Nominowana do Nagrody Literackiej "Nike" Moja ukochana i ja powraca, by opowiedzieć nowe historie.
Uważna i czuła, z gracją wymyka się heteronormie i swobodnie miesza gatunki.
Renata Lis ponownie przygląda się złożoności relacji miłosnej między dojrzałymi kobietami w Polsce - wnikliwie i często dowcipnie. Podróż do Kopenhagi, gdzie odbył się jej ślub z Elżbietą, staje się tłem nie tylko dla anegdot o poszukiwaniu obrączek czy gościach. Jest również pretekstem do namysłu nad istotą małżeństwa z punktu widzenia dwóch kochających się kobiet i nad zmianami prawnymi, których wyczekujemy.
Kontynuacja autobiograficznego eseju splata ze sobą zwykłe codzienne sytuacje i wielkie wyzwania, przybliżając czytelnikom mało znane realia, w jakich żyją osoby queerowe. Równie intymna i zaangażowana jak część pierwsza, przynosi wiele niespodzianek.
Pisarka zaprasza do świata miłości spełnianej co dnia, dojrzałej i pragnącej wolności, choć przecież niepozbawionej problemów. Zarazem rozprawia się z tymi, którzy tej miłości wzbraniają. Jej książka na swój sposób wpisuje się w historię dążenia do równości małżeńskiej. Przede wszystkim jednak jest afirmatywna i pełna życia - tego na własnych zasadach.
Czy "Moja ukochana i ja. Ślub" to powieść fabularna?
Książka jest autobiograficznym esejem łączącym osobiste wspomnienia z refleksją nad kwestiami społecznymi i prawnymi. Autorka, Renata Lis, opisuje w niej realne wydarzenia związane ze swoim ślubem z wieloletnią partnerką w Kopenhadze. Tekst swobodnie miesza gatunki literackie, rezygnując z klasycznej struktury powieściowej na rzecz intymnej narracji i anegdot. Jest to propozycja dla czytelników ceniących literaturę faktu oraz głęboki namysł nad kondycją współczesnych związków i dążeniem do równości.
Czy przed lekturą tej pozycji muszę znać poprzednią książkę Renaty Lis?
Lektura kontynuacji jest w pełni zrozumiała bez znajomości pierwszej części, choć znajomość poprzedniego tomu pozwala lepiej dostrzec ewolucję relacji bohaterek. Niniejsza publikacja skupia się na konkretnym etapie życia, jakim jest zawarcie małżeństwa oraz związane z tym przygotowania i formalności. Autorka przywołuje wystarczająco dużo kontekstu, aby nowy czytelnik bez trudu odnalazł się w opisywanej rzeczywistości. Dzieło stanowi autonomiczną opowieść o dojrzałej miłości i odważnym budowaniu życia na własnych zasadach w polskich realiach.
Jaką tematykę porusza autorka w kontekście ceremonii w Kopenhadze?
Renata Lis skupia się na detalach podróży do Danii, poszukiwaniu obrączek oraz emocjach towarzyszących zawieraniu związku poza granicami Polski. Relacja z wyjazdu staje się punktem wyjścia do szerszych rozważań nad istotą małżeństwa z perspektywy dwóch kochających się kobiet. Książka analizuje różnice prawne i społeczne, z jakimi mierzą się pary jednopłciowe, łącząc to z codziennymi, często dowcipnymi sytuacjami. To wnikliwe spojrzenie na queerową codzienność, które wykracza poza ramy zwykłego reportażu, oferując głęboki wgląd w prywatny świat autorek.
Jaki nastrój dominuje w tej publikacji?
Treść książki jest przede wszystkim afirmatywna, pełna życia i czułości, mimo poruszania trudnych tematów wykluczenia. Autorka z gracją łączy powagę postulatów o równość małżeńską z lekkością i humorem obecnym w prozie dnia codziennego. Narracja jest bardzo intymna, co pozwala czytelnikowi poczuć bliskość z bohaterkami i zrozumieć ich system wartości. Całość tchnie nadzieją oraz determinacją w dążeniu do wolności osobistej, co czyni lekturę inspirującym doświadczeniem.
Dla kogo ta książka może nie być odpowiednim wyborem?
Publikacja nie jest klasycznym romansem ani fikcją literacką, więc może nie spełnić oczekiwań osób szukających wyłącznie lekkiej, zmyślonej fabuły. Ze względu na swój eseistyczny i autobiograficzny charakter, wymaga od odbiorcy skupienia oraz otwartości na tematykę społeczną i polityczną. Osoby unikające literatury zaangażowanej lub niefikcjonalnych rozważań filozoficznych mogą uznać tę formę zapisu za zbyt wymagającą. Książka jest skierowana do świadomych czytelników poszukujących autentycznych świadectw i głębokiej analizy dojrzałych relacji międzyludzkich.