Marvel Fresh Wojny nieskończoności

Ziemia w uniwersum Marvela (zresztą nie tylko), nigdy nie miała łatwo i zawsze pojawiało się jakieś zagrożenie, które mogło oznaczać prawdziwą apokalipsę. Tak też jest w przypadku fabuły recenzowanego komiksu. Na naszą planetę trafiły Kamienie Nieskończoności, za którymi kroczy nieunikniona wojna. Plejada bohaterów na czele z Doktor Strangem, Kapitan Marvel, Lokim i Strażnikami Galaktyki, mają naprawdę przed sobą poważne wyzwanie. Ich przeciwnikiem będzie bowiem tajemnicza i niebywale potężna wojowniczka Requiem, która wymusi na nich wspięcie się na wyżyny ich zdolności. Pozostaje jednak pytaniem otwartym, czy to wystarczy, aby ocalić planetę i odmienić nieuchronnie zbliżającą się ponurą przyszłość?

Album Wojny nieskończoności to pozycja, po którą niestety nie może sięgnąć każdy. Mamy tutaj bowiem do czynienia z zakończeniem historii rozpoczętej przez Duggana w „Strażnikach Galaktyki” i kontynuowanej w albumie „Wojny nieskończoności: Odliczanie”. Więc bez dobrej znajomości powyższych tytułów, scenariusz komiksu będzie dla czytelnika kompletnie niezrozumiały. Pewne problemy z odbiorem treści pojawiają się jednak nawet wtedy, kiedy zarys fabuły nie jest nam obcy. Nie są to jednak jedyne problemy tego tytułu.

Na początek warto jednak zająć się pozytywnymi stronami komiksu. Duggan jest bardzo konsekwentny w tym co robi i tworząc kolejne części historii, wykorzystuje ON sprawdzone schematy. Owszem można uznać to za brak nowatorstwa i leniwy recykling niektórych treści, jednak nadal się one sprawdzają, dobrze budują napięcie i zapewniają czytelnikowi sprawdzoną porcję rozrywki. Niczego jego opowieści na pewno nie można zarzucić, jeśli chodzi o „widowiskowość”. Ten element jest dopracowany w najdrobniejszych detalach i na pewno nie pozwala się tutaj nikomu nudzić.

Masa akcji niesie jednak ze sobą pewne problemy. W kilku momentach opowieść staje się strasznie chaotyczna, przeskakując z jednego miejsca na drugie, skupiając się na jednym bohaterze, aby kilka plansz dalej pokazywać kogoś innego. Twórca ma tutaj również pewne problemy z sensownym zakończeniem pewnych wątków. Ponarzekać można również na niektórych bohaterów i ich kreacje. Najbardziej na minus wyróżnia się tutaj Gamora, której zachowanie jest kompletnie irracjonalne i do samego końca nie można zrozumieć jej motywacji.

Nie ma jednak powodów do marudzenia, jeśli chodzi o oprawę graficzną. Artyści odpowiedzialni za poszczególne rozdziały, spisują się naprawdę bardzo dobrze. Na wyróżnienie zasługuje tutaj Mike Deodato Jr., który już w pierwszej części Thanosa, pokazał potencjał swoich zdolności. Kreacje bohaterów, klimat narastającego niepokoju, dynamika akcji, wszystko to jest przez niego doskonale dopracowane.

Wojny Nieskończoności to świetnie narysowane zakończenie historii, które jednak fabularnie pozostawia sporo do życzenia. Wielcy fani Marvela jak najbardziej mogą po tytuł sięgnąć i zakosztować chwili prostej przyjemnej rozrywki, ale tylko pod warunkiem, że nie oczekują oni czegoś naprawdę „epickiego”.

WOJNA O KAMIENIE NIESKOŃCZONOŚCI

W końcu jest! Po trwającym trzy tomy „Strażników Galaktyki” i albumie „Wojny Nieskończoności: Odliczanie” wprowadzeniu, na rynku pojawił się wreszcie event „Wojny Nieskończoności”. Jak wskazuje tytuł, to kolejna z długiej tradycji opowieść o Kamieniach Nieskończoności. Czy lepsza od poprzednich? Nie, ale nadal atrakcyjna dla miłośników tego schematu i oferująca całkiem sporą porcję widowiskowej rozrywki.

Kamienie Nieskończoności nigdy nie znaczą nic dobrego. Czasem służyły słusznej sprawie, jak wtedy, gdy ocaliły świat przy zagładzie zgotowanej nam przez inkursje, ale kiedy tylko wpadały w niewłaściwie ręce, dochodziło do tragedii – [Adres usunięty]. wymazania połowy życia we wszechświecie. Teraz trafiają na Ziemie, a co za tym idzie sprowadzają na nią wojnę. Gdy superbohaterowie razem ze Strażnikami Galaktyki walczą o Kamienie, pojawia się potężna Requiem. Kim ona jest? Czy wszechświat uda się ocalić? I jakie będą tego wszystkiego konsekwencje?

Historia Kamieni Nieskończoności sięga roku 1972, kiedy to pojawiły się pierwsze z nich. Do roku 1977 pojawiło się ich sześć, a w 1990 zaczęła się wielka saga o nich, rozpoczęta w „The Thanos Quest” a rozwinięta w „Rękawicy Nieskończoności”. Potem opowieści o nich powracały, co jakiś czas, a nawet doczekały się wydawanej w latach 1992-1995 serii „Warlock AND the Infinity Watch” poświęconej ich strażnikom i uwiecznienia w kinowych hitach Marvela. Wiele opowieści z nich mogliśmy czytać na polskim rynku, zarówno klasyczną trylogię, jak i współczesne dzieła, a teraz nadszedł czas na kolejne odświeżenie klasyki.

Jakim eventem są „Wojny Nieskończoności”? Cóż, nie tak dobrym, jak te już nam znane, ale nadal całkiem niezłym. Mamy tu dużo akcji, szybkie tempo, lekką treść, nieco niewyszukanego humoru. Ot epicka opowieść o kosmicznie bitwie, coś w sam raz do zekranizowania, jako widowiskowy hit, przepełniony efektami specjalnymi i gwiazdorską obsadą. Mamy tu wiele znanych postaci, spektakularne sceny, popisy wyobraźni. Owszem, to wszystko już było, niemniej nadal sprawdza się całkiem nieźle, chociaż znany z „Deadpoola” Duggan nie należy do najwybitniejszych scenarzystów.

Jeśli chodzi o ilustracje, album wypada lepiej, niż „Wojny Nieskończoności: Odliczanie”. Najlepiej wypadają tu prace Deadatto i Bagleya, ale jako całość komiks też prezentuje się dobrze. Poza tym mamy solidną ilość stron (332, a dodając do tego wydany w tym samym czasie tom wprowadzający w wydarzenia, liczący 264 strony, w ręce czytelników trafia całkiem epicki event) i fakt, że w poza główną opowieścią, mamy także nieco pobocznych zeszytów.

Reasumując, niezła rzecz dla miłośników kosmicznych eventów Marvela. Szybka i prosta, mająca swój urok, wtórna, ale sympatyczna. I stanowi całkiem udany pomost miedzy „Marvel Now 2.0”, a „Marvel Fresh”.