Morderstwo w hotelu. Flora Steele. Tom 4

Bardzo lubię serię Merryn Allingham za towarzyszący mi podczas czytania klimat. Autorka odwołując się do klasycznej formy gatunku gwarantuje nam moc atrakcji za sprawą swojej nieocenionej pomysłowości.

Sięgając po pierwszy tom serii bałam się schematyczności. Miałam poczucie, że być może czeka mnie słaba powtórka Agathy Christie, a przecież królowa zawsze będzie tylko jedna. Na szczęście moje obawy nie pokryły się z rzeczywistością, bowiem Allingham zaserwowała własny pokaz, smaczny i wyszukany, który owszem, przypominał to co w klasyce gatunku najlepsze, ale jednocześnie pracował na własnym obrazie. Autorka wykazując się zatem plastycznym językiem oraz umiejętnością do budowania klimatycznej i zawrotnej fabuły zaprasza nas po raz czwarty do tego, by stanąć u boku Flory Steele i w raz z nią pokonywać kolejne przeciwności (co ważne, utrzymane na równie wysokim poziomie co poprzedniczki).

Flora Steele, człowiek orkiestra. Właścicielka księgarni, rowerzystka, samozwańcza detektyw, która zajrzy w najciemniejszy kąt i wyciągnie na światło dnia zaskakujące informacje. To dla niej powracam do serii autorki, bowiem bohaterka jest tak barwną i nietuzinkową, charyzmatyczną postacią, że nie sposób przejść obok niej obojętnie. Jej przygody możecie czytać dowolnie, niekoniecznie zachowując chronologię czytania, jednak osobiście polecam zacząć od początku, ponieważ towarzystwo jest wyborne, detale ładnie się splatają a całość naprawdę zaskakuje pomysłowością oraz klimatem. To idealne lektury do złapania oddechu po ciężkim dniu, dobrze napisane, ciekawe, miejscami zabawne i zawsze niezawodnie kojące nerwy czy poprawiające humor.

Flora Steele i Jack Carrington wspólnie wybrali się na uroczystość otwarcia hotelu. Towarzyszyła im piękna pogoda i muzyka w stylu rock’n’rolla. Jednak sielankę przerwała śmierć wokalistki. Czy był to pechowy wypadek? A może młoda kobieta podpadła komuś za życia? Flora nie byłaby sobą, gdyby nie zdecydowała się poprowadzić śledztwa na własną rękę serwując czytelnikom pościg za nieznanym, odkrywanie ślepych zaułków, błądzenie w labiryncie tajemnic a także niebezpieczeństwo, które pojawi się znienacka, ale odegra w tym wszystkim kluczową rolę.

Bawi, intryguje, daje do myślenia. "Morderstwo w hotelu" to idealna lektura na szybkie jesienne wieczory, mająca w sobie niepodważalnie dużo intryg do odkrycia. Lekka jak piórko a jednak w pełni angażująca, szczera w swojej prostocie, bogata w emocje, z cudownymi bohaterami wartymi bliższego poznania. Proza Merryn Allingham ma w sobie coś wyjątkowego, coś co wyróżnia ją z tłumu i powoli, ale skrupulatnie zjednuje kolejnych fanów.

„Morderstwo w hotelu” Merryn Allingham

Flora wraz z z Jackiem bierze udział w przygotowaniach a następnie w uroczystym otwarciu hotelu. Po latach zapomnienia w końcu nadszedł czas aby to miejsce odzyskało dawny blask.

Uroczysta kolacja, eleganckie stroje, znany zespół muzyczny. Wszystko wydaje się być dopięte na ostatni guzik. Nagła śmierć wokalistki na scenie wprawia w wszystkich w osłupienie i przysparza ogromu pytań.

Jak zmarła kobieta ?

Z kim łączyły ją zawodowe a z kim prywatne relacje ?

Czy naszej parze detektywów uda się dotrzeć do prawdy ?

Kolejna rewelacyjna historia panny Flory i jej towarzysza Jacka. Nic się tutaj nie zmienia. Oboje ciekawi świata, próbują podążać za śladami morderstwa aby odkryć sprawcę.

Nie zważając na niebezpieczeństwo zadają sporo pytań i tworzą nowe hipotezy. Sekrety gonią tajemnice a ukryte motywy powoli wypływają na powierzchnie.

Kryminalna zagadka z zaskakującą śmiercią w tle. Wiele osób jest podejrzanych, wiele ma sporo na sumieniu. Dawne czasy powracają i trzeba rozliczyć swoje postępowanie.

Mamy tropy i stare książki. Lekarstwa i zaginioną biżuterię. Wreszcie budynek, który skrywa w sobie pragnienie nowego początku i przyjaźń napędzająca wszystko.

Uwielbiam i czytam z przyjemnością. Lekka akcja wciąga a wielowątkowość intryguje. Ten damsko- męski duet świetnie się uzupełnia i na pewno jeszcze przyjdzie nam razem zagłębić się w jakąś zagadkę.

Kto jeszcze nie zna Flory Steel? "Morderstwo w hotelu" to już czwarty tom tej serii.

W Abbeymead szykuje się wspaniałe przyjęcie z okazji otwarcia hotelu w Klasztorze. Sally, przyjaciółka Flory i zarazem nowa właścicielka Klasztoru, prosi przyjaciół o pomoc.

Flora i Jack oczywiście się zgadzają i zjawiają się na miejscu wcześniej, aby pomóc w przygotowaniach. Imprezę ma uświetnić koncert zespołu rock'n'drollowego, jakiego w Abbeymead jeszcze nie było.

Kiedy goście przybyli i koncert ma się rozpocząć, wokalistka, zamiast zacząć śpiewać, pada martwa na scenie. Czy to tylko nieszczęśliwy wypadek, czy morderstwo?

Flora i Jack, chcąc pomóc przyjaciółce, rozpoczynają prywatne śledztwo. Czy uda im się rozwiązać kolejną kryminalną zagadkę?

Cykl z Florą Steel, młodą właścicielką księgarni, to jeden z moich ulubionych cykli lżejszych kryminałów. Można chyba powiedzieć, że to cozy crime. Nie znajdziecie tu krwawych opisów, brutalności, przekleństw. Za to jest urocza angielska wioska w Sussex. Dodam jeszcze, że akcja cyklu dzieje się w 1956 roku.

"Morderstwo w hotelu" podobnie jak poprzednie części, czyta się szybko i wielką przyjemnością. Śledztwo prowadzone przez Florę i Jacka, autora kryminałów, wciąga i angażuje czytelnika. Jednak ciężko samemu dojść do jego rozwiązania.

Dodatkowym smoczkiem jest wątek obyczajowy, realia życia w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, konwenanse, które obecnie już dawno przestały istnieć. Relacje między ludzkie wyglądają zupełnie inaczej. Mieszkańcy się wspierają, zawsze są gotowi pomoc jeden drugiemu.

Miło też obserwować rozwój relacji między Florą i Jackiem. Z początku trzymający dystans, coraz bardziej się do siebie zbliżają. Chociaż sali przed sobą nie potrafią się jeszcze do tego przyznać.

Jaki ich relacja rozwinie się w kolejnym tomie?

🔺 „𝓜𝓸𝓻𝓭𝓮𝓻𝓼𝓽𝔀𝓸 𝔀 𝓱𝓸𝓽𝓮𝓵𝓾” 𝓜𝓮𝓻𝓻𝔂𝓷 𝓐𝓵𝓵𝓲𝓷𝓰𝓱𝓪𝓶 🔻

 Rozwiąż kolejną zagadkę z Florą Steele – właścicielką księgarni, rowerzystką i niezawodną detektywką, którą los wrzuca zawsze w sam środek najbardziej niebezpiecznych zdarzeń! 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

🔻 „Morderstwo w hotelu” to czwarty tom z serii o Florze Steele. Przebojowej właścicielce księgarni i z zamiłowania pani detektyw, która łącząc siły z pisarzem kryminałów Jackiem rozwiązują zagadki kryminalne. Doskonała pogoda, wspaniałe przyjęcie i coś, czego nigdy wcześniej nie było w Abbeymead – koncert rock’n’rollowego zespołu! Kiedy wydaje się, że nic nie może zepsuć tak cudownego dnia, ognistowłosa wokalistka upada martwa na scenie. Flora od razu ma przeczucie, że nie był to zwykły przypadek i razem z Jackiem ruszają na poszukiwanie mordercy… 🔻

Takie kryminały mogę czytać! Pozbawione krwawych opisów, zapewniające zabójczą akcja i ciekawie rozbudowanych psychologicznie bohaterów. Muszę przyznać, że nie oczekiwałam za wiele od tej książki. Spodziewałam się czegoś przeciętnego, może przewidywalnego, ale na pewno nie przeczuwałam, że Allingham tak mnie zaskoczy akcją i całym pomysłem na rozegranie tej historii, że nie będę mogła się oderwać! To właśnie ten lekki klimat jest jej największym atutem. Nieśpieszna akcja pozwala w pełni zrelaksować się podczas czytania. I może sama zagadka niczym nowym nie zaskakuje, to jednak z ciekawością poznaje się tę historię. A sami bohaterzy wywołają sympatię

Pełna niebywałego humoru, nietuzinkowych postaci i wartkiej akcji. A to wszystko za sprawą dwójki świetnych bohaterów Flory i Jacka. Znajdziecie w niej wszystko czego można oczekiwać od książki z gatunku cosy crime! Idealna na rozluźnienie! ✨

To już czwarty tom serii, lecz zupełnie nie przeszkadzało mi to w lekturze. Tak naprawdę dopiero w trakcie czytania, dowiedziałam się, że główni bohaterowie mieli okazję już wcześniej wcielić się w rolę detektywów. Tym razem Flora i Jack podczas uroczystego otwarcia hotelu, są świadkami śmierci wokalistki rock’n’rollowego zespołu. Na pozór zdarzenie to wygląda na śmierć z przyczyn naturalnych lub nieszczęśliwy wypadek, jednak szybko okazuje się, że komuś zależało na tym, by kobieta zniknęła i to dosłownie.

„Morderstwo w hotelu”, to retro kryminał, który swym stylem przypomina dzieła Agathy Christie. Dla miłośników klasycznych kryminałów ta pozycja na pewno będzie nie lada gratką. Śledztwa nie są skomplikowane, podejrzanych nie ma zbyt dużo, akcja toczy się raczej w stałym, dość wolnym tempie, nie ma wielkich zrywów, ani rozlewu krwi, ale jest coś, co ciekawi i sprawia, że chcemy czytać dalej.

Główni bohaterowie są sympatyczni. Od razu widać, że mają się ku sobie, choć oboje starają się odpędzić od siebie uczucie oraz nie spotykać się sam na sam, ale im to nie wychodzi, w końcu próbują rozwikłać zagadkę, a do tego potrzebne są spotkania, zwłaszcza w czasach, w których nie było internetu. Bardzo podobało mi się ich przekomarzanie. Mam nadzieję, że jeszcze będę miała okazję ich spotkać przy okazji pozostałych części serii.

Ubolewam jedynie nad tym, iż zakończenie nie było spektakularne. Co prawda nie wiedziałam, kto jest mordercą, ale rozwiązanie zagadki nie poruszyło mnie w żaden sposób. Zostało mu poświęcone mało czasu, tak jakby zostało napisane naprędce. Raptem kilka stron i jest po wszystkim, ale ja tak bardzo kocham kryminały, że jestem w stanie to przeboleć, ponieważ klimat angielskiej prowincji sprzed kilkudziesięciu lat był idealny.

Całość opiera się głównie na przemyśleniach, analizie, szukaniu dowodów. Zabójca nawet w jakiś szczególny sposób się nie chowa. Tak, jakby spokojnie sobie czekał, aż ktoś poukłada wszystkie puzzle i na niego trafi. W między czasie toczy się normalne życie, więc my – jako czytelnicy mamy okazję poznać bliżej wszystkich bohaterów.

Miło było na moment przenieść się w te odległe czasy, choć zdecydowanie wolę żyć w obecnych. Jeśli szukacie lekkiego kryminału, bez brutalnych scen, w klimacie klasycznych powieści detektywistycznych, to pozostaje mi polecić Wam tę pozycję :)

" [...] Nie masz prawa się wtrą­cać. Je­steś dla mnie ni­kim. [...]"

Flora Steele jest niezastąpiona. Jest niezwykłą kobietą. Prowadzi księgarnię i doskonale sprawdza się w roli detektywa amatora. Moim zdaniem powinna razem ze swoim przyjacielem Jackiem Carringtonem otworzyć własne biuro detektywistyczne. Mogliby konkurować z detektywem Herkulesem Poirotem. Klienci pchaliby się do nich drzwiami i oknami. Mam nadzieję, że Merryn Allingham, w kolejnych tomach o tym pomyśli.

W "Morderstwie w hotelu" mamy do czynienia ze zbrodnią prawie doskonałą. Autorka w idealny sposób wodziła mnie za nos. Wydawało mi się, że już wiem, kto jest mordercą, a tu okazywało się, że bardzo się myliłam. To było idealne, dlatego tę powieść przeczytałam w ciągu jednego dnia.

Moja babcia też zabrała się za czytanie tej książki i jak na razie jest z niej zadowolona. Dodam, że "Morderstwo w hotelu" jest pierwszym kryminałem, który czyta.

Autorka stworzyła niezapomniany klimat i zabrała nas do lat pięćdziesiątych dwudziestego wieku do pewnej angielskiej wioski. Ciekawie było znaleźć się w tamtym miejscu i tamtym czasach.

Czy jesteście gotowi na spotkanie z Florą Steele i jej przyjacielem Jackiem Carringtonem? Czy ich obu w końcu coś połączy?

Nie będę wam zdradzała fabuły, powiem tylko, że warto sięgnąć po "Morderstwo w hotelu" autorstwa Merryn Allingham.

Z tą powieścią nie oderwiecie się od czytania. A po jej przeczytaniu będziecie chcieli więcej.

Z przyjemnością sięgnę po kolejną powieść tej autorki.

“Morderstwo w hotelu” to czwarty tom serii kryminałów cosy crime Marryn Allingham z Florą Steele. Oczywiście bez problemów można też czytać go bez znajomości części poprzednich. Historia rozgrywa się we wrześniu 1956 roku w małej angielskiej wiosce Abbeymead. Spotykamy tu grono bohaterów, których już znamy, z Florą i jej przyjacielem, a zarazem autorem kryminałów Jackiem na czele. Ale są też postacie związane z zagadką tego tomu, a ta jest dosyć… muzyczna. Dlatego, że to na scenie dochodzi do zbrodni, a jej ofiarą pada wokalistka rock’n’rollowego zespołu uświetniającego otwarcie lokalnego hotelu. I choć już na starcie wydaje nam się, że przynajmniej sposób jej popełniania jest nam znany, to wkrótce autorka poddaje to w wątpliwość. Pytamy więc jak, kto i dlaczego, a odpowiedzi szukamy za pomocą dedukcji, węszenia i rozpytywania, którymi zajmują się Flora i Jack. Intryga zatem prowadzona jest w klasycznym nurcie, dobrze zakotwiczonym w powieści detektywistycznej, a choć akcja toczy się tempem spokojnym, to zagadka ciekawi i raz po raz zaskakuje. Całość utrzymana jest w tym “cosy”, czyli przyjemnym, takim domowym tonie - poza zbrodnią mamy tu miejsce na relacje postaci, na ich zabawne pogawędki, trochę komicznych sytuacji, i jedzenie! Oj tak, jedzenie w tym tomie jest bardzo ważne - bohaterowie dbają o swoje ogródki warzywne, gotują pyszne, pachnące potrawy aż ślinka cieknie! Ważne jest też tło opowieści, lata 50-te, których klimat autorka oddaje sprawnie poprzez wspomnienia wojny, jej wpływu na życie bohaterów, jak i powolną, tę już powojenną zmianę obyczajów. Świetnie się przy tej książce bawiłam, dobrze się zrelaksowałam i trochę podciągnęłam nastrój, który z pewnością nie tylko u mnie jesienną porą wymaga ratunku ;)