My Best Friend`s Big Brother

To zdecydowanie książka na jeden wieczór. Koc, herbata, ta książka. Po prostu perfekcyjny plan na spędzenie czasu. Jest to wręcz idealna książka dla osób, które chcą fajnie spędzić czas. Przeczytać lekką, niedługą historię, przy której będą się świetnie bawić.

Mimo niepozornie małej ilości stron kryje w sobie dużo małych niespodzianek. Niecałe 300 stron może zniechęcić, ale naprawdę książka była świetna! Poza tym nie brakuje w niej humoru. Niejednokrotnie uśmiechnęłam się podczas czytania, a moje serce zabiło mocniej.

Dla mnie zdecydowanie dużym plusem była długość rozdziałów. Przez to miałam większe chęci na czytanie i szybciej mi się przechodziło przez ich historię. Płynęłam przez ten tekst, a niechęć, która pojawiała się momentami, szybko znikała.

Chyba takim jednym z małych minusów dla mnie jest to, że akcja momentami rozgrywała się za szybko, a po chwili się cofała. I tak, wiem, że brzmi to dziwnie, dlatego spróbuję wytłumaczyć to inaczej. Czułam się, tak jakbym z poziomu wskakiwała na 10, a po chwili spadała znowu na 2 i tak w kółko. Mam nadzieję, że rozumiecie. Brakowało mi też trochę dłuższych opisów. Było mi tego mało, bo uwielbiam zagłębiać się w historię bohaterów. Poza tym zabrakło mi ich dokładniejszych opisów. Więcej szczegółów z ich przeszłości. Więcej szczegółów z ich życia. Bo naprawdę uwielbiam poznawać życie bohaterów od a do z.

Kolejnym małym minusikiem dla mnie było to, że potrafiłam przewidzieć, co stanie się za chwile. Nie były dla mnie zaskoczeniem niektóre fakty i rozwinięcia. Płot twisty były do przewidzenia i umiałam sobie wyobrazić, jaki będzie rozwój sytuacji, jeszcze przed zagłębieniem się w dany wątek. Fajnym dodatkiem do tej historii według mnie byłoby coś, co wprowadziłoby czytelnika w chwilowe zaskoczenie. I sam musiałby myśleć co stanie się dalej.

Styl pisania autorki jest bardzo lekki. Dla mnie chyba aż za lekki. Momentami brakowało mi mocniejszego opisu emocji. Takiego mocniejszego kopnięcia. Smutne sceny były dla mnie za mało smutne (może to ja już jestem zepsuta🥲). Sceny, które powinny zaboleć, wcale aż tak nie bolały. Dla mnie brakowało uczuć w tych opisach. Ale tak poza tym, to ta historia była strasznie urocza. I naprawdę ta książka jest warta kupienia i wydania swoich pieniędzy. Bardzo miło spędzało mi się czas z Collinem i Cassie.

Nie lubię pisać o negatywnych emocjach... Niestety książka nie trafiła w moje gusta i byłam nią rozczarowana, nie potrafię wskazać dobre strony tego tytułu. Zaznaczę w punktach, co mi się nie podobało:

1️⃣ „W NOCY NIE mogłam zasnąć...”, „WESZŁYŚMY DO KLASY równo z...”, „KIEDY PO ZAJĘCIACH weszłam do stołówki...”. I to na każdej stronie. Nie rozumiem zastosowania wielkich liter zaczynających dany akapit. Po co?

2️⃣ Absurdy i niemądre zachowania młodych dziewczyn niemających jeszcze osiemnastu lat. Dostanie się do zespołu cheerleaderek to lada wyzwanie. Dziewice nie mają szans na starcie, a żeby udowodnić swoją rolę w grupie, trzeba przespać się z kapitanem drużyny futbolowej. Serio? Ręce opadają...

3️⃣ Dziwna relacja Collina z Cass. Nie rozumiem ich wyborów i zachowań.

4️⃣ Rozpoczynanie wątków i nierozwinięcie ich. Wzmianka, chociażby o zaburzeniach odżywiania. Wśród młodzieży to popularny problem i uważam, że wymagał większej uwagi i jakoś powinien wpłynąć na całą fabułę.

5️⃣ Historia jest mocno wattpadowska. Ja wiem, że teraz dużo książek wychodzi z platformy Wattpad i nie uważam, że wszystkie są takie same, ale niektóre powinny tam pozostać. Gołym okiem widać, że pisała to młoda osoba, więc myślę, że ma jeszcze sporo czasu i życzę jej powodzenia, bo żeby pisać, trzeba dużo czytać i doskonalić swój warsztat.

Liczyłam na fajną młodzieżówkę. Każda książka, nawet ta dla młodzieży, ma jakieś przesłanie. Nie wiem, jakie ma „My Best Friend's Big Brother”. 😔

Czytacie książki w jakiejś konkretnej kolejności, czy sięgacie po to na co macie akurat ochotę ?

Bycie recenzentem nieco ogranicza możliwość wyboru. Często idę terminami ale ostatnio miałam ogromną chęć na lekką historię z wątkiem młodzieżowym. Sięgnęłam po debiut Sandry Ozolin i powiem Wam, że naprawdę fajnie się to czytało.

Cass zna Collina od dziecka, byli kiedyś przyjaciółmi. Przyjaźni się nadal z jego siostrą ale między nimi relacja znacznie się popsuła. Jego tata i jej mama, porzucili swoje rodziny, by być razem. Uciekli, pozostawiając bez słowa małżonków i dzieci. Każde z nich przeżyło to na swój sposób. Collin aby uniknąć bólu po stracie, skupił się na uczuciu złości. Za co może być zły na Cass? Jego logika jest nieco skomplikowana i musicie przeczytać, żeby to zrozumieć ;)

Collin odgrywa tu też rolę szkolnego podrywacza, który żadnej nie przepuści. Kapitan szkolnej drużyny futbolowej, atrakcyjny i popularny na całego z tego korzysta. Cass podkochuje się w nim, lecz nie wierzy, że ma szansę na jakąś normalną relację, a nie chce być dla niego kolejną dziewczyną na raz. Sama walczy uparcie o to by zostać cheerleaderką ale czy podoła zadaniom jakie będą do wykonania by mogła osiągnąć ten cel ?

Ta książka to z pozoru romans młodzieżowy jakich wiele. Z pewnością jest na swój sposób schematyczna i dość przewidywalna, lecz mimo to bardzo przypadła mi do gustu. Podobało mi się to jak fajnie autorka gra na uczuciach i bohaterów i czytelników. Jest tu cały ogrom emocji. Pragnienie by go mieć, niepewność czy coś z tego będzie, czy taki chłopak lekkich obyczajów, jest zdolny do miłości i skupienia na jednej dziewczynie ? Jednak do tych takich standardowych dylematów jak na te okoliczności, dojdą mniej spodziewane, trudniejsze wyzwania życiowe.

To książka o miłości ale też o dojrzewaniu, problemach jakie stoją na drodze dorastających bohaterów. Plany na przyszłość, konsekwencje przeszłości, przyjaciele którzy nie zawodzą oraz tacy, którzy przysporzą wielu problemów i zranią bardziej niż można się tego spodziewać…

Przyznam, że pewnego zwrotu akcji, bardzo ważnego problemu z jakim borykać się tu będzie nasza główna para bohaterów, się spodziewałam ale autorka zrzuciła go na Collina i Cass w momencie, w którym byłam już pewna, że jednak potoczy się to inaczej. Czyli jednak na swój sposób mnie zaskoczyła. Później już nie byłam pewna czego się spodziewać i czytałam z zapartym tchem, chłonąc te liczne emocje jakie targały bohaterami. Trzymałam za nich kciuki, liczyłam na szczęśliwe zakończenie. Czy takowe otrzymałam, sprawdźcie koniecznie. Warto sięgnąć po tę książkę moim zdaniem.

Podsumowując, debiut Sandry jest zdecydowanie udanym startem. Autorka ma potencjał i potrafi go wykorzystać. Świetny styl, talent do manipulowania emocjami i niemała dawka kreatywności. Wszystko to daje nadzieję, na to, że przed nami kolejne świetne historie spod jej pióra i chętnie je poznam.

Dziękuję Wydawnictwu Niezwykłe za egzemplarz do recenzji :)

"My Best Friend's Big Brother" to książka skupiajaca się na historii Cassandry i Colina. Cassandra Murei mieszka sama z ojcem. Kiedy ten musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację, dziewczyna ma spędzić ten czas u przyjaciółki Rose. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie starszy brat Rose – Collin Thompson. Collin to kapitan drużyny futbolowej i zarozumiały dupek, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki. On i Cassandra od razu zaczynają pałać do siebie niechęcią. W dodatku chłopak postanawia uprzykrzyć jej życie. Wydaje się, że dla tej dwójki nie ma szans na pojednanie i te dwa tygodnie będą dla Cassandry udręką, a nie posmakowaniem wolności. Jednak sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy podczas gry w butelkę Collin dostaje zadanie, by pocałować Cass.

"My Best Friend's Big Brother" to książka, którą czytałam na Wattpadzie kilka lat temu. Gdy dowiedziałam się, że będzie na papierze, stwierdziłam, że muszę przeczytać ją jeszcze raz. Cóż, moje gusta przez te kilka lat trochę się zmieniły przez co mam parę "ale" co do tej historii. Ogólnie mam trochę mieszane uczucia co do niej. Styl pisania autorki, jest w porządku jednak momentami ciężko mi się czytało dane fragmenty. Nie mniej jednak książka została napisana lekkim stylem a fakt, że ma raptem dwieście siedemdziesiąt stron sprawia, że można ją pochłonąć w jeden wieczór. Fajnie było wrócić do tej historii i tych bohaterów, zwłaszcza, że sporo rzeczy nie pamiętałam, ale tym razem nie poczułam z nimi jakiejś głębszej więzi. Jako, że ta dwójka zna się nie od dziś, ich relacja działa się naprawdę szybko. Relacja jak i ogólnie fabuła działa się dość szybko przez co momentami trochę nie ogarniałam tego co się dzieje. Nie za bardzo przypadł mi do gustu sposób w jaki były wybierane cheerleaderki. Jeśli chodzi o samych Cass i Colina są w porządku ale momentami tak mi podnosili ciśnienie, że miałam ochotę nimi potrząsnąć. To są nastolatkowie więc historia, prócz ich relacji, skupia się też na nastoletnich problemach. Podsumowując, mam mieszane uczucia co do tej książki jednak was zachęcam do wyrobienia sobie własnego zdania. Jeśli szukacie niewymagającej historii, która nie wywoła u was ataków serca czy coś w tym stylu to "My Best Friend's Big Brother" może się wam spodobać🥴.

Cassandra Murei ma 17 lat i mieszka samotnie z ojcem. Collin Thompson to brat przyjaciółki Cas, kapitan drużyny futbolowej oraz zarozumiały dupek, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki. Kiedyś się przyjaźnili natomiast przez pewne zdarzenie, które miało miejsce chłopak odizolował się pałając nienawiścią do całego świata w tym i do Cas. Wydawać by się mogło, że nie ma takiej rzeczy która mogłaby ich pojednać a dwa tygodnie, które muszą spędzić pod jednym dachem będą koszmarem... Czy jednak na pewno?

"My Best Friend's Big Brother" należy do książek z gatunku New Adult. Główni bohaterowie są nastolatkami w związku z czym musicie być przygotowani na to, że mogą być nieco rozchwiani emocjonalnie i nie do końca będą wiedzieć o co im samym tak naprawdę chodzi. Bądźmy jednak szczerzy - skoro często dorośli ludzie zachowują się jak małe dzieci jak można wymagać dojrzałego zachowania od nastolatków?

Co prawda czasami odnosiłyśmy wrażenie, że pewne wątki ledwo się zaczęły a zaraz skończyły a w pewne sytuacje (jak sposób na zostanie cheerleaderką kapitana) wręcz niedowierzałyśmy natomiast ogólnie stwierdzamy, że czas spędzony z tą lekturą był bardzo przyjemnie spędzony i ogólnie rzecz biorąc naprawdę dobrze się bawiłyśmy obserwując perypetie naszych bohaterów.

"My Best Friend's Big Brother" to historia dzięki, której dostrzeżecie jak czasami osoby które są dla nas całym światem potrafią zadać największy ból znikając z naszego życia bez słowa wyjaśnienia i do czego prowadzą często niedopowiedzenia czy też zwyczajny brak szczerości. W naszej opinii książka jest naprawdę fajna i bardzo się cieszymy, że było nam dane aby ją przeczytać 💜😊

🎄🅁🄴🄲🄴🄽🅉🄹🄰 🎄

💠" My Best Friend's Big Brother

💠Sandra Ozolin

💠Wydawnictwo Niezwykłe

#wspolpracareklamowa

Czy zdarza wam się czytać książki na #wattpad?

Macie swoje ulubione? Chętnie się dowiem🤭

Chociaż nie wiem czy nie ulegnę pokusie by je przeczytać 🤭🤭🤭

Siedemnastoletnia Cassandra Murei mieszka sama z ojcem. Kiedy ten musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację, dziewczyna ma spędzić ten czas u przyjaciółki Rose. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie starszy brat Rose – Collin Thompsonw którym potajemnie się podkochuje. Collin to kapitan drużyny futbolowej i… zarozumiały dupek, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki. On i Cassandra nie żywią do siebie ciepłych uczuć.Okazuje się, że nie bez powodu jej nie lubi – chce się zemścić za to, co matka Cass zrobiła w przeszłości.

Wydaje się, że te dwa tygodnie będą dość intensywne. Jednak sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy podczas gry w butelkę Collin dostaje zadanie, by pocałować Cass.

Czy jeden pocałunek może zmienić wszystko?

Z twórczością autorki mam styczność pierwszy raz. Książka miała swoje lepsze i gorsze momenty, ale całość mogę zaliczyć na plus. Wkurzały mnie dialogi między bohaterami, ale rozumiem że to młodzieżówka i ona rządzi się swoimi prawami. Ka należę do starszego pokolenia🤭 więc może jestem już za stara na takie licealne słowne utarczki. Irytowała mnie gówna bohaterka Cass i miałam ochotę ją kilkakrotnie ( jakby nie powiedzieć ciągle) potrząsnąć. Ale za to Colin był zdecydowanie lepiej wykreowany. Niegrzecznych chłopców w książkach bardzo lubię 😈chłopak który dość dużo przeszedł ze swoim ojcem, nie chce do siebie nikogo dopuścić bo boi się zaangażować by się nie sparzyć.

A kto z nas się tego nie boi? I to nie ważne w jakim wieku jesteśmy..każdy boi się zranienia. Jeden wątek w tej książce był bardzo interesujący i szkoda że nie został rozwinięty bo miał duży potencjał wpłynąć na całość historii i zrozumienie głównej bohaterki.

Na duży plus zasługuje styl i język jakim autorka się posługiwała, choć na początku miałam mieszane uczucia to później przez książkę wręcz płynęłam. Akcja pędziła co nie pozwalało na nude a wplątane intrygi dodawały pikanterii do całej historii. Świetnym pomysłem było dodawanie cytatów "przemyśleń" Cassandry co zdecydowanie ułatwiało zrozumienie jej emocji.

Jeśli macie chwilę czasu sięgnięcie po książkę pani Sandry i przekonajcie się jakie odczucia wywoła u was historia Cass i Colina

Dziękuję autorce i wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.

"Życie nie staje się łatwiejsze lub bardziej wyrozumiałe. To my stajemy się silniejsi i bardziej odporni."

Cassandra to siedemnastolatka mieszkająca z ojcem. Dziewczyna podkochuje się w bracie swojej przyjaciółki, jednak on nie zwraca na nią uwagi. Co wiecej- obwinia dziewczynę o to, że jej matka związała się z jego ojcem.

Pewnego dnia ojciec Cass musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację a dziewczyna w tym czasie zamieszka u swojej przyjaciółki. To mogłyby być fajne dwa tygodnie..gdyby nie Colin, który zrobi wszystko, aby uprzykrzyć jej życie.

Może wszystko poszłoby zgodnie z planem chłopaka, gdyby nie wspólny wyjazd na mecz i gra w butelkę...

Czy jeden pocałunek może zmienić wszystko?

Chociaż młodzieżówki nie zawsze spełniają moje oczekiwania to i tak od czasu do czasu lubię po nie sięgnąć. Tym razem było naprawdę bardzo dobrze! Podobała mi się ta książka. Fajna była relacja między Cass a Colinem. Niby chłopak miał do niej pretensje, niby chciał uprzykrzyć jej życie ale tak naprawdę opiekował się dziewczyną i nie pozwolił, aby ktoś ją skrzywdził bo jak się okazuje od zawsze ją kochał, tylko musiał przyznać to sam przed sobą. A to nie łatwa rzecz, gdy się jest szkolnym playboyem, który co chwilę ma inną dziewczynę.

Fajna, lekka historia choć porusza też cięższe tematy jak złość, niezrozumienie, żal po tym jak osoba, która jest dla nas najważniejsza odchodzi bez słowa wyjaśnienia. Kolejny raz widzimy jak ważna jest szczera rozmowa i jaką ma moc.

Pokazana jest tu też głupota młodych ludzi oraz to co potrafią zrobić, aby spełnić swoje marzenie. Taki brak szacunku do siebie samego może szokować i mnie jako matkę dwóch córek przeraża takie zachowanie 🙈 ale to nie wpłynęło na moją ocenę książki. Ja z nią fajnie spędziłam czas!

"Uwielbiam, kiedy Collin patrzył mi w oczy. Uważałam, że oczy potrafią wyrazić więcej uczuć niż słowa, a w tamtym momencie w jego kryły się tajemnice, jakie chciałam poznać, uczucia, które chciałam poczuć, i pragnienie, jakiego chciałam doznać. To wszystko wydawało się takie prawdziwe"

W dzieciństwie Cassandra i starszy brat jej najlepszej przyjaciółki Rose, Collin, uwielbiali spędzać ze sobą czas. Jednak gdy matka dziewczyny wdała się w romans z ojcem chłopaka, co doprowadziło do rozpadu obu rodzin, Collin całkowicie odciął się od Cassie. Teraz, gdy oboje zbliżają się do końca szkoły, wciąż sobie odgrywają, ledwie tolerując swoją obecność. Sytuacja między nimi zmienia się jednak, gdy ojciec dziewczyny wyjeżdża, a Cass na dwa tygodnie wprowadza się do domu swojej przyjaciółki i zamieszkuje w pokoju obok Collina.

Bardzo chciałabym powiedzieć, że trafiłam na wyjątkową powieść młodzieżową, która poruszyła moje czytelnicze serce i dać wyższą ocenę niż zamieściłam powyżej. Niestety, w przypadku książki "My best friend's big brother", która zaciekawiła mnie swoim opisem, czuję się rozczarowana. Brakowało mi w niej nie tylko emocji, ale i głębi. Mam wrażenie, że Sandra Ozolin bardzo chciała wpleść w swoją fabułę trudniejsze tematy, które skłaniałyby do przemyśleń, jednak w mojej ocenie niedostatecznie je rozwinęła, przez co tak naprawdę czułam chaos i dezorientację. Wspominając o bulimii bohaterki, liczyłam, że wątek ten zostanie pociągnięty, że autorka zwróci uwagę na to jak łatwo kogoś wpędzić w chorobę, a wydarzenia sprawiały trochę wrażenie, jakoby na stronie 50 problem był bardzo poważny, a na 120 nie było go już wcale. Podobnie było z relacją rodziców Cassie i Collina oraz gniewem chłopaka na dziewczynę, który w mojej ocenie, zresztą chyba podobie jak i jego samego, był nieuzasadniony i który tak nagle jak się pojawił, tak nagle też zniknął. Ogólnie nie podobało mi się wykreowanie tych młodych ludzi, zwłaszcza męskiej części, na takich, którym zależy tylko na imprezach, seksie i zaliczeniu panienek, bez myślenia o jakichkolwiek konsekwencjach. Z jednej strony miałam wrażenie, że przyjmują pozy dorosłych i dojrzałych, z drugiej ich odzywki były dziecinne i lekkomyślne. Próbuję też doszukać się jakiegokolwiek sensu w scenach wykonywania zadań na cheerleaderkę i zastanawiam się, czy może tak bardzo nie rozumiem dzisiejszej młodzieży, którą autorka pokazała jako nieszanującą ani siebie, ani jakiejkolwiek intymności swojej i innych, czy jednak obraz ten książkowy obraz jest niezasadny i szczerze mówiąc nieprawdziwy, przerysowany jedynie na potrzeby książki. Brakowało mi też większego skupienia się na liceum, nauce, samym uczęszczaniu do szkoły, która stanowi olbrzymią część życia młodych ludzi, a tu została w zasadzie całkowicie pominięta. Mam też wątpliwości, co do wyjazdu sportowców i cheerleaderek na mecz, którzy to po nim robią co chcą bez jakiejkolwiek kontroli. Gdzie są nauczyciele, trenerzy, opiekunowie w tym wszystkim? Żeby jednak nie było, że skupiam się tylko na tym co złe, muszę przyznać, że od "pojednania" się głównych bohaterów, książkę czytało mi się dużo lepiej. Ich relacja postępowała szybko, jednak nie przeszkadzało mi to. Towarzyszyło jej dużo słodkości, romantyzmu, ale i uroku. Fajnie, że autorka pokazała, że opierali ją nie tylko na zbliżeniach, ale i wspólnych rozmowach i dzieleniu się że sobą nawzajem swoimi marzeniami, pragnieniami, najskrytszymi myślami. Intryga, w którą zostali wplątani dodała odrobiny dramatyzmu i napięcia, co skutecznie wciągnęło mnie w problem bohaterów, choć muszę przyznać, że jego rozwiązanie nie było niczym odkrywczym i zaskakującym. Pozwoliło mi jednak "poczuć" zdenerwowanie postaci, ich żal, smutek i tęsknotę. Sam styl autorki jest lekki i przyjemny. Wyróżnić muszę też na duży plus wstawianie cytatów i różnych złotych myśli w przemyślenia głównej bohaterki, co jeszcze lepiej pozwalało ją poznać. Jednak mimo to książka ta nie wpisała się w moje gusta i nie będę Wam jej polecać. Sami zdecydujcie, czy chcecie po nią sięgnąć. Być może pozwoli Wam dostrzec to, czego ja nie wyłapałam.

Siedemnastoletnia Cassandra Murei mieszka sama z ojcem. Kiedy ten musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację, dziewczyna ma spędzić ten czas u przyjaciółki Rose. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie starszy brat Rose – Collin Thompson.

Collin to kapitan drużyny futbolowej i… zarozumiały dupek, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki. On i Cassandra od razu zaczynają pałać do siebie niechęcią. W dodatku chłopak postanawia uprzykrzyć jej życie. Okazuje się, że nie bez powodu jej nie lubi – chce się zemścić za to, co matka Cass zrobiła w przeszłości.

Wydaje się, że dla tej dwójki nie ma szans na pojednanie i te dwa tygodnie będą dla Cassandry udręką, a nie posmakowaniem wolności. Jednak sprawy jeszcze bardziej się komplikują, kiedy podczas gry w butelkę Collin dostaje zadanie, by pocałować Cass.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i szczerze mówiąc byłam przekonana, że książka "My Best Friend's Big Brother" jest debiutem autorki, a tutaj okazuje się, że jednak nie, bo Sandra ma na swoim koncie jeszcze jedną powieść - "Druga szansa". Książka jest powieścią młodzieżową, a ja lubię od czasu do czasu sięgnąć po taką literaturę, to idealny przerywnik od cięższych i bardziej wymagających tytułów. Styl i język jakim posługuje się autorka jest bardzo prosty, lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się niezwykle szybko. Fabuła została ciekawie nakreślona, jednak jest mocno przewidywalna. Historia została przedstawiona z perspektywy obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje zostali interesująco wykreowani, to prawdziwe postaci, wkraczające w dorosły świat, które popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji i chociaż wielokrotnie działali mi na nerwy swoim zachowaniem, to zrzucam to na karb młodości. Relacja pomiędzy bohaterami została ciekawie przedstawiona, mogliśmy krok po kroku obserwować rodzące się pomiędzy nimi uczucie. Autorka na przykładzie Cass i Collina uświadamia czytelnikowi, że jak ogromnie ważna jest szczera rozmowa w relacjach międzyludzkich i jak uzdrawiającą ma moc. Ta książka może mnie jakoś szczególnie nie porwała, ale miło spędziłam z nią czas i myślę, że autorka naprawdę ma potencjał. Moja ocena 6/10.

📖 Chcę być przy tobie i sprawiać, że życie będzie wydawało się łatwiejsze, gdy wszystko będzie szło w złym kierunku. 📖

Sandra Ozolin - My best friend's big brother.

Cass i Collin znają się nie od dziś. On jest starszym bratem jej najlepszej przyjaciółki.

Jednak ich wzajemna relacja pogorszyła się w momencie, w którym matka Cassandry odeszła z ojcem Collina.

Teraz każde z nich na swój sposób stara się poradzić sobie ze stratą.

To typowa lektura dla młodzieży. Jednak w żadnym wypadku nie czytajcie opisu na okładce, ponieważ, moim zdaniem zupełnie nie oddaje on treści.

Na samym początku pomyślałam, że chyba się nie polubimy i że to nie jest książka dla mnie.

Zachowanie bohaterów wydało mi się bardzo dziecinne, a pomysł z warunkami, które trzeba spełnić, żeby zostać cheerleaderką całkowicie nie przypadł mi do gustu.

Ale od połowy książki było już lepiej. Akcja nabrała tempa i lektura stała się bardziej wciągająca.

Bohaterowie zaczęli się w końcu dogadywać, tylko teraz życie rzucało im kłody pod nogi.

Byłam bardzo ciekawa w jaki sposób potoczy się ich historia i czuję się usatysfakcjonowana zakończeniem, które zaserwowała nam autorka.

Ogólnie polecam, ale zdecydowanie dla czytelników będących w tym samym wieku, co Cass i Collin, więc takich około dwudziestki.

Jak dla mnie super , czyta sie lekko , historia wciaga i nie Mozna tak poprostu odlozyc na polke zanim pozna sie zakonvzenie

🌷Lubie raz na jakiś czas przeczytać coś "wattpadowego" no i właśnie padło na tą książkę. Mam mieszane uczucia. Autorka miała świetny pomysł i bardzo dobrze się zapowiadało, bo kocham "enemies to lovers". Niestety podczas czytania odczuwałam zażenowanie, główna bohaterka zachowywała się, jakby nie na swój wiek i nie podobało mi się, jej niezdecydowanie. W niektórych momentach mówiła, że główny bohater jest cudowny, a w drugich że zachowuje się jak dupek, a zachowywał się tak przez większość czasu i szczerze, to nie podpadło mi to do gustu. Wiem że taki właśnie jest klimat wattpada, ale niestety ta pozycja nie jest dla mnie.

„Życie nie staje się łatwiejsze lub bardziej wyrozumiałe. To my stajemy się silniejsi i bardziej odporni”.

Cassanda ma siedemnaście lat, mieszka sama z ojcem, Gdy ten musi wyjechać na dwa tygodnie w delegację, dziewczyna przenosi się do przyjaciółki Rosse, ma nadzieję, że będzie to przyjemnie spędzony czas. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie brat przyjaciółki – Collin. Oboje czują do siebie niechęć. Cóż... chłopak jest kapitanem drużyny futbolowej, ma o sobie wysokie mniemanie. Jest zarozumiały, pewny siebie, dziewczyny zmienia jak rękawiczki. Robi wszystko, aby uprzykrzyć Cassandrze codzienność, ma ku temu swoje powody, chce się zemścić. Gra w butelkę zmienia wszystko...

Jak potoczy się ich relacja? Czy dojdą do porozumienia? Autorka z łatwością oddaje porywy serca, wewnętrzne zmagania, jakie stają się udziałem naszych bohaterów. A ci ciekawie ukazani, Cass i Collin, do obojga poczułam nić sympatii i oboje wzbudzali we mnie sporą irytację. Cass od dawna marzy by zostać cheerleaderką. Jest skromną, spokojną, wrażliwą dziewczyną, czy będzie w stanie sprostać wyzwaniu, jakie musi spełnić, aby nią zostać?

W przeszłości Cass, Rose i Collina łączyła przyjaźń, która została wystawiona na próbę. Młodzi ludzie nie wyszli z niej zwycięsko, pozostał uraz, niesłuszne obwijanie, żal. Czy można kogoś obwiniać za błędy innych? Cass i Collin przed obojgiem kolejna szansa, mają okazję do naprawienia relacji. Pod maską obojętności i luzackiej pozy ukrywają swoje prawdziwe uczucia. Niepokój i strach przed ponownym odrzuceniem. Młodzi ludzie, pochopne, złe decyzje, działanie pod presją, popełniane błędy. Któż ich nie popełniał w młodości? Autora ukazuje jak ważne i potrzebne są szczere rozmowy, bez zbędnych niedopowiedzeń. Mówienie szczerze, otwarcie o własnych uczuciach, bez względu na to, jak zareaguje druga osoba, jest ważne, oczyszczające i powinno być czymś zupełnie normalnym.

Lekka, wciągająca historia, zdecydowanie dla młodszych czytelników, czyta się szybko i przyjemnie. Ukazuje, że warto podejmować ryzyko, iść śmiało do przodu i nie kryć się ze swoimi uczuciami. Zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło, podobało mi się. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Cassadra w tracie pobytu taty w delegacji, ma zamieszkać u swojej przyjaciółki Rose. Obydwie są zachwycone tym pomysłem. Wszystkie psuje brat Rose Collin, który jest zarozumiałym dupkiem i odgryza się Cass za to co zrobiła jej matka. A przecież dziewczyna nie jest niczemu winna. A kiedyś byli przyjaciółmi. Cass zostaje cheerlederką samego kapitana - Collina. Spędzają ze sobą przez to coraz więcej czasu. Dużo komplikuje się w trakcie gry, gdzie Cass ma pocałować Collina. W sercu odżywają uczucia, które tliły się jeszcze w jej sercu. Zakochana była w nim od dawna, ale przez sytuację między ich rodzicami, zachowaniem Collina musiała tłumić to uczucie w sobie.

Bardzo fajna książka. Na prawdę. Czytało się ją świetnie. Bardzo fajny styl pisania, kreowania postaci i historii. Chętnie sięgnę po wcześniejszą książkę, jak znajdę trochę czasu. Odblokowała mnie po moich ostatnich zastojach czytelniczych.

Bardzo fajna historia, nie zawsze usłana różami, jednak dająca szansę i nadzieję.Prawdziwa miłość wszystko pokona. Zawsze najważniejsza jest rozmowa, a ludzie tak często o tym zapominają. Wszyscy w koło potrafią widzieć to co my boimy się nazwać. Boimy się rozmawiać o naszych uczuciach i pragnieniach bo boimy się odrzucenia i pogardy. A często nie zdajemy sobie nawet sprawy, że bliska nam osoba może czuć to samo.

"Bo jeśli jeszcze nie jest dobrze, to wciąż nie koniec."

Cassandra mieszka tylko ze swoim [Adres usunięty]ety tata musi wyjechać na dwa tygodnie w związku z pracą. Młoda dziewczyna ma ten czas spędzić u swojej przyjaciółki. Niby fajnie, no nie? A no nie do końca. Przyjaciółka ma starszego brata, który jest dupkiem jakich mało. Nie jest stały w uczuciach. To taki dosyć typowy kapitan szkolnej drużyny. Napewno wiecie, co mam na myśli... Collin oraz Cassandra nie lubią się.

Collin nawet chce zemsty na niej. Tylko za co? A no ma to coś wspólnego z jej matką...

Dużo w ich relacji komplikuje jedna gra w butelkę....

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Mam duży problem z tą książką. Sam motyw enemies to lovers uwielbiam i zawsze chętnie sięgam po tego typu historię. Tutaj się też tego spodziewałam. Niestety, ale nie wrzucała bym tej książki do takiej kategorii. W ogóle trochę dziwię się. No dobra, widać było, że się nie lubią ale to było tak delikatne, że "ENEMIES to lovers" jest tu za dużo powiedziane.

Kolejna sprawa, o którą jestem bardzo, ale to bardzo zła... Główna bohaterka ma zaburzenia odżywiania. Niestety ale ten wątek był po prostu zaniedbany. Uważam, że zasługiwał na jakieś rozwinięcie, na zwrócenie uwagi na niego, ale nie. Było ledwo co wspomniane o tym a szkoda bo to byłby naprawdę ciekawy wątek, który myślę, że zainteresowałby wiele osób. Jeśli zaczyna się tak ważny temat jak ED to warto byłoby go już rozwinąć.

Uważam też, że autorka mogła jakoś inaczej opisać przeszłość głównej bohaterki. Chociażby jako retrospekcje. Zamiast tego już na początku zostały wyrecytowane najgłówniejsze rzeczy z jej życia. No jakoś to mi nie zagrało.

Sama relacja pomiędzy bohaterami bardzo niedojrzała. Jasne, ja rozumiem, że są młodzi bo Cassandra ma zaledwie 17 lat, więc nie ma co oczekiwać za wiele. Jednak mam wrażenie, że obydwoje nie byli gotowi w ogóle na jakąkolwiek bliższą relacje z drugą osobą. To jeszcze nie był ten czas. Zbyt młodzi bohaterowie jak na sytuację, w jakiej się znaleźli.

Język również mi nie do końca przypadł do gustu. Książka jest młodzieżowa, ale można było napisać ją dojrzalszym językiem.

Jestem pewna, że młodzież by zrozumiała wszystko😉Książka trochę jakby pisana na szybko. Szkoda bo można było ją rozszerzyć i zrobić z niej więcej stron. Nie miałam szansy w żaden sposób przywiązać się do bohaterów. Zawiodłam się.

💮 RECENZJA 💮

"Życie nie staje się łatwiejsze lub bardziej wyrozumiałe. To my stajemy się silniejsi i bardziej odporni."

@xblvckbevryx

Nastoletnia Cassandra podczas kolejnej delegacji ojca, pomieszkuje u najlepszej przyjaciółki. Nastolatki doskonale się dogadują, ale brat Rose, Collin już nie bardzo znajduje z nią wspólny język. Kiedyś byli blisko, teraz dzieli ich wiele. Ona próbuje dostać się do drużyny cheerleaderek, jest marzycielką, a on, to kobieciarz, który zalicza wszystko na swojej drodze. Na początku próbuje uprzykrzyć dziewczynie życie, ale im więcej spędzają czasu razem, tym bardziej zaczyna przypominać sobie, za co tak bardzo ją lubił. Początkowa nienawiść odchodzi w dal, a na horyzoncie pojawiają się uczucia, których najpierw nie chcą uzewnętrznić, a później zaczynają płonąć prawdziwym ogniem.

Fajna historia o losach modych ludzi, którzy tak naprawdę dopiero wchodzą w doroślejsze życie. Popełniają błędy, ulegają pokusom, imprezują, próbują wszystkiego ponosząc mniejsze lub większe konsekwencje swoich decyzji. Cass próbuje być rozsądna, rozważna i ułożona, ale dla zostania cheearlederką zataja kilka faktów i podejmuje nałożoną rolę. Colin jest jej obiektem pożądania, ale jego rozwiązłe życie i liczba partnerek z początku lekko ją odstrasza. Dawniej ich rodziny podzieliło pewne zdarzenie dotyczące rodziców, które nie zostało do końca wyjaśnione, jak i choroba Cass, z której udało jej się wyjść, a była gdzieś tam wspomniana, czego żałuję. Całokształt pomijając błędy i kilka pominiętych wątków, przejdzie. Liczę, że autorka w przyszłości bardziej skupi się na dokładności faktów jeśli już są wspominane. Szybko się czyta. Cass i Colin dochodzą do porozumienia i dają się porwać pożądaniu. Przed nimi kilka mniejszych i większych przeszkód, które nie raz porządnie zachwieją świeżym związkiem. Żyją w licznym gronie znajomych, więc nie można liczyć na nudę, bo cięgle coś się dzieje. Trzymam kciuki za Sandrę, aby jej kolejne książki były jeszcze lepsze i bardziej dopieszczone. Spróbujecie sami. Pierwsze spotkanie z twórczością może nie jest zapierające dech, ale nawet najlepsi mieli potknięcia.

Cassandra i Collin kiedyś się przyjaźnili, jednak to było dawno. Później jej matka i jego ojciec zrobili coś, co znacząco obiło się nie tylko na nich, ale również na ich relacji. Teraz chłopak robi wszystko, aby uprzykrzyć jej życie albo po prostu jej nie zauważa. Mimo wszystko ona za nim tęskni, na dodatek od dawna czuje coś więcej, niż by chciała.

Kiedy ojciec Cassandry wyjeżdża na dwa tygodnie w delegacje, dziewczyna ma zamieszkać u przyjaciółki Rose, siostry Collin. To miał być czas spędzony przyjemnie, a dziewczyny mają na niego swoje plany. Przed Cassandrą niełatwe, momentami dziwne zadania, od których zależy czy zostanie cheerleaderką, na dodatek Collin jest kapitanem drużyny futbolowej i ma sporo do powiedzenia na ten temat. Czy jej się uda i spełni swoje marzenia? Jak będzie wyglądał pobyt Cassandry u przyjaciółki? Jak potoczy się znajomość Cassandry i Collina?

Książka jest z gatunku – literatura młodzieżowa i chociaż ja dawno przestałam mieć naście lat, lubię czasami poczytać takie historie. Jak wrażenia? Całkiem pozytywne. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyły emocje. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór, którą przeczytała naraz, nie odrywając się ani na chwilę.

Bohaterowie dość ciekawi, moim zdaniem dobrze wykreowani. Są to młodzi lidzie, uczęszczający jeszcze do szkoły.

Cassandra ma siedemnaście lat, mieszka z ojcem, a jej matka nie tylko ją zostawiła, ale również nie utrzymuje z nią żadnych kontaktów. To dziewczyna, która ma problemy, marzenia jak wiele innych nastolatek. Według mnie jest sympatyczna, dająca się lubić, a młody czytelnik będzie się mógł z nią utożsamiać.

„My Best Friend's Big Brother” to książka, która mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Intrygujący, ale i zbyt pewny siebie klasowy uwodziciel porwie młodą bohaterkę w sam środek sercowych rozterek. Czy ulegnie ona emocjom? A może z rozumem podejdzie do nowej dla siebie sytuacji? O tym przekonacie się sięgając po debiutancką powieść Sandry Ozolin.

Młodzieżówka nastawiona na nastoletnie dramaty to zawsze ciekawy wybór na spokojne, leniwe popołudnie. Dla mnie to również dobry przerywnik między innymi, cięższymi lekturami. Tym razem postawiłam na Ozolin z ciekawością wertując karty jej debiutu i z zaskoczeniem muszę przyznać, że naprawdę dałam się wciągnąć w wir wydarzeń! Co prawda podobne tragedie są już dawno za mną i niekoniecznie utożsamiałam się z główną bohaterką, ale to nie znaczy, że nie bawiłam się dobrze a nawet więcej, ponieważ kibicowałam jej w osiągnięciu celu.

Cassandra Murei ma zaledwie siedemnaście lat a już mierzy się z prawdziwym wyzwaniem. Dwa tygodnie spędzone pod dachem przyjaciółki zaowocują w dramaty i nieoczekiwane zwroty akcji a starszy brat Rose – Collin Thompson będzie miał w tym swój udział. W końcu jeśli chodzi o tragedie w nastoletnim wieku to najczęściej mówimy o tych związanych z sercowymi wyborami, prawda? Collin to typowy macho, który zmienia dziewczyny jak rękawiczki i żywi się krzywdą innych, więc od samego początku jego relacja z Cass wskakuje na poziom nienawiści co bardzo przypadło mi do gustu, bo mimo negatywnych cech głównego bohatera, miał on w sobie pewien urok. A kto nie lubi motywu hate-love w młodzieżowej literaturze? To pozwala na dynamizm, głębsze emocje i kilka fabularnych zwrotów.

Nie ma w tej opowieści nic przełomowego i dość łatwo przewidzieć ostateczne zakończenie, ale prawda jest taka, że płynie z tej książki czysta przyjemność czytania. I to mi wystarczyło. Bawiłam się dobrze, podobała mi się kreacja bohaterów a jedyne do czego ewentualnie mogłabym się przyczepić to dość powierzchowne przedstawienie tła wydarzeń. Wiemy, że Cass mieszka tylko z ojcem, ale niekoniecznie już zagłębiamy się w uczucia związane z brakiem jednego rodzica co na pewno ładnie dopełniłoby dzieła, ale i bez tego fabuła miała swoje pozytywne momenty, bawiła mnie i intrygowała pozwalając oderwać się na moment od rzeczywistości.

Lekka, angażująca i odrywająca myśli, ale niekoniecznie stawiająca na głębsze wartości lektura "My Best Friend's Big Brother" sprawdzi się idealnie jako relaks po ciężkim dniu. Bohaterowie ze swoimi nastoletnimi problemami pokazują, że czasami zmiana perspektywy jest najlepszym co może nas spotkać. Dużo słownych przepychanek, młodzieńczych dylematów i próby dorosłego wybrnięcia z sytuacji napędza akcję i sprawia, że czas spędzony z debiutancką powieścią Sandry Ozolin wcale nie okazał się zmarnowany.

Cassandra pod nieobecność ojca który często wyjeżdża ma spędzić dwa tygodnie ze swoją najlepszą przyjaciółką. I może nie byłoby w tym nic strasznego gdyby nie to że muszą ten czas spędzić również z bratem Rose Colinem, który jest zarozumiałym dupkiem i pała nienawiścią do dziewczyny. A za co? Za to co w przeszłości zrobiła jej matka.

Lecz wszystko się zmienia podczas jednej z niby to niewinnych gier. Ale czy na pewno niewinnych?

Gra w butelkę, pocałunek….

„Nie powinnam się tak czuć. Wiedziałam, co to oznaczało, ale byłam też pewna, że nie dopuszczę do rozwoju jakichkolwiek uczuć. Nie mogłam sobie pozwolić na zakochanie się w kimś, kto by tego nie odwzajemnił. A Collin nigdy mnie nie pokocha. Nie mógłby, bo zbyt bardzo mnie nienawidzi.”

Do czego doprowadzi, niby niewinny pocałunek?

Kochani książka chodź nie porywa, to można spędzić z nią fajne chwilę.

Lekka, fajna chodź trochę niedopracowana fabuła. Książka ma niecałe trzysta stron, dzięki czemu nie ciągnie się w nieskończoność. Dzięki temu że autorka ma fajny styl pisania nie ma się ochoty jej odłożyć tylko chętnie czyta się ją od początku do końca.

Polecam na zimowe wieczory z kubkiem herbaty oraz ciepłym kocykiem.

Cassandra ma najbliższe dwa tygodnie spędzić u przyjaciółki, Rose. Wszystko byłoby cudownie, gdyby nie starszy brat Rose - Colin, kapitan drużyny futbolowej. Nie pałają do siebie sympatią. Czy te dwa tygodnie zmienią coś w ich relacji???

Największym plusem tej historii jest jej długość. Książka liczy niecałe 300 stron i czyta się to w miarę szybko. Nie zliczę, ile razy czytając miałam ochotę przewracać oczami. Ta książka jest tak absurdalna i oderwana od rzeczywistości, że aż czytanie jej mnie bolało i miałam ochotę ją porzucić. A początek zapowiadał się bardzo fajnie. Między Cassandrą, a Colinem czuć było to napięcie i niechęć. Ale potem nagle zrobiło się dziwnie. Jakby za dotknięciem czarodziejskiej różdżki ich nastawienie do siebie się zmieniło. On z maczo, który zalicza każdą panienkę, stał się uczuciowym rozbitkiem. Nie umiał sobie poradzić z uczuciami, którymi darzy Cassandrę. A ona, od razu wszystko mu wybaczyła. Jakoś nie kupiło mnie to. Muszę wspomnieć o sytuacji, która mnie po prostu zniesmaczyła. Chodzi o zadania, by dostać się do drużyny chirliderek. To było takie słabe, że miałam ochotę przestać czytać. Do tego matka Colina i Rose, nie widziała problemu w tym, że zalicza każdą panienkę, a wręcz przeciwnie, według niej zbierał doświadczenie. Akcja tej książki jest bardzo przewidywalna, tylko czekałam na pewne wydarzenie i się doczekałam. W pewnym momencie miałam wrażenie, że to telenowela. Niestety ta książka, nie trafi do moich ulubieńców, a wręcz przeciwnie, jedna ze słabszych książek jakie czytałam w tym roku. Jeżeli mimo wszystko jesteście ciekawi tej książki, to polecam sprawdzić samemu. Może Wam się spodoba.

Słyszałam o tej książce mnóstwo świetnych opini, dlatego miałam wysokie oczekiwania i może, przez to się zawiodłam…

Cała książka oddaje mocno vibe wattpada (co zwykle mi nie przeszkadza, bo co jakiś czas zdarzy mi się przeczytać jakąś pozycje z tej platformy), ale po wydanej książce spodziewałam się więcej - bardziej rozbudowanych scen, czy bogatszego języka… W pierwszych kilkudziesięciu stronach, miałam wrażenie, ze autorka próbowała upchnąć każdy możliwy wątek.

Pojawiło się też, dużo, bardzo krótkich i niewiele wnoszących do historii akapitów.

Bardzo podobał mi się motyw cytatów wstawianych przez Cass na Tumblr’a, było to coś oryginalnego, z czym jeszcze nie miałam okazji spotkać się w książce.

Co do samych bohaterów - akcja toczy się szybko, przez co ciężko jest poznać ich bliżej. Większość dowiadujemy się już na pierwszych stronach książki, a później to już, tylko jakieś pojedyncze fakty. Co prawda nie zżyłam się z nimi jakość bardzo, ale uważam, że są to bohaterowie godni uwagi. Zarówno Cass, jak i Collin, przeżyli ogromna stratę, co ma konsekwencje w ich obecnym życiu, w dodatku dziewczyna zmaga się z zaburzeniami odżywiania.

Co do samej relacji tej dwójki - nie widzę tu fajerwerków 🙈 - ich związek rozwija się nagle, później pojawiają się problemy, a na koniec dostajemy epilog „6 lat później”… gdzie jest ten etap, w którym bohaterowie uczą się siebie??? No nie wiem…

Pamiętajcie: jest to, tylko i wyłącznie moja opinia. Zdecydowanie zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnej.😘

"My Best Friend's Big Brother"

@wydawnictwoniezwykle

@xblvckbevryx

Książka w klimacie młodzieżowym. Bohaterowie są nastolatkami i mimo młodego wieku nie mieli łatwego życia. Gdy ojciec Cass wyjeżdża w delegację, dziewczyna ma spędzić ten czas u przyjaciółki. Wszystko zapowiada się wspaniale,gdyby nie starszy brat Rose -Collin. Jest on kapitanem drużyny w szkole oraz cechuje go wyniosłość i zarozumiałość. Dodatkowo echo przeszłości sprawie że nie darzy sympatią Cass i pragnie zemsty za grzeczy jej matki. Wszystko jednak się zmienia gdy zaczynają ze sobą przebywać i poznają się na nowo.

Prosty i przystępny styl sprawia że książkę czyta się bardzo dobrze, a wręcz pochłania się ją na raz. Co do fabuły mam sprzeczne uczucia. Bo z jeden strony uczucia bohaterów rosły powoli, wszystko działo się w dobrym tempie. Jednak wątki poboczne były oderwane od akcji. Wątek rodziców był ciekawy i liczyłam że na końcu się pojawia i wyjdzie jakaś afera a tu niestety nic. Testy na zostanie cheerleaderka były słabe i niesmaczne. Znalazło by się jeszcze trochę takich momentów które psuły książkę. Jednak mimo tego książka mi się podobała. Bohaterzy byli dobrze wykreowani a ich romans był pełen uczuć. Ich relacja była pełna emocji i zwrotów akcji.

Książkę oceniam pół na pół.

🍁„Czy to nie jest przerażające, że nieważne, jak wiele obietnic ktoś złoży, czy jak długo jest w twoim życiu, może wstać i wyjąć tak z dnia na dzień? Tak po prostu."

🍁Pisząc opinię o „My Best Friend's Big Brother” nie wiem, od czego zacząć. Nie, nie dlatego, że zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, nic z tych rzeczy. Ale od początku… Styl autorki już od pierwszych stron był dla mnie lekki i początkowo myślałam, że uznam to za plus, że będzie to książka na jeden wieczór. Jednak im dalej, tym ten lekki styl stał się zbyt lekki, powierzchowny i męczący. To okropne uczucie, bo, mimo iż w książce działo się dość sporo, to właściwie nie działo nic, co przykułoby moją uwagę, zmusiło do zainteresowania się losami bohaterów. Sami bohaterowie też nie zyskało mojej uwagi, jedyne uczucia, jakie odczuwałam do nich przez całą lekturę, to irytację z domieszką zażenowania. Relacja, jaka połączyła Cassandrę i Collina również mnie nie przekonała. Mimo iż mówi się, że nienawiść od miłości, dzieli cienka linia to ja mam wrażenie, że tutaj uczucia bohaterów były tylko sławami niczym więcej. To samo myślę, o przyjaciółkach Cassandry mam wrażenie, że pojawiały się zamiennie i gdy była jedna, główna bohaterka zapominała już o tej drugiej. Lubię, gdy, gdy w relacjach między bohaterami czuję emocje i jakieś przyciąganie, tutaj mi tego zabrakło. Przeraziła mnie ilość alkoholu, seksu i papierosów, ja wiem, młodość musi się wyszumieć, ale to, co przedstawiła autorka to jakiś przerysowany obraz. A Gdy przeczytałam sceny z castingu na cheerleaderkę, byłam po prostu zniesmaczona i naprawdę miałam ochotę odłożyć tę książkę i o niej zapomnieć. Nie rozumiem też, po co autorka wplotła w losy głównej bohaterki bulimie, skoro odniosła się do niej później tylko dwa razy. Był problem, nie ma problemu. Uważam, że albo ta choroba powinna być lepiej opisana, ewentualnie nie powinno być jej wcale. Nie przedłużając, ja niestety nie polecę wam tej książki, myślę, że to jedna z najsłabszych, jakie trafiły mi się w tym roku.

Nie polubiliśmy się ale zła nie jest. Momentami dialogi były dość żenujące i takie dziecinne, miało być śmiesznie ale to zdecydowanie nie mój humor. Ale! To młodzieżówka więc nie ma też co się do tego przyczepiać. Tak tylko zaznaczam, bo jeśli ktoś nie lubi takich dennych tekstów to tutaj jest ich dość sporo.

Książka nie należy do grubasków, szybko się czyta. Właściwie to nawet nie wiem kiedy ją skończyłam. Jedyne co mi przeszkadzało to czas- tam wszystko tak szybko się dzieje, czytam 13 kwietnia a rozdział dalej mamy już polowe maja, następny rozdział to ostatek lipca, niby nic ale autorka mogłaby pokusić się o to aby to jakoś rozpisać, może te daty są niepotrzebne? Nie wiem jakoś tak rzuciło mi się to w oczy.

Mamy tu do czynienia z takimi błahymi problemami na zasadzie kocham cię ale zrobie ci na złość więc może kogoś pocałuję? A może się z kimś prześpię? Do tego nasza główna bohaterka dodaje sentencje na tumblr- jak tylko to zobaczyłam to przypomniały mi się moje czasy nastoletnie 2010 i te klimaty, te sentencje- Paulo Coelho i te sprawy, wiecie o co chodzi. Tak podczas czytania zastanawiałam się w którym roku autorka wydała to na wattpadzie.

Podsumowując jest to książka BARDZO młodzieżowa, z momentami durnymi dialogami, dziecinnymi zagrywkami- ALE! Nie jest zła. Zakończenie mnie bardzo zaskoczyło i podniosło finalnie ocenę, jestem ciekawa jak to potoczy się dalej.