Po gorącym romansie Marii Garary i Jana Englera nadchodzi czas na związek. Proces docierania się dla żadnego z bohaterów nie będzie łatwy.
On pozostaje wierny swoim ideałom, jest konkretny i pragmatyczny. Działa według jasno określonego planu, życie jest dla niego jednym wielkim harmonogramem, na który z wielką starannością nanosi kolejne obowiązki. Jako osoba dotknięta chorobą Aspergera ma problemy z odnalezieniem się w relacjach towarzyskich. Ona jest spontaniczna, wręcz roztrzepana. Rozpiera ją energia, ma masę pomysłów oraz cięty język, nie potrafi długo usiedzieć w miejscu. Teraz oboje będą musieli wykazać się wobec siebie wielką wyrozumiałością.
Wciąż świeży związek Marii i Jana czeka wiele prób. Co okaże się trudniejsze? Spotkanie rodzinne czy może... wspólne planowanie wakacji?
W tej historii nie brakuje humoru, miłości oraz nutki pikanterii!
Za pseudonimem Melissa Darwood kryje się polska pisarka z Łodzi, twórczyni wielu powieści romantycznych. Pomysł na serię "Mój szef" wziął się od opowiadania, które spotkało się z tak pozytywnym odzewem czytelników, że autorka postanowiła rozbudować historię i wydać ją w formie książki. To był strzał w dziesiątkę!
Melissa Darwood jest również odpowiedzialna za takie cykle powieściowe, jak: "Wysłannicy", "Gordian" oraz "(Nie)zdobyta".
Czy książka "Mój szef. Mój AS" jest bezpośrednią kontynuacją losów znanych bohaterów?
Tak, powieść stanowi bezpośrednią kontynuację historii znanej z pierwszego tomu serii o burzliwej relacji Jana i jego pracownicy. Czytelnicy śledzą dalsze losy pary, która po świątecznej przerwie próbuje odnaleźć się w nowej, oficjalnej rzeczywistości biurowej. Fabuła skupia się na docieraniu się dwóch skrajnie różnych osobowości oraz wyzwaniach, jakie stawia przed nimi początek wspólnej drogi. Znajomość poprzedniej części jest niezbędna, aby w pełni zrozumieć dynamikę uczuć i humorystyczne nawiązania do wcześniejszych wydarzeń.
Jaką rolę w fabule odgrywa motyw różnic temperamentów między głównymi bohaterami?
Zderzenie neurotypowej ekstrawertyczki z powściągliwym mężczyzną o cechach AS-a stanowi główny fundament konfliktów i humoru w tej historii. Autorka kładzie duży nacisk na trudności komunikacyjne wynikające z odmiennych sposobów odbierania świata i wyrażania emocji. Czytelnik obserwuje proces budowania kompromisu między osobą potrzebującą stymulacji a partnerem ceniącym spokój i porządek. Takie podejście nadaje komedii romantycznej głębi i pozwala na poruszenie ważnych tematów związanych z akceptacją inności w związku.
Czy w książce "Mój szef. Mój AS" sceny erotyczne dominują nad fabułą?
Powieść zachowuje równowagę między pikantnymi scenami erotycznymi a rozbudowanym wątkiem komediowym i emocjonalnym. Choć kategoria wskazuje na literaturę dla dorosłych, autorka poświęca dużo miejsca na wewnętrzne monologi bohaterki oraz zabawne sytuacje wynikające z jej biurowego kamuflażu. Gorące momenty są integralną częścią budowania bliskości między Janem a jego partnerką, a nie jedynie tłem dla akcji. Dzięki temu książka angażuje czytelnika zarówno pod kątem zmysłowym, jak i czysto rozrywkowym.
Dla jakiej grupy odbiorców ta konkretna powieść może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana czytelnikom szukającym mrocznego erotyku lub osobom, które nie tolerują dużej dawki humoru. Specyficzny, ekspresyjny styl narracji głównej bohaterki oraz liczne nawiązania do popkultury mogą nie trafić w gusta odbiorców preferujących poważny i stonowany ton opowieści. Również osoby poszukujące zamkniętej historii typu standalone powinny najpierw sięgnąć po pierwszy tom, by uniknąć poczucia zagubienia w wątkach. Jeśli nie akceptujesz motywu romansu biurowego opartego na dużych kontrastach charakterów, ta lektura może nie spełnić Twoich oczekiwań.
Czego można spodziewać się po stylu narracji w tym konkretnym tytule?
Narracja prowadzona jest w sposób dynamiczny, pełen dystansu do siebie oraz zabawnych porównań, co nadaje całości lekkości. Główna bohaterka często dzieli się swoimi przemyśleniami w sposób bezpośredni, co pozwala czytelnikowi błyskawicznie wejść w jej świat emocji. Język jest współczesny, swobodny i dopasowany do charakteru ekstrawertycznej postaci, która nie boi się przyznać do własnych błędów. Taki zabieg sprawia, że historia staje się autentyczna i pozwala na szybkie zżycie się z protagonistką.