Mennonitka i hrabia

Bez względu na to ile lat minie człowiek zawsze oceniał innego pod wieloma względami tak jak od lat zawsze było, jest i będzie, że według innych dana dwójka osób nie powinna być razem. Całe szczęście, że nie żyje w czasach, kiedy to rodzice wybierali męża dla swojej córki i na odwrót. Z autorką miałam już kontakt, a mowa o serii „Cykl żuławski” który osobiście polecam.

Dzisiejsza pozycja, do jakiej chce was przekonać (a wiem, że nie będę musiała) to „Mennonitka i hrabia”, gdzie zakończenie jest według mnie otwarte, więc może być kontynuacja, lecz nie musi. Osobiście jestem team „poproszę o drugi tom”. Standardowo zachęcam was do zapoznania się z opisem na stronach książkowych, bo wtedy będziecie wiedzieć, jakie przygody was czekają. Jak tylko zobaczyłam okładkę i opis bardzo mnie to zaciekawiło, bo o ile znałam tę zamkniętą społeczność, jaką są menonici to chciałam sprawdzić jak ten temat został przez autorkę poruszony. Podziwiam ich za pracowitość i pomóc każdemu ze wspólnoty bez żadnego, ale i tego kalkulowania, czy się opłaca, czy nie. Jakże teraz przydałaby mi się ich wiedza na temat uprawy domowego ziołowego ogródka oraz konserwowanie zbiorów na zimę. Robienie różnego rodzaju dań itp. jednym słowem być samowystarczalna i nie musieć jechać do miasta po masło, czy śmietanę, majonez albo chleb. Jedno co mogę zdradzić to opis tych wszystkich potraw, jakie nasi bohaterzy przyrządzali i stawiali na stół, a mnie, aż ślinka leciała.

Wracając do naszych bohaterów to świat menonitów skrzyżował się ze światem arystokracji co powoduje niezły rollercoaster, ale i spory mezalians społeczny, ale jak został rozwiązany tego już wam nie zdradzę. Od początku do ostatniej strony czuć emocje, jakie towarzyszą naszym bohaterom, czuć jak wyżej napisałam zapach tamtego otoczenia, jak i zapachów z kuchni, czuć pogardę dla kogoś z innej klasy społecznej. Autorka napisała tak książkę, że po zakończeniu masz ochotę zgłębić wiedzę nie tyle o tym, jak żyła szlachta, ale cała ta społeczność. Pierwsze, o czym pomyślałam to, czy w Polsce było lub jest ktoś to pochodzi od tej społeczności itp. Dwoje obcych sobie ludzi, dwie klasy społeczne, jak i spora różnica wychowawcza, która może powodować, że coś będzie zgrzytać, ale czy na pewno? Jestem fanką tej dwójki i mam nadzieję, że autorka zdecyduje się na napisanie ciągu dalszego tego, jak to wszystko ułożyło się dalej.

Książka idealna dla tych, którzy lubią takie historie lub szukają czegoś lekkiego na niedzielne popołudnie przy kawie na tarasie lub w łóżku. Zdecydowanie idealna książka do zarwania nocy.

Współpraca reklamowa z Skarpa Warszawska

.

51/2023

Wyglądałam za okno, zważając na to, by matka nie dostrzegła mojego zachowania. To już kilka tygodni, odkąd obiecał, że wróci. Ale czy nie kłamał? Cóż miałoby go skłonić do powrotu?

.

Wzdrygnęła się na wzmiankę o zamążpójściu. Dobrze wiedziałam, że w jej myślach gościł wciąż hrabia. Było mi jej żal. Nie stawił się, choć przysiągł, że wróci. Czy mogła mieć jeszcze nadzieję?

.

Różni ich niemal wszystko: pochodzenie, wyznanie, poglądy i podejście do życia. Łączy obietnica, na wzgląd której oboje wzajemnie zaprzątają swoje myśli. Jak wiele jest w stanie poświęcić, by dotrzymać danego słowa?

.

Przepięknie opowiedziana, przyjemna historia przepełniona ciepłem młodzieńczego uczucia. Uczucia, które w czasie rozłąki ma szansę dojrzeć. Dwoje ludzi z zupełnie innych światów, inne poglądy, a jednak to samo życzenie - wspólna przyszłość.

Tytuł: "Mennonitka i hrabia"

Autor: Sylwia Kubik

Data premiery: 26.04.2023r.

Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

Czy słyszeliście kiedyś o Mennonitach?

.

Przyznam się szczerze, że ja nigdy. Po skończonej lekturze zapytałam mojego męża, czy wie kim są - też nie wiedział.

Mennonici to zamknięta społeczność.

Ci ludzie są skromni, pracowici, wierzą w swoją wiarę, mają swój krąg ludzi z którymi się zadają (nie przyjmują nikogo z zewnątrz do siebie) są... Po prostu dobrzy 🫶

Po zakończonej lekturze wcale nie jestem zdziwona, że jest ich już taka garstka... to naprawdę trudna sprawa, żeby wytrwać w takim postanowieniu... chociaż jak ktoś jest tego nauczony, to inny świat go nie interesuje...

.

.

Jestem tak bardzo wdzięczna i szczęśliwa, że przeczytałam tę powieść historyczną, że nie macie pojęcia!

Sylwia Kubik - autorka z Powiśla znowu mnie oczarowała swoją książką...

Nie wiem jak ona to robi, że za każdym razem kiedy skończę czytać jej powieść chce więcej...i więcej...i więcej...

.

Wspomniałam wyżej, że mennonici nie wpuszczają do siebie obcych - to prawda, lecz... W tej powieści wydarzył się pewien wypadek...

Podczas śnieżycy jeden z mennonitów znajduje na drodze przysypane śniegiem sanie, a tam....ludzi. Zabiera całą trójkę do swojej społeczności.

Gretchen-jedna z kobiet zajmuje się mężczyznami, którzy są nieprzytomni i zmarzlęci. Jak się później okazuje - jeden z nich jest polskim hrabią... Józef odkąd tylko odzyskał przytomność nie może przestać myśleć o Gretchen... zawładnęła jego myślami w całości!

Czy jakiekolwiek uczucie może pojawić się między tą dwójką?

Co na to rodzina Gretchen? Przecież miała poślubić "kogoś z ich kręgu"...

.

.

Słuchajcie...

Ta książka to prawdziwy majstersztyk!

Jeżeli chociaż troszkę Was zaintrygowałam to sięgnijcie po nią, a na pewno nie pożałujecie. Dowiedziałam się z niej tak wiele, że później sama usiadłam i szukałam na Internecie dalej...

.

Polecam bardzo!

A autorce gratuluje i...czekam dalsze losy bohaterów... Bo będą prawda?💙

MENNONITKA I HRABIA to powieść, która was zauroczy i porwie w niedzisiejsze czasy, do czasów gdy na naszych polskich ziemiach mieszkali mennonici.

Nie od dziś wiadomo, że uwielbiam twórczość autorki, więc nic dziwnego, że na każdą nowość czekam z niecierpliwością. Tym razem Sylwia Kubik bardzo mnie zaskoczyła opowiadając opowieść o wspólnocie mennonickiej, której de facto nie znałam.

I co to była za historia! Z prawdziwym faktami o tamtejszych zwyczajach i ówczesnym życiu, okraszana nutką romantyczności i uroku, ze świetnie przedstawionymi bohaterami.

Autorka umiejętnie przemyca w fabule smaczki i różnice z życia obydwóch grup społecznych, mennonickiej i szlachty. Natomiast podzielenie narracji na Gretchen i Józefa sprawiło, że poznałam targające nimi uczucia. Całą historię czytałam lekko, przyjemnie i z ekscytacją jak się to zakończy.

Zatem polecam wam tą powieść na relaks po ciężkim dniu pracy i na chwilę zapomnienia. Liczę, że autorka jeszcze opowie niejedną historię o społeczności mennonickiej, bo bardzo mnie ją zainteresowała.

Chcecie poznać życie mennonitów? Mennonici to niewielka protestancka społeczność, która przybyła z Holandii do Polski i osiedliła się na Żuławach.

Autorka zaprasza więc na Żuławy. Akcja toczy się w 1878 roku. Mennonici to zamknięta społeczność. Dowiadujemy się, jakimi kierują się zasadami. To skromni, pracowici, religijni ludzie. Poznajcie więc Gretchen i jej rodzinę.

Pewnego dnia, Jacob, brat Gretchen, w czasie śnieżycy, znajduje na drodze zasypane sanie z ludźmi. Zostają oni przeniesieni do domu, gdzie Gretchen wraz z matką zapewnia im opiekę. Okazuje się, że jednym z mężczyzn jest hrabia. Pomimo że Gretchen i hrabiego dzieli pochodzenie, wychowanie, kultura i religia, nawiązuje się między nimi szczególna więź. Autorka bardzo szczegółowo przedstawiła codzienne życie mennonitów.

Pięknie napisana książka, jestem zachwycona, przeczytałam jednym tchem. Sama okładka przyciąga czytelnika! Zachęcam do lektury tej wartościowej książki. Bardzo chętnie poznałabym dalsze losy bohaterów.

Słyszeliście o mennonitach? Wiecie kim oni są?

Przyznam szczerze, że wcześniej o nich słyszałam lecz nigdy nie spotkałam się z nimi w literaturze. Dlatego książka Sylwii Kubik bardzo mnie zaintrygowała.

„Mennonitka i hrabia” opowiada historię romansu, który nie ma prawa bytu. Książka pozwala nam poznać społeczność mennonitów, którzy zamieszkiwali ziemie polskie co zapewne dla wielu osób jest nowością. Zagłębiamy się w historii Polski i uczymy się czegoś zupełnie nowego o czym nigdy nie mówiło się w szkołach. Widać, ze autorka włożyła ogrom pracy, aby napisać „Mennonitkę i hrabiego”. Research jaki przeprowadziła o tej społeczności był bardzo szczegółowy, ponieważ możemy wiele dowiedzieć się o życiu codziennym mennonitów, ich wierze, przekonaniach, czy nawet ubiorze i domach.

Całość napisana jest naprawdę delikatnie i co najważniejsze pięknie. Już od pierwszych stron byłam zachwycona powieścią i jej niepowtarzalnym klimatem, który wyróżnia się na tle przeczytanych przeze mnie do tej pory książek. Autorka sprawiła, że bez najmniejszego problemu przeniosłam się do roku 1878 i na urokliwe Żuławy. Sprawiła, że zapomniałam o otaczającym mnie świecie i całe szczęście, że wzięłam się za lekturę w weekend, gdy mąż bez problemu mógł się zając synkiem, bo uwierzcie, że jak już sięgnięcie po książkę to nie będziecie chcieli jej odkładać na bok. Oczywiście nie zabrakło tutaj wątku miłosnego, który został poprowadzony świetnie jednak to codzienność mennonitów mnie kupiła. Cieszę się, że mogłam dowiedzieć się tylu nowych informacji.

„Mennonitka i hrabia” to książka, która porusza, wciąga i uczy. Niestety kończy się w taki sposób, że nie wyobrażam sobie, aby nie miała mieć ona swojej kontynuacji. Zdecydowanie polecam!

„Mennonitka i hrabia” to książka, która zabiera nas do XIX wieku do świata menonitów. Grupy społecznej, która żyje według własnych zasad i reguł, których ściśle przestrzegają. Są wierni swojej wierze i pracy. Niechętnie wpuszczają obcych do swojej zamkniętej grupy. Tak było do czasu, aż pewnego dnia podczas śnieżycy jeden z menonitów znalazł sanie, w których znajdowała się trzech nieprzytomnych mężczyzn. Postanowił im pomóc zabierając do domu.

Gretchen to jedna z mennonitek, która jest już w wieku do zamążpójścia. Jednak pomimo, że kandydaci z odpowiednią ilością ziemi się znaleźli, to ona żadnym nie jest zainteresowana. Jest również osobą, którą mocno ma zakorzenione zwyczaje i tradycje jakie z pokolenia na pokolenie są przekazywane w jej grupie społecznie, ale wydaje się, że pragnie pewnych zmian. Trochę ma dość tej ciągłej izolacji. Jej życie zmienia się, gdy Jackob przyprowadził do ich domu odnalezionych mężczyzn. Jednym z nim był hrabia Józef Koczorowski. Podobnie jak Gretchen chce w swoim życiu zmian. Czy tych dwoje połączy uczucie? Czy ich miłość pomimo wielu różnic będzie miała szanse? Co wygra? Uczucie czy konwenanse? Przekonacie się sami.

Książka bardzo mnie zaskoczyła. W tytule widząc słowo hrabia i mennonitka, od razu wiadomo, że będzie romans dwójki ludzi, którzy pochodzą z różnych warstw społecznych. I tak jest, ale nie jest to typowy romans z gatunku historycznego. Pani Sylwia skupiła się bardziej na pokazaniu nam kim byli mennonici. Ich religię, pracę w polu, zasady i tradycje. Byli chłopami, ale nie takimi jakich znamy z kart historii i innych powieści. Byli zamkniętą grupą, która świetnie sobie radziła i nie byli biedni.

Mnie zafascynował świat tej zamkniętej grupy, która istniała naprawdę. Widać, że autorka włożyła dużo pracy w napisaniu „Mennonitki i hrabiego”. Pani Sylwia świetnie wykreowała głównych bohaterów jak i drugoplanowych oddając klimat Żuław w XIX wieku. Książka dostarczyła mi wielu emocji. Głównie ciekawość i napięcie, czy hrabiemu uda się wejść w życie nie tylko Gretchen, ale również całej społeczności, która totalnie różniła się od tego co znał Józef. Nie sposób było również nie roześmiać się z niektórych dialogów bohaterów.

Książkę bardzo polecam nie tylko fanom twórczości @[Adres usunięty]_pisarka

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Skarpa Warszawska

Kto z Was słyszał o mennonitach? Zapewne niewielu. Sylwia Kubik zabiera nas w ich świat pełen zasad, zamkniętej społeczności, wiary, pracy. Ich życie nie zaprasza do swojego grona obcych sobie ludzi.

Jednak wszystko się zmienia z chwilą znalezienia przez jednego człowieka z tej społeczności sań przysypanych śniegiem. Osobą udzielone zostanie schoronienie, a jedna z postaci okazuje się polskim hrabią. A on sam nie umknie uwadze jednej z kobiet.

W mojej ocenie książka porusza tematykę bardzo nową jeśli chodzi o aspekty występujące w książce. Postacie są nacechowane różnorodnością, widząc tutaj zaangażowanie, a zarazem wiarą w własne zasady i przestrzeganiem ich ponad wszystko. Ale czy w dobie unoszącej się miłości można wyrzec się ich samych? Czy można dać ponieś się emocją.

Książka nacechowana jest realizmem co za tym idzie możemy poczuć, że te wydarzenia mogły naprawdę mieć miejsce. Nie są to wygórowane, przerysowane sytuację. Podobało mi się to najbardziej z całej książki - zwykłe życie dwóch osób z dwóch różnych społeczności. Dwie różne rzeczywistości wpadły na siebie by poprowadzić życie obok siebie w dobie pomocy i samej jej potrzeby. Ale czy ta dwójka będzie razem czy zasady wygrają? Przeczytajcie sami! 🙃

Bardzo, bardzo dziękuję @skarpawarszawska za egzemplarz! 🤗🤗🤗[Współpraca z Wydawnictwem Skarpa Warszawska].

Kim są Mennonici? Powiem szczerz, że nie słyszałam wcześniej tej nazwy. Dzięki tej książce mogłam poznać kim są i jakie mają zwyczaje.

Jest to zamknięta społeczność, która nie separuje się do końca od ludzi, handlują towarami, które sami wytwarzają, uprawiają ziemię, lecz niechętnie wpuszczają obcych do swego otoczenia. Żyją swoją wiarą i zasadami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie oraz ciężką pracą, która sprawia im przyjemność. Wyemigrowali z ojczyzny i trafili na ziemie Polskie. Wiarę chronią jak najcenniejszy skarb. Jednak jak ktoś potrzebuje pomocy a jest innej wiary, nie odmawiają jej.

Wszystko zaczyna się w śnieżny, zimowy dzień. Jeden z mennonitów znajduje na drodze przysypane sani, a w nich ledwo żywych troje mężczyzn. Udziela im schronienia, tym samy otwierając dom dla obcych. Jednym z mężczyzn jest Polski hrabia Józef Kaczorowski, którym opiekuje się Gretchen. Między tą dwójką zaczyna się coś dziać. Czy to ma rację bytu gdyż on ma inną wiarę i nie jest zwykłym chłopem?

Książka lekka i bardzo wciągająca. Gdyż nie słyszałam wcześniej nic o Mennonitach to chciałam się jak najwięcej dowiedzieć. Historia rozbudziła ogromnie moją ciekawość. Za to autorka dała nam inny świat, inne spojrzenie na życie, pełne radości, bliskości, nie ma tam żadnej wrogości, każdy każdemu jest bratem.

Autorka przedstawia zakazany romans, który nie ma prawa bytu. Napisany bardzo pięknie i delikatnie. Dwa światy, dwoje różnych ludzi, których jakaś niewidzialna siła ciągnie do siebie. Mężczyzna zauroczony Gretchen, nie może wyrzucić jej z głowy. Będzie robił wszystko by z nią być, nawet mimo sprzeciwów matki. Ale czy będą razem, czy uda im się przezwyciężyć wszystkie przeciwności, o tym sami musicie się przekonać i przeczytać tą wciągającą historię nie z tej epoki.

PIĘTNO URODZENIA

Dziś swoją premierę ma najnowsza powieść Sylwii Kubik „Mennonitka i hrabia”. Dla mnie było to pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Literaturę obyczajową dobieram zawsze bardzo starannie usiłując czytać książki wyłącznie na wysokim poziomie. Czy tym razem także dobrze trafiłam?

Gretchen to młoda kobieta mieszkająca wraz z rodziną na żuławskiej wsi. Należy do wspólnoty mennonitów. To zamknięta, odizolowana społeczność, która od dawna żyje według swoich zasad. Mennonici uprawiają ziemię, wytwarzają żywność i tkaniny. Ich kontakt ze światem sprowadza się właściwie do handlu. Pewnego dnia, po strasznej zimowej zamieci, Jacob, brat Gretchen, znajduje sanie z zasypanymi ludźmi. Sprowadza nieszczęśników do domu. Pechowymi podróżnikami okazują się hrabia Józef Koczorowski wraz ze swymi ludźmi : stangretem i parobkiem. Kilkutygodniowy pobyt wśród mennonitów solidnie wstrząśnie posadami, na których zbudowany jest świat hrabiego. A także jego sercem... Czy dwojgu ludziom z zupełnie odmiennych światów uda się nawiązać wspólny konktakt? Czy uczucie zrodzone w nietypowych okolicznościach jest w stanie przetrwać przeciwności w epoce pełnej konwenansów?

Tytaniczną pracę wykonała autorka robiąc research do tej książki. To naprawdę widać jak bardzo kubik przyłożyła się do tej historii. Nie ma zbyt wielu opracowań na temat mennonitów na ziemiach Polski, a z tych, które są dostępne udało się pisarce wyciągnąć esencję z której wywarzyła bardzo udany koktajl. „Mennonitka i hrabia” to zgrabna powieść obyczajowa, solidnie osadzona w realiach epoki i z mocnym rysem historycznym. Wyśmienita w czytaniu – strony wręcz same uciekają. Pozornie banalny motyw miłości umiejętnie został wpleciony w tajemniczą, mało komu znaną historię odłamu religijnego, który borykając się z rozmaitymi przeszkodami szukał swego miejsca na ziemi. Piękna polszczyzna, wyraźni bohaterowie i intrygująca warstwa fabularna - bardzo podobała mi się ta powieść. Fakt wykorzystania tak mało znanej wiedzy sprawia, że czytelnik pochłania ją jak zaczarowany. Fenomenalnie Sylwia Kubik operuje słowem. Odnoszę wrażenie, że wszystko w tej książce jest dokładnie przemyślane. Każde słowo, szczegół, dialog. To rzadkość, gdy powieść obyczajowa jest tak głęboko zaplanowana i mądrze napisana.

Gretchen i Józef, choć tak do siebie niepodobni, zakochuja się w sobie. I to jest takie piękne, nieskalane, czyste uczucie. Na przekór całemu światu. Miłość, która dodaje sił i pozwala przenosić góry. Dwoje ludzi z dwóch różnych światów schwytanych zostaje wielkim porywem serca. Umie Sylwia Kubik pisać o uczuciach, oj umie ! Widać tu doświadczenie pisarskie, ale i duży talent do tworzenia ładnych, prostych, ale chwytających za serce opowieści. Urzekła mnie ta książka pod wieloma względami. Jest po prostu solidnie napisana, pełna uczuć i mądra. To czuje się czytając, że autorka posiada umiejętność analizowania ludzkich emocji i potrafi przenosić je na papier. Interesujące postacie, żywe, dobrze skonstruowane. Istotne jest jak te dwie jakby warstwy tej powieści się uzupełniają : ta fabularna i ta historyczna. Nieznany nam świat mennonitów fascynuje i wciąga. Kubik tak realistycznie kreśli fabułę, że odnieść możemy wrażenie, że jesteśmy tam, wśród tych pól. Idziemy tymi samymi ścieżkami oraz płaczemy i śmiejemy się wraz z bohaterami. To duża rzecz tak napisać ksiązkę. Bardzo duża.

W feudalnej Polsce, gdzie szlachta bawi się i trwoni pieniądze, a chłopi za swoją katorżniczą pracę otrzymują głodowe uposażenie, jakże odmiennym bytem wydaje się wspólnota mennonicka. Tu wszyscy są równi. Pracują, wspomagają się, unikają swad i wojen. Nie może dziwić to, że hrabia Józef, osobnik wrażliwszy od sobie podobnych, zachłystuje się tym. I w tej wpólnocie odnajduje coś dla siebie. Jednakże czy można całkowicie przemianować swoje życie? Odciąć się od swojego pochodzenia i rozpocząć nowe życie? Śledząc losy tych dwojga – hrabiego i Gretchen- dostajemy wyśmienitą okazję do przewartościowania własnego życia i zastanowienia się nad nim. To autentycznie chwyta za gardło jak dwoje ludzi podejmuje walkę o siebie i swoje uczucie. To bardzo głęboka powieść. Myślę, że każdy coś innego w niej dostrzeże, coś innego go wzruszy, ale chyba nie znajdzie się osoba, która po zamknięciu tej książki byłaby w stanie o niej zapomnieć. Bardzo pięknie napisana, intrygująca, taka, która jest jak balsam dla duszy. Pozwala przenieść się do innego świata i zapomnieć o troskach codzienności chociaż na chwilę. Bardzo polecam i zapowiadam, że zgłębię pozostałą twórczość pisarki. Wygląda na to, że coś mnie do tej pory omijało. Szóstka od Diabła, czyli najwyższa ocena. Diabeł gorąco poleca.