Moskiewskie gody. Maryna. Polka na carskim tronie. Tom 1

Bardzo chętnie sięgam po książki, w których tłem jest historia, tak było więc i tym razem :)

Biorąc do ręki część pierwszą trylogii spodziewałam się poznać postać tytułowej Maryny i muszę przyznać, że czuję niedosyt. Ta część zdecydowanie powinna mieć tytuł ,,Dymitr", jednak rozumiem, że jego droga do carskiego tronu, to wstęp do opowieści o polskiej carycy. Droga Dymitra do władzy jest niezwykle wciągająca. Rekompensowało mi to bardzo brak Maryny w Marynie:)

Fani historii przeczytają z przyjemnością, bowiem historia jest tu bohaterem pierwszoplanowym, a tytułowa Maryna - no cóż... trzecio? Dużo tu walki o władzę, intryg i knowań. Styl autorki jednak mocno podręcznikowy. Jakby fabularyzowany podręcznik do liceum mojej córki. Są momenty kiedy autorka stara się nadać postaciom historycznym nieco ludzkich cech, zbliżając ich do czytelnika, choćby wtedy, gdy Maryna udaje się do wróżki, by poznać swoje losy, ale tych momentów, wychodzących poza ramy historii jest w sumie niewiele. Całość napisana dość ,,ciężkim", kronikarskim powiedziałabym stylem. Jeśli więc ktoś liczy na lekki, historyczny romans - to nie jest pozycja dla niego. Jeśli oczekuje wieczornego chilloutu przy filiżance kawy - to nie dla niego. Jeśli jednak historia to coś, po co sięgacie chętnie i z pasją, a do tego znane są Wam losy Europy w opisywanych przez autorkę czasach - to coś dla Was!

Przyznam, że choć lubię historię, były momenty, które mocno męczyłam, zwłaszcza stylem, który był mocno szkolny, lekcyjny - jak już wcześniej wspomniałam, ale pod koniec pojawia się Maryna, więc zachęcona sięgam po jej dalsze losy. Co z tego wyniknie? O tym już niedługo.

Gdy Maryna Mniszchówna ujrzała po raz pierwszy Dymitra Samozwańca, z pewnością nie ujęła jej jego uroda. Niespodziewała się, że już wkrótce ojciec zechce oddać mu rękę ukochanej córki. Mężczyzna, który podaje się za ocalałego syna Iwana IV Groźnego, snuje przed wszystkimi wizję odbicia władzy w Rosji. Co za tym idzie jego przyszła żona wraz z rodziną będą mieli w tym swój udział. A właśnie na tym bardzo zależy ojcu Maryny. Tylko czy historia jaką opowiedział im Dymitr nie jest jedynie jego wymysłem? Czy pójście za nim nie doprowadzi do zguby?

"Moskiewskie gody" to pierwszy tom niezwykłej serii o losach Maryny Mniszchówny, ale nie jest to kanwą opowieści. Przynajmniej w tej części. Głównym wątkiem wysuwającym się na pierwszy plan jest zdecydowanie droga Dymitra do zdobycia władzy na carskim dworze. Przyznam, że początkowo lekko mnie przeraził język stylizowany na ówczesną epokę, w której rozgrywa się akcja. Ale z każdą kolejną stroną, im bardziej zagłębiałam się w fabułę, tym bardziej książka zdobywała moje serce. Znajdziemy tutaj mnóstwo opisów historycznych, brudnych politycznych gierek, wydarzeń jakie w tamtym czasie dotykały naszej części Europy. Autorka przybliża nam również międzyludzkie zależności jakie panowały w tamtych czasach, kto z kim i dlaczego. Uważam że świetnie została oddana atmosfera epoki.

Biorąc książkę do ręki spodziewałam się takiej trochę słowiańskiej wersji kopciuszka, a otrzymałam konkretny przekaz historyczny, z którego wyłania się znana wszystkim prawda, jak los całego narodu może być wynikiem decyzji poszczególnych jednostek.

Cieszę się, że kolejne części są już w moich dłoniach i nie muszę czekać niecierpliwie na ciąg dalszy. Bo powrót do świata z tej opowieści, będzie dla mnie wielką przygodą. Do której i was zachęcam.

Tom pierwszy historii o Marynie Mniszchównie, Dymitrze Samozwańcu i wielkich marzeniach Polaków o władzy nad Moskwą, opisuje historię tak niezwykłą, że może zdawać się fikcją, wymysłem. Jest jednak prawdą.

Oto więc opowieść na poły historyczna, na poły obyczajowa, w której losy zdawać by się mogło zwykłych i niekiedy przypadkowych ludzi splatają się z historiami możnych, którymi kierują wielkie ambicje.” Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

A jak ja ją oceniam? Mam wobec niej stosunek ambiwalentny. Z jednej strony zachwyciła mnie szczegółowością, detalami historycznymi dotyczącymi całego procesu powrotu Dymitra na tron moskiewski. Tak dokładny opis jest niesamowitą gratką dla wszystkich kochających historię, a szczególnie historię Rosji, ale obawiam się, że dla przeciętnego czytelnika może być nużący. I to jest właśnie to drugie oblicze książki o Marynie. Piękna wojewodzianka, tytułowa bohaterka, nie jest niestety główną postacią tego tomu trylogii. Ci, którzy oczekują gorącego romansu, bądź rozbudowanej historii miłości brzydkiego cara samozwańca i pięknej, młodej Polki, srogo się zawiodą, bo jest tego niewiele. Dlatego nawet trudno mi ocenić „Marynę”. Mnie osobiście ogromnie się podobała, ale nie jest to książka, która porwie czytelnika oczekującego historii płomiennego romansu, czy wciągającej opowieści o polskim Kopciuszku.

Mimo wszystko ja ją ogromnie polecam i z radością sięgnę po kolejne tomy.





#paulinasarnowska #polkanacarskimtronie #maryna #videograf #materiałreklamowy #materiałreklamowy

Maryna. Polka na carskim tronie. Tom 1 Moskiewskie gody - Paulina Sarnowska

Dziękuję wydawnictwu Videograf za możliwość przeczytania książki.

Ta historia pochłonęła mnie bez reszty. Całość skupiła się na Dymitrze Samozwańcu. Muszę przyznać, że to ciekawa postać, choć przedstawiona bardzo po krótce.

Mamy tutaj bardzo dużo dat, opisów odzieży, broni itd. To wszystko poza główną treścią możemy także uraczyć w przypisach. Zawsze podobały mi się książki gdzie dużą rolę odgrywa narrator i tutaj mamy tego doskonały przykład.

Jeden z przykładów, to coś w stylu: "Ale nie wyprzedzając faktów". Zawsze mnie to bardzo intryguje i daje nadzieję na poprawę, oraz zmianę życia tych dobrych ludzi, którym jest źle, bądź kary dla tych, którzy czynią zło.

Mamy tu także przedstawiony obraz tego jak ludzie wierzyli w jakiejś przesądy, gdy nagle następowała zmiana pogody. To, jak bez mrugnięcia okiem i zimną krwią potrafili mordować, bądź zbezszcześcić zwłoki.

Najgorsze jak dla mnie to co było w tamtych czasach (choć tak jest ciągle, tyle tylko, że raz na mniejszą, bądź większą skalę), to fakt, że ludzie zabiją ze względu na wiarę. Usprawiedliwiają się tym jakże to dziwnym i banalnym stwierdzeniem, że to "tylko" dlatego, że ktoś śmiał "Szykanować ich wiarę czy też wyznanie". Nie mniej chyba nikt w tej sytuacji nie pomyśli, że takie działanie przekłada się na obie strony.

Nie ma takiej możliwości,aby wszystkim ludziom przetłumaczyć, że np wszędzie jest tylko jeden Bóg. Człowiek wymyśli sobie, że to co innego i nikt na to nic nie poradzi, nic nie da się z tym zrobić...

Mimo wszelkich barier,czy też różnorodnych granic powinna być wszędzie i dla wszystkich możliwość wolności słowa, a także wolność wiary.

Tak jak brzmi słynne powodzenie z jednego filmu: "To co się wydarzyło w Vegas, to w Vegas pozostanie" (tutaj to Vegas można zastąpić każdą, dosłownie każdą inną miejscowością).

Książka naprawdę bardzo mi się spodobała. Mogliśmy nie tylko poznać coś nowego, ale także przypomnieć sobie niektóre wydarzenia. Większość faktów, jakie znamy dotyczyły głównie naszego kraju, a tutaj mamy także Rosję. Rosja,która miała wielką władzę i taki Car mógł naprawdę wiele, a jednocześnie nie mógł nic.

Jak każda historia, tak i ta pokazuje, że sprawowanie władzy jest trudne. Władcy musieli liczyć się z knowaniami, spiskami, czy też nawet i buntami. Władza co cienie i blaski, a tych pierwszych jest chyba zdecydowanie więcej.

Czułam się trochę tak jakbym "oglądała" program w TV, albo taki kanał na YT pod nazwą: "Historia bez cenzury".

Dziękuję autorce, że włożyła tyle serca, aby nam pokazać, że warto zgłębiać historię i to nie tylko naszego kraju.

Osobiście nie mogę się już doczekać dalszych zaprezentowanych kwestii z tej oto epoki.

Moja ocena 10/10

Cytaty z książki:

" Była to najlepsza i najgorsza zarazem z epok, wiek rozumu i szaleństwa, czas wiary i zwątpienia, okres światła i mroków, wiosna pięknych nadziei i zima rozpaczy. Czas zaciekłej walki, w której zaślepienie szło o lepsze z narodową ambicją, chciwość - z pragnieniem sławy, podłość - z uporem, okrucieństwo - z hartującym się w ogniu umiłowaniem ojczyzny"

" Prawda ma tylko jedną twarz.

[...] Ale masek wiele."

" Verba volant, scripta manent (łac.) - Słowa ulatują, pisma pozostają."

"Lisem, aby sieci rozpoznać, i lwem, by wilki odstraszyć."

" Ruskie ludzie chociaż sieją żyto, to one i tak żyją ze łgarstwa. "