Mój syn

„Wszyscy popełniamy błędy, wiążemy się czasem z niewłaściwymi osobami, robimy różne głupie rzeczy, podejmujemy złe decyzje. Co nie znaczy, że ci, którzy są obok nas, muszą nas piętnować…”

Przenosimy się do Wrocławia, poznajemy Witolda Kochanowskiego, jego rodzina w każdym szczególe zaplanowała mu świetlaną przyszłość. Podobnie jak dziadek i ojciec ma zostać adwokatem. Pogubiony, zahukany, poniżany chłopak nie potrafi się zbuntować. Prawo kompletnie go nie interesuje, ale bezwolnie poddaje się woli rodziny. Niestety zawala kolejny egzamin. Jego współlokatorem jest Piotrek, z którym bardzo dobrze się dogadują. Pewnego lutowego wieczoru do drzwi mieszkania puka jego była dziewczyna, żąda, aby ten zszedł na dół. Wręcza mu fotelik dziecięcy, twierdząc, że sześciotygodniowy Jerzyk jest jego synem i tak samo jak jego ojciec, jest do niczego. Po czym odjeżdża zostawiając obu na chodniku. Jego zdziwienie, wręcz przerażenie jest ogromne. Z fotelika na Witka spoglądają skośne oczka, chłopiec ma zespół Downa. Przypadek sprawia, że poznaje Anielę, która mimowolnie powstrzymuje Witka od popełnienia czegoś nieodwracalnego…

Pozornie ułożone życie, wpasowane w wymogi i oczekiwania rodziny, nagle pod wpływem gwałtownych życiowych zawirowań, nadchodzi otrzeźwienie. Jak postąpi Witek, czy znajdzie w sobie siłę, odwagę i miłość dla tego niewinnego dzieciątka? Akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje i niepokoi. Czytanie od początku do końca było ogromną przyjemnością i niespodzianką. Pani Magdalena z łatwością, wnikliwością i dużą empatią prowadzi nas przez trudne, zagmatwane życiowe ścieżki naszych bohaterów. A ci ciekawie ukazani, to zwykli ludzie jakich mijamy w naszej codzienności, pełni wad i zalet, pokomplikowane, złożone osobowości. Nie wszystkich polubiłam nie dało.

Ludzkie losy bywają bardzo zaskakujące. Uwikłani we wzajemne zależności, bezwolnie podajemy się wpływom, manipulacji czy zastraszaniu. Trzeba mieć w sobie dużo siły, odwagi, samozaparcia, aby zdobyć się na powiedzenie nie. Witek znalazł się w bardzo trudnej sytuacji, nie wiadomo jakby postąpił, gdy nie otaczający go życzliwi ludzie, którzy na każdym kroku nieśli mu pomoc i wsparcie. Mały, niewinny chłopczyk, a tak bardzo odmienił ich życie. Każde dziecko wymaga ogromnej troski, miłości, zaangażowania, często poświęcenia. Dzieci dotknięte niepełnosprawnością wymagają jeszcze więcej i więcej. Nieśmiało rodzące się uczucie. Różne oblicza miłości. Piękno prawdziwej, szczerej, bezwarunkowej przyjaźni. Bezwzględność i bezduszność ludzi zaopatrzonych w swoją nieomylność i wyższość. Potrzeba akceptacji, strach przed wyśmianiem, odrzuceniem. Bezsilność wobec rzeczy, na które nie mamy wpływu. Swoista mieszanka skrajnych uczuć. Szukanie prawdy o sobie samym. Długa i wyboista droga, aby zaufać Bogu. Zawierzyć mu.

Przejmująca, poruszająca, przepełniona ciepłem i głęboką wiarą do Boga opowieść. Ukazuje życie takim jakie jest. Trudne wybory i ich konsekwencje, ludzkie słabości, siła i wsparcie. Miłość, zrozumienie, szacunek, nawrócenie. Powieść daje do myślenia, nie pozostawia obojętnym, niesie nadzieję. Serdecznie polecam :) Tatiasza i jej książki :)