Morderstwo w zimowy dzień. Flora Steele. Tom 2

Przyznaję, że gdy na okładce widzę zdanie o tym, że książka spodoba się fanom Herkulesa Poirota i Sherlocka Holmesa to podchodzę do tego dwojako. Jako ich fanka czuję ciągoty do historii w podobnym klimacie, ale też podchodzę z rezerwą czy to, aby nie tylko chwyt marketingowy.

W przypadku „Morderstwa w zimowy dzień” to wabiące mnie zdanie miało swoje pełne uzasadnienie. Zdarza mi się, że w książkach, które mogę określić współczesnym kryminałem retro, nie zawsze odpowiada mi fabuła, w której wyczuwam właśnie za dużo współczesnych zachowań. Tutaj dla mnie tak nie było, co już sprawia, że sama historia podobała mi się bardzo. W umiejscowieniu czasów, w których rozgrywa się akcja, czyli 1956 rok, nie było nic co nie powinno tam się znaleźć. Może też być tak, że na fali czytania, ja nic takiego nie zauważyłam, więc może tu wyjść moja niewiedza, ale myślę, że najważniejszym kluczem są ogólne odczucia.

Tak jak w przypadku książek z Poirotem, Holmesem czy panną Marple najważniejsi zaraz obok zagadki kryminalnej są wyraziści bohaterowie, tak jest i tutaj za sprawą właścicielki księgarni Flory Steele i pisarza kryminałów Jacka Carringtona. I nie ukrywam, że akurat w przypadku tej książki to oni stanowili dla mnie najważniejszy powód, który sprawia, że tak dobrze odebrałam tę historię. Bardzo podoba mi się ich relacja, która dodaje kolorytu całej historii. Czuć między nimi rozwijające się uczucie, które sprawia, że mam ochotę dalej obserwować jak się to rozwinie.

Co do samej zagadki morderstwa, którą podejmują się rozwiązać to jest ona ciekawie poprowadzona, nie brakuje zwrotów akcji, które na czele są niebezpieczne dla życia naszych bohaterów, ale przez dość wyraźne poszlaki idzie łatwo wytypować mordercę i na końcu okazuje się, że nie było to po to, by zwieść czytelnika, a faktycznie takie było rozwiązanie.

Oczywiście to, że ja odgadłam kto, jest też spowodowane ilością przyswajanych kryminałów, więc dla kogoś może być zaskoczeniem, a przede wszystkim co się dla mnie liczy to motywacja i to, że całe zagęszczenie intrygi ze sobą grało. To przede wszystkim bohaterowie sprawili, że będę dobrze myśleć o tej książce.

Niewielka angielska wioska Abbeymead skrywa swoje sekrety. Jak na niewielką mieścinę dzieje się tam naprawdę dużo i Flora wraz z Jackiem kolejny raz angażują się w poszukiwania mordercy. Z tym zabawnym duetem w roli głównej nie można się nudzić.

Czytając, zastanawiałam się - czy kryminał, toczący się wokół zabójstwa młodej kobiety, może otulać swoim klimatem jak ciepły koc? Być subtelny, ciekawy, wręcz zabawny? To rzadkość, ale takie właśnie towarzyszyły mi odczucia przy powyższej książce.

Flora, niczym domorosły detektyw ze swoją dociekliwością i bystrym umysłem, ale też naiwnością, jest postacią budzącą sympatię. Oczywiście na całe prowadzone przez nią i Jacka śledztwo oraz zupełną bezradność służb w wyjaśnianiu tajemniczej śmierci patrzę z przymrużeniem oka. Nieco zabawę popsuł mi fakt, że niemal na początku książki poprawnie obstawiłam winną osobę, choć nie znałam motywów. Mimo to książkę czytało mi się szybko, lekko i przyjemnie.

To miał być radosny, pełen niespodzianek i bardzo udany dzień. I był do pewnego momentu, dopóki flora nie odkryła ciała dryfującego pod molem. Młodej kobiety i progu kariery modelki. Kobiety, która może nie była obdarzona wielką sympatią, ale nikt nie chciał zrobić jej krzywdy. Flora wie, że to nie było dzieło przypadku, albo tragiczną w skutek popisywania się śmiercią. Jest oburzona teoriami policji i postanawia sama znaleźć mordercę! Może liczyć na pomoc przyjaciela i pisarza kryminałów Jacka Carringtona. 

Bardzo klimatyczny kryminał, którego akcja rozgrywa się w angielskiej wiosce Abbeymead w latach 50 ubiegłego wieku. Flora jest właścicielką księgarni, za to jej przyjaciel jest pisarzem książek kryminalnych. W miasteczku wszyscy się znają i wiedza o sobie wszystko a każda, chociaż najmniejsza informacja staje się świetnym powodem do wielu rozmów. Tutaj nic się nie ukryje. 

Flora nie zgadza się z teorią policji i nie może znieść myśli, że sprawa zostanie zamknięta. Podejmuje własne śledztwo, które nie należy do najłatwiejszych. Mordercą może być każdy! Pierwsza miłość, która odtrąciła Polly, a może najnowszy ukochany, który ostatnio był wyraźnie wzburzony? Czy to jednak jest zazdrosna żona? Flora chce dojść do pracy za wszelką cenę! 

Kochacie kryminały? Lubicie stara Anglię i jej klimat? A może uwielbiacie twórczość Agathy Christie? Ta książka jest dla was! 

Świetnie się przy niej bawiłam. Lekka, niewymuszona i oddająca klimat małego miasteczka i jego mieszkańców. Tutaj nie ma szalonych zwrotów akcji i nikt nie wyskakuje co chwilę zza rogu. Co uważam za ogromny plus. Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów, ich relacje i różnorodność. Flora i Jack są świetną para, uzupełniają się tam, gdzie jedno jest porywcze, drugie jest tym spokojnym głosem rozsądku. Ich troska o siebie jest bardzo wzruszająca. 

Polecam!

Molo w angielskiej mieścinie świadkiem śmierci się stało.

Na tafli wzburzonej wody kobiece ciało.

Dlaczego jej życie śmiercią się stało?

Niespiesznie się po tej książce snułam,

spokojnie się przy niej poczułam,

emocje przyjemnością osnułam.

W sprawę śmierci młodej kobiety angażują się księgarka, Flora i pisarz kryminałów, Jack. Prowadzą czytelnika po meandrach zagadki kryminalnej spokojem i wyważonym tempem. Jej dociekliwość i jego opanowanie, ale też bezgraniczne oddanie, idealnie ze sobą współgrają. Do tego ta łącząca ich cienka nić przyjaźni, która powoli i delikatnie przeradza się w coś więcej sprawiła, że nabrałam do tej dwójki dużej sympatii.

Przyjemność czytania podczas tej lektury mi towarzyszyła, a błądzenie między tropami w kierunku mordercy w ciekawości mnie trzymało. Natomiast świetna kreacja postaci w połączeniu z klimatem małej angielskiej miejscowości nadała tej historii intrygującej aury.

Miałam niedawno taki czas, ze ogarnęła mnie potrzeba przeczytania czegoś lekkiego i niewymagającego. Dla uspokojenia emocji i umysłu po turze ostatnio wyczerpujących duszę thrillerów. I ta książka idealnie się w tą lekkość wpasowała. Dała mi oprócz tego spokoju, intrygującą kryminalną zagadkę, nie spieszną co prawda, ale wciągającą w swój fabularny rys. Do tego ciepły kocyk, gorąca herbatka i otrzymałam zestaw idealny na zimowy wieczór.

Szkoda tylko, że zabrakło takiego typowego zimowego klimatu, jak sugeruje tytuł. Myślę, że wtedy przyjemność czytania byłaby jeszcze większa.

Razem z dwójką głównych bohaterów znajdziecie się w niewielkim angielskim mieście Abbeymead w latach 50 XX wieku. Może zauroczy Was mała księgarnia prowadzona przez domorosłą detektywkę, Florę Steele. Ma ona niewątpliwy talent mieszania się w rozwiązywanie tajemnic zbrodni - tym razem jest podobnie. Zamordowana zostaje młoda kobieta, natomist Flora, razem ze swoim przyjacielem, pisarzem, Jackiem Carringtonem podczas spaceru na molo znajdują jej ciało w wodzie… Zaczyna się śledztwo i nasi amatorzy rozwiązywania zagadek kryminalnych działają. Podejrzanych jest kilku, tylko który z nich to właśnie morderca?

Jest kilka tropów, każdy ma sens. Flora upewnia się, że depcze mordercy po piętach, gdy ktoś zaczyna czychać na jej życie… Robi się niebezpiecznie, ale nie trafiło na nowicjuszkę.

Sięgając po tę pozycję możecie być pewni, że otrzymacie lekki i przyjemny kryminał. W trakcie lektury pobawicie się w detektywa w stylu Sherlocka Holmesa - czyli nie ma krwi ani mięsa, za to jest dedukcja. I choć przewidzieć kto zabił można dosyć szybko, to nie umniejsza to w żadnej mierze przyjemności czytania! Ładny język, świetnie oddany klimat małego angielskiego miasta z połowy XX wieku dodają smaczku. Podobają mi się też wykreowani przez autorkę bohaterowie - nieco zwariowana i rządna przygód właścicielka księgarni i nieco ekscentryczny pisarz kryminałów to niecodzienny i nietuzinkowy duet! Myślę, że polubicie ich tak, jak ja.

Usiadłam do tej książki z zamiarem przeczytania tylko paru stron, a po jednym dniu byłam już w połowie! Wiem, że nie jest to pierwsza książka z tymi bohaterami. Pomimo tego, że nie czytałam poprzedniej, tę część czytało się bez żadnych problemów. To lekki i dynamiczny kryminał, idealny na zimowy wieczór!

Kryminał nie musi ociekać krwią, by wkraść się w moje łaski. Jestem wymagająca jeśli chodzi o ten gatunek, lecz zdecydowanie zamiast szczegółowych opisów mordów, wybieram umiejętnie utkaną intrygę, która porywa Czytelnika w swoje szpony i trzyma w zaciekawieniu oraz narastającym napięciu do ostatniej strony. Jak było w przypadku "Morderstwa w zimowy dzień"?

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością Merryn Allingham, już "Morderstwo w księgarni" kusiło mnie świetną oprawą graficzną i intrygującym tytułem, całe szczęście ten cykl można czytać niezależnie. Lecz zaczynając od drugiego tomu wiem, że znajomość chronologiczna znacznie lepiej wpłynie na odbiór przedstawionej historii.

Lubię gdy fabuła książki rozgrywa się w niewielkim miasteczku, bądź małej wiosce, gdzie wszyscy się znają. Wówczas każdy jest podejrzany, a gdy autorka dodatkowo zawadiacko myli tropy, coraz szybciej przerzucamy strony powieści ku rozwiązaniu zagadki.

Ofiarą morderstwa pada znajoma Flory Steele, co popycha dociekliwą właścicielkę księgarni do śledztwa na własną rękę. Detektywistyczna smykałka sprawia, że główna bohaterka jest niezwykle zdeterminowana, mimo czyhającego niebezpieczeństwa. Na szczęście nie jest sama w swoim śledztwie. Z początku bardzo niechętnie, lecz ostatecznie dzięki osobliwemu urokowi Flory, z coraz większym zaangażowaniem, zaczyna jej towarzyszyć Jack Carrington, pisarz kryminałów.

Szybko polubiłam ten duet i śledziłam ich poczynania z zapartym tchem, tym bardziej że do ich relacji wkradł się subtelny i nienachalny wątek miłosny ;)

"Morderstwo w zimowy dzień" szczegółowo przybliża nam wiele postaci zamieszkujących Abbeymead, co sprawia, że elementy obyczajowe momentami dominują zagadkę morderstwa. Wszak bardzo istotne jest dla Czytelnika poznanie wszystkich bohaterów, gdy zamierza na dłuższy czas zanurzyć się w danej serii.

Przyjemnie spędziłam czas z tą książką, mimo że domyśliłam się kto jest zabójcą. Choć tym razem nie zaznałam finałowego zaskoczenia, jestem ciekawa dalszych przygód Flory i Jacka.

Seria kryminałów autorstwa Merryn Allingham szturmem podbija bookstagram. Z racji tego, że książki pojawiają się dosłownie wszędzie, postanowiłam sama sięgnąć po tę serię i przekonać się, w czym tkwi jej fenomen. Choć czytanie kryminałów nie jest dla mnie chlebem powszednim, bo zwykle wybieram powieści obyczajowe, to pierwsza część bardzo mi się spodobała. Być może dlatego, że bliżej jej do powieści obyczajowej czy sensacji z wątkiem kryminalnym, niż do typowego, krwawego kryminału. Fabuła pozbawiona brutalności, wzbogacona o ciekawą do rozwiązania zagadkę okazała się ogromnie wciągająca i autorka bez wahania przekonała mnie do sięgnięcia po drugi tom.

Po raz kolejny spotykamy tu Florę – dociekliwą właścicielkę księgarni oraz Jacka – pisarza kryminałów. Tym razem przychodzi im zmierzyć się z tajemniczą śmiercią osoby, która jest im dobrze znana. Fabuła rozgrywa się na malowniczym molo, które staje się miejscem zbrodni. Podczas spaceru, Flora zauważa nagle dryfujące na wodzie zwłoki. Staje się to początkiem śledztwa, w którym wszyscy są podejrzani.

Merryn Allingham po raz kolejny uraczyła mnie fantastycznie przemyślaną konstrukcją fabuły. Jedynie pierwszych 30 stron stanowiło dla mnie moment, gdzie nie mogłam się wciągnąć. Gdy jednak akcja nabrała tempa, a prywatne śledztwo Flory ruszyło, książka była już nie do odłożenia. Całość utrzymana jest w bardzo charakterystycznym, małomiasteczkowym klimacie. Mnogość bohaterów pobocznych momentami była dla mnie trudna do ogarnięcia, jednak z czasem wszystkie imiona i wzajemne powiązania poukładały się w głowie, tworząc tajemniczą sieć podejrzanych. Na uwagę zasługuje też rozwijająca się niespiesznie relacja między Florą a jej towarzyszem Jackiem, który niestrudzenie pomaga jej w rozwikłaniu zagadki. Autorka świetnie buduje napięcie, stopniowo odkrywając nowe aspekty sprawy, co utrzymuje czytelnika w napięciu przez całą lekturę.

Język użyty przez autorkę jest płynny i malowniczy. Opisy otoczenia przywołują przed oczami czytelnika piękne pejzaże nadmorskiego miasteczka i atmosferę tajemniczości. Dialogi są dobrze napisane i autentyczne, co sprawia, że postacie stają się jeszcze bardziej realistyczne. „Morderstwo w zimowy dzień” to doskonała lektura dla miłośników lekkich kryminałów, którzy cenią sobie inteligentną fabułę, zaskakujące zwroty akcji i dobrze wykreowane postaci.

Czekam z niecierpliwością na kolejne tomy, których na rynku zagranicznym jest już o wiele więcej. Mam nadzieję, że będą utrzymane na równie wysokim poziomie. Dodatkowo wspomniana seria, przez wzgląd na estetyczne wydanie, świetnie sprawdzi się jak prezent gwiazdkowy.

Flora powoli otrząsa się z niedawnych wydarzeń, kiedy otarła się o śmierć. Wraz z Jackiem zabiera Charliego na obiecaną wycieczkę do Brighton. Zabawa kończy się w momencie, kiedy w trakcie spaceru na molo zauważają w morzu ciało. Zmarłą jest ich znajoma z Abbeymead.

Flora jest przekonana, że doszło do morderstwa i prosi Jacka, pisarza kryminałów, aby ponownie pomógł jej znaleźć mordercę. Podejrzanych nie brakuje. A Flora jest zdeterminowana, aby dojść do prawdy. Nawet kiedy przydarzają jej się dziwne wypadki. Czy ktoś teraz czyha na jej życie?

"Morderstwo w zimowy dzień" to moje drugie spotkanie z Florą Steel i Jackiem Carringtonem. Właścicielka księgarni i pisarz kryminałów to bardzo ciekawy duet detektywów amatorów. Flora prze naprzód, czasami bez zastanowienia. Zaś Jack jest tym, który przypomina jej, że zabawa w detektywa bywa bardzo niebezpieczna. O czym z resztą Flora już się przekonała na własnej skórze.

Akcja serii w większości rozgrywa się w małym angielskim miasteczku Abbeymead w 1956 roku. Mimo że nie ma telefonów komórkowych i nie każdy ma telefon stacjonarnych to wiadomości i plotki rozchodzą się z prędkością światła. Czy w takim miasteczku można coś ukryć?

Fabuła jest ciekawa, ale nie jest to kryminał, gdzie akcja pędzi. Ja bym zaliczyła tę serię do gatunku cozy crime. Mamy tu morderstwo, ale jednak nie ma tu brutalnych, krwawych opisów. Czyta się bardzo przyjemnie. Jest to fajna odmiana od bardziej mrocznych, potwornych historii.

Ja się bardzo polubiłam z tą serią i już wyczekuję kolejnego tomu.

„Morderstwo w zimowy dzień” to kryminał osadzony w malej, urokliwej miejscowości. Autorka na kartach tej historii zabiera nas do lat 50 ubiegłego wieku, gdzie pewnego styczniowego dnia Flora Steel zauważa ciało kobiety dryfujące po powierzchni wody. I choć mieszkańcy Abbeymead uważają, że jej śmierć to wynik nieszczęśliwego wypadku, Flora rozpoczyna prywatne śledztwo, aby udowodnić wszystkim, że doszło do zabójstwa. Mnóstwo podejrzeń, ogrom spekulacji i prawda, która początkowo wydaje się być dość dobrze tuszowana, a która w trakcie prowadzonych czynności zostaje odkryta.

Czytelnik wraz z bohaterami podąża śladami zbrodni próbując rozwiązać zagadkę tajemniczego morderstwa. Morderstwa, które kolejny już raz łączy pisarza kryminałów (byłego policjanta) i właścicielkę księgarni (miłośniczkę zagadek). To duet detektywów, który nawet w obliczu niebezpieczeństwa nie cofnie się przed postawieniem kolejnego kroku w celu wskazania winnego.

Nie zabraknie tutaj nagłych zwrotów akcji, humoru, a nawet … maleńkiego wątku romantycznego. „Morderstwo w zimowy dzień” to świetna historia którą mogłabym określić jako comfort reading book – książkę na poprawę humoru, na polepszenie nastroju.. A wszystko to za sprawą tego, że nie jest to krwawy kryminał. Zdecydowanie fabuła skupia się bardziej na rozwikłaniu zagadki niż na opisach krwistych zbrodni. Nie znajdziemy tutaj rozlewu krwi czy skrupulatnych opisów mrożących krew w żyłach, dlatego książka jako propozycja na zimowy wieczór sprawdzi się doskonale. I choć to drugi tom cyklu kryminalnego z Florą Steel w roli głównej, zdecydowanie „Morderstwo w zimowy dzień” nie wymaga znajomości poprzedniego tomu serii.

"Szalony pomysł Flory, by wytropić mordercę, w pewnym sensie stanowił upragnioną odskocznię."

Flora Steel wróciła! "Morderstwo w zimowy dzień" to drugi tom cyklu kryminalnego o głównej bohaterce. Merryn Allingham ponownie zaprasza czytelników do rozwiązywania zagadek z dwójką bohaterów, którzy na własną rękę prowadzą śledztwo. Trochę czasu minęło od wydarzeń z "Morderstwa w księgarni", ale nie oznacza to, że Flora i Jack nie będą mieli rąk pełnych roboty.

Akcja osadzona w latach 50. ubiegłego wieku nadaje przyjemnego klimatu powieści. Relacja, jaka łączy Florę i Jacka, rozwija się bardzo powoli, co w pewnym stopniu przypomina o czasach, kiedy tak to się odbywało. Co prawda daleko im do romansu, ale subtelność relacji jest jak najbardziej na miejscu i z przyjemnością jej się przygląda.

Zagadka kryminalna nie jest prosta. Piękna dziewczyna, która marzy o karierze modelki, traci życie. Wydarzenie to jest tym bardziej wstrząsające, gdyż to właśnie Flora i Jack znajdują ciało. I osobiście znają denatkę. Przyczyna tak przykrego zdarzenia nie jest znana. Spekulacji wiele. I wiele podejrzanych.

Merryn Allingham stworzyła bohaterkę która nie przepuści okazji, by dojść do prawdy. Młoda kobieta szuka sprawiedliwości przeprowadzając prywatne śledztwo wraz z przyjacielem Jackiem Carringtonem. Mimo niebezpieczeństwa, które czyha na każdym rogu, nie poddaje się i chce rozwikłać zagadkę.

Co więcej, motyw małej społeczności idealnie pasuje do klimatu całej powieści i nadaje jej nuty niepewności, ale także pobudza w czytelniku chęć przeprowadzenia własnego śledztwa. Snucie domysłów towarzyszy od samego początku i przyznaję, że nie trafiłam z winowajcą całego zdarzenia. Autorka uknuła ciekawą i nieprzewidywalną intrygę, dzięki której "Morderstwo w zimowy dzień" czytało się z niesłabnącym zainteresowaniem i oczekiwaniem na finał.

Abbeymead to mała miejscowość, ale jak widać, nie brakuje w niej kryminalnych akcentów. Dzięki Florze Steel można mieć pewność, że winny zawsze uzyska stosowną do wykroczenia karę. Rozpytywanie wśród mieszkańców i subtelność relacji bohaterów oraz sposób ich życia przypomina mi o wielu serialach kryminalnych osadzonych w Anglii. Jeśli jesteście fanami lekkich kryminałów, to cykl o Florze Steel będzie idealnym wyborem na nadchodzące zimowe wieczory. Bardzo polecam!

Pewnego styczniowego dnia, Flora, właścicielka księgarni wybiera się na spacer, to właśnie ten dzień jest jednym z tych najgorszych. Znajduje martwą kobietę, w dodatku znajomą kobietę we wzburzonych wodach. Jest niemal pewna, że nie był to nieszczęśliwy wypadek tylko okrutne morderstwo, jednak uważa, że nikt jej w to nie uwierzy. Po pomoc zgłasza się do Jacka Carringtona, pisarza kryminałów, ma nadzieję, że wspólnie rozwiążą tę zagadkę i znajdą osobę odpowiedzialną za zabójstwo.

Już nic nie jest pewne i tak na prawdę każdy z miasteczka wydaje się być podejrzany.

Flora robi wszystko co w jej mocy aby odkryć całą prawdę.

Czy prywatne śledztwo dojdzie do skutku?

Czy morderca zostanie odnaleziony?

✨

"Morderstwo w zimowy dzień" to kryminał z wątkiem obyczajowym, a może bardziej powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, moim zdaniem. To lżejsza historia, bez rozlewu krwi, bez brutalnych scen, historia, która budzi zainteresowanie już od pierwszych stron, wciągając w wir intrygujących wydarzeń, dodatkowo czyta się ją bardzo szybko. Świetnie ukazany małomiasteczkowy klimat, pełno tutaj tajemnic i sekretów, emocji mamy również pod dostatkiem, powiem tak, dla fanów powieści detektywistycznych idealna, ale oczywiście nie tylko.

Szkoda, że książka jest przewidywalna, jednak jak to się mówi, nie wrzucajmy wszystkich do jednego worka 😊 Dobrze spędziłam z nią czas, jest to idealna pozycja na zimowy wieczór pod kocykiem, zachęcam do przeczytania 😊

Dodam jeszcze, że to drugi tom, jednak spokojnie można zacząć bez znajomości pierwszego. ❤️

Fascynujący kryminał obok którego nie można przejść obojętnie. Zbrodnia w małym miasteczku i mały krąg podejrzanych dowodzących swojej niewinności. Powieść Merryn Allingham zachwyciła mnie już od pierwszych stron lektury. Książka zachowuje typowy, angielski charakter, dzięki czemu jest naprawdę przyjemna w odbiorze. Myślę, że naprawdę warto się z nią zapoznać. Polecam! 

Byłam książki bardzo ciekawa tej książki, ponieważ lubię zimowe kryminały.

No i nie obeszło się w tej książce bez trupów, jak i zagadki. Lecz czegoś z pewnością mi w książce zabrakło.

Prywatne śledztwo zaczęła prowadzić Flora, która znalazła trupa. Z pomocą przyjdzie jej Jacek pisarz kryminałów.

Dowody, podejrzenia, mała wioska, więc każdy staje się podejrzanym. Lecz komuś się nie podoba, że przy tym węszą i kobieta również pojawią się w niebezpieczeństwie niejeden raz. Wręcz złapała obsesji, by dowiedzieć się, kto za śmiercią stoi.

Czego mi zabrakło? Może jakiegoś małego romansu w tle? Może bardziej zimowej aury w książce? Trudno stwierdzić, ale w historii oprócz śledztwa mało się dzieje. Jeżeli ktoś chce się pobawić w detektywa, to książka będzie się do tego nadawała.

Pewnego zimowego dnia Flora Steel podczas spaceru po molo trafia na ciało kobiety. Okazuje się, że martwa dziewczyna była jej znajomą. Flora nie wierzy w nieszczęśliwy wypadek. W dojściu do prawdy pomaga jej Jack Carrington, pisarz kryminałów i jej bliski przyjaciel.

Co wspólnego mają ze sobą czerwony pompon, kłótnia na przyjęciu, zazdrosna żona, starszy kochanek i odtrącony mężczyzna?

To było moje pierwsze spotkanie z Florą, ale jakże udane! Cudownie hermetyczny klimat małego angielskiego miasteczka i tajemnicza zbrodnia, wokół której kręci się więcej niż jeden podejrzany — to znaki rozpoznawcze dobrego kryminału.

Fabuła “Morderstwa w zimowy dzień” porywa od pierwszych stron, intryguje i zachęca do pobudzenia szarych komórek i kombinowania. Ta książka będzie idealna dla tych, którzy uwielbiają rozwiązywać zagadki i podążać po nitce do kłębka, omijając przy tym zręcznie wszystkie przeszkody. Tak, jak robią to Flora i Jack. Ten duet to złoto! Ona niepowstrzymana, ciekawska, uparta. On nieco powściągliwy, patrzący z dystansem na kolejne tropy, niedziałający raptownie. W ogóle wszystkie postaci w tej książce są wyraziste, charyzmatyczne, a każda z nich ma swoje za uszami, co sprawia, że odgadnięcie, kto jest winien śmierci młodej dziewczyny, wcale nie jest takie proste.

Książka napisana została w przyjemnym, klasycznym i typowym dla angielskich powieści detektywistycznych stylu. Osadzona w latach 50. odwzorowuje klimat ówczesnych czasów i z poziomu wygodnego fotela przenosi czytelnika prosto pod drzwi księgarni należącej do Flory i wspólnie z bohaterami angażuje do odkrycia prawdy.

Detektywistyczny retro comfort book. Tak bym określiła tę książkę. To tekst dla tych, którzy w kryminałach cenią sobie zamiast rozlewu krwi — istotę dobrze skonstruowanej zagadki. Z chęcią sięgnę po poprzedni tom z tej serii oraz kolejne, które się ukażą. Czuję totalną nić porozumienia z Florą.

Drugi tom serii o Florze Steele, "Morderstwo w zimowy dzień", prezentuje specyficzny klimat, który trzyma czytelnika w napięciu.

"Morderstwo w zimowy dzień" to klasyczna powieść detektywistyczna, w której autorka, Merryn Allingham, doskonale oddaje klimat małego miasteczka pełnego sekretów. Dla miłośników kryminałów w stylu Sherlocka Holmesa czy Agathy Christie, to idealna lektura, a fakt, że można ją czytać nie znając poprzedniego tomu, to duży atut.

Allingham posługuje się plastycznym językiem, umożliwiając czytelnikowi łatwe wczucie się w fabułę. Bohaterowie, Flora Steele i Jack Carrington, powracają wraz z kolejnym zagadkowym śledztwem, tworząc znowu idealny duet. Mimo przewidywalności, autorka skutecznie buduje atmosferę tajemnicy, pozostawiając czytelnika z pytaniem, co naprawdę wydarzyło się pewnego styczniowego dnia

MORDERSTWO W ZIMOWY DZIEŃ to lekki kryminał w stylu Agathy Christie i drugi tom cyklu z FLORĄ STEELE, bohaterką poznaną w książce MORDERSTWO W KSIĘGARNI.

Autorka zaprezentowała ciekawą fabułą, utrzymaną w spokojnym, wyważonym tonie, a zarazem miłą i przyjemną w odbiorze, mimo morderstwa i trupa w tle. Może nie jest to rasowy kryminał, bardziej to obyczajówka z elementami kryminału, ale z zainteresowaniem śledziłam akcję i domysły Flory oraz Jacka na temat mordercy. Prywatne śledztwo tej dwójki nie wciągnęło mnie na całego, ale byłam zaciekawiona akcją, odkryciem rozwiązania zagadki i znalezieniem mordercy.

Czytacie tylko świąteczne książki czy znajdują się również kryminały, których akcja dzieje się zimą? Ja ostatnio bardzo chętnie sięgam również po ten drugi gatunek.

„Morderstwo w zimowy dzień” to drugi tom porywającej serii o Florze Steele. Pierwszego tomu nie czytałam i teraz żałuję. Bardzo spodobała mi się główna bohaterka. Jej dociekliwość i odwaga.

Książka posiada specyficzny klimat, który powoduje, że nie można oderwać się od książki. Nie znajdziemy tutaj krwawych scen. Jest to na pewno idealna książka dla tych, którzy nie lubią brutalnych opisów. Książka potrafi dostarczyć wielu emocji, trzyma w napięci i czyta się ją bardzo szybko i przyjemnie. Jedyny jej minus to jest przewidywalna. Ale jak dla mnie nie wpływa to na całkowity odbiór.

Pewnego styczniowego dnia Flora podczas spaceru po molo odnajduje zwłoki. Jest to ciało młodej kobiety. Do tego okazuje się, że bohaterkę zna tę osobę. Policja uważa, że Polly zginęła w wyniku wypadku lub popełniła samobójstwo. Flora nie jest jednak tego pewna i udaje się do pisarza powieści kryminalnych, Jacka by pomógł jej odnaleźć mordercę. Gdy Flora i Jack zabierają się za śledztwo akcja książki przyspiesza. Będzie niebezpiecznie. Jak bardzo? Tego główni bohaterowie nie przewidzieli. Według nich podejrzanych jest wiele osób. I po części maja rację by sądzić, że było to morderstwo a nie wypadek. Wiele z ich podejrzanych miało swoje powody by zabić Polly.

Co wydarzyło się naprawdę? Kto ma racje? Flora czy wydział śledczy? Przekonajcie się sami.

W małym angielskim miasteczku Abbeymead pod koniec stycznia 1956r. Polly młoda dziewczyna z ambicjami aktorskimi zostaje znaleziona martwa w morzu. Policja stwierdza, iż jej śmierć nastąpiła bez udziału osób trzecich jednak Flora nie jest tego taka pewna. To właśnie ona znalazła dziewczynę i tajemniczy czerwony pompon. Wraz a Jackiem autorem kryminałów, który początkowo jest sceptyczny do całego pomysłu postanawiają przyjrzeć się sprawie i odnaleźć mordercę Polly.

„Morderstwo w zimowy dzień” to klasyczna powieść detektywistyczna, która urzeka stylem,nietuzinkową zagadką ale i interesującymi bohaterami. Autorka bardzo dobrze oddała klimat małej społeczności gdzie nie brakuje sekretów i tajemnic. To opowieść gdzie nie znajdziecie brutalnych i krwawych opisów zbrodni czy spektakularnych zwrotów akcji. Całość czyta się błyskawicznie. Fani kryminałów nie powinni mieć problemów z wytypowaniem mordercy. Co istotne nawet gdy się tego domyślamy nie psuje to radości z lektury. Jeśli szukacie czegoś niewymagającego w klimacie Sherlocka Holmesa czy Agathy Christie to będzie idealna lektura. Dużym plusem historii jest to, iż można ją czytać bez znajomości poprzedniego tomu.

Tom drugi serii powieści detektywistycznych z księgarką Florą Steele pióra Merryn Allingham “Morderstwo w zimowy dzień” na polskim rynku zagościł w listopadzie 2023 i faktycznie jest to lektura doskonała w okresie jesienno-zimowym: uroczy klimat małego angielskiego miasteczka ukrytego pod puchatą warstwą śniegu czuć na każdej stronie tej powieści. Ale nie tylko śnieg w niej przyjemnie otula - ogólna atmosfera powieści, sięganie do klasyki gatunku, lekkość pióra i taka pewna niewinność postaci sprawiają, że książka wypada niesamowicie uroczo. Główną bohaterką jest Flora, młoda dziewczyna, której nie da się nie pokochać - jej pozytywne podejście do życia, entuzjazm, dynamizm są bardzo zaraźliwe. To świetna kreacja, którą charakterologicznie lekko równoważy bohater męski, Jack, pisarz kryminałów. Razem z Florą biorą się za rozwiązanie kolejnej zagadki kryminalnej, pełnej przepytywania potencjalnych świadków, dedukcji, ale i powodującej wstrzymanie oddechu akcji. Historia prowadzona jest z dużym wyczuciem, jest zaskakująca i podająca tyle tropów, że trudno na jeden się zdecydować. Do tego dochodzi dobrze, choć subtelnie oddane tło historyczne drugiej polowy lat 50tych w małej angielskiej miejscowości, kiedy to ludzie ciągle jeszcze borykali się z gospodarczym następstwem wojny. Ta książka, jak i cała seria (choć każdy tom da się czytać równie dobrze oddzielnie od reszty) to coś, co oczaruje wszystkich tych szukających w kryminale nie brutalności, a solidnej zagadki wymagającej dedukcji, ubranej w przyjemny, nastrajający pozytywnie styl. Ja jestem nią oczarowana i już nie mogę doczekać się tomu trzeciego!