Mokradła

Rok 1648. Mokradła.

Alinor wraz z dwójką dzieci prowadzą spokojne życie, jednakże bez głowy domu, który zaginął lata wcześniej. W noc letniego przesilenia Alinor wygląda ducha swojego męża, aby mieć pewność, że zszedł ON z tego świata, jednak zamiast niego pojawia się James - młody emisariusz, który prosi kobietę o pomoc. Ta nie zastanawia się długo i przeprowadza go przez mokradła, jednakże nie wie ona jeszcze jak wiele przyjdzie jej zapłacić za tę.. znajomość..

To moje pierwsze spotkanie z autorką. Zacznę od tego, że Philippa ma bardzo lekki styl i bardzo ciekawie rozbudowuje każdy wątek. Dzięki temu czytałam tę książkę z zapartym tchem pragnąc więcej i więcej. Główna bohaterka jest kobietą, która jak na tamte czasy, czyli między 1648-1649r jest postacią bardzo pewną siebie, swoich wartości i praw. Z lekcji historii pamiętam, jak w tamtych czasach kobieta była dosłownie nikim. Autorka stworzyła pierwszą, niezależną postać, która w tak trudnych czasach, pomimo wielkiego nieszczęścia jakie zostało zrzucone na Alinor, dostrzegła swoją wartość, a co za tym idzie, jest ona postacią, która stała się bohaterką w moich oczach. Pójście własną drogą, na własną rękę było czymś niemożliwym do osiągnięcia, a takie osoby uznawano za wiedźmy, które miały do czynienia z czarną magią.

"Mokradła" to pierwszy tom sagi o kobietach, które odważyły się zawalczyć o siebie, swoje dobro, szczęście i w końcu "wolne" życie. Bardzo dziękuję wydawnictwu za możliwość recenzji tej (mogłabym rzec) genialnej powieści. Niecierpliwie czekam na drugi tom

Widząc okładkę miałam, wrażenie, że przenoszę się w czasie potem przyszedł czas na poznanie treści i wiecie, co? Prawie miałam racje. Anglia czasy, w których wierzono, że istnieją wiedzmy, które były palone itp. Trzymajcie się, bo to pierwszy tom sagi rodzinnej i walka kobiet, które nie mają lekko. Muszę przyznać się, że to było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale nie ostatnie.

Cała akcja rozgrywa się w hrabstwie Sussex, czyli mniej więcej gdzie obecnie przebywa moja siostra wraz z rodziną, co jeszcze bardziej spotęgowało chęć poznania treści. Raz na jakiś czas udaje mi się znaleźć książkę, która momentami przyprawia o ciarki tutaj akurat chodzi bardziej o klimat niż strach. Teren to rozległe mokradła, które sprawiają, że poza nimi nie ma nic więcej w najbliższej jak i w najdalszej części miejscowości.

Najbardziej ujął mnie obraz kobiet i to nie tych z klasy szlacheckich, ale te, które pochodzą z najniższej klasy społecznej i które muszą się zmagać z trudami życia codziennego. Moją ulubienicą jest Alinor, która pewnego dnia spotyka Jamesa młodego emisariusza, który prosi naszą bohaterkę o pomoc. Ta za chwilowym własnym oporem postanawia mu pomóc i tutaj pozostawię nutę niedopowiedzenia, ponieważ życie dziewczyny zaczyna się zmieniać. Trzeba też napomknąć, że Alinor miała męża, który pewnego dnia wypłynął w morze i już nie wrócił jest również mamą dwójki dzieci, która walczy o przetrwanie każdego dnia. Leczy ludzi ziołami, ale dla społeczeństwa jest dziwna uważana także za Wiedźmę to już mieszanka wybuchowa jak na tamte czasy. Nie martwcie się to nie spojler, bo tego dowiecie się na samym początku książki potem to już wszystko nabiera tępa.

Losy ludzi z nizin zaczynają się przeplatać z wyższą sferą, a co za tym idzie? No tego już nie powiem. Najbardziej urzekła mnie determinacja i walka wspomnianych kobiet w książce. To ile są gotowe wycierpieć dla dobra swojego tym bardziej dla dobra własnych dzieci. Ile upokorzeń słyszą pod własnym adresem? Czy dzieci ponoszą odpowiedzialność za błędy rodziców? Autorka naprawdę idealnie przedstawiła obraz cierpienia, poniżenia naszej Alinor,, ale i nie tylko. W tle przeplatane są historie związane z XVII wiecznej Anglii oraz uwięzienie Króla Artura I.

Dawno nie czytałam powieści historycznej, chociaż bardzo je lubię. O książkach Philippy Gregory od dawna słyszałam wiele dobrego, więc gdy pojawiła się okazja, by zapoznać się z najnowszą powieścią autorki skorzystałam z niej bez wahania.

Akcja toczy się w Anglii w 1648 roku na odludnych mokradłach południowego wybrzeża. Żyje tam Alinor, niezwykła, niezależna kobieta, mimo trudnych czasów, w których przeszło jej żyć. Jej życie jest bardzo skromne i pełne trudów, sama wychowuje dwójkę dzieci, bo mąż gdzieś zniknął, nie wiadomo czy żyje, czy nie. Kobieta pochodzi z rodziny „widzących”, zna się na ziołach, jest akuszerką, co w czasach polowań na czarownice jest bardzo niepewną drogą. Stara się nie rzucać nikomu w oczy i nie wzbudzać podejrzeć. Gdy w noc letniego przesilenia wyczekuje na cmentarzu, by dowiedzieć się, czy jej brutalny mąż zszedł z tego świata, nie wie jeszcze, że przypadkowo spotkamy młody emisariusz James na zawsze odmieni jej życie…

Powiem Wam, że książka mnie zachwyciła. Oceniłam ją na 9, co nie zdarzyło mi się już od dawna, mimo sporej ilości przeczytanych, fajnych książek. Co miało na to wpływ? Na pewno świetny styl autorki, która czaruje słowem, opisem i powoduje, że trudno się od książki oderwać. Opowiedziana przez nią historia jest niezwykle ciekawa, pomysł ukazania przemian ustrojowych w XVII wiecznej Anglii z perspektywy mieszkańców głębokiej prowincji jest rewelacyjny. Najbardziej cenię jednak chyba tą książkę za postać głównej bohaterki. Alinor to kobieta mądra, rozgarnięta, samodzielna i niezależna. W drugiej połowie książki do grona mocnych kobiecych postaci dołączyła też jej córka, która, co niezwykle rzadkie w tamtych czasach miała odwagę wziąć swój los w swoje ręce i zawalczyć o swoją przyszłość. To mężczyźni w tej powieści okazują się konformistami, tchórzami. Ja z niecierpliwością czekam na kolejny tom cyklu i odkrycie dalszych losów tych niezwykłych kobiet.

Gorąco polecam każdemu tą lekturę, myślę, że nie sposób jej nie polubić. Jest to jedna z ciekawszych i lepszych książek, które czytałam od dłuższego czasu. Zachęcam do lektury.

Pierwsze moje spotkanie z piórem autorki i zdecydowanie kolejne tegoroczne odkrycie… Philippa Gregory zauroczyła mnie swoim stylem, wiedzą historyczną i kreacją bohaterów powieści.

Na kartach książki przenosimy się do siedemnastowiecznej Anglii, gdzie wojna domowa nadaje kształt codzienności. Gdzie kobiety istotnie znaczą niewiele i gdzie trwają powszechne w tych czasach polowania na czarownice. Poznajemy tutaj mieszkankę południowego wybrzeża Sealsea – Alinor – kobietę samotnie wychowującą dzieci, która borykając się z biedą budzi trwogę w mieszkańcach odludnych mokradeł. Pewnej nocy spotyka mężczyznę, któremu ofiarując swoją pomoc zupełnie nie zdaje sobie sprawy z tego, że niedługo potem będzie musiała sama za tenże przejaw dobroduszności wiele zapłacić…

Głowna bohaterka, niesamowicie silna kobieta, znająca swoja wartość pomimo ogromu nieszczęść które na nią spadają. I choć jej życie zależy od dających jej pracę sąsiadów, a status społeczny tylko i wyłącznie od mężczyzn i obowiązującego w tym czasie prawa, za wszelką cena stara się być niezależna. Niezależna w decydowaniu o sobie, niezależna w planowaniu przyszłości i niezależna w poruszaniu się ciągle do przodu - uparcie i wytrwale.

Autorka prezentuje nam sylwetkę Alinor jako bohaterki. Jako obrazu czy nawet wzoru kobiecych dążeń wokół nękania, szykanowania i wokół ogromnych przeciwności z którymi borykały się każdego dnia.

Bardzo serdecznie polecam… Ja jestem zachwycona i oczywiście w trakcie lektury drugiego tomu o którym mam zamiar jak najszybciej Wam napisać kilka słów…

Nowa powieść Philippy Gregory to podróż na mokradła - tereny złowrogie i bardzo zdradliwe, a ich tajemnice między kolejnym przypływem, a odpływem znane są tylko lokalnej społeczności. Odgłosy bulgoczących bagien spowitych we mgle przyprawiały mnie momentami o dreszcze, niczym w dobrym horrorze. Mokradła to dziwne i tajemnicze miejsce, nieprzychylne wędrowcom, określane przez mieszkańców jako cuchnące bagnisko, z którego nikt nie odchodzi. Mroczna aura spowija całą powieść i nadaje charakterystycznego, tajemniczego klimatu, który odkrywamy dzięki niezwykle plastycznym opisom. Autorka wie jak zadziałać na wyobraźnię czytelnika i zainteresować go lekturą, świetnie łączy wydarzenia historyczne z obyczajowością, mocno akcentując zabobonność mieszkańców. Sylwetki bohaterów z pewnością zapadną wam w pamięć, to postaci niezwykle ciekawe. To trudne czasy dla kobiet, które w żaden sposób nie mogły zawalczyć o swoją niezależność - taka jest Alinor miejscowa zielarka i znachorka. Ta kobieta ma dar - zna się na ziołach i potrafi leczyć choroby, jednocześnie samemu się narażając. Główna bohaterka nie pasuje do reszty społeczności, wyróżnia się inteligencją, jest zaradna i zdeterminowana, ale musi działać i zachowywać się niezwykle ostrożnie, gdyż cienka granica dzieli ją od nazwania mianem wiedźmy. W noc przesilenia letniego udaje się na cmentarz, aby ujrzeć ducha swego zmarłego męża, jednak zamiast niego zastaje tam duchownego. bagna staną się naocznym świadkiem dla uczucia, które nigdy nie powinno mieć miejsca. powolne tempo akcji nadaje spokojnego, iście gawędziarskiego charakteru, w którym można się rozsmakować, a liczne intrygi sprawiają, że lektura jest ciekawa i niezwykle interesująca. Z dużą wiedzą i zaangażowaniem autorka kreśli tło historyczne, jednak momentami odnoszę wrażenie, że zbyt duża ilość opisów wojny domowej nieco mnie nużyła. Jest to jedyny minus tej książki. jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale już teraz wiem, że nie ostatnie. Z utęsknieniem będę wyczekiwać kontynuacji tej wciągającej powieści.