Mężczyźni w potrzasku

Kazimierz Kyrcz Jr. jest oficerem krakowskiej policji, a także pisarzem fantastyki i horroru, poetą i recenzentem. Swoją twórczość, pisaną często w duecie z młodszymi autorami fantastyki, określa mianem „miejskiej grozy”.

W maju 2017 roku miałam okazję recenzować powieść „Efemeryda”, którą napisał wraz z Robertem Cichowlasem, a w lutym tego roku „Chłopcy, których kochano za mocno”. Autor na swoim koncie ma wiele opowiadań, które zostały opublikowane w licznych antologiach. Jego twórczość została przetłumaczona na język angielski, rosyjski, czeski oraz słowacki.

Sebastian Bednarski po złapaniu Boba Zabójcy awansuje na nadkomisarza i zostaje szefem krakowskiego Archiwum X, co wiąże się z jego przeniesieniem i rozwiązaniem grupy policyjnej prowadzonej przez komisarz Edytę Fortunę. Awans niesie za sobą marną podwyżkę o dziesięć złotych i zwiększoną ilość pracy, z czego Bednarski nie jest wcale zadowolony. W miejsce starej grupy zadaniowej powstaje nowa, której przewodzi Zdzisław Kosturek, a w skład której wchodzi między innymi Antoni Patalita i Daria Zawadzka, którzy prowadzą sprawę zabójstwa prof. dr hab. Kornela Udanieckiego, wykładowcy na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym w Radomiu.

Bednarski zaś w Archiwum X bada starą sprawę samobójstwa szesnastolatka z Suchej Beskidzkiej, który rzekomo miał się powiesić. Samobójstwo to budzi niepokój ojca chłopaka, który nie może uwierzyć, że jego syn miałby mieć powód, by targnąć się na swoje życie i choć dowodów na morderstwo brakuje, policja nie może zakończyć śledztwa.

Kolejną sprawą, której bliżej musi przyjrzeć się nadkomisarz Sebastian Bednarski, jest sprawa Mleczarza, który miałby atakować młode kobiety butelką mleka, a potem je gwałcić i mordować. Krakowskim policjantom trudno uwierzyć w istnienie tego zbrodniarza, gdyż dysponują zeznaniami tylko jednej ofiary, która przeżyła jego atak. Być może Mleczarz to tylko miejska legenda, a może istniejący w rzeczywistości niebezpieczny morderca.

To już czwarty tom o Kubie Szpikulcu, trzeci, który mam przyjemność czytać. W końcu zaopatrzyłam się w pierwszą część serii „Dziewczyny, które miał na myśli”, więc mam nadzieję, że niebawem będę po lekturze tej książki, dzięki czemu zyskam pełen obraz historii Bednarskiego i jego znajomych po fachu.

Tym razem Kazimierz Kyrcz Jr. pozytywnie mnie zaskoczył aż trzema śledztwami prowadzonymi przez dwie różne grupy policyjne. Jego główny bohater, Bednarski, rozwija się, dzięki czemu ta postać nie może znudzić się czytelnikowi. Zmienia się jego otoczenie, teraz nadkomisarz współpracuje z nowymi policjantami. Do jego nowej grupy należy aspirant Dariusz Darzęcki, zwany Palaczem, który nadużywa słowa „koks”, młodsza aspirant Majka Huńca o pseudonimie Mąka, który wziął się z powodu jej makijażu (nadmiernej ilości pudru i zbyt mocno wyregulowanych brwi), starszy posterunkowy Dominik Karinowski zwany Karino przez wzgląd na nazwisko i końską fizys. Najbardziej obiecującym członkiem załogi jest sierżant sztabowy Roman Więckowski, który nie ma ksywki, ale wydaje się najbardziej inteligentny z całej czwórki. Na szczęście mamy jeszcze Edytę Fortunę, która pomaga Sebastianowi jak za dawnych lat. Mężczyzna może liczyć na jej wsparcie i w pracy, i poza nią. W końcu ich związek wciąż kwitnie.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]

Autor: Kazimierz Kyrcz jr

Tytuł: Mężczyźni w potrzasku.

Bednarski awansuje na nadkomisarza, ale jego radość trwa krótko. W uznaniu zasług zostaje szefem krakowskiego Archiwum X.

Wspierany przez niezbyt według niego rozgarniętych policjantów musi teraz zająć się wyjaśnianiem nierozwiązanych, zadawnionych spraw. Jedną z nich, z pozoru błahą, jest samobójstwo młodego chłopaka, którego rodzice nie wierzą, by zginął z własnej ręki.

Dokonane przez Bednarskiego i jego ludzi ustalenia nikogo jednak nie uszczęśliwią. Prawda i fałsz jak zwykle przenikają się w różnych aspektach codzienności.

Jest to kolejna historia o Bednarskim. Książka wciągnęła mnie od samego początku, jednak miałam kilka chwil, by odłożyć książkę. Zaczęłam się w pewnym momencie gubić i zastanawiać o co chodzi. Minęło to w momencie którym zaczęłam czytać książkę do końca. Niestety stało się tak przez to, że musiałam odkładać ją kilka razy. Okładka jest inna, a zarazem śliczna i pasująca do innych tomów. Bednarski czasem wydaje się być człowiekiem władczym, co łączy się z jego zawodem. Spodobała mi się całość i na pewno będę zaglądać do twórczości autora.

Ocena 8/10.

Kazimierz Kyrcz Jr. to autor bardzo ciekawej serii, w której właśnie ukazali się ,,Mężczyźni w potrzasku", czyli 4 tom cyklu. Nie oderwiecie się od tej lektury, zapewniam.

Dla uściślenia serię powinno czytać się następująco: ,,Dziewczyny, które miał na myśli", ,,Kobiety, które nienawidzą", ,,Chłopcy, których kochano za mocno" i na koniec najnowsi ,,Mężczyźni w potrzasku". Trzy ostatnie zostały pięknie wydane nakładem wydawnictwa Harper Collins, miejmy nadzieję, że i pierwszy doczeka się wznowienia (wydawcą był Pocisk). Cała rzecz rozgrywa się w policyjnym światku, gdzie przez pierwsze trzy części prowadzona była tajemnicza sprawa Kuby Szpikulca, pomiędzy inne drobne śledztwa.

W tym tomie zaś kontynuujemy znajomość znanego nam już bohatera, Sebastiana Bednarskiego, który obecnie został nadkomisarzem oraz wrócił do spotykania się z koleżanką z pracy Edytą Fortuną. Po zakończeniu sprawy Boba Zabójcy, mężczyzna dostaje propozycję zostania kierownikiem Archiwum X. Szybko okazuje się, że współtowarzysze niedoli nie bardzo będą brali się do pracy, ponieważ mają inne równie ciekawe zajęcia. Na tapet trafia sprawa rzekomego samobójstwa ucznia, którego ojciec wciąż nie może w to uwierzyć. Bednarski wraz z zespołem postanawiają dociec prawdy.

Równolegle prowadzona jest sprawa tzw. Mleczarza, który ogłusza i gwałci niewinne dziewczyny. Czy i tutaj dawnemu zespołowi uda się ująć przestępcę? Nie można także zapomnieć o znanej nam już doskonale postaci Michała Walczaka, który postanawia zająć się poszukiwaniami biologicznego ojca. Wielość wątków może przytłaczać, ale zapewniam, że autor doskonale lawiruje wątkami, przeplatając je w taki sposób, by wzbudzić w czytelniku jeszcze większą ciekawość. By nie mógł oderwać się od lektury aż do ostatniego zdania. Tak jak ja. Zachęcam do czytania jednak od pierwszego tomu, a ja... no cóż. Z niecierpliwością czekam na tom piąty!

„Mężczyźni w potrzasku”

Książka, którą autentycznie męczyłam.

Czytam kryminały, od czasu, do czasu, więc nie powiem wam, że ta książka jest zła.

Jednak mnie, nie zaciekawiła, wręcz nudziła. Wcześniejsze części, naprawdę mi się podobały, coś się działo, jednak tu, było inaczej. Może czytałam ją w złym momencie? Cóż, ciężko stwierdzić. 🙈

Kolejny raz, wkraczamy w szeregi policji, przypatrujemy się dochodzeniom, rozwiązujemy zagadki, kto jest mordercą.

Książka podzielona jest, na sześć części, w których niby coś się dzieje, a jednak nie znalazłam tam tego czegoś, co by mnie wciągnęło. Mamy bohaterów z wcześniejszych części, którzy się nie zmienili, to jedyny plus. Jest coś, co strasznie mnie raziło, to, w jakim stopniu bohaterowie, czyli policjanci, sięgali po alkohol. Dosłownie co kilka stron, musiał być kieliszek. Rozumiem stresującą pracę, no ale wolałabym tego nie wiedzieć.

Całość, no cóż, chwilami byłam ciekawa, jak potoczy się sytuacja, ale to były tylko krótkie chwilę.

Jak już czytać kryminały, to te dobre, od których ciężko się oderwać, a nie takie, które chce się odłożyć, po paru stronach.

Oczywiście to są moje odczucia, czyli osoby, która nie jest za bardzo obeznana w świecie kryminalnym, także nie mi odradzać. Czytajcie i sami się przekonajcie, może wam, spodoba się bardziej.