Miłość w korporacji

Jeśli ktoś (sądząc po tytule) spodziewa się upojnej historii miłosnej, gorących scen  dziejących się pomiędzy drukarką, a kserokopiarką… i choć autor rzeczywiście już na pierwszej stronie zaczyna z przysłowiowej grubej rury – to czytelnik szybko przekona się książka jest raczej o rozdźwięku między marzeniami o miłosnym spełnieniu, a … skrzeczącą rzeczywistością. Opowieść jest pełna przewrotnego humoru, miejscami nawet absurdalnego. Autor na każdym kroku puszcza oko do czytelnika; niczego tutaj chyba nie należy czytać wprost i w każdym niemal zdaniu doszukiwać się drugiego dna. Kronika przypadków miłosnych typowego Janusza stała się dla autora okazją do zweryfikowania wizji romantycznej miłości oferowanej nam przez kulturę masową – wizji, w której spotkanie swej mitycznej drugiej połówki jest lekiem na wszystkie bolączki tego świata. Podoba mi się sposób w jaki autor pisze o kobietach (z wyrozumiałością, z delikatnością – jawi się jako znawca kobiecej duszy) wszystkie są bezwarunkowo piękne,  nie wylicza im brakujących centymetrów tam, a zbywających tu… Kobiety są nie tylko bezwarunkowo piękne, ale też posiadają bardzo silne osobowości oraz intelekt (…no kto by się spodziewał!?). Natomiast mężczyźni przekonani, że wystarczy, aby byli tylko trochę przystojniejsi od małpy … mogą się poczuć niepewnie czytając, że mężczyzna, aby zostać wymarzonym kochankiem, nie wystarczy aby był przystojny (i w pewnym miejscu posiadał właściwą ilość centymetrów*) musi jeszcze posiadać wyrazistą!!! osobowość!?  Podważając uświęcony mit dwóch idealnie dobranych połówek, autor stara się pokazać dlaczego w rzeczywistości tak trudno nam stworzyć z drugą osobą głęboką relację. Książka jest raczej o tym ile w nas nieuświadomionych zaszłości, które zaburzają nam percepcję drugiej osoby – i w tych fragmentach książka dla niektórych osób może być trudna w odbiorze. Oczywiście książka jest zbyt krótka, by tak naprawdę zgłębić temat, ale może stać się przyczynkiem do refleksji, że nie warto żyć złudzeniami i oczekiwać na idealnego partnera, a raczej trzeźwo patrząc na życie przepracować swoje zaszłości i dać sobie szansę zobaczyć na prawdę drugiego człowieka (a nie swoje o nim wyobrażenia) i zacząć budować z nim prawdziwie intymną relację. Zatem burząc złudny mit o wielkiej miłości, pełnej romantycznych uniesień, autor nie pozostawia nas w beznadziei, stara się wskazać trudną drogę, na końcu której czeka jednak szczęście pełni duchowego (i może nie tylko duchowego) zespolenia.   Zastanawiająca jest też dla mnie sylwetka - na wpół szalonego chyba – psychologa, do którego udaje się główny bohater w przełomowych momentach swego życia.  Jeśli to w tę postać autor włożył najwięcej samego siebie – to gratuluję ogromnej autoironii i niewątpliwego dystansu do siebie!  Życzę miłej lektury! Picie i jedzenie w trakcie czytania wysoce niewskazane, z uwagi na groźbę zadławienia, a w najlepszym wypadku  zaplamienia książki!

 

*właściwą ilość centymetrów w proporcji obwodu szyi do obwodu łydki  … a co myśleliście?

**zanim napisałam tę opinię, przeczytałam książkę kilka razy (i za każdym czytaniem odnajdywałam w niej nowe smaczki) wybrałam się na spotkanie autorskie, przekopałam profil autora na fb, zapoznałam się z pozostałą twórczością autora publikowaną na łamach „Tramwaju Cieszyńskiego”(i jestem zaintrygowana).  Namówiłam do lektury kilkoro znajomych i ich opinie również starałam się zawrzeć w powyższym tekście – być może dlatego jest on trochę chaotyczny.

Czegokolwiek się po tej książce spodziewacie – głównego bohatera o urodzie cherubina, zjawiskowo pięknych kobiet, miłosnych podbojów, scen erotycznych, szczęśliwego zakończenia – wszytko to w niej jest, ale … jakoś … tak … inaczej… Chwilami myślę, że książka winna mieć tytuł: „O miłości – inaczej”. Prawdziwiej, poważniej (autor jest psychologiem i jego doświadczenie zawodowe zapewne odcisnęło na powieści swój ślad). Pisarz zapragnął chyba wypowiedzieć wojnę zapożyczonej z bajek dla dzieci, popkulturowej papce o wielkiej, romantycznej miłości, która pokonuje wszystkie trudności - a potem żyli długo i szczęśliwie. W zamian powieść oferuje kilka nieoczywistych (czasem gorzkich) refleksji o tym jak trudno dotrzeć do drugiej osoby, naprawdę ją zrozumieć (a nie karmić się własnymi na jej temat ułudami) a jeszcze trudniej stworzyć z nią głęboką, prawdziwie intymną relację. Powieść jest też o tym, co w nas samych nie pozwala nam znaleźć drogi do drugiego człowieka, o niemożliwych do przekroczenia własnych ograniczeniach (Lena). Cała historia przeplatana jest humorem, żartobliwymi, a czasem kąśliwymi uwagami na temat otaczającej nas rzeczywistości (politycznej, korporacyjnej, kulturowej). Polecam!

Recenzja książki

MIŁOŚĆ W KORPORACJI

AUTOR: DARIUSZ BOŻEK

WYDAWNICTWO: Dlaczemu

" Gdybym był kimś innym w innym świecie, zareagowałbym inaczej, ale byłem sobą, a świat był tym światem, więc milczałem.

[...] Wyciągnęła do mnie rękę, nie wiedziałem, co mam zrobić, więc połamałem jej palce swoim milczeniem."

Jonathan Safran Foer

"MIŁOŚĆ W KORPORACJI" to ciekawa opowieść o lękach, problemach i miłostkach ludzi pracujących w korporacji.

Autor pokazuje przeróżne wyzwanie w świecie korporacji. Problemy, presje i leki ludzi tam pracujących, problemach stworzenia związku, opartego na miłości.

Opowieść napisana w osobliwy sposób i niezwykle specyficzny.

Autor stworzył nietypową historię, napisaną charakterystycznie i w nietuzinkowy sposób, z dużą dozą humoru.

Co prawda książka nie wstrzeliła się, w moje gusta co nie oznacza, że jest zła.

Wiem, że znajdzie pokaźne grono wielbicieli, ponieważ każdy z nas lubi coś innego.

Książka ma 206 str. I czyta się bardzo szybko.

Mimo wszystko spędziłam z nią mile czas.

Dostajemy historię 33-letniego Janusza, który jest pracownikiem Korporacji.

Janusz boi się kobiet, które kojarzą mu się z piersiami. Nie potrafił stworzyć poważnego związku i stronił od kobiet. Postanowił pokonać własne słabości i lęki i wejść w relacje z kobietą. Mężczyzna szuka wybranki serca, co jest nie lada wyzwaniem.

Cztery kobiety, z którymi wchodzi, w relację odmieniają jego życie. Każda z nich dostarczyła mu nowych doświadczeń i zmieniają go w jakiś sposób.

Czy Janusz stworzy związek i przełamie swoje lęki?

Z którą z wybranek serca stworzy prawdziwy związek.

Czy zakocha się?

Polecam.

Dziękuję wydawnictwu za możliwość zrecenzowania książki.

Autor: Dariusz Bożek

Książka zaintrygowała mnie swoim opisem i okładką. Autor miał tutaj fajny wątek miłości w biurze. Miałam już jakiś zamysł na tę historię i gdy zaczęłam czytać okazało się wszystko zupełnie inne niż to sobie wyobraziłam.

Janusz jest pracownikiem korporacji. Jest singlem, którego życie zmienią cztery kobiety, z którymi zawrze relacje. Każda z nich oczywiście jest inna i każda dostarczy mu nowych, innych wrażeń. Z kim ostatecznie zostanie mężczyzna? Czy przełamie swoje lęki i wejdzie w prawdziwy związek?

Myślałam, że książka będzie taka jak inne. Będą ściany tekstu, dialogi… Tutaj dostajemy ściany tekstu, ale one nie są takie jakby mogło się wydawać. Są zawierane w treści jakieś testy, które Janusz sobie robił, jakieś wytłumaczenia zachowań… Nie wiem jak mam to wytłumaczyć. Po prostu nie przypadło mi to do gustu.

Książka opowiada o problemie mężczyzn, ale też i kobiet, które nie potrafią wejść w poważny związek. Nie potrafią go stworzyć. Autor nie stroni od humoru, próbuje go wcisnąć w wiele miejsc.

Nie wiem dokładnie czy taki był zamysł książki, ale mi się nie spodobała. Ciężko było mi się połapać w niektórych momentach o co chodzi. Opowieść na pewno jest specyficzna i czytelnik musi sobie powiedzieć czy lubi historie przedstawiane inaczej niż dotychczas.