Marzenie panny Benson

Poczynając od urzekającej okładki, przez otulający ciepłem i humorem klimat, po tematy bolesne i trudne - tym właśnie zachwyciła mnie książka "Marzenie panny Benson" autorstwa Rachel Joyce. Przyznaję się, bywały takie momenty, że zaśmiałam się w głos, ale... łzy również uroniłam. Poszukując prawdziwej literackiej bomby pełnej emocji, znalazłam ją. I szczerze uwielbiam!

Margery Benson to czterdziestosześcioletnia panna, która żyje nudnym, przewidywalnym życiem. Jest nauczycielką, jej codzienność jest wręcz przytłaczająca. Czy to prawda?

Kto lepiej ją poznał, ten wie, że ta kobieta ma wyjątkowo oryginalną pasję i marzenie do spełnienia. Wielkie marzenie panny Benson.

Złoty chrząszcz zauroczył malutką Margery od chwili, gdy pierwszy raz zobaczyła jego obrazek w książce swojego ojca. Tak narodziła się jej miłość do entomologii.

Niecodzienna pasja kobiety stanowi solidny fundament całej fabuły, dookoła której, jak w kalejdoskopie, wirują niedowierzanie, emocje i strach - właśnie w nich tkwi zjawiskowość całej historii. "Marzenia panny Benson" to iście przewrotna oda do kobiecej solidarności, przyjaźni, pogoni za spełnieniem i chęci udowodnienia światu, że kobieta może osiągnąć wszystko, jeśli tylko chce. Książka skłania do wielu refleksji, oczarowuje barwnymi opisami i zachęca, aby rzucić wszystko i wyruszyć do Nowej Kaledonii, śladami Margery i Enid. Te dwie kobiety zapewniły mi ogromną dawkę śmiechu, ich dialogi są przekomiczne, okraszone ironią i moim ukochanym sarkazmem. Obie bohaterki są na swój sposób przerysowane, lekko groteskowe, co dodaje im tylko uroku i wdzięku.

Mam wielki problem z tą książką. Skończyła się za szybko! Lekkość odbioru, pomimo ogromu emocji, jakie znajdziemy w książce, jest wręcz zaskakująca. To zabawna, przewrotna opowieść o sile kobiecej przyjaźni, a zarazem niezwykle smutna i nostalgiczna historia o dwóch kobietach, którym marzył się cud. Piękno "Marzenia panny Benson" tkwi w opisanym bardzo barwny sposób dążenia do celu, dodaniu do tego dużej dawki humoru, bajkowych opisów i pragnieniu, które jest tak silne, że aż boli.

Siedzę na kanapie wraz z książką, lecz tak naprawdę w wyobraźni przemierzam fascynujący świat Nowej Kaledonii. Uwielbiam literackie podróże, dzięki nim nie muszę się nawet ruszać z domu, aby zasmakować nietypowej przygody.

"Marzenie panny Benson" to powieść, która urzeka oryginalnością od pierwszych stron. Mając dziesięć lat Margery zakochała się po raz pierwszy w... złotym chrząszczu. Jednak nie miała pewności, czy ta niezwykła istotka jest prawdziwa. Mając czterdzieści sześć lat w końcu postanawia podążyć za głosem swojego serca, wyruszyć do Nowej Kaledonii i odnaleźć złotego chrząszcza. Wystarczy złapać kilka okazów i dostarczyć je do Muzeum Historii Naturalnej. Łatwizna, prawda? No nie do końca. Margery przemierzy niemal cały świat, aby zaznać prawdziwego szczęścia i zyskać szczerą oraz oddaną przyjaciółkę. Ich przygody będą bawić, wzruszać, a nawet trzymać w napięciu.

A złoty chrząszcz? Czy on rzeczywiście zamieszkuje wysoką górę w kaledońskiej puszczy? Zapewniam, że warto poznać tę historię, aby uzyskać odpowiedź na to pytanie! No i rzecz jasna koniecznie musicie poznać pannę Benson i jej kontrowersyjną asystentkę! Dawno nie czytałam książki o tak dziwnym duecie. Dziwnym, ale jednocześnie wyjątkowym 😊

"I znów uderzyła ją ta myśl: życie jest takie krótkie. Wszystko, co ludzie dźwigają i z czym się borykają, pewnego dnia zniknie, podobnie jak ich cierpienie, i pozostanie tylko to. Drzewa, księżyc, ciemność".

Czasami warto się zgubić. Czy to w szkolnych korytarzach, czy w kaledońskiej puszczy... Zgubić się, aby odnaleźć siebie na nowo i w końcu zaakceptować, a nawet pokochać wszystkie swoje słabości.

Margaret Benson to ponad czterdziestoletnia kobieta, czyli prawie w moim wieku, postanawia zacząć żyć pełną piersią i spełnić swoje życiowe marzenie - odnaleźć złotego chrząszcza, którego wiele lat temu jako mała dziewczynka widziała na kartach książki. Kobieta postanawia rzucić stabilną, ale niezadowalającą pracę nauczycielki ekonomii i wybrać się w podróż na drugi kraniec świata, do Nowej Kaledonii. Rozpoczyna więc poszukiwania asystenta podróży i na jej ogłoszenie odpowiada Enid Pretty. Na Margaret kobieta nie robi dobrego wrażenia, zachowuje się dość kontrowersyjnie, ma swoje tajemnice i również pragnie uciec od swojego dotychczasowego życia. Panna Benson nie ma wyboru i wspólnie wyruszają w podróż. Kompanki wyprawy różnią się od siebie diametralnie. Margaret jest samotną, trochę zlęknioną niezgrabną kobietą, a Enid to młoda, roztrzepana dziewczyna żywioł. Czy kobietom uda się "złapać" nić porozumienia i odnaleźć złotego owada?

Dla mnie osobiście jest to jedna z piękniejszych książek o ogromnej sile kobiecej przyjaźni, która potrafi się zrodzić, mimo że na pozór wydaje się to niemożliwe, dawać siłę i motywację do zmiany. To opowieść o tym, że warto zawalczyć o siebie, brać odpowiedzialność za swoje życie i podążać za marzeniami, nie ważne w jakim wieku się jest. Ta książka zmusza do refleksji nad życiem, uskrzydla, przywraca wiarę we własne możliwości, motywuje do zmiany i działania, pokazuje że można sobie świetnie poradzić z przeciwnościami losu. Uzmysławia jak silne potrafią być kobiety i że potrafią się wzajemnie wspierać.

Genialne pióro autorki sprawia, że książkę czyta się z prawdziwą przyjemnością, jest to wyjątkowa czytelnicza uczta. Autorka w niezwykle przepięknym stylu przenosi Czytelnika w zupełnie inny świat, świat który już bezpowrotnie minął, w miejsca które są tak piękne, że wydają się aż nierealne.

Jestem naprawdę urzeczona tą książką, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Znak. Szczerze polecam! Nic lepszego w tym roku nie przeczytacie!

Historia przypominająca w smaku ulubione ciasto – sprawiająca przyjemną rozkosz dosięgającą wszystkich zmysłów, którą chce się przedłużać, powoli smakować i jednocześnie jak najszybciej dotknąć ostatnich okruszków rozdziału. Ta powieść otula niezwykłym ciepłem, które niczym słodki miód rozlewa się po najwrażliwszych zakamarkach duszy, odzwierciedla wszystkie ukochane rzeczy czytelnika, stając się tym samym przedmiotem, który pragnie się mocno przytulić do serca. „Marzenie panny Benson” to książka pełna szalenie inspirującej pasji, bogata w wartości kobiecej przyjaźni, bezgranicznej i trwałej, odpornej na życiowe cyklony, deszcze i upały zsyłane przez okrutny los. Umiejscowiona w Nowej Kaledonii literacka przygoda kryje pod symboliką złotego chrząszcza uniwersalne przesłanie wiary w siebie, we własne możliwości i łaknienia, które jeżeli się tylko o nie zawalczy, skrzą się rażąco złotym pancerzykiem, usytuowanym na wyciągniecie ręki. Malujące w wyobraźni odbiorcy, oddane za pomocą czarującego pióra autorki, barwne obrazy scenerii skompilowano z uciążliwościami bycia kobietą zarówno w tamtym okresie, jak i dodatkowo pośród zatrważającego „niczego”, roztaczając oblicze historii subtelnie zabawnej, ale równie dojmująco refleksyjnej i obfitej w nasuwające się przemyślenia. W „Marzeniu panny Benson” tkwi wyraźna nuta niepokoju, permanentnego zaintrygowania, przybierającego na sile, im głębiej zatracamy się w rozegranych w treści wydarzeniach. Nasączono fabułę również niewątpliwie wyczuwalnym gorzkim posmakiem, który melancholijną goryczą wdziera się do serca, pęczniejąc ze strony na stronę, by w zakończeniu roztrzaskać serce na niezliczoną ilość maleńkich odłamków. Idylla nierozłącznie splata się z przeciwnościami kształtującymi od nowa charakter dwóch dorosłych kobiet, dając do zrozumienia, że na zmiany, a przede wszystkim na spełnianie marzeń, nigdy nie jest za późno. Fascynująca, o nadzwyczajnej głębi historia oscylująca między powieścią obyczajową a literaturą piękną, która osiada intensywnie w pamięci i pozostawia po sobie trudną do wyartykułowania pustkę. Piękno i niesamowitość w czystej postaci, wypełnione po brzegi emocjami angażującymi w treść z nieprawdopodobną istotnością błyskotliwości i lekkości. Finezyjna opowieść, która z pewnością powinna zagościć w myślach i na półce biblioteczki każdego wielbiciela potężnej w doznaniach literatury. Polecam!

Ilu ludzi rzeczywiście podąża za swoimi marzeniami? Ilu ludzi nie porzuca ich w trakcie tylko dlatego, że ich realizacja wymaga czasu i poświęcenia? Trzeba mieć naprawdę niezwykłą odwagę by sięgnąć po to, o czym się marzy.

O tym jest książka „Marzenie panny Benson”, a przynajmniej ja tak myślę.

Margery Benson to czterdziestosześcioletnia nauczycielka, która jako dziesięcioletnia dziewczynka miała marzenie. Chciała znaleźć złotego chrząszcza mieszkającego w Nowej Kaledonii. Pewnego dnia stawia wszystko na jedną kartę i postanawia pójść za swoim marzeniem. Wyruszy do Nowej Kaledonii, znajdzie i opisze złotego chrząszcza i nazwie go imieniem swojego ojca. Nie byłoby może nic w tym trudnego, ale Nowa Kaledonia jest na drugim końcu świata, a akcja książki dzieje się w 1950 roku. Panna Benson nie wiedząc do końca na co się pisze zaczyna od poszukiwania asystentki. Tak trafia na Enid Pretty, szaloną, głośną i nieposkromioną młodą kobietę.

W tej książce jest wszystko czego oczekuję od dobrej powieści. Przede wszystkim niezwykły klimat. Autorka od pierwszych stron sprawia, że nie ma się ochoty odkładać książki. Fabuła toczy się na tyle szybko, że co chwila coś się dzieje. Czytelnik nie zdąży się znudzić. Dodatkowo obie bohaterki i panna Benson, i Enid Pretty, pomimo ogromnych różnic w charakterach, idealnie się uzupełniają. Widać, że są sobie potrzebne, jednak dopiero w połowie powieści widać jak bardzo. Każda czerpie od drugiej siłę. To właśnie ta przyjaźń na końcu świata ubarwia powieść. Pokazuje jak silne są kobiety, jak zaradne i wspierające w trudnych dla nich momentach.

Uwielbiam, to olśniewająca powieść. Moim zdaniem odkrycie tego roku. Jedna z lepszych jakie miałam okazję czytać. Dobra rozrywka murowana. Wiem, że to będzie jedna z nielicznych książek, do której wrócę ponownie. Autorka ma niesamowite pióro. Całość czytało się świetnie, nawet nie odczuwało się kiedy strony uciekały. Ta książka była za krótka, była tak dobra, że czułam niedosyt i chciałam więcej. Dlatego śmiało ją polecam dosłownie każdemu.

Historia kobiety w średnim wieku, która porzuca pracę w szkole i bez mężczyzny u boku rusza w niebezpieczną wyprawę – przemierza setki mil, by spełnić marzenie z dzieciństwa – odnaleźć złotego chrząszcza... Absolutnie genialny pomysł (i literacki powiew świeżości)! "Marzenie panny Benson" to udane połączenie powieści przygodowej, historycznej i literatury pięknej. Książka zachwyca niebanalną oprawą i przygodowym charakterem. Jest kobieca i dynamiczna, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, zaskakujących odkryć i ważnych momentów. Trudno przewidzieć dokąd nas zaprowadzi. I to jest coś, co pokochałam, podobnie zresztą jak główne bohaterki – niezwykły duet silnych, różniących się od siebie osobowości.

Inspirująca i pokrzepiająca, napisana z czułością i humorem – opowieść o dwóch kobietach, które wymykają się ze sztywnych ram, ich przyjaźni i wyjątkowej podróży. Dla mnie literacka perełka i jeden z tegorocznych ulubieńców. Wzrusza, bawi, oczarowuje, trzyma w napięciu i pozostaje w pamięci. Gorąco polecam.

„Łatwo było robić w życiu rzeczy, które jej nie pasjonowały, a nawet trzymać się ich, choć wcale się ich nie chciało i sprawiały ból. Teraz nareszcie czas marzeń i życzeń dobiegł końca, i oto płynęła. Podróżowała na drugi koniec świata”.

Nawet nie sądziłam, że „Marzenie panny Benson” spodoba mi się tak bardzo i zabierze w podróż, która będzie aż tak fascynująca. Ta podróż ma spełnić pragnienia głównej bohaterki i zrealizować jej największe marzenie, czyli znaleźć złotego chrząszcza. Powieść autorstwa Rachel Joyce jest niczym metafora. Ilekroć zagłębiałam się w lekturze, fabuła sama podpowiadała mi, co powinnam czuć i jak interpretować sytuacje, w których znalazły się Margery i Enid. I chociaż słowo pisane było piękne, to jeszcze piękniejszy był każdy metaforyczny zapis, który odnajdywałam „między linijkami słów”. Dwie kobiety, których dzieli praktycznie wszystko pokazują czytelnikowi, że mogą odnaleźć prawdę i wpuścić do swojego życia ludzi, którzy staną się dla nich wyjątkowo ważni. Enid i Margery zaznały siłę prawdziwej przyjaźni, chociaż wszystko wskazywało na to, że ich drogi nie połączą się na długo. I owszem, początek zapowiadał mocno spokojną powieść, taką wręcz opartą na samych przemyśleniach, ale późniejsze wydarzenia powodują, że chce się czytać więcej i więcej… a kiedy zbliża się koniec, zbliża się też uczucie pustki. I jest to w pewien sposób niewiarygodne, że taka historia wywołuje tyle dobrych i złych emocji i scala się z czytelnikiem. „Marzenie panny Benson” to wartościowa opowieść z pogranicza literatury obyczajowej i literatury pięknej, która z pojęcia niemożliwego tworzy powieść zmieniającą życie. Odważna, uświadamiająca i pokazująca, że za marzeniami można podążać zawsze, bez względu na wszystko – wystarczy tylko zrobić ten pierwszy krok. Myślę, że mocno się zaskoczycie, zupełnie tak, jak ja. Polecam!💜