Miłość, kłamstwa i koronki

Czy jeden wieczór może zniszczyć całe życie? Okazuje się, że tak…

Dla Martyny pewne wydarzenie staje się początkiem prawdziwej katastrofy. Jej małżeństwo rozpada się w dramatycznych okolicznościach, a mąż nie zamierza tak łatwo zniknąć z jej życia. Kobieta próbuje poskładać wszystko na nowo i zacząć od początku, jednak kolejny mężczyzna w jej życiu okazuje się namiętną, ale bardzo bolesną pomyłką.

Martyna pragnie jednego – miłości i spokoju. Niestety szybko okazuje się, że uczucia mogą sprowadzić na nią jeszcze więcej problemów. Ktoś zaczyna zagrażać jej i osobom z jej otoczenia, a sytuacja robi się coraz bardziej niebezpieczna. Nagle wszystko zamienia się w grę, w której stawką jest życie.

Jakby tego było mało, w jej życiu ponownie pojawia się mężczyzna z przeszłości. Stara miłość podobno nie rdzewieje… ale czy warto jeszcze raz zaryzykować? A może tym razem Martyna w końcu zawalczy o siebie i swoje szczęście?

To historia pełna emocji, tajemnic i trudnych wyborów. Miłość, kłamstwa, namiętność i sekret, który za wszelką cenę trzeba ukryć…

Polecam serdecznie!

Czy znacie kobietę, która jak magnes przyciąga do siebie toksycznych partnerów? Taką, która wchodzi w relacje z nadzieją w oczach, a wychodzi z nich z kolejną raną na sercu? Są osoby, które podejmują złe decyzje. Decyzje zbyt szybkie, nieprzemyślane, podszyte emocjami, a potem muszą zmierzyć się z lawiną konsekwencji. I właśnie o takiej kobiecie jest „Miłość, kłamstwa i koronki” autorstwa Marta Nowak.

Po tę książkę sięgnęłam z czystej ciekawości. To moje pierwsze spotkanie z autorką i przyznam, że przyciągnął mnie już sam tytuł, który brzmi lekko, kobieco, trochę romantycznie. Do tego okładka, taka subtelna, przykuwająca wzrok, z nutą elegancji i tajemnicy. Spodziewałam się historii obyczajowej z romansem w tle. A dostałam coś znacznie mocniejszego.

Główna bohaterka, Martyna, to kobieta, którą, mam wrażenie każdy z nas zna. Może to koleżanka z pracy. Może kuzynka. A może… kiedyś my same. Naiwna? Być może. Spragniona miłości? Zdecydowanie. Gotowa uwierzyć w każde ciepłe słowo, nawet jeśli wcześniej życie już nieraz ją doświadczyło. Jej małżeństwo rozpada się w dramatycznych okolicznościach. Jeden wieczór zmienia wszystko. Niby koniec pewnego etapu, ale jej mąż nie zamierza tak łatwo zniknąć z jej życia. I tu zaczyna się napięcie, które czuć niemal fizycznie.

Kiedy wydaje się, że gorzej być nie może, pojawia się kolejny mężczyzna. I znowu górę bierze namiętność, zauroczenie, nadzieja. A potem konsekwencje. I tu autorka mnie zaskoczyła. Bo ta historia, choć osadzona w klimacie obyczajowo-romansowym, skręca w stronę kryminału. Jest przestępstwo. Jest strach. Jest ukrywanie śladów. I to uczucie, że prawda może wyjść na jaw w najmniej spodziewanym momencie.

Najciekawsze momenty? Dla mnie te, w których Martyna musi stanąć twarzą w twarz z własnymi decyzjami. Gdy zaczyna rozumieć, że największym zagrożeniem nie zawsze jest ktoś z zewnątrz, ale jej własna potrzeba bycia kochaną za wszelką cenę. Sceny, w których ktoś próbuje zagrozić jej i bliskim, budzą autentyczny niepokój. A pojawienie się mężczyzny z przeszłości? To jak wrzucenie iskry do beczki z prochem. Czy stara miłość naprawdę nie rdzewieje? Czy warto drugi raz wejść do tej samej rzeki? I najważniejsze, czy Martyna w końcu zawalczy o siebie?

Podczas czytania towarzyszyło mi mnóstwo emocji. Złość gdy bohaterka znów ufała nie temu, komu trzeba. Współczucie gdy życie boleśnie ją weryfikowało. Napięcie gdy akcja nabierała tempa i w grę wchodziło coś więcej niż złamane serce. Litery dosłownie mknęły przed oczami. To jedna z tych książek, które czyta się „jeszcze tylko jeden rozdział”… a potem orientujesz się, że jest druga w nocy.

Najbardziej podobało mi się to, że ta historia nie jest cukierkowa. Tu miłość ma smak goryczy. Tu kłamstwa mają realne konsekwencje. A koronki? Są tylko pozorem delikatności, pod którym kryje się siła, ból i walka o przetrwanie. Autorka pokazała, że nawet jeśli ktoś ciągle źle trafia, to wciąż może się podnieść. Otrzepać. I iść dalej z nadzieją, że zła passa w końcu minie.

Polecam tę książkę wszystkim kobietom, które choć raz zadały sobie pytanie... „Dlaczego znowu ja?”. To historia o błędach, o pragnieniu miłości, o strachu i odwadze. I o tym, że czasem trzeba przejść przez chaos, by w końcu odnaleźć siebie. Jeśli lubicie romanse z pazurem i nutą kryminalnej tajemnicy, to dajcie jej szansę. Może odnajdziecie w Martynie cząstkę kogoś, kogo dobrze znacie.

„Kochać kogoś to ufać mu nawet wtedy, gdy wszystko wokół krzyczy, żeby uciekać.”

„Serce nie zna rozsądku – zna tylko tęsknotę.”

„Czasem trzeba pozwolić, by coś się rozdarło, żeby móc zszyć to na nowo – już po swojemu.”

„Sekrety są jak koronki – z daleka wyglądają pięknie, z bliska widać splątane nici.”

„Koronki są delikatne, ale ich wzór powstaje z tysięcy mocnych splotów – tak jak relacje między ludźmi.”

Martyna bardzo szybko wkroczyła w dorosłość i pod wpływem emocji zawarła związek małżeński.

Początkowo życie z Darkiem było spokojne , choć pozbawione miłosnych uniesień.

Młoda kobieta dzięki wsparciu rodziców mogła studiować, by zyskać lepsze perspektywy na przyszłość.

Niestety mąż zataił przed swoją drugą połową chorobę alkoholową , a po spożyciu wysokoprocentowych trunków wstępowala w niego prawdziwa agresja.

Codzienność Martyny odmienił Janek - Starszy od niej o dwadzieścia lat biznesmen i przyjaciel jej ojca.

Początkowo ich rozmowy ograniczają się do uprzejmych, choć mało znaczących komunikatów, jednak z czasem do głosu zaczyna dochodzić wzajemna fascynacja i oczywiście.. ogromne pożądanie.

Dla studentki kontrast między Janem a jej partnerem jest wręcz aż nazbyt wyraźny.

Ta znajomość zaowocowała jednak pojawieniem się na świecie małej Oli..

Pięć lat po tych wydarzeniach młoda mama pracuje w jednym z miejskich urzędów pomagając podopiecznym w trudnej sytuacji życiowej wyjść na prostą.

To właśnie w pracy Martyna poznaje kolejnych mężczyzn i wikła się w sprawę morderstwa..

Tu nic nie jest oczywiste, zaś autorka w swojej debiutanckiej powieści pokazuje, że ma ciekawe pomysły i duży potencjał.

Autorka prowadzi czytelnika przez życie Martyny z dużą wrażliwością – pokazuje jej młodzieńczą naiwność, głód bliskości i potrzebę bycia dostrzeżoną. Małżeństwo zawarte pod wpływem impulsu szybko okazuje się złotą klatką, a skrywana przez Darka choroba i jego agresja burzą iluzję bezpieczeństwa. W kontraście do niego pojawia się Jan – dojrzały, opanowany, czarujący. To przy nim Martyna po raz pierwszy czuje się naprawdę ważna i pożądana. Jednak i ta relacja nie jest wolna od cieni.

Narodziny małej Oli stają się dla bohaterki momentem przełomowym – od tej chwili jej decyzje przestają dotyczyć wyłącznie jej samej. Pięć lat później poznajemy Martynę silniejszą, bardziej świadomą, ale wciąż noszącą w sobie ślady dawnych ran. Praca w urzędzie, pomaganie innym w wychodzeniu z życiowych kryzysów, to dla niej nie tylko zawód, lecz także forma osobistego odkupienia.

Wątek kryminalny wprowadza do historii napięcie i niepewność. Pani Marta umiejętnie podsuwa tropy, buduje atmosferę niedopowiedzeń i pokazuje, że przeszłość potrafi upomnieć się o swoje w najmniej spodziewanym momencie. Nic nie jest tu czarno-białe – ani uczucia, ani ludzie, ani motywacje.

Największą siłą powieści są emocje. Marta Nowak pisze o miłości bez idealizowania – pokazuje jej blaski, ale i destrukcyjną moc. Pokazuje, że kłamstwa, nawet te wypowiadane „dla dobra”, z czasem zaczynają pruć misternie utkany wzór relacji. A koronki – choć piękne – są delikatne. Wystarczy jeden nieostrożny ruch, by je rozerwać.

„Miłość, kłamstwa i koronki” to opowieść o kobietach, które uczą się stawiać granice. O tym, że czasem trzeba pozwolić, by coś się rozpadło, by móc zbudować siebie od nowa. I że prawda – nawet bolesna – bywa jedyną drogą do wolności.