Mumia

"Mumia" to tytuł, który już od dłuższego czasu mnie intrygował, chyba nie czytałam wcześniej nic z mumiami, a gdy są upały lubię sięgnąć po coś w nastrojowo pasującym gorącym klimacie pustyni, w tym przypadku Egiptu 😉

Jest to opowieść o zemście, a to jeden z moich ulubionych motywów w literaturze. Mose, główny bohater, od początku książki do jej końca przebywa dość ciężką podróż, która odmieniła go na zawsze.

Właśnie o tej ścieżce zemsty, refleksjach i zmianach w głównym bohaterze czytało mi się najprzyjemniej. Oprócz tego spodobał mi się pustynny klimat oraz ciekawa koncepcja magii piasku.

Styl autora jest bardzo specyficzny i długo mi zeszło, zanim się do niego przyzwyczaiłam. Niektóre fragmenty czy dialogi nie brzmiały mi naturalnie. Wydaje mi się też, że wprowadzał on trochę chaos, przez co długo mi zajęło zaangażowanie się w tę historię.

Jeśli chodzi o realia historyczne, to są one raczej luźne, ale mi nie zależało na doszukiwaniu się jakichś związków, więc kompletnie mi to nie przeszkadzało.

Podobało mi się, że duży nacisk położono na sceny walki. Całościowo jednak coś mi nie do końca pasowało, odczuwałam mało emocji podczas czytania. Mogło to być spowodowane tym chaosem i sposobem prowadzenia narracji czy rozłożeniem dynamiki.

Liczyłam też, że samej mumii będzie trochę więcej i w innej formie, ale ostatecznie nie czuje się zawiedziona, autor wprowadził tu dość ciekawy pomysł, ale nie będę zdradzać o co chodzi, żeby nie psuć Wam zabawy 😉

"Mumia" może się spodobać tym, którzy szukają przygody w klimacie piaszczystego Egiptu, podróży do zemsty, odkrywania po drodze sekretów bogów igrających z ludzkim losem. Mamy tu ciekawe spojrzenie na samą mumię, a autorowi może udać się Was parę razy zaskoczyć. Jest to jednak specyficzny tytuł, który nie podejdzie każdemu. Ma pewne wady i trochę chaosu, ale ja nie zalhje, że po niego sięgnęłam. Chętnie też kiedyś sięgnę po 2 tom.

"(...) gdy przyjdzie ci stanąć naprzeciw mumii, to wraz z całym Egiptem spotka cię los straszniejszy, niż jakakolwiek rzecz stała się na tej ziemi"

Mose stał się mężczyzną w chwili kiedy zostały ścięte jego włosy. Teraz może już decydować o sobie. Jego ojciec jest weteranem wojennym, który wiernie służył Faraonowi i chce aby syn poszedł w jego ślady i pomógł w utrzymaniu rodzinnego domostwa. Chłopak ma jednak inne plany. Nie wie, że jego rodzice są dręczeni przez zbieraczy podatków podległych Faraonowi. Mose ma przeczucie, że nadchodzi coś strasznego. Słyszał pogłoski, że nadchodzi Mumia, a z nią koniec Egiptu. Chłopak będzie musiał dokonać wyboru i ponieść jego konsekwencje.

“Mumia” to trzecia książka Pawła Leśniaka po którą sięgnęłam. Po pierwszej wiedziałam że książki tego autora będę czytać w ciemno. Jednak tym razem muszę przyznać, że na początku bałam się trochę "Mumii", bo nie przepadam za Starożytnym Egiptem. Wciągnęłam się prawie od samego początku, a kiedy skończyłam to historia Mose nie mogła mi wyjść z głowy.

Paweł Leśniak dzięki “Mumii” zabiera czytelnika do mrocznego, dusznego Egiptu, którym rządzą tajemnice i układy.

Fabuła jest bardzo dynamiczna i zaskakująca, nie ma w niej zbędnych opisów, czy dialogów. Wciągnęłam się tak, że odniosłam wrażenie, że przeniosłam się do Egiptu i towarzysze głównemu bohaterowi.

Książka jest dostępna również w formie komiksu, którego kolejne części będą wydawane. Również po niego sięgnęłam. Ciężko mi go ocenić, bo czytałam tylko kilka komiksów. Kreska autora bardzo przypadła mi do gustu, a historia Mose stała się jeszcze ciekawsza.

Czytajcie!

Kiedy Teje - następczyni tronu - wreszcie odzyskuje swoją matkę i wydaje się, że egipskie nieszczęścia chylą się ku końcowi, a na horyzoncie wreszcie pokaże się promyk słońca i nowej nadziei, nad Egipt nadciąga coś jeszcze gorszego...

Do kraju zbliża się prawdziwa i ostateczna zagłada, a Egipt pozbawiony władcy nie jest w stanie się obronić.

Zdesperowany lud zwraca się z prośbą o pomoc do tej, która od zawsze budziła grozę i strach - Mumii...

Czy Egipt pogrąży się w chaosie i ciemności czy może odzyska spokój...?

🌅 Muszę przyznać, że trzecia część trylogii to prawdziwa uczta literacka przepełniona emocjonalnym rollercoaster'em i napięciem towarzyszącym walce, jaką bohaterowie odgrywają w egipskim klimacie...

Tutaj ferwor walki, emocje i dynamika narracji sprawiają, że każda scena i każda decyzja wdziera nam się w umysł niczym wirujący pustynny piasek w oczy podczas burzy.

Klimat książki, dzięki któremu czujemy całą scenerię, plastyczny język, duch kraju faraonów, tenor historii osadzonej w delcie Nilu - to wszystko sprawia, że tę opowieść doznajemy bardziej i mocniej!

A finał tej historii...?

Zaskakujący, nieoczywisty, zmuszający do refleksji, pozostawiający emocjonalne rany, które sączyć się jeszcze będą jakiś czas, by na końcu przeobrazić się w blizny towarzyszące już znacznie dłużej...

Ta historia poprostu zostaje w pamięci!

Jeśli lubisz takie klimaty to polecam tę trylogię! 😍

„Mumia” to powieść wysoce nierealna, mroczna i zaskakująca jednocześnie. To pochłaniająca historia, taka, która przeraża i trzyma czytelnika w uścisku olbrzymiego napięcia. Napięcia, które nieustannie narasta i budzi lęk. W końcu to książka w której dominuje świat znacznie odmienny od znanej nam rzeczywistości…

Starożytny Egipt, panowanie faraona Echnatona. Dorastający Mose zostaje postawiony przed trudnym wyborem – ojciec pragnie, aby wstąpił do wojska i służył faraonowi, a on sam ma zgoła inne plany na swoją przyszłość. Do czasu, gdy tajemnica z przeszłości wychodzi na światło dzienne i przyszłość młodego mężczyzny, a za razem przyszłość Egiptu staje pod ogromnym znakiem zapytania….

„Mumia” to połączenie fantastyki z elementami horroru, które wzajemnie się przenikają oplatając tę historię wyjątkową aurą. Paweł Leśniak stworzył treść, która nie stroni od mrocznych scen, niebezpieczeństw i nade wszystko od nadprzyrodzonych zjawisk. Autor na kartach książki wykreował świat łączący elementy historyczne z fikcją literacką, dzięki czemu wysoce angażuje czytelnika w lekturę. Buduje napięcie, zatrważa i splata ze sobą wielowątkowe intrygi. A wszystko po to, by przywołać mroczne emocje i by niejednokrotnie zatrwożyć odbiorcę.

Nie zabraknie w tej historii legendy o mumii, nie zabraknie motywu zemsty i elementów mistycyzmu. Z niecierpliwością czekam na drugi tom!

Jeśli fascynuje Was starożytny Egipt, to dzięki powieści Pawła Leśniaka „Mumia” przeniesiecie się w ten odległy czas towarzysząc wchodzącemu w dorosłość Mose. Chłopak ma własne marzenia, wizję przyszłości i ukochaną, jednak przekreśla je morderstwo jego przybranych rodziców i chęć zemsty, którą zaprzysięga faraonowi. Od tego momentu zrobi wszystko, by zbliżyć się do władcy i spełnić złożoną sobie i rodzicom obietnicę. Dokąd zawiedzie go ścieżka nienawiści?

Przyznam, że bardzo wypatrywałam w tej powieści nadejścia tytułowej mumii i ta chwila jest niczym linia dzieląca tę historię. I choć może się wydawać, że akcja rozkręca się powoli, to przerażenie mieszkańców Egiptu oczekujących zwiastującego zagładę nadejścia mumii odczuwałam na równi z nimi. Druga część obfitująca w krwawe walki i siejące śmierć plagi za to zdecydowanie przyspiesza i trzyma w napięciu już do końca.

Zastanawiałam się, czy powieść skręci bardziej ku fantastyce, czy ku grozie, ale oba te gatunki przenikają się tworząc niepowtarzalny klimat. Sporo tu mroku czającego się nie tylko w zwojach bandaży oplatających ciało mumii, ale również wynikającego z żądzy władzy i ingerencji bogów manipulujących innymi w imię własnych celów. Dość istotny wątek romantyczny ocieplający atmosferę ma również olbrzymi wpływ na następujące wydarzenia, bo w imię miłości człowiek jest zdolny do wszystkiego, a co dopiero mumia.

Autorowi udało się stworzyć świat, który niepokoi, intryguje i czasem przeraża. Świat, który przenosząc nas tysiące lat wstecz, emocje, motywy i działania bohaterów czyni tak podobnym tym współczesnym, że można się w nich zatracić. Mnie ta historia pochłonęła niczym gorące piaski pustyni wciągające w swe otchłanie mumię, dlatego nie mogłam sobie odmówić lektury drugiej części „Mumia. Morze piasku”, która swoją premierę miała 25 października.