Miara życia

Wielokrotnie wraz z rodziną lub znajomymi zastanawialiśmy się nad przemijaniem, ulotnością chwil a w końcu nad tym, czy chcielibyśmy znać dokładną lub chociaż przybliżoną datę odejścia z tego świata. Zdania były podzielone, argumentacja przeróżna. Ja nie umiałam jednoznacznie określić się po żadnej ze stron, ponieważ nie wiem, czy potrafiłabym w pełni cieszyć się życiem, wiedząc z góry, że konkretnego dnia, miesiąca lub roku ono się zakończy. Dlatego tym bardziej byłam ciekawa, jakie decyzje podejmą bohaterowie książki Nikki Erlick.

Marzec. Poranek jak każdy. Niby. Na całym świecie ludzie jeszcze albo smacznie spali, albo rozkosznie przeciągali się w łóżkach lub przygotowywali się już do wyjścia. I wtedy okazało się, że na wycieraczkach na każdego mieszkańca domu, który ukończył 22 rok życia, czeka niepozorna drewniana skrzynka. Widniał na nich napis: „W środku jest miara twojego życia”, a wewnątrz znajdował się sznurek. Tylko i aż albowiem długość odpowiadała długości życia jego posiadacza. Skrzyneczki wzbudziły strach, przerażenie, ale i zaintrygowały. Każdemu, kto odważyłby się je otworzyć, mogły przynieść masę cierpienia albo ogromną satysfakcję i spokój ducha. Czy podczas lektury uzyskamy wyjaśnienie, skąd wzięły się pudełka ze sznurkami i dlaczego właśnie w takim, a nie w innym momencie? Jakie decyzje podejmie każdy z bohaterów? To właśnie ludzie i ich wybory są w tej historii najważniejsi.

Dawno już nie czytałam lektury, która aż tak by mnie poruszyła. Nikki Erlick stworzyła fascynującą powieść obyczajową, która pobudza wyobraźnię, zmusza do zatrzymania się w pędzie codzienności i zajrzenia pod powierzchnię swojego życia. Wyostrza zmysły na to, co może być ważne, a czego nie zauważamy, wykonując codzienne obowiązki. Uczula, by dokładnie przemyśleć swoje decyzje, bo skutki nie zawsze mogą nas zadowolić. W końcu uświadamia, że bez względu na to, w jakim jesteśmy okresie, czy na fali, czy w dołku trzeba żyć pełnią życia i doceniać każdą chwilę. W końcu, w przeciwieństwie do niektórych bohaterów, nie wiemy, ile mamy na wszystko czasu…

Miara życia to powieść idealnie wpasowująca się w obecne czasy. Mądra, ale nie moralizatorska. Ciepła, ale bez lukru, bezy i cukru pudru. Zmuszająca do zwolnienia biegu i spojrzenia z dystansem na świat, zajrzenia w głąb siebie i refleksji, ale bez dołowania. Można się przy niej pochylić nad kondycją zawiłych relacji międzyludzkich, różnych charakterów i wachlarza emocji. Wielowątkowa powieść przestrzega przed krótkowzrocznością, egoistycznym myśleniem, przed budowaniem niepotrzebnych murów i podziałów. Uzmysławia liczne aspekty ludzkiej natury i niestety nie tylko z tej dobrej strony.

Lektura skłania do wielopoziomowych i wielogodzinnych rozważań. Dostajemy skrzyneczkę: otwieramy czy nie? Jeśli otwieramy: sznurek jest szczęśliwie długi lub tragicznie krótki. Co wtedy? Jakby wyglądałyby nasze dalsze wybory? Jak wykorzystalibyśmy zdobytą wiedzę? Jak zmieniłby się sposób myślenia, postrzegania świata, swoich życiowych celów, priorytetów, stosunek do bliskich i w końcu do samego siebie…

Sens życia… czym właściwie jest? Z pewnością dla każdego oznacza coś innego, osobistego, intymnego. Tym którzy już go odnaleźli, ale jeszcze nie docenili, życzę, by zauważyli i właściwie wykorzystali a tym, którzy jeszcze go nie wykryli, życzę, by nie musieli szukać zbyt długo…

„Należy świętować każdą piękną chwilę, którą daje nam życie”.

Recenzja powstała przy współpracy z serwisem [Adres usunięty]

Jednego dnia, wszyscy ludzie powyżej dwudziestego drugiego roku życia otrzymali nietypową przesyłkę, a mianowicie skrzyneczkę która zawierała sznurek i pewną inskrypcję. Co kryje się za tym nietypowym prezentem, który niespodziewanie trafił pod drzwi miliardów ludzi na całym świecie? Informacja o tajemniczych paczkach rozprzestrzeniła się błyskawicznie za pośrednictwem mediów społecznościowych, a spekulacje na temat zawartości pudełka zapełniły wszystkie kanały informacyjne. Gdy naukowe badania i teorie potwierdziły, że długość sznurka odzwierciedla długość życia obdarowanego, świat zatrząsł się w posadach. Nagle, pozornie zwykły sznurek potrafił zmienić i przewartościować życie każdego mieszkańca ziemi, ujawniając, jak długo będą żyć i ile czasu pozostało ich bliskim. Jak Nina i Maura zareagują na informację, że życie jednej z nich będzie zdecydowanie krótsze niż partnerki? A jak zachowa się Ben, który od momentu otwarcia skrzyneczki, wie, że wydarzy się coś tragicznego?

Niezwykle oryginalny pomysł na fabułę, niespieszna akcja skupia się na ludzkich relacjach a także życiowych refleksjach i wartościach. Autorka wnikliwie kreśli portrety psychologiczne postaci, zagłębiając się w emocjonalny świat bohaterów. Jednakże to nie wszystko. Powieść ta stanowi również głębokie studium społeczne i polityczne współczesnego społeczeństwa. To fantastyczna, wielowymiarowa powieść, która ukazuje kruchość ludzkiego życia, ulotność każdego momentu, a także wskazuje, co tak naprawdę jest w życiu ważne. Prezentuje człowieka i jego naturę we wszystkich odcieniach, bo przecież życie nie jest czarno-białe. Gorąco polecam tę poruszającą książkę wszystkim szukającym w literaturze mądrości i refleksji.

Książka zamiast kwiatka

Gdy dochodzi się do pewnego wieku, to jest trochę jak w filmie “Dzień świstaka” - wszystko się powtarza. Wydaje nam się, że wszystko już było, albo jest bardzo podobne. Ale tak jest. Poniedziałek jest podobny wtorku, a wtorek prawie pokrywa się ze środą, itd… Rzadko coś wydarza się poza normą. Ale się zdarza…

I o takim dniu i o jego skutkach jest powieść Nikki Erlick “Miara życia”. Zaczyna się dzień. Dzień jak każdy inny. Ale jednak nie. Tego właśnie dnia każda osoba na Ziemi, która ukończyła 22 lata, obojętnie gdzie się znajduje/gdzie mieszka - czy jest to domek z ogródkiem, czy kemping gdzieś na końcu świata, a może rozbity namiot w połowie szczytu góry, czy karton pod mostem - każdy człowiek w tym samym momencie “otrzymuje” pudełko. Choć otrzymuje to przesada - pudełko się pojawia pod drzwiami, w ogródku lub w innym miejscu. Jest małe, drewniane, opatrzone imieniem. Czy zawahasz się przed otwarciem? A w środku niespodzianka - niby nic - kawałek sznurka. Jednak nie każdy ma sznurek tej samej długości. Długość zależy od tego ile życia Ci jeszcze pozostało. Czy w tej sytuacji chciałbyś/chciałabyś wiedzieć?

Historia w książce toczy się wokół ośmiu głównych bohaterów. Razem z nimi obserwujemy ich otoczenie, reakcję ich znajomych i nieznajomych, całkiem nową rzeczywistość; podziały, które wytworzyły się ze względu na długość sznurka; niepokój, protesty, zamachy, strzelaniny. Wiedza ukryta w pudełkach wyzwala prawdziwe charaktery, dotąd ukryte - szybko okazuje się kto jest dobrym a kto złym. Ludzie w krótkimi sznurkami wpadają na szalone pomysły, po drodze tracąc pracę czy ubezpieczenia zdrowotne; politycy zmieniają demokrację w tyranię.

Jak mało potrzeba by zobaczyć co tkwi w każdym z nas - kawałek sznurka.

“Miara życia” pokazuje nam, jak wiedza o “odejściu” zmienia nasze zapatrywania, jak wpływa na nasze życie.

Rewelacyjny debiut Nikki Erlick sprawdzający ludzi i ich obsesję na punkcie długowieczności. A Ty - tak Ty, który właśnie czytasz tę opinię - czy chciałbyś/chciałabyś wiedzieć ile czasu Ci zostało? A gdyby już, to czy Twoje decyzje by się zmieniły, czy też zostałyby takie same?

I przede wszystkim - czy otworzysz swoje pudełko, czy nie?

“Miarę życia” czyta się z rosnącą ciekawością, obserwując jak potoczą się wydarzenia. Wydaje mi się, że byłby to idealny tytuł do podyskutowania w Klubach Książki. Jestem pewna, że rozmowy mogłyby trwać kilka godzin.

Wydaje mi się, że niewielu z nas chciałoby znać datę swojej śmierci. Wiedza ta zdominowałaby resztę naszego życia, lecz otwartą kwestią pozostaje, co byśmy z nią uczynili?

Mimo że wszyscy wiemy, że kiedyś odejdziemy z tego świata, to żyjemy, jakbyśmy byli nieśmiertelni. Chowamy w sobie urazy, nie walczymy o szczęście, zbyt mało kochamy i trwonimy to, co mamy w życiu najważniejsze — czas.

Na progu każdego domu na świecie pojawia się drewniana skrzyneczka z inskrypcją: "W środku jest miara twojego życia". Ukazuje się mnóstwo teorii na temat tego, skąd mogły się wziąć. Początkowo tylko nieliczni wierzą, że znajdujące się w pudełkach sznurki, oznaczają długość życia danej osoby. Niektórzy nigdy nie odważą się ich otworzyć, w obawie przed prawdą. Pojawia się też nowy rodzaj dyskryminacji.

Na przykładzie kilku bohaterów obserwujemy jakie rewolucje w ich życiu wywoła pojawienie się tajemniczego pudełka. Chaos, niedowierzanie, paraliżująca prawda i godzenie się z nią. "Żyj, jakbyś miał krótki sznurek".

Debiutancka powieść Nikki Erlick to pełna realizmu magicznego historia o konfrontacji z tym, co nieuniknione. Doskonały, pełen lekkości styl „Miary życia” sprawia, że czytanie staje się prawdziwą przyjemnością, a opowieść poruszy nawet osoby o najtwardszych sercach. Jeśli szukasz wartościowej, pełnej wzruszeń, ale i pozytywnego przekazu książki — ta pozycja jest właśnie dla Ciebie!

"Miara życia" to fascynująca i przerażająca wizja zupełnie nowego świata. Nikki Erlick w swoim debiutanckim dziele zaserwowała czytelnikom historię, która na długo pozostaje w pamięci, zmuszając do głębokich przemyśleń nad ulotnością życia oraz siłą nadziei i przeznaczenia.

Już sam pomysł na fabułę - małe pudełko przed drzwiami, które kryje odpowiedź na pytanie, ile lat będziesz żyć - jest niezwykle intrygujący. Ta niewielka rzecz staje się katalizatorem ogromnych zmian w życiu bohaterów, a także całego społeczeństwa. Nikki Erlick w sposób mistrzowski ukazuje, jak jeden komunikat może wywrócić do góry nogami nasze priorytety, marzenia i relacje z innymi.

Autorka świetnie oddaje psychologiczną głębię postaci, pokazując, jak różnie reagują na tę samą informację. Niektórzy tracą zdrowy rozsądek, inni starają się zrozumieć sens swojego istnienia, a jeszcze inni odnajdują w tym wydarzeniu siłę do zmiany swojego życia na lepsze. Przez pryzmat tych reakcji Nikki Erlick ukazuje, jak delikatna jest tkanka społeczna i jak łatwo jedno wydarzenie może podzielić społeczeństwo na pół.

"Miara życia" to nie tylko opowieść o dylematach moralnych i egzystencjalnych, ale także o ludzkich uczuciach, które mimo wszystko potrafią przezwyciężyć przeciwności losu. W tej nowej rzeczywistości, mimo trudnych wyborów, wciąż jest miejsce na zrozumienie, dobro i ciepło względem drugiego człowieka. Historie bohaterów, których losy połączyły się w wyjątkowy sposób, przynoszą zarówno cierpienie, jak i wielką radość, tworząc poruszający obraz o rodzinie, przyjaźni i miłości.

Książka Nikki Erlick zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Zmusza do zastanowienia się nad ulotnością własnego życia, nad tym, co naprawdę jest ważne i jak wiele jesteśmy w stanie zrobić, by żyć pełnią życia. To mocny psychologiczny obraz ludzi, którzy muszą zmierzyć się z nieoczekiwanym wyzwaniem, i refleksja nad tym, co znaczy naprawdę żyć.

"Miara życia" to lektura, która porusza do głębi i na długo pozostaje w pamięci, przypominając o kruchości naszego istnienia i o sile nadziei, która pozwala nam iść naprzód, niezależnie od okoliczności. Nikki Erlick z pewnością zasługuje na uznanie za swoje dzieło, które w tak przejmujący sposób ukazuje ludzką naturę i nasze najgłębsze pragnienia.