Moja

„Moja" Małgorzata Węglarz

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Małgorzaty Węglarz i podobało mi się jak autorka zbudowała, właściwie od pierwszej sceny, gęsty, niemal duszny klimat. Czytałam w jednej z opinii, że ta książka jest zupełnie inna niż wcześniejsze książki autorki. Tego jeszcze nie wiem, bo nie znam innych, ale mam zamiar to sprawdzić.

Ta historia to z pewnością wciągający thriller psychologiczny skupiony na emocjach i relacjach międzyludzkich. Chociaż... już od początku zrobiło się gorąco, bo zaczęło się od pożaru. Samotna chata, ogień i dziewczyna, która chce tam zostać, nie ucieka, czeka. To już dawało mi do myślenia.

Mimo tego, że historia rozkręcała się powoli, to trzymała w ciekawości. Zastanawiałam się co za chwilę się wydarzy, co się wydarzyło wiele lat wcześniej (bo wracamy do przeszłości głównej bohaterki) i jak to się wszystko zakończy. Podobało mi się to, że autorka nie pospieszała. Pozwalała, żeby wlał się we mnie strach głównej bohaterki, jej zagubienie, chęć wydostania się z „więzienia” i poczucia się bezpieczną. Były sceny, których na pewno żadna z nas, kobiet, nie chciałaby doświadczyć.

A kim jest główna bohaterka? Zaginiona dziewczyna, której nikt nie szukał. Moja - tak na siebie mówiła, bo tak nazywał ją jej oprawca. Odzyskiwała wspomnienia kawałek po kawałku, a im więcej ich wracało, tym bardziej rozumiałam, dlaczego tak panicznie bała się „Jego”.

Jest też Barbara, psycholożka, która pomagała Mojej dojść do prawdy. W dodatku sama od dwudziestu lat nosiła w sobie pustkę po zaginionej córce. Ta relacja między Barbarą i Moją to chyba najmocniejszy punkt książki. Świetnie zagrał tu aspekt psychologiczny. Nie było tanich sensacji, niepotrzebnych scen przemocy. Bardziej liczyło się napięcie w tych małych niedopowiedzeniach, pauzach, spojrzeniach.

Podobała mi się ta historia, choć tematyka nie jest łatwa. Książka trzyma klimat, a autorka potrafi opowiadać o traumie bez taniego dramatyzmu.

Może i Wam się spodobać.

"Moja" Małgorzaty Węglarz to mroczny thriller psychologiczny, który wciągnął mnie w świat traumy, utraty tożsamości i przerażającej tajemnicy 🔦 Autorka opowiada historię kobiety ocalonej z pożaru, która nie pamięta swojej tożsamości.

Od samego początku książka wciąga dzięki niepokojącej okładce i intrygującemu tytułowi. Utrzymana w chłodnych odcieniach zieleni i błękitu szata graficzna znakomicie oddaje mroczny, psychologiczny klimat powieści. Sam tytuł "Moja" od razu sugeruje problematykę własności i tożsamości, która jest sercem tej historii. Akcja książki toczy się na dwóch płaszczyznach czasowych, a jej centrum jest tytułowa "Moja" młoda kobieta, którą turyści siłą wyciągają z płonącego domku w górach. Kobieta nie pamięta swojego imienia, a na jej ciele widoczne są ślady długotrwałej przemocy. Jedynym słowem, którym się posługuje, jest "Moja" przerażające echo bycia czyjąś własnością. Jej historią zajmuje się Barbara Langman, psycholożka, której własna córka, Pola, zaginęła dwadzieścia lat wcześniej. Barbara widzi w "Mojej" odbicie swojej utraconej córki, co nadaje terapii osobisty, a nawet desperacki wymiar. Terapia staje się mozolnym procesem odzyskiwania wspomnień, które mogą łączyć sprawę "Mojej" z zaginięciem Poli.

Książka Małgorzaty Węglarz to przede wszystkim przejmujące studium traumy i mechanizmów obronnych ludzkiej psychiki. Autorka dogłębnie bada zjawiska wyparcia i dysocjacji, pokazując, jak umysł potrafi chronić się przed niewyobrażalnym cierpieniem. To nie tylko thriller, ale też opowieść o walce o tożsamość i prawo do samostanowienia.

Mocną stroną powieści jest dogłębne sportretowanie postaci. "Moja" nie jest jedynie bierną ofiarą; to złożony wrak człowieka, który na nowo uczy się reguł świata zewnętrznego, z którym nie miała kontaktu od lat 90. Równie intrygująca jest postać Barbary, która jest zarówno profesjonalistką, jak i zranioną matką.

Co mnie zachwyciło?

Wciągająca, nieprzewidywalna fabuła z zaskakującym zakończeniem. Głęboka analiza psychologiczna traumy i mechanizmów obronnych. Realistyczne, wielowymiarowe postacie. Poruszanie ważnych tematów społecznych: przemocy psychicznej, samotności, znieczulicy.

🎯 Dla kogo jest ta książka?

"Moja" to idealna pozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych z wartką akcją,

książek eksplorujących ludzką psychikę i mechanizmy traumy, historii o poszukiwaniu tożsamości i walce o godność, skandynawskich kryminałów.

Dla niektórych osób ciężki, mroczny klimat może być męczący, tematyka przemocy psychicznej może być trudna dla wrażliwszych osób.

"Moja" Małgorzaty Węglarz to inteligentnie skonstruowany i emocjonalnie obciążający thriller. Mimo, że autorka nie daje łatwych odpowiedzi, stworzyła historię, która zmusza do refleksji nad naturą zła, siłą ludzkiego ducha i kruchością naszej tożsamości. To obowiązkowa lektura dla fanów gatunku, którzy szukają czegoś więcej niż tylko taniej sensacji.

Moja ocena: 9/10 🌟

Polecam z całego serca! ❤️

BRUNETTE BOOKS

Co pomaga wam ruszyć, gdy znienacka przychodzi zastój czytelniczy? Moim najlepszym motywatorem są wciągające thrillery. Szybka akcja, wartka fabuła oraz ciśnienie, by poznać zakończenie, pomaga mi wziąć się do roboty. Tak było też w przypadku „Mojej” Małgorzaty Węglarz. Przyznaję się bez bicia, nie wytrzymałam i podejrzałam zakończenie. Musiałam sprawdzić, kim była tytułowa Moja, bo ta myśl ciągle chodziła mi po głowie.

Już pierwsze spojrzenie na okładkę dało mi znać, że to może być dobra książka. Opis to potwierdził, a po skończonej lekturze mogę śmiało powiedzieć, że tej historii nie da się odłożyć. Stopniowo budowane napięcie wkręca czytelnika w mroczne, powiedziałabym nawet brutalne zniknięcie dziewczyny, które na opak zaczyna się od jej odnalezienia. Słaba, wygłodzona, wystraszona młoda kobieta została siłą uratowana z płonącego domu. Kobieta nic o sobie nie wie, nawet tego, jak się nazywa. Wie jedynie, że musi być gotowa, bo zaraz przyjdzie On — zły, który zabierze ją do domu.

Najbardziej nurtowało mnie pytanie — kim jest Moja? Czy Moja może być Polą, córką psycholog zajmującej się sprawą odnalezionej kobiety? Dlaczego uratowana nie chce nic powiedzieć? Czy faktycznie nic nie pamięta? Pytań było mnóstwo, a odpowiedzi przychodziły stopniowo, dlatego czytanie szło mi tak szybko. Chciałam wszystkiego się dowiedzieć. Dobrze, że autorka zastosowała kilkuosobową narrację, dzięki temu mogłam bliżej poznać myśli bohaterów, a co najważniejsze, choć na chwilę wejść do głowy Mojej. Właśnie to, co tam się działo, a dokładniej próba przywrócenia wspomnień, by odkryć swoją tożsamość, porwało mnie bez reszty. To wszystko w połączeniu z kreacją prawdziwej i rzeczowej Barbary Langman tworzyło najwyższej klasy thriller psychologiczny. Takie thrillery uwielbiam! Bohaterowie, którzy nie są wychuchani, jak gwiazdy Instagrama oraz porywająca fabuła. Czego chcieć więcej!

Polska twórczość, polskie miasta oraz zwykli ludzie z koszmarami przeszłości, to jak widać sposób na dobrą książkę. Polecam.

Moja ocena: 10/10.

Współpraca barterowa z @wydawnictwo_pascal

Moja" Małgorzata Węglarz

Są opowieści, które wyłaniają się z mroku, niczym tlący się ogień w głuszy – pełne dymu, popiołu i ukrytego w środku żaru, który wciąż ma siłę spalać. "Moja" Małgorzaty Węglarz to właśnie taka historia; nie tyle lektura, ile wezwanie do podróży w najgłębsze, najbardziej chronione obszary ludzkiej psychiki. Zanim wejdziemy w gęstwinę fabuły, splecioną z amnezją, strachem i powracającymi widmami przeszłości, warto zatrzymać się na chwilę i uświadomić sobie, że granica między tym, co realne, a tym, co zostało wyparte, jest tu wyjątkowo cienka.

Często uważa się, że pamięć jest naszym największym skarbem i fundamentem tożsamości. Co jednak dzieje się, gdy ten fundament pęka, a jedyne, co pozostaje, to paniczny lęk i echo cudzych słów? Ta książka jest refleksją nad tym, jak przetrwać, gdy odziera się nas z imienia, wolności i wspomnień, a jedynym określeniem staje się przymiotnik dzierżawczy. To historia o poszukiwaniu siebie w kompletnej pustce i o odwadze, by zmierzyć się z potworem, który wciąż rzuca cień, nawet gdy jego fizyczna obecność została ugaszona. Przygotujcie się na wstrząsającą podróż do źródeł strachu i pragnienia odzyskania własnego, niepodległego "ja".

Z górskiego piekła, z dymu i płomieni, wyłania się postać – młoda kobieta, pozbawiona pamięci i imienia. Jest niczym pusta karta, naznaczona jedynie bliznami i paniką, która sprawia, że szepcze tylko jedno słowo: "Moja". To przerażające echo własności, narzucone przez nieuchwytnego "Niego", przed którym drży. Zrozumiała jest jej amnezja – to mechanizm obronny umysłu, który musiał zamknąć w sobie zbyt wiele lat koszmaru, o którym nikt nie wiedział.

​Na jej drodze staje Barbara Langman, psycholożka, której własna przeszłość jest naznaczona bólem po zaginionej córce. Tajemnicza "Moja", ze swoją lękową bezbronnością, uderzająco przypomina Barbarze jej utraconą Polę, co od razu dodaje historii intrygujący, osobisty wymiar. Rozpoczyna się misja odzyskania tożsamości, a każda sesja terapeutyczna to nurkowanie w coraz mroczniejszy labirynt wspomnień.

​Czy trauma "Mojej" to tylko izolowany przypadek okrucieństwa, czy też jej historia jest ogniwem w łańcuchu dawnych zaginięć, w tym zaginięcia Poli? Ten thriller psychologiczny to opowieść o tym, jak brutalnie można złamać wolę i odebrać człowiekowi poczucie siebie, ale też o walce o odzyskanie najcenniejszej własności – własnej tożsamości. Czy "Moja" odnajdzie prawdę, która może być zarówno jej ratunkiem, jak i przekleństwem?

Sercem książki jest dramatyczny los tytułowej bohaterki, "Mojej", kobiety ocalonej z płonącego górskiego domu, która jest tabula rasa ludzkiego cierpienia. Jej umysł, broniąc się przed niewyobrażalną traumą, wymazał tożsamość, pozostawiając ją w stanie pierwotnego strachu. Jedyne słowo, którym się posługuje – "Moja" – jest okrutnym echem lat przemocy, świadectwem bycia traktowaną jak przedmiot, własność oprawcy. Ten wątek to przejmujące studium nad dysocjacją i psychicznymi mechanizmami obronnymi, które jednocześnie chronią i więżą. W mroczny świat "Mojej" wkracza Barbara Langman, psycholożka, która staje się jej przewodniczką po labiryncie wspomnień. Ich relacja to jeden z najistotniejszych i najbardziej złożonych motywów. Barbara sama jest naznaczona głęboką raną – nierozwiązaną tragedią zaginięcia córki Poli sprzed lat. W "Mojej", która fizycznie i duchem rezonuje z jej straconym dzieckiem, Barbara szuka zastępczego odkupienia, oferując opiekę wykraczającą poza granice profesjonalnej terapii. Powieść bada tu siłę więzi macierzyńskiej oraz odwieczną ludzką potrzebę uzdrowienia cudzym kosztem lub kosztem nadziei.

Płynnie z psychologicznego portretu wyłania się wątek kryminalny, napędzany poszukiwaniem tajemniczego "Jego" – oprawcy. Narracja staje się mrocznym śledztwem w głąb lat 90., epoki, w której ukrywanie zbrodni było łatwiejsze. Autorka demaskuje mechanizmy długotrwałej manipulacji i izolacji, pokazując, jak potwór, ukształtowany często przez własne traumatyczne dzieciństwo, potrafi całkowicie zniewolić umysł ofiary, uczynić z niej niewidzialną, nieistniejącą w rejestrach osobę. Książka dotyka tu bolesnego motywu zaginięć, które nie budzą rezonansu społecznego – ofiar, których nikt nie szuka. Kluczowym motywem jest bolesny powrót wspomnień. Każdy odzyskany fragment przeszłości jest jak kawałek rozsypanego lustra, które ostatecznie pozwala "Mojej" na nowo zobaczyć swoje odbicie i zrozumieć, kim jest, a kim została uczyniona.

Powieść jest brutalnym obrazem przemocy psychicznej i jej dewastujących skutków, ale jednocześnie hymnem o niezłomności ludzkiego ducha. Mimo iż Moja jest złamana, w głębi jej psychiki tlą się iskry woli walki, które przy pomocy Barbary prowadzą do wyzwolenia i odzyskania prawa do samostanowienia. "Moja" jest literacką wiwisekcją cierpienia, bolesnym, ale nieodparcie wciągającym spojrzeniem na to, jak daleko może posunąć się okrucieństwo i jak długa i wyboista jest droga do odzyskania własnej historii. Autorka umiejętnie prowadzi czytelnika przez labirynt nieoczekiwanych zwrotów akcji, w którym każda postać, nawet ta wydająca się marginalna, może skrywać klucz do rozwiązania. Pytanie brzmi: kto stoi za krzywdą? i czy prawda z lat 90. ma siłę, by zniszczyć teraźniejszość?

"Moja" to porywająca uczta dla fanów thrillera psychologicznego, łącząca silne osadzenie w znanych realiach z nietuzinkową, trzymającą w napięciu fabułą. Autorka serwuje nam psychologiczną wiwisekcję, gdzie każdy odzyskany przez "Moją" strzępek wspomnienia jest niczym mała eksplozja. Największą siłą powieści jest dogłębne studium postaci. "Moja" to nie jest kolejna bezwolna ofiara; to złożony wrak człowieka, który na nowo musi nauczyć się języka, smaku i reguł świata zewnętrznego, z którym nie miała kontaktu od lat 90. To jej droga do odzyskania podmiotowości, pełna lęku i wewnętrznych zmagań, rezonuje z czytelnikiem na głębokim, emocjonalnym poziomie. Równie intrygująca jest postać Barbary Langman, psycholożki, która widzi w "Mojej" odbicie swojej własnej, nierozwiązanej traumy sprzed lat – zaginięcia córki. Węglarz unika tu pułapki kliszowego "lekarza-zbawcy". Barbara jest jednocześnie profesjonalistką i zranioną matką, a jej zaangażowanie w sprawę "Mojej" staje się jej własną, desperacką terapią. Sprawne przeplatanie się obu perspektyw – ofiary i jej terapeutki – tworzy lustrzane odbicie bólu, które skutecznie podtrzymuje uwagę.

​​Powieść porusza niezwykle istotne i niewygodne tematy społeczne. Autorka odważnie mówi o przemocy domowej i o zniknięciach ludzi, których nikt nie szuka. Powieść stawia fundamentalne pytanie: Jak długo można być zniewolonym i odciętym od świata, zanim system i ludzie uznają cię za "nieistniejącego"? To jest moment, w którym thriller Węglarz staje się opowieścią o poszukiwaniu godności i odzyskiwaniu własnej narracji. Mroczna, chwilami niemal klaustrofobiczna atmosfera doskonale oddaje stan psychiczny bohaterki, a powrót do realiów lat 90. wzbogaca fabułę o ciekawą warstwę nostalgiczną i historyczną. ​Tytuł ten to inteligentnie skonstruowany i emocjonalnie obciążający thriller. Mimo że autorka nie daje łatwych odpowiedzi, prowadzi czytelnika przez labirynt traumy z dużą wrażliwością, ale i bez zbędnej taryfy ulgowej. To książka dla tych, którzy w literaturze szukają nie tylko rozrywki, ale też głębszego wglądu w mechanizmy ludzkiego cierpienia i nadziei. Węglarz udowadnia, że prawdziwy horror często dzieje się za zamkniętymi drzwiami, a walka o własne "ja" jest najtrudniejszą z możliwych.

Lektura "Mojej" Małgorzaty Węglarz wyzwala w czytelniku lawinę głębokich emocji i refleksji. Już od pierwszych stron ogarnia go intensywny niepokój i poczucie zagrożenia, budowane przez aurę tajemnicy wokół tytułowej "Mojej" – kobiety bez tożsamości, uosobienia ofiary. Współczucie miesza się z frustracją w obliczu jej amnezji i widocznej traumy, prowadząc do intensywnego pragnienia odkrycia prawdy o jej oprawcy i przeszłości. Podczas zagłębiania się w mroczne wspomnienia odzyskiwane przez bohaterkę, czytelnik odczuwa głęboki smutek i żal nad losem osoby, której odebrano imię i godność, a także gniew wobec niewyobrażalnej przemocy i manipulacji. Jednocześnie, śledząc pracę psycholożki Barbary Langman, rodzi się nadzieja na wyzwolenie, a historia "Mojej" staje się uniwersalnym symbolem walki o odzyskanie siebie. Momentami odczuwalny dreszcz grozy thrillera psychologicznego jest podszyty empatią, zmuszającą do zadania pytania o granice ludzkiej odporności i zdolności do przetrwania.

Książka Węglarz stawia przed czytelnikiem szereg trudnych refleksji egzystencjalnych. Zastanawia się on nad naturą tożsamości: czym jest człowiek, któremu odebrano wspomnienia, i jak wielką wartość ma własne imię. Pojawiają się głębokie przemyślenia dotyczące siły traumy i mechanizmów psychologicznych, które pozwalają przetrwać w niewoli – czy umysł, zacierając bolesną pamięć, jest wybawcą, czy też więzieniem? Równocześnie, historia Langman każe mierzyć się z tematem straty, żałoby i poczucia winy, które potrafią definiować życie na lata. Lektura zmusza do namysłu nad ciemną stroną ludzkiej natury – jak łatwo jest zniewolić drugiego człowieka i jak przerażająco nieuchwytne bywa zło, które nie zawsze nosi oczywistą maskę. W tle pobrzmiewa uniwersalne przesłanie o poszukiwaniu światła w najgłębszym mroku i o niezłomnej woli życia.

Pisarka mistrzowsko prowadzi narrację z perspektywy ofiary, terapeutki i samego oprawcy, kreśląc portret zła, które kryje się pod maską normalności. To historia o niewyobrażalnym zniewoleniu umysłu i bolesnej prawdzie, która może być kluczem do rozwiązania zagadki sprzed lat. "Moja" to lektura, która wbije Was w fotel, poruszy do głębi i udowodni, jak bardzo ludzki umysł potrafi bronić się przed koszmarem. Jeśli szukacie powieści, która dotyka trudnych tematów: przemocy, żałoby, sieroctwa i rodzinnych patologii, i czyni to z pełną empatią, a jednocześnie buduje napięcie nie do zniesienia, to właśnie ją znaleźliście. Wkroczcie w labirynt pamięci. Prawda czeka, a Wy?

"Moja" to kolejny niesamowity thriller psychologiczny autorstwa Małgorzaty Węglarz, który od pierwszych stron trzyma czytelnika w napięciu.

Psycholog Barbara Langman zostaje wezwana do pacjentki cierpiącej na amnezję. Dziewczynę uratowano z płonącej chaty ukrytej głęboko w leśnej gęstwinie. Ofiara niczego nie pamięta, a jej zachowanie zdradza ślepe posłuszeństwo wobec oprawcy. Z czasem w tajemniczej nieznajomej Barbara zaczyna dostrzegać rysy swojej córki, zaginionej przed dwudziestu laty.

Fabuła jest niepokojąco wciągająca, a atmosfera tajemnicy gęstnieje z każdą stroną. Węglarz z mistrzowską precyzją buduje napięcie, prowadząc nas przez mroczne zaułki ludzkiej psychiki. Akcja rozgrywa się w Czarcim Jarze, małej, odizolowanej miejscowości u podnóża Tatr, co tylko potęguje klaustrofobiczny klimat powieści.

Narracja prowadzona jest z trzech perspektyw: Barbary, Mojej oraz mężczyzny, który ją więził. To doskonały zabieg, dzięki któremu historia nabiera głębi i intymności, a czytelnik ma wrażenie, że zagląda w najciemniejsze zakamarki ludzkiej duszy.

Postać Mojej jest przejmująca i niepokojąca zarazem. Uprowadzona, więziona i przez lata tresowana do całkowitego posłuszeństwa, przypomina dzikie, przestraszone zwierzątko - włos jeży się na głowie, gdy uświadomimy sobie, przez co musiała przejść.

"Moja" to mroczna, duszna i poruszająca powieść idealna dla miłośników thrillerów psychologicznych.