Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia

[Adres usunięty]

Mieszkańcy Burzomorza żyli w ciągłym strachu przed wielką wodą i czającą się w niej tajemniczą, legendarną Gorm. Ich jedyną ochroną był czuwający w Strażnicy Zachodzącego Słońca potomek rodziny Noctis, który codziennie wypatrywał na zachodzie dziwnych zjawisk. Pojawiały się w godzinie zmierzchu, kiedy ściany między światami stają się coraz cieńsze, a przez powstałe w nich szczeliny może prześlizgnąć się zło.

Meluzyna była inna, śniła o oceanie. To wielka woda przywiodła ją na Jesienne Wyspy, które stały się domem dziewczynki. Kiedy była niemowlęciem na brzegu odnalazł ją i przygarnął Strażnik Burzomorza, Andrewe Noctis. Spokojny świat jedenastoletniej Meluzyny zachwiał się jednak w posadach, gdy jej opiekun utonął, trzymając straż. Teraz to ona musi pilnować brzegów wyspy i zachodnich rubieży.

Z jaką tajemną siłą czyhającą w Mrocznej Głębi przyjdzie się zmierzyć dziewczynce? Czy odkryje od dawna skrywany sekret i ocali Burzomorze?

***

Po literaturę dziecięcą od Wydawnictwa Literackiego sięgam w ciemno – mam bowiem pewność, że się nie zawiodę. Tak też i było w przypadku historii „Meluzyna Noctis i mroczna głębia”.

Jest to baśniowa opowieść, gdzie to, co ludzkie, miesza się z tym, co magiczne. Philip Reeve zaprasza nas do krainy pełnej morskich stworów, ukrytych wysp i cichego nawoływania z morza…

Po raz kolejny dostajemy ciekawą powieść dla młodszych czytelników, z niezwykle odważną bohaterką, która nie raz zaskoczy swoją dojrzałością i bystrym umysłem. Wszystko byłoby idealnie, jednak brakowało mi jakiegoś elementu zaskoczenia. Udało mi się przewidzieć kilka istotnych kwestii, przez co nie była to jedna z tych „nieodkładanych” książek.

Ciężko nie wspomnieć o pięknym wydaniu tej historii – Wydawnictwo Literackie zdecydowanie zna się na tej robocie, a wydawane przez nich powieści z tego gatunku, za każdym razem zachwycają mnie swoją szatą graficzną.

„Meluzyna Noctis i mroczna głębia” to opowieść o odkrywaniu samego siebie i poszukiwaniu swojego miejsca na świecie. Nie trafi ona do mojej topki ulubionych powieści dla dzieci, nie mniej jednak bardzo mi się podobała i jest zdecydowanie warta Waszej uwagi.

Moja ocena: 6/10

Tak szczerze to za bardzo nie wiem co sądzić o tej książce. Patrząc po okładce można by powiedzieć iż jest to powieść dla dzieci około ośmioletnie. Jednak jeśli chodzi o treść to raczej skierowałbym je dla minimum czternastolatków. Pod warunkiem iż dość powolne tempo akcji nie skłoni ich do jej porzucenia. Tak naprawdę to dziewięćdziesiąt procent tej powieści jest wstępem a na pozostałych dziesięciu jest rozwinięcie i zakończenie. Plusem powieści są na pewno mega krótkie rozdziały dzięki czemu można je szybko przeczytać. Jednak do Brandona Mulla czy C.S. Lewisa jeszcze autorowi brakuje. Jeśli natraficie na tę pozycję i będziecie szukać jakiejś książki do przeczytania w jeden dzień, to ta się nadaje. Jakbym miał ją ocenić to jest ona delikatnie powyżej średniej, jednak w kategorii książek dla dzieci i młodzieży jest tak wiele osób, że pozycje zbliżające się do średniej naprawdę mało kto czyta.

Nie żałuję, że poznałem tę historię, ale nie zawładnęła mną tak bardzo abym wpisał sobie tę serię na listę tych które chcę poznać.

Zapraszam również na mego bloga:

[Adres usunięty]

Autor: Philip Reeve

Tytuł: Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia

Wydawnictwo: Literackie

Książki dla dzieci są dla mnie świetną odskocznią.

Historia wzbudziła we mnie mnóstwo emocji, które ciągle się zmieniały. W pewnym momencie nie wiedziałam czego mogę się po nich spodziewać.

Fabuła została dobrze poprowadzona. Do połowy książki byłam bardzo zaintrygowana do czytania. Później byłam już mniej wciągnięta, lecz chciałam się dowiedzieć, co tutaj dostaniemy.

Muszę przyznać, że przewidziałam zakończenie, ale mimo tego bawiłam się przy niej dobrze. Jest to literatura dziecięca, więc nie miałam co do niej dużo oczekiwań.

Pewne elementy fabuły mnie zaskoczyły. Nie spodziewałam się tego, że kilka rzeczy może się tu pojawić.

Bawiłam się przy niej dobrze.

Ocena 4/5

Meluzyna jest dziewczynką, która jako noworodek została wyrzucona na brzeg przez morskie fale. Przygarnął ją Strażnik Burzomorza i traktował jak własną córkę. Jednak kiedy kończy jedenaście lat Strażnik umiera i to Meluzyna musi stanąć na wysokości zadania i stać na straży Burzomorza. Czy nie okaże się to zadaniem ponad jej możliwości? Jakie tajemnice ukrywa Mroczna Głębia i kim tak naprawdę jest dziewczynka o niezwykłych umiejętnościach?

Lubię od czasu do czasu przeczytać książkę dla dzieci, żeby wiedzieć, jakie wartościowe lektury mogę śmiało polecać. Wydawnictwo Literackie jeszcze mnie nigdy nie rozczarowało, jeśli chodzi o wydawane książki. Jednak tym razem historia nie do końca mnie porwała.

Historia sama w sobie była naprawdę bardzo dobra i pomysłowa, jednak mi osobiście zabrakło takiego małego elementu, który by spowodował, że nie byłabym w stanie się od książki oderwać.

Dla młodego czytelnika otwiera się magiczny, morski świat, w którym kryje się tajemnica. Kryje się morski stwór, który sieje postrach wśród mieszkańców Burzomorza. Ale mamy w niej również do czynienia z walką pomiędzy tym, w co wierzyć. Czy w prawdę, czy w to, co prawdą wydaje się nie być.

Przyznam szczerze, że samego zakończenia do końca się nie domyśliłam, jednak dość szybko poskładałam w całość pewne elementy. Ale najbardziej podobało mi się to, że po raz kolejny w książce została ukazana odwaga dziewczynek i to, że w niczym nie są gorsze od chłopców, a myślę, że jest to bardzo ważne przesłanie w dzisiejszym świecie, w którym dzieci na każdym kroku muszą mierzyć się jednocześnie z wielkimi wymaganiami i presją, ale również z zazdrością i zawiścią ze strony innych, co poprzez dostęp do mediów społecznościowych jest znacznie wyolbrzymione.

Uważam, że takie lektury są potrzebne. Są interesujące i wciągające. Płyną z nich ważne morały, a do tego przepiękna szata graficzna i twarda oprawa sprawiają, że dziecko chętnie po nie sięgnie.

Dlatego zachęcam Was i Wasze pociechy do spotkania z Meluzyną, o której można powiedzieć wszystko, ale nie to, że jest zwyczajną dziewczynką.

“Magia dzieje się: między nocą, a dniem, lądem, a wodą, kobietą, a mężczyzną lub pomiędzy porami roku. Dlatego najmocniej odczuwamy ją w noc przesilenia letniego lub zimowego, albo w równonoc jesienną czy wiosenną”

Meluzyna została znalazła się w Burzomorzu, kiedy jako noworodek została przyniesiona przez fale na plażę. Znalazł ją strażnik Pan Noctis , który wziął dziecko do siebie i wraz z zaprzyjaźnioną rodziną postanowił wychować dziewczynkę. Jedenaście lat później Pan Noctis został znaleziony martwy. Do czasu przybycia kolejnego strażnika to właśnie Meluzyna musi stanąć na warcie i obserwować ocean. Wydaje jej się, że na horyzoncie dostrzega magiczną krainę.

Jakie to było dobre ! Burzomorze wciągnęło mnie już od pierwszej strony, a historia od razu trzymała w napięciu. Bardzo podobał mi się wątek, Meluzyny, która nie wychowywała się z rodzicami. Tematy dysfunkcyjnych rodzin rzadko są poruszane w książkach dla dzieci/młodzieży. Na duży plus zasługuje także to, jak autor ukazał przyjaźń i odpowiedzialność, którą musiała wykazać się dziewczynka stojąc na straży.

“Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia” to nie tylko opowieść dla dzieci, uważam, że starsi czytelnicy również znajdą tu coś dla siebie.

Mam nadzieję, że autor jeszcze kiedyś pozwoli nam wrócić do Burzomorza i sprawdzić co się dzieje u Meluzyny.

Książka naprawdę bardzo mi się spodobała:-) To historia o pewnej jedenastoletniej dziewczynie, która jest bardzo rozwinięta jak na swój wiek. Poznajemy ją w chwili, kiedy dowiadujemy się, że osoba, która ją wychowywała z pomocą pani Skraeveling utonęła. Był on również straznikiem Burzomorza, którego zadanie polegało na wypatrywaniu strasznego Gorma. Podobno gdzieś tam w głębi wody była tajemnicza wyspa na której on mieszkał. Kiedy jednak pojawia sie problem, bo wuj, który ma być straznikiem jeszcze nie dojechał, Meluzyna od razu zgłasza się na chętną. W ten sposób poznaje zapiski z dziennika Andrewe Noctis. Z pozoru niby zwyczajne, jednak kilka zdań bardzo przykuło moją uwagę. Ona jednak patrzy na inne rzeczy, jakby nie dostrzegając tych ważnych. Bardzo pragnie ujrzeć tą tajemniczą wyspę i zastanawia się, czy poprzedni strażnik ją widział. Niby wiedziała, że każdy mieszkaniec ich siedziby bardzo bał się morza, jednak nic nie potrafiła poradzić na to, że ją ono nawiedzało w snach. Bardzo chciała je zobaczyć i poczuć na własnej skórze. Czy domyślacie się dlaczego tak było? Czy prawda na temat jej pochodzenia może zaskoczyć? Kim byli jej rodzice i dlaczego od początku była inna niż wszyscy? Jakie tajemnice kryje morze i czy potwór naprawde istnieje?

Jestem już po lekturze książki i powiem wam, że warto poświęcić dla niej każdą chwilę. Tak bardzo leciutko mi się ją czytało, jakby historia sama chciała, by do niej zajrzeć. Idealna pozycja dla nastolatków, choć i dorośli mogą się przy niej świetnie bawić. Pokazuje ona, że nic w życiu nie dzieje sie bez przyczyny, a marzenia potrafią się spełniać. Naprowadza również czytelnika, by pokonywał przeszkody jakie stawia mu na drodze los, a nie się podddawał. Nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli, jednak wtedy należy przestawić się na inny kierunek, a nie narzekać na niepowodzenia. Według mnie powinniście o niej pomyśleć jako prezent na Mikołajki dla swoich dzieci. Nie na darmo się mówi, że bajki uczą:-)

Na zachodnim wybrzeżu Burzomorza wszyscy bali się morza, podczas gdy Meluzyna o nim śniła. Zdawało się wołać jej imię i kusić swoimi tajemnicami. Zbliżenie do niego mogło okazać się niebezpieczne, ale oparcie się pokusie było trudne. Wręcz niemożliwe. Zwłaszcza dla dziecka, które jedynie jedną nogą należało do lądu.

Powieść Philip Reeve mówi o tym, że w każdej legendzie jest coś z prawdy. Że wiedza i racjonalność potrafią zawieść. Dorośli często ignorują słowa dzieci, a można w nich odnaleźć ostrzeżenia, których lepiej się posłuchać. Na kartach książki Meluzyna znajdzie niespodziewanych przyjaciół i uczy się, czym jest odpowiedzialność. Wykazuje się upartością i siłą ducha. Philip Revve więc bazuje na tym, co znamy już w literaturze tego typu, ale dzięki jego pomysłowości całość zyskuje świeżość. Trolle, wiedźma morska i potwór zamieszkujący morze w nieoczywistej formie. Do tego dochodzi niezła kreacja bohaterów oraz przyjemny styl, a to już sprawia, że od powieści trudno się oderwać.

Kocham, gdy piękne światy zawarte są w pięknych historiach. Gdy bohaterowie budzą sympatię, treść angażuje, a całość uczy prawd prostych i znanych, ale wciąż wartych przypomnienia. To ten typ literatury dla ludzi w każdym wieku, który lubię najbardziej. Ot co.

przekł. Maria Jaszczurowska

Uwielbiam książki od Wydawnictwa Literackiego. Mają w sobie wszystko to, czego szukam w powieściach (zwłaszcza młodzieżowych). Dojrzałość, niekonwencjonalność, bajkowość i wiele, wiele innych ości. Dlatego kiedy zasiadłam do lektury miałam wielkie oczekiwania.

Zaczęło się... Dość przewidywalnie. Mamy dziewczynkę znaleziona na brzegu morza przez strażnika Notcisa. Niby nic nadzwyczajnego. Historia zna takie przypadki. Philip Reeve wprowadza nas do świata pełnego surowego piękna, mrocznego niebezpieczeństwa i tajemnicy dojrzewania. Burzomorze jest wyspą, która nie toleruje igrania z siłami natury i odwiecznymi prawami panującymi na wyspie. Dlatego niewielu śmiałków chce ją opuścić. Wyjątkiem jest Will Notcis, który po śmierci brata musi zająć jego miejsce. A gdzie w tym wszystkim jest główną bohaterką? Co cóż, Meluzyna widząc, że wujek bagatelizuje rolę strażnika, sama postanawia zająć się tym honorowym i odpowiedzialnym zadaniem. Co z tego wyniknie? Jaka prawdę o sobie odkryje Meluzyna? Czy jej odwaga i determinacja ochronią Burzomorze? Wszystko nie długo się okaże...

Jeśli miałabym wybierać, co podobało mi się w tej historii najbardziej to zdecydowanie byłaby to kreacja świata. Surowość Burzomorza, jego mistycyzm i kreacja postaci, zwłaszcza tych drugoplanowych. Sama Meluzyna jest odważna i dociekliwa. Potrafi zadać właściwe pytania, ale często wychodzi z niej niesforne dziecko, które krzyczy i tupie z powodu braku zrozumienia wśród dorosłych (a to trochę zaburza rytm tej powieści)

Tak mnie więcej (wiem, mało trafione określenie;-)) wiemy dokąd kieruje się ta historia. Jednak autor po drodze do wielkiego finału zaplanował jeszcze parę niespodzianek, które na pewno zaskoczą czytelnia.

Zgarnąć z półki?

Podobała mi się ta historia. Nie była może tak porywająca i magiczna jak Żywe Maszyny, ale dobrze bawiłam się podczas lektury. Philip Reeve stworzył niesamowity świat, w którym dojrzała racjonalność przeplata się z dawnymi wierzeniami i emocjami dziecka. Burzomorze to niezwykła wyspa, którą naprawdę warto odwiedzić i poznać jej historię.

Meluzyna to dziewczynka, wyrzucona przez fale na brzeg oceanu, znaleziona przez Strażnika Burzomorza. Zostaje przez niego przygarnięta i wychowana przy pomocy pani Skraeveling. Świat 11 letniej Meluzyny wywraca się do góry nogami, gdy jej opiekunk tonie.Sprawia, że Meluzyna (chcąc czy nie chcąc) musi przejąć obowiązki Strażnika Burzomorza, by ochronić wyspę przed zagrożeniem ze strony przerażającego Gorma. Czy podoła temu zadaniu?

Nieprzewidywalne tajemnice kryją się pod powierzchnią oceanu. Przygoda kusi, a Meluzyna odkrywa zdumiewającą tajemnicę oceanu, jej rodziców i samego życia.

Philip Reeve swoją opowieścią przeniósł mnie do świata pełnego magii i fantazji. Zbudował świat, który całkowicie mnie oczarował. W wyobraźni widziałam Burzomorze, czułam smak morskiej wody i piasek między palcami. Ten nadmorski świat zamieszkują wspaniale wykreowane istoty. Dzięki ich charakteryzacji ta historia jest pełna głębi i znaczeń. To wszystko sprawia, że czytanie tej książki jest czystą przyjemnością nie tylko dla dzieci, ale także dla dorosłych czytelników.

Jeśli więc lubisz historie pełne magii, to ta jest zdecydowanie dla ciebie.

Lubicie mroczne historie?

Meluzyna Noctis jest mieszkanką Burzomorza. Małej wyspy położonej na terenie Wielkiej Brytanii. Uważa się jednak, że nie zawsze pochodziła z Wysp Jesiennych. Któregoś dnia morze wyrzuciło ją na brzeg w koszyku i właśnie tam znalazł ją pan Noctis – Strażnik Burzomorza. Od lat zadaniem rodziny Noctisów było chronienie mieszkańców przed wielką i potężną Gorm – boginią potworem, która w każdej chwili może się przebudzić i zrównać wyspę z poziomem morza.

Któregoś dnia pan Noctis ginie w niewyjaśnionych okolicznościach. Wszyscy twierdzą, że utonął podczas trzymania straży, ale czy tak było naprawdę?

Od teraz to Meluzyna musi zająć miejsce Strażnika Zachodzącego Słońca, prowadzić dziennik i trzymać wartę na wieży. To było jej wielkie marzenie. Każdego dnia podglądała jak robi to pan Noctis, więc kto inny jak nie ona poradzi sobie z tym trudnym zadaniem. Jednak dziewczynka jeszcze nie wie, że czeka na nią tajemnica skrywana przez wieki… Czy zdoła ocalić Burzomorze?

To kolejna świetna książka z serii dziecięcej wydawnictwa literackiego i kolejna pozycja idealna dla fanów Moany (zupełnie tak jak „Lalani z dalekich mórz”). To niezwykle tajemnicza i momentami przerażająca historia o małej dziewczynce, która z dnia na dzień musi dorosnąć i przejąć obowiązki swojego zmarłego opiekuna. Musi się zmierzyć z tajemnicą Ukrytych Wysp, pokazać siłę i uratować swoje ukochane Burzomorze. Po raz kolejny jestem zakochana w baśniowym klimacie opartym na legendach i dawnych przesłankach. Momentami mroczna głębia była dość upiorna, dlatego raczej polecałaby ją nieco dojrzalszej młodszej młodzieży. Ale i tak uważam, że to naprawdę wartościowa książka z silną główną bohaterką i niezwykłym klimatem. Z niecierpliwością czekam na drugi tom!

Stanowiąca sentymentalny powrót do lat dzieciństwa dla dorosłego czytelnika i niezwykłą przygodę literacką dla młodszego, rozbrzmiewająca szumem morskich fal i roztaczająca zapach ziemi, oplatająca zmysły mokrymi wodorostami. „Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia” to powieść emanująca urokiem, ale i naznaczona mroczną aurą, lekka i przyjemna, ale również skrywająca pod osnową szmaragdowo-turkusowej scenerii, wybuchające z intensywnością w wyobraźni wartościowe prawdy. To historia o poszukiwaniu tożsamości, edukacyjnie definiująca rodzinne więzi, które mogą splatać się ogniwami miłości, troski i poczucia bezpieczeństwa, w sposób nienaturalny, ale w pełni niezaprzeczalny – jej członków można bowiem wybrać sobie samemu. Wypełniona po brzegi ujmująco nakreśloną przyjaźnią, wyzbytą z podziałów, akcentującą siłę nasączoną odwagą w walce ze złem, przybierającym zarówno namacalny kształt, jak i tym uśpionym we własnej duszy. Osnuta na intrygujących tajemnicach, nabierająca z każdym rozdziałem żywszego tempa, kreacja mieni się feerią barw szalenie plastycznego pióra autora, który tka zdania o wręcz poetyckim sznycie. To powieść zbudowana z fantazji i magii, które skompilowano z zakotwiczonymi w realnym świecie elementami – na fundamencie tej kompozycji zobrazowano kontrast między otwarciem się na nieprawdopodobne, czyli tym, co nieuchwytne i niewidoczne, a nauką związaną z tym, co wytłumaczalne i zrozumiałe. Ten aspekt niewątpliwie rozlewa ciepło w sercu oraz wznieca iskierkę baśniowości w zgiełku szarej codzienności. Otulona podwodnym bogactwem bezmiaru głębin, stwarza klimat intencjonalnie angażujący w treść, pozwalający wniknąć w niezmąconą mglistą taflą rzeczywistości historię tytułowej Meluzyny – dziewczynki bystrej, dojrzałej, ale i skorej do eksploatacji otoczenia, a przy tym słodko niesfornej. Nastrojowe legendy o oprószonych mgiełką enigmatyczności stworach, czekających w ukryciu na dnie morza, obnażają niepokój i wzmagają poczucie lęku, potęgowanego czarną niczym atrament kałamarnicy tonią, który skutecznie rozrzedza subtelnie infantylny wydźwięk, charakterystyczny dla literatury przeznaczonej dla dzieci. Z całą pewnością to jednak książka uniwersalna, obfitująca w mądrość, która w takim wydaniu kryje się najczęściej właśnie w tym gatunku, niezaprzeczalnie wywołująca uśmiech na twarzy bez względu na datę urodzenia czytającego. „Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia” to pozycja przywracająca wewnętrzne dziecko, otwierająca oczy na iluzję, która odzwierciedla wiarę w niespotykane. To niebezpieczeństwo, pasja i empatia odzierające tęsknotę za beztroską. Ubolewam, że kilkanaście lat temu nie mogłam koić się takimi tytułami!

" - Mówiłam ci, że sama wypatruję Ukrytych Wysp - odezwała się Aish. - Nie robię tego codziennie, ale zawsze na początku i pod koniec roku. Magia dzieje się: między nocą a dniem, lądem a wodą, kobietą a mężczyzną lub pomiędzy porami roku. Dlatego najmocniej odczuwamy ją w noc przesilenia letniego lub zimowego, albo w równonoc jesienną czy wiosenną. Ukryte Wyspy są wówczas najbliżej naszego świata. Wtedy ich wypatruję (...)."

Trudno mi jednoznacznie wyrazić opinię o tej książce, nie powiem żeby mi się nie podobała ale też mnie jakoś specjalnie nie urzekła. Równie trudno jest powiedzieć do jakiej grupy wiekowej jest ona konkretnie skierowana, ponieważ jest zdecydowanie za poważna dla młodszych czytelników, a dla starszych z kolei, może okazać się zbyt monotonna.

Sama historia jest oryginalna i niezwykle klimatyczna, ale zabrakło jej tego czegoś, żebym się mogła nią w pełni zachwycić.

"Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia" to jedna z tych książek, która zdecydowanie wymaga indywidualnego podejścia, jednych zachwyci, drugich niekoniecznie.

Od pewnego czasu bardzo lubię sięgać po książki dla młodszych czytelników. Z wieku nastoletniego wyrosłam już jakiś czas temu, dzieci nie mam, ale książki dla młodszych sprawiają, że mogę się zrelaksować i przeżyć nieraz ciekawą przygodę. Mam kilka swoich lubianych serii, ale z chęcią też sięgam po nowości. Jeżeli decyduję się już na jakąś nowość to najczęściej jest to książka wydana przez Wydawnictwo Literackie. Tak też było niedawno, gdy skusiłam się na książkę pod tytułem „Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia”.

Do sięgnięcia po książkę „Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia” skusił mnie jej opis. Zapowiadała się interesującą historia związana z wodą i potworami, a do tego nieletnia bohaterka. Byłam ciekawa jak potoczą się wydarzenia. Jak już zaczęłam czytać, to moja ciekawość wzrosła. Pojawiło się dużo pytań w mojej głowie na które chciałam poznać odpowiedzi. Wiedziałam, że te stworzenia z głębin w końcu się pojawią, ale nie wiedziałam jaką rolę odegrają. Kiedy się pojawiły, nawet trochę mnie zaskoczyły. Dzięki temu jeszcze lepiej się bawiłam podczas czytania.

Książka „Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia” spodoba się także dla trochę starszych czytelników niż do których jest adresowana. Ja podczas czytania bawiłam się świetnie. Polubiłam Meluzynę i jej wyjątkowy świat. Kilku faktów się domyśliłam zanim zostały one wprost ukazane, ale i tak nie popsuło mi to przyjemności, która wprost płynie z czytania tej książki.

Kocham baśnie, bajki i wszelkie powieści, gdzie jest odrobina magii. "Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia" to właśnie jedna z tych książek, do których mogłabym wracać co jakiś czas. Niesamowity klimat, w jakim jest utrzymana — mroczna wieża strzegąca mieszkańców wyspy, legenda o Ukrytych Wyspach pełnych skarbów, których pojawienie się zwiastuje powrót potwora z Głębin Gorma, legendy o śmiałkach próbujących się na owe wyspy dostać, a ginących bezpowrotnie wśród fal. W tym wszystkim młoda dziewczyna, czująca, że mimo swojego wieku, to na niej spoczywa bezpieczeństwo mieszkańców Burzomorza, bo to ona po śmierci poprzedniego strażnika, musi objąć wartę na wierzy.

Ta powieść początkowo wydawała mi się pozbawiona barw, widziałam przedstawiony w niej krajobraz raczej jako monotonny, szare skały, szare niebo, szare morze. Jednak z czasem nabrała niesamowitych kolorów, odkrywałam coraz to nowe (i przepiękne) zakątki wyspy o nazwie Burzomorza. Poznawałam niezwykłe istoty, które ją zamieszkują, nie tylko dobre, ale i te złe. Z każdą kolejną stroną świat realny mieszał się z tym z legend, to co wydawało się tylko bajaniem, nabierało kształtu. Autor zaserwował świetną powieść przygodowo fantastyczną, niesamowicie wciągają, z zapartym tchem czekałam na to co się dalej wydarzy. A akcja zdecydowanie sunęła ku temu, by owy mityczny Gorm jednak się pojawił. Czy tak będzie i jakie będą dalsze przygody Meluzyny? O tym już tylko z książki, którą ja serdecznie polecam.

Dziś opowiem Wam, o pewnej książce gdzie akcja dzieje się nad morzem, a dokładnie na wyspie Burzomorze. Mieszkańcy wyspy żyją w wielkim strachu przed Gorm- strasznej istocie z głębin. Dotychczas strażnik z latarni trzymał straż, jednak pewnego dnia zabiera go morze. I tu wchodzi do akcji nasza główna bohaterka-Meluzyna, która będzie musiała zostać kolejnym opiekunem.

Widać, że autor miał od samego początku zamysł na książkę. Każdy wątek przechodzi bardzo płynnie, a fabuła co stronę zaskakuje. Co do fabuły to była ona naprawdę rozbudowana jak na niewielką ilość stron ( bo książka nie jest grubaskiem, ma zaledwie około 300 stron 😊 ) Co zapewnia czytelnikowi przyjemność czytania, ponieważ nie ma ,jak ja to nazwę takich przysłowiowych postoi.

Bohaterowie byli bardzo ciekawi, każdy z nich miał zupełnie inny charakter, lecz każdy z nich wnosił coś do życia głównej bohaterki. Możemy również zaobserwować, jak w ciągu tej lektury postacie przechodzą przemiany na naszych oczach np. Sama tytułowa Meluzyna lub Will Nocits ( nie będę spojlerować o tej postaci.(chcecie wiedzieć kto to? Przeczytajcie tę książkę! 😊) ).

Dodatkowo Bardzo podobały mi się opisy przyrody w tej książce, mimo iż nie Jestem fanką długich opisów to tu jak najbardziej znalazły swoje miejsce.

Odkryjcie wraz z Meluzyną tajemnice głębin i zanurzcie się w tej niesamowitej historii!!!!

,,Bywały wieczory, kiedy morze wyglądało jak czarny pas na tle nieba. Czasami zdarzało się, że niebo było ciemne, a morze blade. A innym razem przybierały ten sam odcień i nie sposób było wówczas powiedzieć, gdzie kończy się jedno, a zaczyna drugie".

🗻🗾

Meluzyna to jedenastoletnia dziewczynka, bardzo bystra i ciekawa świata. Gdy była niemowlęciem, pewnego dnia fale wyrzuciły na brzeg łódeczkę, w której się znajdowała. Znalazł ją wtedy pewien mężczyzna, zwany Strażnikiem Burzomorza. Od tego czasu Meluzyna żyła pod jego opieką, obserwując, jak co wieczór mężczyzna udaje się do Wieży, by wypatrywać zagrożeń na horyzoncie i chronić mieszkańców wyspy.

Niestety pan Noctis umiera i to właśnie Meluzyna postanawia zastąpić go w pełnieniu obowiązków Strażnika. Wkrótce okazuje się, że drzemiące w wodach moce z jakiegoś powodu interesują się dziewczynką.

🧭🏝️

,,Meluzyna Noctis i mroczna głębia" to wspaniała pozycja. Znalazłam tutaj przygodę, ciekawą fabułę, niesamowity baśniowy i mroczny klimat oraz cudownych, różnorodnych bohaterów. Główna bohaterka - serdeczna, sumienna i odważna Meluzyna - od pierwszych stron skradła moje serce.

Myślę, że jest to powieść, która rozbudzi wyobraźnię każdego czytelnika. Autor pisze tak, że stworzone przez niego mroczne głębiny, kryjące się w nich niebezpieczeństwa i skarby wydają się całkowicie realne. Bardzo podobało mi się też to, jak opisane zostało tutaj życie małej lokalnej społeczności.

Polecam tę książkę z całego serca, zwłaszcza miłośnikom morskich klimatów 🌊

Philip Reeve stworzył opowieść, w której tajemnica, przyroda i magia łączą się ze sobą w jedną fascynującą literacką przygodę. "Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia" to ekscytująca lektura pełna zwrotów akcji i przygody, z fascynującą, oryginalną morską scenerią, urzekającymi bohaterami, emocjonalną głębią i sugestywną prozą. To opowieść o sile natury i ludzkich serc, o odkrywaniu siebie, swojego pochodzenia i miejsca w świecie. O dorastaniu, trudnych wyborach, odwadze, miłości, przyjaźni i poczuciu przynależności.

Uwielbiam książki, które tak wspaniale pobudzają wyobraźnię i uczą empatii. I w których to właśnie dziewczynki przeżywają przygody – pokazują, że każdy z nas może dokonać wielkich rzeczy, pokonując lęk i podążając za głosem serca.

Gorąco polecam.

Za sprawą piosenki z „Podróży Pana Kleksa” imię Meluzyna od razu wzbudziło moją sympatię i ciekawość. Czy słusznie?

W tej książce Meluzyna to dziewczynka żyjąca na wyspie, na której wszyscy boją się morza. Gdy niespodziewanie jej opiekun tonie w morzu, Meluzyna przejmuje jego obowiązki i zostaje strażniczką Burzomorza. Dziewczynka od razu zyskała moją sympatię, a jej odwaga i silny charakter imponują. Książka pełna jest tajemniczych stworzeń, niezwykłych przygód, skrywanych sekretów oraz całej masy zaskoczeń. Wielu rzeczy można się domyślić, ale to w ogóle nie odbiera przyjemności z czytania. Chociaż książka skierowana jest do młodzieży, czytałam ją z ogromnym zainteresowaniem, a momentami towarzyszył mi strach o losy bohaterów.

Zdecydowanie polecam ten tytuł młodzieży pragnącej przeżyć z książką niezwykłe chwile, jak i starszym czytelnikom chcącym doświadczyć wyjątkowej przygody w magicznym morskim świecie.

"To, co dzieje się na lądzie,

To pod wodą też się zdarza.(...)

Meluzyno, Meluzyno,

Porzuć płonne swe nadzieje.

Odpłyń własną limuzyną,

Świat się śmieje, świat się śmieje." ~ "Meluzyna" Małgorzata Ostrowska

Meluzyna

Rozpoczynając lekturę tej powieści miałam w uszach ciągle piosenkę Małgorzaty Ostrowskiej "Meluzyna", przez wzgląd na to, że główna bohaterka tej opowieści nosi takie samo imię jak tytuł piosenki z Podróży Pana Kleksa. A fabuła książki dotyczy tematyki morskiej, więc skojarzenie jak najbardziej trafne. Jesteście ciekawi przygód Meluzyny? Mam nadzieję, że tak i że zachęcę Was do przeczytania tej przecudownej historii.

Zadaniem Strażnika Strażnicy Zachodzącego Słońca jest co wieczór obserwować morze i zapisywać w dzienniku swoje obserwacje. Dotychczas to zaszczytne i odpowiedzialne zadanie wypełniał pan Andrewe Noctis, opiekun Meluzyny Noctis, którą pewnego dnia znalazł wyrzuconą przez morze w koszyku na plaży. Ale gdy Strażnik zostaje znaleziony martwy w wyniku utonięcia, Strażnica zostaje pozbawiona Strażnika, nie ma kto obserwować morza. Obowiązki swego opiekuna, do czasu przybycia brata Andrewe, Williama, który zostanie nowym Strażnikiem, postanawia przejąć Meluzyna jako jedyny obecny na wyspie Burzomorza członek rodziny Noctisów.

Tajemnicze Ukryte Wyspy, które dla jednych są legendą, mitem, a dla drugich prawdziwym miejsce, domem dla budzącego strach wśród mieszkańców Burzomorza, mitycznego potwora z zachodnich głębin, Gorma, armia wodorostowników, kuszące acz niebezpieczne piękno podwodnego świata i mała dziewczynka, która łączy świat ziemi i morza. To wszystko odnajdziecie na kartach tej pełnej magii i przyjaźni powieści.

Jestem zachwycona tą książką, światem jaki autor tu kreuje, nawiązywaniem do mitycznych bóstw, stworów, wyobraźnią i pomysłem na fabułę i bohaterów autora. Na uwagę szczególnie zasługuje rezolutna, odważna, ciekawa świata, inteligentna główna bohaterka, czyli Meluzyna, a także jej wyjątkowi, oryginalni pełni barw przyjaciele, mianowicie Aish, trollica zamieszkująca Błazenadę, Jajo, dzielny i żądny przygód chłopiec, przyjaciel Aish i Meluzyny, wujek William, który początkowo ma klapki na oczach w paru kwestiach, ale wraz z rozwojem akcji zmienia swoje myślenie i gdy wymaga tego sytuacja staje w obronie swoich bliskich. Pełne ciepła i miłości są także postacie państwa Skraeveling, opiekunów Meluzyny. Dość mroczne i bardzo oryginalne postacie to wiedźma Thurza Froy

"W świetle dziennym widać było jej rozwichrzone wło­sy, przypominające pajęczynę, i porośniętą szczeciną, po­marszczoną twarz."

i Gorm.

"Gorm był wielki jak całe morze i tak wysoki, że się­gał nieba. Wyglądał, jakby wszystkie wodorosty zalega­jące w głębinach na zachód od Burzomorza nagle zbiły się w jedną masę, tworząc ogromną, bezkształtną bryłę o niezliczonych kończynach. Potwór był tak monstrual­ny, że nawet mając go przed oczyma, trudno było uwie­rzyć, że coś takiego może istnieć."

"Meluzyna Noctis i Mroczna Głębia" to przeurocza i fantastyczna historia dla małych i dużych czytelników. Idealna opowieść dla fanów morza, statków, morskich legend, historii, potworów, bóstw. Wspaniała, pełna ciepła opowieść o przyjaźni, o odnajdywaniu swojego prawdziwego domu, miejsca na ziemi, o walce ze swoimi lękami, przełamywaniu strachu w obliczu niebezpieczeństwa grożącego bliskim, o szacunku i tolerancji i wreszcie o morzu, drzemiącej w nim sile, ale i pięknie. Jestem zauroczona tą książką i cieszy mnie bardzo fakt, że wychodzi niedługo drugi tom, więc tylko pozostaje wypatrywać polskiego wydania i powracać jak najszybciej do świata Meluzyny i jej przyjaciół z Burzomorza !

"(...)Ale miłość moi mili,

Jest nieczuła na mądrości.

I dla jednej wspólnej chwili,

Zapomina o śmieszności "

Za możliwość lektury przedpremierowej dziękuję z serca wydawnictwu Literackiemu.