Miłość i tron. Serce w koronie. Tom 1

Okazuje się, że można w sposób elegancki połączyć dane historyczne z fikcją, dodać do tego szczyptę romansu i szeroką wiedzę o polskich władcach i stworzyć powieść perfekcyjną. Fakt, że może nie spodobać się osobom, które w książkach poszukują wartkiej akcji i mnogości scen, niemniej, może właśnie ta książka zwróci ich uwagę na szalenie interesujące tło historyczne i niebanalną opowieść?

Miłość i tron to nic innego jak przedstawienie zasad panujących na dworach królewskich w XV wieku, wyjaśnienie zasad jakimi kierowano się podczas przejmowania władzy w państwie i tego jak ważne w życiu ówczesnych władców były mariaże.

To nie tylko niesamowita podróż w czasie, do czasów średniowiecznych, ale też zwrócenie uwagi na fakt, iż religia w życiu ludzi była ważniejsza niźli najbliżsi, wiara w Boga, zacieśnione układy z przedstawicielami KK były powszechne, a decyzje podejmowane przez władców często były szeroko z nimi konsultowane.

Wydawać by się mogło, że czytelnika czeka droga przez mękę i powrót do znienawidzonych lat, kiedy historycy usiłowali wpompować trochę wiedzy o historii Polski do przemęczonych głów. Nic bardziej mylnego. To powieść oparta na faktach, ale z pięknie przemyślaną fabułą i solidną dawką obyczajowości. Są tu więc i rozterki targające rodzicami, i dramatyczne sytuacje, śmierć, narodziny, ale i miłość, bez której rzadko kto potrafi żyć.

Wspaniała, wielowątkowa powieść o Jagiellonach i ich walce. Gorąco polecam!

„Nie ma jednak nic pewnego na tym świecie”.

Przenosimy się w czasie, jest rok 1466, dwór królewski Kazimierza IV Jagiellończyka i jego żony Elżbiety Rakuszanki. Właśnie został podpisany pokój w Toruniu. Towarzyszymy rodzinie królewskiej w ich codzienności. Ważne wydarzenia, jakie mają miejsce w tamtym okresie, liczne podróże, przez Wawel, Toruń, Niepołomice. Jesteśmy świadkami narodzin kolejnych dzieci pary królewskiej. Przyglądamy się młodości, dorastaniu przyszłego króla Polski - Zygmunta, jego niepewność, nieświadomość tego co go czeka. Jako piąty w kolejce do tronu, przez braci postrzegany był jako zapasowy książę. Jego walka o dziedzictwo, miłość do Katarzyny.

Wielowątkowa, złożona, a przy tym bardzo spójna opowieść. Całkowicie przykuła moją uwagę, im bardziej zagłębiałam się w fascynujący świat stworzony przez autorkę, tym trudniej było mi, choć na chwilę ją odłożyć. Pani Anna pisze piękną polszczyzną, język, jakim operuje, jest bardzo bogaty, lekki, przyjemny, stylizowany na staropolski. Autorka oprócz ogromnej wiedzy historycznej – opierała się na faktach historycznych, zapiskach kronikarskich, legendach - posiada też niesamowitą wyobraźnię. Nakreśla nam sytuacje i wydarzenia bardzo realnie i wyraźnie. Okoliczności, warunki, otoczenie, konteksty, myśli i uczucia. Przez co wzbogaca i jednocześnie dodaje niesamowitego uroku i klimatu całości. Rewelacyjnie wykreowani bohaterowie, zdecydowanie są atutem powieści. Wyraziste, barwne, niejednolite, charakterne osobowości, ukazane ich prawdziwe oblicze. Postacie autentyczne i wymyślone przez autorkę, na potrzeby utkania wciągającej fabuły. Ludzie z krwi i kości, ich smutki, radości, uniesienia, tęsknoty, żale, miłość ta piękna i ta zakazana, niemożliwa.

Autorka niesamowicie lekko i wyraźnie oddaje ducha tamtych czasów. Życie ludzi na dworze królewskim, panujące zasady, konwenanse, codzienność, zmagania z nieuchronnym losem. Miłość, namiętności, silne więzy rodzinne, rywalizacja między rodzeństwem. Wystane uczty, biesiady, piękne suknie, przepych a obok zdrady, niesprawiedliwość, niepewność, okrucieństwo. Dworskie intrygi, świat polityki, intrygi, knowania, dyplomatyczne gierki, układy, walka o władzę, znaczenie kościoła, głęboka wiara do Boga.

Fascynująca, wiarygodna, nietuzinkowa, napisana z rozmachem opowieść. Prawda historyczna idealnie współgra z fikcją literacką. Niesamowite wrażenia i odczucia. Dla mnie rewelacja! Doskonała, przyjemna lekcja historii. Już z niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

Lubię od czasu do czasu przeczytać powieść historyczną, przenieść się w odległe, tak różne od naszych czasy, poczytać o postaciach, znanych z lekcji historii. Jednak napisanie takiej powieści nie jest takie łatwe. Nie dość, że trzeba mieć ogromną wiedzę, przekopać się przez masę materiałów źródłowych, to jeszcze trzeba potrafić odpowiedni to przekazać, bez przytłoczenia czytelnika nadmiarem dat, faktów i nazwisk. Kiedy usłyszałam, że Anna J. Szepielak, której do tej pory miałam okazję przeczytać tylko jedną powieść obyczajową, napisała powieść dotyczącą dynastii Jagiellonów, nie do końca wiedziałam, co o tym myśleć. Skusiłam się jednak na lekturę i teraz chciałabym podzielić się z Wami moimi wrażeniami z lektury „Miłość i tron”, która miała premierę 22 marca nakładem Wydawnictwa Filia.

Na początku powieść poznajemy okoliczności narodzin piątego syna króla Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki – Zygmunta. Potem przenosimy się osiemnaście lat później do momentu, gdy młody książę Zygmunt szykuje się do uroczystego pasowania na rycerza w pruskim Toruniu. W tym samym czasie w stronę zatłoczonej Drogi Królewskiej zmierza niepozorna osóbka, mała Kasia, osierocona córka kupca i zubożałej szlachcianki. Pragnie ona zobaczyć orszak i słynną królową Elżbietę. Jej uwagę zwraca jednak książę, a niedługo później ich życiowe ścieżki przetną się po raz pierwszy. Czy zwykła mieszczka może mieć wpływ na życie dziedzica Jagiellonów? Jak potoczą się ich dalsze losy?

Nie nazwałabym tej powieści powieścią historyczną, a raczej powieścią obyczajową z historycznym tłem, rozgrywająca się w historycznych czasach i opowiadająca o losach osób znanych nam z kart historii. Styl autorki bardzo mi się spodobał, jest lekki, nieśpieszny, czarowny. Nie ma tutaj przeładowania faktami historycznymi, a jest taki sposób kreowania akcji, że czułam się tymi postaciami zainteresowana, chciałam się dowiedzieć o nich czegoś więcej. Książka składa się z zaledwie pięciu rozdziałów w narracji trzecioosobowej, z których każdy opowiada o pewnym okresie i składa się z podrozdziałów opisanych dokładną datą i miejscem, w którym rozgrywa się akcja. Na końcu znajdziemy epilog, jak również krótkie informacje historyczne dotyczące bohaterów. Tak naprawdę jest to, nie powieść o historii i królach, ale opowieść o uniwersalnych kwestiach dotyczących każdego człowieka, takich jak przeznaczenia, poszukiwanie sensu w życiu i miłość. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, autorka świetnia pokazuje obciążenia, z którymi przyszło im żyć i to, co dla każdego z nich jest ważne. Najciekawszą postacią jest to oczywiście książę Zygmunt, z jednej strony posłuszny, cichy, można powiedzieć introwertyczny, żyjący trochę w cieniu starszych braci. Z drugiej ambitny, mądry, refleksyjny mężczyzna poszukujący swojego miejsca w życiu i swojego przeznaczenia. Autorka dotyka też pytania czym jest miłość? Czy jest ona w stanie wznieść się ponad dzielące ludzi różnice, czy jej moc jest tylko tymczasowa i przemija ona, zastąpiona innym uczuciem. Bardzo ciekawie, a jednocześnie bez zbytniego analizowania i przytłaczania szczegółami autorka ukazała życie w średniowiecznym mieście, na średniowiecznym dworze. Ciekawie ukazała dworskie układy i zależności.

Powieść bardzo mnie zaciekawiła, przeczytałam ją szybko, z ogromną przyjemnością. I bardzo jestem ciekawa tego co będzie dalej, chociaż muszę powiedzieć, że i trochę się tego obawiam, bo jak to bywa w przypadku powieści z elementami historycznymi, w pewnym stopniu wiem co będzie dalej. Ale tym bardziej rośnie ciekawość tego w jaki sposób autorka nam to ukaże, jak uargumentuje decyzje bohaterów. Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu, a Wam gorąco polecam lekturę.

,, Nie ma jednak nic pewnego na tym świecie. Kiedyś i ty to pojmiesz Mikołaju. Ludzkie pragnienia czy plany, choćby nawet królewskie, niczym są wobec upływającego czasu. Nic od nas nie zależy, nawet pamięć o naszych czynach".

Miłość w dawnych czasach faktycznie bywała bardzo zastanawiająca. Z reguły dzieci nie znały swoich przyszłych partnerów, bądź już w chwili porodu, ich rodzice mieli wszystko dokładnie zaplanowane kim będą i z kim będą. Czas w którym dzieją się wydarzenia jest określony na 1466, kiedy to postacie są w drodze z Torunia do Krakowa. Autorka bardzo delikatnie opisuje scenerię jaka się wtedy działa. Widzimy, że królowa jest stanu błogosławionego i jej małżonek bardzo się o nią martwi. Cała opowieść toczy się bardziej jako ich życie prywatne, aniżeli państwowe. Znamy myśli samej królowej, które bywają dla nas bardzo podbudowujące. Wiemy z jakim trudem powiła kolejne dziecko i jak mąż ją za to szanował. Często podkreślony jest jej brak urody i nie kobieca postura. Za to wiernością i inteligencją nie miała sobie równych. To ciepła kobieta, która dla swoich dzieci może zrobić wszystko. Starannie wydzielili majątek między swoje dzieci oddając je pod wychowanie najlepszym specjalistom. Niestety bardzo szybko przyszło im dorastać i od najmłodszych lat jakiekolwiek delikatne uczucia musieli zachowywać dla siebie. Każdy sporej długości rozdział to inny i nieco osobne wydarzenie. Takie historie wyrwane z kartek kalendarza. W późniejszym czasie bardziej skupimy się na losach jednego z synów króla. Będzie to Kazimierz, który nie jest już młodym chłopcem, tylko kawalerem. Od tej opowieści nie da się oderwać, aczkolwiek nie jest tak urocza i ciepła jak poprzednie. Wydaje mi się, że autorka celowo tak zrobiła, by jego losy podpasować pod jego charakter i wartości. Pośród mniej wylewnych uczuciowo wydarzeń, Zygmunt spotka coś, czego się nie spodziewa. Jednak czy kobieca postać może odmienić tutaj życie pod jego wartości? Czy ktoś na tym skorzysta?

Szczerze wam powiem, że nigdy nie lubiłam historii, gdyż jej nie rozumiałam. Trudno jest wdrążyć się w opowieść poznając tylko suche fakty. Natomiast tutaj jest zupełnie inaczej. Każda postać to inny rodzaj charakteru. Znamy ich potrzeby, myśli i sytuacje w których muszą dokonywać wyboru. Traktujemy ich jako ludzi, przeżywamy ich rozterki i widzimy, kiedy mierzą się z czymś nowym, nieraz zbyt wymagającym jak na ich naturę. Ogromny wpływ na nich ma wychowanie przez rodziców, później choć jeszcze zbyt młodzi, przez dorosłych, którzy mają na celu nauczyć ich być walecznym, twardym i władczym. Wyruszała mnie ich walka z samym sobą, kiedy chciało im się płakać, a robili wszystko, by nie uronić nawet łzy. By rodzice, do których zwracali się pani matko, panie ojcze, byli z nich dumni. Podczas gdy córki miały większą swawolę. Potrafili się modlić i wierzyli, że modlitwa zawsze im dopomoże. W chwilach trudnych doznawali objawień, które trzymali w sekrecie. Autorka każdą postać ukazała jako mądrą, albo silną i upartą. Styl językowy dostosowany do ich przedziału czasowego z odnośnikami na dole w przypadku niezrozumiałych słów. Na czas lektury niemal przenosimy się do ich czasów nie tylko za sprawą lektury, ale i naszej wyobraźni, którą pisarka wiedziała jak pobudzić. Jest to część pierwsza serii o Jagiellonach napisana w formie powieści, którą warto poznać. Traktując ją jako powieść, nie historię, bardzo szybko się ją pochłonie. Naprawdę warta przeczytania:-)

To moja pierwsza książka autorki i już wiem, że nie ostatnia. Ta opowieść pochłonęła mnie jak dobry film. Nie mogłam się od niej oderwać i mam ochotę na przeczytanie kolejnych książek spod pióra Pani Anny.

[Współpraca reklamowa z autorką Panią Anną J. Szepielak i wydawnictwem Filia]

Autorka opowiada historię w wyjątkowy sposób. Przyjemność, jaka towarzyszyła czytaniu, była niesamowita. Przez książkę się płynie, a fabuła angażuje bez reszty. Co więcej, miałam wrażenie, jakbym stała obok i przyglądała się, opisanym wydarzeniom. Bawiłam się bardzo dobrze i chętnie opowiem Ci, co zrobiło na mnie największe wrażenie.

Powieści historyczne odczarowują historię, jaką pamiętamy ze szkoły. Przedstawiają interesujące persony i fakty, a wydarzenia ukazane na nowo tworzą intrygujący obraz tego, co wcześniej można było uznać za nudne. Pokazują władców, królowe i dwory z ludzkiej perspektywy z ich słabościami, przemyśleniami i problemami. Zupełnie inaczej niż podręczniki.

Niezwykle trafiła do mnie kreacja bohaterów. Autorka sprawiła, że bardzo zaangażowałam się w losy postaci i towarzyszył mi cały wachlarz emocji. Niektórych polubiłam bardziej, innych mniej, ale wyczekiwałam dalszych losów każdego z nich.

To przede wszystkim przejmująca historia o poszukiwaniu własnego szczęścia, o spełnianiu oczekiwań i rezygnacji z własnych marzeń. Historia o losach rodziny, w której każdy musiał odegrać wyznaczoną mu rolę. Opowieść o dzieciach, których przyszłość była układana od dnia ich narodzin.

To była niezwykła przygoda. Mam nadzieję, że i Ty ją rozpoczniesz, a mi pozostaje teraz czekać na kolejny tom.