Miłosne równanie

Cassidy nie jest typową rozwydrzoną nastolatką. Jej matka zmarła, a ojciec jest alkoholikiem. Dziewczyna uczy się i dorabia do budżetu. Musi o siebie walczyć. Stara się dostać na swoje wymarzone studia. Wszystko szło zgodnie z planem dopóki nie pojawił się on… nowy nauczyciel…

Jest różnica wieku, jest rollercoaster emocji, jest zakazana relacja pomiędzy uczennicą i nauczycielem. Mnie się ta książka podobała. Widziałam kilkanaście średnich opinii, ale ja osobiście bawiłam się przy niej dobrze. Jasne, że było kilka niedociągnięć, ale oceniam ją jako dobrą. Czytałam o wiele, wiele gorsze debiuty.

Gdybym miała wskazać minusy to momentami ich dialogi były trochę cringowe, no i nie do końca kupuję jego fascynację Cassidy i takie szybkie zakochanie. Zupełnie tego nie rozumiem, nie było żadnej chemii między nimi, a tu nagle on zakochuje się w niej chociaż mowa ciała i on sam krzyczy NIE. Nie jest to książka, która została mi w pamięci, ale nie zmienia to faktu, że była lekka i połknęłam ją w jeden dzień. Idealna żeby się “odmóżdżyć”.

Zakończenie lekko podpowiada, że to nie koniec, i jeśli faktycznie tak się stanie to zapewne sięgnę po kontynuację.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Motyw różnicy wieku, to coś co polubiłam dopiero od niedawna. I to za sprawą Lucii Franco i jej serii "Na krawędzi". O matko, ta seria jest tak fenomenalna, że sięgając po "Miłosne równanie", wiedziałam napewno, że ta historia jej w żaden sposób nie dorówna. Pomimo to, miałam jednak nadzieje, że autorka w tej książce czymś mnie zaskoczy i jednocześnie zaciekawi. Początek zapowiadał się nawet ok, ale im dalej w las tym bardziej miałam ochotę płakać i odłożyć tę książkę, nie kończąc tej historii. Mówię to z przykrością, ale gdyby to była moja pierwsza książka z różnicą wieku, to z pewnością po inną z tym motywem bym już chyba nie sięgnęła....Wymęczyłam się przeokropnie i dokończyłam te historię, tylko ze względu na współpracę z wydawnictwem. Gdyby to była moja prywatna książka, to już by wylądowała na półce, albo nawet bym ją komuś oddała, ubolewając, że wydałam na nią pieniądze. Nie chce tu w żaden sposób nikogo obrażać, to będzie tylko i wyłącznie moja opinia i moje odczucia, których za dużo się we mnie skumulowało podczas czytania. Szkoda tylko, że więcej negatywnych niż pozytywnych... zdaje sobie sprawę z tego, że mogę zostać zjedzona przez innych fanatyków tej historii, ale choćbym chciała napisać o niej neutralnie, to moja pokiereszowana dusza na to nie pozwoli. I wiem, że nie powinnam porównywać jednych książek do drugich, ale jak się przepadnie w jednej, to w drugiej błędy i sposób prowadzenia historii, razi w oczy niemiłosiernie...

Zakazane relacje to coś co z pewnością powinno intrygować - nauczyciel i uczennica to w normalnym świecie coś niedopuszczalnego, a jak każdy z nas wie, zakazany owoc smakuje najlepiej. Liczyłam tu na coś rzeczywiście wyrywającego z butów, a dostałam miałką relację, w której nie poczułam ani grama emocji, nie wspominając o scenach łóżkowych, które były tak totalnie bezpłciowe, że aż momentami chciało mi się śmiać. Relacja między nauczycielem a jego uczennicą zaczęła się tak nagle, że po prostu ciężko nie było przewrócić tu oczami. Rozumiem sytuację, gdzie pojawia się pożądanie i jedno ma ochotę na drugiego, ale tu?? Ja nawet nie wiem do końca jak to wszystko tu opisać, bo na samo przypomnienie sobie tej historii boli mnie głowa. Pan nauczyciel w ogóle zachowywał się jak napalony osiemnastolatek, który naraz oszalał na punkcie swojej rówieśniczki - co więcej pokuszę się o stwierdzenie, że główna bohaterka momentami zachowywała się bardziej dojrzale niż on! Jedną z sytuacji, która rozbroiła mój mózg, to moment, gdy dorosły facet "rozdziewicza" nastolatkę. Rach, ciach i po sprawie, było super...ojej nie założyliśmy zabezpieczenia, co teraz będzie...nie martwmy się, będę z tobą do końca życia i nie zostawię Cię na lodzie, o jednak nie jesteś w ciąży, to jednak się rozjedźmy, bo nie chce niszczyć Ci życia... jakiś czas później - nie mogę żyć jednak bez Ciebie, dajmy sobie szanse... No proszę Was, w tym momencie zastanawiałam się co ja czytam. Jeszcze przy okazji zostawienie ojca na podłodze i pójście na korepetycje, to kolejna scena, przy której zaśmiałam się w głos.. Idąc dalej... kwestia zachowania ojca Cassidy, gdy dowiaduje się o jej związku z nauczycielem - kolejny absurdalny moment, w który nie mogłam uwierzyć. Naprawdę cieżko napisać mi tu coś pozytywnego, bo za bardzo mnie ta książka wymęczyła, czytałam ją nie mając na to najmniejszej ochoty. Już same opisy tego co robiła Cassidy w ciągu dnia, były według mnie naprawdę niepotrzebne. Zrobiła, poszła, wzięła, wróciła, usiadła, spojrzała... o raju, czułam się jakbym czytała jakiś pamiętnik, czy plan dnia...A! I byłabym zapomniała! Nauczyciel, który był totalnym postrachem wśród uczniów, po "spiknięciu" się z uczennicą, stracił swój pazur. Napisałabym co pierwsze pomyślałam, ale nie chce już bardziej narażać się na ostrzał osób trzecich.

Podsumowując, "Miłosne równanie" to zdecydowanie książka, której wiele brakuje, aby zrobić z niej naprawdę dobrą historię. Nie ma emocji, których ja zawsze szukam w książkach i których ja w tych książkach potrzebuje, aby móc zatonąć w fikcyjnym świecie. Słabo wykreowani bohaterowie, możnaby rzecz, że nie są do końca "przemyślani", ich zachowanie jest po prostu śmieszne, a że nie da się wyczuć żadnych emocji, można rzec, że wręcz sztuczne. Tempo relacji zdecydowanie za szybkie, przez co zamiast się zachwycać, czytelnik ma ochotę odłożyć książkę na bok i jak najszybciej o niej zapomnieć... Zdaje sobie sprawę, że jest to debiut autorki, ale jak dla mnie wyszedł bardzo słabiutko. Nie mogę Wam jej polecić, moje sumienie nie dałoby mi z tym żyć. Ale ze względu na to, że każdy z nas ma inne gusta, może Wam ona przypadnie do gustu...ja niestety chce wymazać ją z pamięci...

Romans z różnicą wieku – jak najbardziej jestem na tak

Współpraca

Cassidy nigdy nie miała łatwo w życiu: żałoba, uzależnienie ojca, problemy finansowe, brak najbliższych przyjaciół i trudności w szkole. Nastolatka kiedy myślała że dla wszystkich stała się niewidzialna i nikt jej nie zauważa otrzymała pomoc od mężczyzny, po którym nie spodziewała się tego.

Uwielbiam motyw romansu dojrzały mężczyzna i młodziutka dziewczyna. Zawsze taka relacją polega na budowaniu, poczucia bezpieczeństwa, stabilnośći , miłości i zaufania. W "Miłosnym równaniu" trochę zabrakło mi budowania takiej relacji opartej na połączeniu dojrzałości bohatera męskiego a szaleństwie i zauroczenia młodej kobiety, która tak zraniona przez życie , w końcu odnajduje poczucie bezpieczeństwa, miłości i poczucie własnej wartości. Jako czytelniczce było mi trudno uwierzyć że Ta dwójka ludzi ma relacje romantyczna a chociaż by zauroczenie.

Benjamin przestał w pewnym momencie książki być mężczyzna stanowczym wręcz mrocznym z początku książki . Po mężczyźnie spodziewałam się większej stanowczości i dominacji takiej postawy sama Alfy. Cassidy zachowywała się odpowiednio do jej wieku . Była młoda i chodź doświadczyło ja życie to miała powiew młodości , życia .

Ta relacja ich oparta na sekrecie , tajemniczości , różnicy wieku Ich zachowanie wobec siebie mogło ich zdradzić.

Autorka opisuje historię z lekką,dzięki czemu czyta się szybko i przyjemnie . Zakończenie było inne. Szczerze mówiąc czekam aż autorka się rozwinie i doda pikanterii w kolejnej książce bo jestem ciekawa jej . Bardzo obiecujący początek .

Recenzja książki „ Miłosne równanie” Roksana Cholewka

(Współpraca reklamowa z wydawnictwem Papierowe Serca)
Tiktok- Sandra_booklove

„Ta miłość nigdy nie powinna się wydarzyć.”

Cassidy to 17 letnia uczennica jednego z najlepszych liceów w Birmingham . Jej sytuacja rodzinna jest trudna – matka zmarła na raka, a wkrótce po tym ojciec popada w uzależnienie. Dziewczyna zmaga się nie tylko z żałobą, ale również z alkoholizmem rodzica, kruchym budżetem domowym, nauką i niechęcią ze strony rówieśników. Los jej nie oszczędza, ale Cassidy robi wszystko, by po skończeniu szkoły dostać się na wymarzone studia i poprawić swój status.

Benjamin Cole to postrach uczniów. Nigdy nie dopuszcza do utraty kontroli , ale Cassidy wytraca mu z rak wszystkie karty. Kiedy oferuje jej pomoc,, nawet nie przypuszcza , jak wiele się zmieni.

Jest to debiut od Roksany Cholewki , ale już sama okładka zachęciła mnie do przeczytania tej książki .

Zdecydowanie nie mogłam się od niej oderwać ,każdy rozdział przelatywał bardzo szybko dzięki lekkiemu stylowi pisania Autorki. Książka jest idealna dla osób które , lubia motywy takie jak : Huśtawka emocjonalna , rożnica wieku , zakazana miłość , romans z nauczycielem.

W trakcie czytania książki można odczuć wszystkie zawarte w niej emocje które rozgrywają się pomiędzy Cassie a nauczycielem .Ich relacja rozwinęła się dość szybko ale jest to na pewno gorąca relacja.

Mam nadzieje że ukaże się kontynuacja tej książki .

Książkowy autobus, którym dzisiaj do Was przyjeżdżam ma dla Was historię, która w zasadzie nigdy nie powinna się wydarzyć. A jak wiecie, to co nie powinno, zdarza się, choć nie mówi się o tym dość często i głośno. Mianowicie przedstawiam Wam opowieść o Cassidy Boyd — siedemnastoletniej zdolnej uczennicy, która pokochała o trzynaście lat starszego mężczyznę….

Cassidy nie miała łatwego życia, najpierw zmarła jej mama, a ojciec z żalu popadł w alkoholizm. To ona stała się nagle głową domu i musiała radzić sobie ze wszystkim sama. Musiała zmierzyć się z odpowiedzialnością, która przerosłaby wielu dorosłych. Państwo Boyd nie należeli do zamożnych rodzin, a Cassidy, aby ukończyć, szkołę musiała mieć najlepsze oceny, aby utrzymać stypendium. W innym przypadku nie mogłaby pozwolić sobie na kontynuację szkoły oraz musiałaby porzucić swoje marzenia o studiach medycznych. Praca w kawiarni i nieustanne nauka to codzienność, która wymagała od niej ogromnej dyscypliny i poświęcenia. W natłoku spraw i obowiązków nigdy nie przykładała wagi do swojego wyglądu, ani też nie nawiązała żadnych bliższych relacji z rówieśnikami. Co z kolei prowadziło do tego, że pozostali uczniowie wyśmiewali się z niej i ją poniżali. Jednak ona nie zwracała na to szczególnej uwagi. Nauka nie sprawiała jej żadnej trudności oprócz nieszczęsnej matematyki — to jedna przeszkoda, która wydawała się dla niej nie do pokonania. Pomoc starszego sąsiada była dla niej bezcenna, ale prawdziwą próbą jej siły było to, że musiała sobie poradzić po jego wyprowadzce. Lekko załamana i przerażona dziewczyna kolejny raz sama musi stawić czoła nowym problemom, nie wiedziała jednak, jak pojawienie się nowego nauczyciela bardzo wpłynie na jej dotychczasowe życie.

Przyznaję, że opinia o tej historii sprawiła mi sporą trudność i mam co do niej dość mieszane uczucia. Nie umiem jasno stwierdzić, że mi się nie podobała, bo ogólnie czytało mi się ją dość dobrze. Styl autorki również mi się podobał i był przyjemny. Z jednej strony ciekawie wykreowani bohaterowie, kontrowersyjna relacja, różnica wieku i gorące momenty, a z drugiej strony mogłabym napisać dokładnie to samo. Relacja nauczyciel — uczennica, trzynaście lat różnicy (choć może wychodzę tu na hipokrytkę, bo mój mąż jest osiem lat ode mnie starszy) i własne te same namiętne sceny z udziałem siedemnastolatki i trzydziestolatka. Chociaż może właśnie te nierówności w ich relacji miały być tym czymś odmiennym i zmusić czytelnika do refleksji i wewnętrznej dyskusji. Bynajmniej ja takie miałam. Cassidy dla mnie była zdecydowanie tą dojrzalszą i „mądrzejszą” postacią niż szanowny profesor Benjamin, który jak niedojrzały chłystek nie myślał absolutnie o konsekwencjach. Gdyby może Cassidy byłaby dwa lata starsza, to odebrałabym to jakoś inaczej. Zdaje sobie sprawę, że wychodzę na starą pruderyjną babę, która żyje w odrealnionym świecie, bo przecież w tym wieku to całkiem normalne, to tak jakoś tu mi to nie pasowało. „Miłosne równanie” miało naprawdę spory potencjał i szczerze zamysł fabuły był ciekawy. Czekałam na to „coś” ale niestety, póki co się nie doczekałam, jednak liczę, że pojawi się kontynuacja i wtedy będzie wielkie boom! Niemniej jednak nie żałuję poświęconego czasu na lekturę tej pozycji i gorąco zachęcam Was do wyrobienia swojego zdania na jej temat.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Papierowe serca.