i przewidywalnie, prawda? Ale to właśnie ta historia wzbudziła we mnie ogrom emocji. Od radości po różne stadium smutku.

🌹 Niektórzy twierdzą, że nie da się przyjaźnić na odległość, ale ta książka jest idealnym dowodem na to, że póki się ją pielęgnuje, nawet tysiące kilometrów nie jest w stanie jej zniszczyć. Chociaż na pewno jest to znacznym utrudnieniem.

🌹 Niestety nie wszytsko okazuje się takie kolorowe, bo bohaterowie zaczynają czuć do siebie coraz więcej... To bardzo wszystko komplikuje...

🌹Bardzo podobało mi się przedstawienie bohaterów w sposób kontrastowy. Mieli zupełnie inne poglądy na wiele spraw oraz prowadzili różniące się od siebie tryby życia. W mailach możemy poznać ich perspektywy i zdania na przeróżne tematy.

🌹Świetne było również poruszanie tematów powszechnie uważanych za „tematy tabu”. Rhys, bo tak miał na imię chłopak, pokazuje Ginger (głównej bohaterce), że nie powinniśmy wstydzić się o nich mówić.

🌹No i na koniec zostawiłam największy smaczek... CYTATY Z MAŁEGO KSIĘCIA. Pojawiały się nie tylko w konwersacjach bohaterów, ale także rozpoczynając każdą z części (książka oprócz rozdziałów, została podzielona również na 6 części).