Mroczny książę fae. Kroniki fae. Tom 1

Dla mnie super, a cześć druga mega. Jest to erotyk fantasy. Polecam i czekam na kolejne części

Książka jest nudna. Braki w fabule. Pisana jak przez laika który nigdy nie czytał żadnej książki. Nie jestem w stanie wytłumaczyć jak tak niedopracowana książka została wydana przez wydawnictwo. Samo czytanie było męczarnią. Sam pomysł na książe jest ciekawy i mógł zostać naprawdę dobrze poprowadzony, ale autorka chyba sama nie wiedziała co dodać co ująć. Ksiażka jest jakby zbiorem różnych zaczętych i niedokończonych koncepcji. Wulgarny język aż razi, sam tekst można określić czasem jako"prostacki".

Mroczny książę Fae… kiedy przyszła do nas propozycja przeczytania erotyku z wątkiem fantastyki pomyślałyśmy „wow!”, to coś dla nas! Ale musimy rozwiać wątpliwości – daleko jej do 50-sięciu twarzy Greya 🙄 Książka niewątpliwie jest pełna zagadek, tajemniczych stworzeń i niebezpieczeństw. Wydaje nam się, że możemy otwarcie się przyznać, że pomimo przeczytania, pewnie wiele wątków do teraz mogło by nas zaskoczyć, gdybyśmy czytały ją po raz drugi. Z fantastyki jest w niej ogrom nowości, z którymi nie miałyśmy dotąd styczności, co świadczy o dużej wyobraźni autora. Jesteśmy pewne, że wiele może nas jeszcze zaskoczyć w kolejnym tomie 😎

"Ona jest nar­ko­ty­kiem; wi­ru­sem w moim or­ga­ni­zmie, który musi zo­stać zwal­czo­ny. Nic w niej nie ma sensu – jest cho­dzą­cą sprzecz­no­ścią, nie jest tym, za kogo ją uwa­ża­ją. Je­stem wy­star­cza­ją­co do­ro­sły, by znać róż­ni­cę – by wi­dzieć tę róż­ni­cę – a jed­nak nie je­stem w sta­nie roz­gryźć ani zro­zu­mieć, dla­cze­go jej krew mnie wzywa. Dla­cze­go? Dla­cze­go mia­ła­by to robić?"

Niestety po za tym, że szczerze doceniamy książkę za barwny świat, to nie możemy powiedzieć zbyt dużo dobrego o samym „Mrocznym” księciu Fae, któremu naszym zdaniem wiele brakowało do bycia tym mrocznym. Będąc wampirem zwanym Fae posiadał moc charakterystyczną dla swojego gatunku. Osobiście wydawała nam się być śmieszna, a z pewnością nie mroczna. On sam był bardzo męskim charakterem ale niestety pomimo erotyzmu, którym kipiał, l zdawało się jakby myślał wyłącznie o tym, i o niczym innym. Między nim a Synthią nie odczułyśmy narastającej chemii. To co miało się między nimi wydarzyć było oczywiste. Z czasem zaczęłyśmy zauważać miłą przemianę w ich relacji, co pomijając wątek erotyczny zaczęło nas bardzo intrygować.

"Za­mknę­łam oczy i roz­ko­szo­wa­łam się jego ma­syw­nym cia­łem, znaj­du­ją­cym się za mną. Przy nim czu­łam się bez­piecz­nie, jak­bym mogła od­pu­ścić i nie mar­twić się o moją chęć kon­tro­lo­wa­nia wszyst­kie­go wokół".

Wielu czytelników mogą odstraszać również liczne przekleństwa. Nam nie robiły wielkiej różnicy chociaż nadawały książce większego temperamentu i mniejszej powagi. Akcja za akcją. Tajemnice, nie odkryta przeszłość bohaterki, jej nikomu nie znane moce oraz śledztwo toczące się w powieści - wszystko podsycało zainteresowanie lekturą, które niestety nie sięgnęło zenitu ale pozwoliło zaciekawić na tyle, że chciałybyśmy poznać dalsze losy bohaterów.

Musimy również przyznać, że wygląd okładki na żywo zachwyca. Natomiast przez to, że książka jest małą cegiełką i liczy prawie 500 stron, a są one niestety cienkie jak pergamin wzrok zaczyna się szybciej męczyć, gdy prześwitujące litery zakłócają odczyt. Zdecydowanym natomiast plusem tego jest lekka waga książki. Także coś za coś 😉

„Mroczny książę fae” to książka, na którą bardzo długo czekałam i ogromnie ucieszył mnie fakt, że właśnie teraz trafiła w moje dłonie. Polska okładka jest niesamowita biel i złoto hipnotyzowały mnie, żebym jak najszybciej rozchyliła jej kartki, aby oddać się intrygującemu wnętrzu. Nie czekając więcej zagłębiłam się w przyjemną i bardzo gorącą historię uśmiechając się pod nosem, czułam, że ta książka jeszcze mnie zaskoczy. Bardzo lubię książki fantastyczne z dobrymi bohaterami, ciekawymi wątkami. Złamałam swoje postanowienia i miałam pewne oczekiwania względem tej opowieści, czego staram się nie robić. Czy można mi się dziwić?

Główną bohaterką książki autorstwa Amelii Hutchins pod tytułem „Mroczny książę fae” jest Synthia, dziewczyna w przeszłości, kiedy była zaledwie pięcioletnią dziewczynką straciłą swoich rodziców. Dobrze widziała, kim byli zabójcy, los chciał, że trafiła pod opiekę Gildii, gdzie przeszła trening, w którym doskonaliła swoje zdolności. Jej zadaniem w Gildii jest egzekwowanie praw chroniących ludzkość przed resztą stworzeń. Jest najlepsza w tym, co robi, ale jest buntowniczką z mroczną przeszłością. Nie dogaduje się dobrze z innymi, nienawidzi Fae i nie ufa im. Pełni funkcję egzekutorki, bardzo dziwi się, kiedy otrzymuje niezwykle trudne do wykonania zadanie. Ma ukraść koronę i to nie byle, kogo, ale Mrocznego Księcia Fae, gdyby miała jakikolwiek wybór z pewnością by odmówiła. Wiedziała, jakie wielkie podejmuje ryzyko i nie udało jej się wykonać tego zadania, co gorsza została pojmana. Najgorsze było to, że sam Książę miał zamiar się z nią „rozprawić”, czy mu się to powiedzie? Ryder, książę Mrocznych Fae jest bogatym, apodyktycznym, egoistycznym draniem, który dostaje dokładnie to, czego chce. Jeśli gra, cóż zawsze wygrywa. Czy Synthia ma tutaj jakiekolwiek szanse? Czy kiedykolwiek uda jej się wrócić do domu, a może już wcale tego nie będzie chciała?

„Mroczny książę fae” pochłonął mnie w każdy możliwy sposób, niezwykle trudno mi było odłożyć książkę nawet na maleńka chwilę, aby sprostać obowiązkom domowym. Bohaterowie byli wspaniali, dobrze się bawiłam w ich towarzystwie. Ryder zwykle dostaje to, czego chce, nigdy jednak nie spodziewał się, że będzie chciał zgryźliwej, zirytowanej kobiety. Nigdy nawet by nie pomyślał, że w swoich planach uwzględni kogoś takiego, jak Synthia. Pragnie jej, jak żadnej kobiety wcześniej i nienawidzi tego. On jest typem, który uwielbia kontrolę, potrzebuje jej, dlatego ciągnie go właśnie do tej kobiety, która pragnie tego samego. Synthia jest niezwykle potężną bohaterką, jest zwinna, szybka i ma bardzo dobre serce, co nie czyni jej słabą. Nie napiszę niczego źle, kiedy stwierdzę, że przeszła przez piekło i stamtąd wróciła w jednym kawałku. Synthia uczy się na własnych błędach, a uczucia negatywne, które odczuwa, jak ból, złość, cierpienie sprawiają, że staje się silniejsza. „Mroczny książę fae” to powieść, w której znajdziemy mnóstwo dramatyzmu i zwrotów akcji, książka wcale mnie nie nudziła, cały czas coś się działo. Fabuła jest świetna, świat wykreowany przez autorkę bardzo mi się podobał, został dobrze opisany. Amelia Hutchins naprawdę wie, jak przyciągnąć czytelnika! Już po pierwszych kilku stronach miałam obsesję, a teraz oczekuję na kolejny tom i wiem, że to będzie szalenie trudne.

Uparta dziewczyna-zagadka, mroczny książę przed którymi każdy spuszcza wzrok i zagadka morderstw, które brutalnością zaszokują wielu!

Najlepsza w swojej Gildii i Książę, którego ona nienawidzi za samo to, że istnieje. Ten układ nigdy nie powinien był się wydarzyć.

Jednak na drodze Syn staje Ryder, który swoje wymagania będzie ogłaszał bardzo bezpośrednio.

Ta dwójka ramię w ramię stawi czoła nadchodzącym mrocznym czasom i wydarzeniom - jednak mrok, niekoniecznie znajduje się aż tak daleko, jak mogłoby się wydawać.

Chciałabym zacząć od tego, że książka jest mocno erotyczna - nie dość, że specyfika mocy Fae baaardzo szokuje, to scen pikantnych jest wiele. Także osoby poniżej 18+ nie powinny łapać się za tę pozycję. Ba! Nie powinny też tego robić Ci, którzy nie tolerują wszechobecnej... niegerzecznej atmosfery.

Bardzo, ale to bardzo przypadła mi do gustu!

Uwielbiam Rydera, mimo jego maniakalnych zapędów. Syn jest świetna, pomimo swojego oślego uporu.

Jestem też pierwszy raz fanką bohaterów pobocznych - jednego jak i drugiego "frontu". Znajdziemy tu humor, który do mnie wpasował się idealne, znajdziemy tajemnicę, zagadkę i śledztwo w tle, które fajnie nada ksiażce klimatu i powiewu świeżości po scenach, które rozgrzeją bardziej niż ogień.

I tajemnica, którą skrywa Książę... Potrzebuję kolejnego tomu na JUŻ!