Martwe zwierzęta

,,On nie żył. Leżał tu powyginany niczym porzucony strach na wróble. Jego ciało wiło się od robaków, które poruszały się na nim faliście, unosiły je, gdy zaczerpywały powietrza przed zanurzeniem się w śmierdzące zwłoki. Z ciała sączyły się gęste soki. Niegdyś blond włosy były nimi poplamione."

Każdy z nas ma jakieś pasje, które bywają zwyczajne lub mniej zwyczajne. Ja uwielbiam zbierać zioła i doszkalam się w ich kierunku, a nasza dziewczęca postać z książki uwielbiała zwłoki. Bez względu na to jakiego zwierzęcia by nie dotyczyły. Można by powiedzieć, że jest ciekawa świata śmierci, gdyż nie boi się swojej pasji, a cokolwiek zaobserwuje, to zapisuje sobie w Czerwonej Księdze. Już z początku czytamy o tym, że wymyka się nocami i z ekscytacją poszukuje kolejnych skarbów na drodze. Im więcej obserwacji nocnych, tym większego nabywa doświadczenia. Narrator opisuje nam to wszystko ze spokojem, jakby takie rzeczy były całkowicie normalne. Wiemy też, że niedawno zaginął pewien chłopiec, zawadiaka i łobuz szkolny, którego nikt nie potrafi odnaleźć. Z cytatu przeczytaliście jak wygląda. Znajduje się pomiędzy innymi zwierzęcymi okazami, lecz zapach jego śmierci jest dużo bardziej lepki i śmierdzący. Nawet drogie perfumy nie potrafią zamaskować tego odoru, lecz ją to również nie zniechęca. Skoro posiada już tyle przypadków w swoich zbiorach, to ciekawe co by się stało, gdyby zgłębić również coś innego...

Jest to opowieść napisana na chłodno, ale każdy człowiek posiadający jakieś emocje będzie się czuł ją zmrożony. Poznamy oznaki znieczulicy i pasji tak wielkiej, że przechodzi ludzkie pojęcie. Do historii dochodzi również łącząca się z postacią opowieść o krzywdzie jakiej doświadcza pewna kobieta. Jednego razu maskująca twarz makijażem, a innym pozostająca w fazie ,,po krzywdzeniu". Policja, morderstwo, drapieżne metody, amatorska pornografia, porwania, zabójstwa dzieci, odnajdywanie grobów i cel, by odnaleźć sprawcę. Z pewnością nie zabraknie wam tutaj atrakcji, a jeszcze dodam, że napisana jest jakby ktoś nas gonił. Pośpiech goni pośpiech, kolejne tropy, sekrety i obawa, że złapany zostanie ten, który jest ,,mniej winny". Z pewnością powinniście ją przeczytać, gdyż bardzo mocno działa na naszą wyobraźnię. No chyba, że brakuje wam odwagi:-)

Ava Bonnet ma zaledwie trzynaście lat, a już obsesyjnie interesuje się rozkładem zwierzęcych zwłok i przeprowadza własne badania. Droga przy której nie daleko mieszka dostarcza jej wiele materiałów, które zaciąga do swojej kryjówki, dogłębniej je analizując i opisując. To już brzmi dosyć obrzydliwie, a będzie jeszcze bardziej wstrząsająco. Osoby bardzo wrażliwe proszone są o niesięganie o tę książkę, chyba że jednak lubicie raz na jakiś czas przeczytać coś mocnego, to ta historia bardzo się poleca.

.

Ave podczas swoich nocnych wypraw odnajduje ciało swojego kolegi Mickey'a. Udając dorosłą osobę, powiadamia policję, a wszystko po to, bo nie chcę, aby jej sekret martwych zwierząt wyszedł na jaw. Po jakimś czasie giną kolejne dzieci, ich ciała są rozszarpane, wyglądają na ofiary pogryzione przez jakieś wielkie zwierzę. Dziewczyna wpada w sam środek śledztwa, a dzięki swojej inteligencji naprowadza śledczych na dosyć ważny trop.

.

Historia podzielona jest na pięć części, nie wiem sama, jakie ma to znaczenie w tej historii. Jednakże książka sama w sobie oraz pomysł na fabułę jest rewelacyjny. Wątek dziecka wychowującego się wśród psów, oddanie go do adopcji, późniejszy wypadek, to wszystko powoduje, że sfera psychiczna tego dziecka była mocno zaburzona. Wszystkie te elementy doprowadziły do pogubienia się w swojej osobowości i stał się tym, kim się stał. W pewnym momencie czytania miał wręcz ciarki na ciele, wyobrażając sobie taką osobę, że mogłaby istnieć naprawdę. Nie mogę za wiele zdradzić, ale jeśli chociaż trochę jesteście zaintrygowani, to zapraszam do lektury.

.

Książka sama w sobie jest naprawdę świetna, ale trochę rozczarowałam się przy zakończeniu. Musiałam mocno się skupić na nim, bo wydawało mi się, że może przeoczyłam jakiś najważniejszy moment tej historii, bo to wręcz nie możliwe, aby tak dobra powieść zakończyła się w taki groteskowy sposób. Czekałam na wielki wybuch, który zmiecie mnie z fotela, ale się nie doczekałam. Jednym słowem to i tak bardzo Wam ją polecam, bo książka jest wciągająca.

„Martwe zwierzęta” Marie Tierney dostały się w moje ręce trochę z przypadku. Ale gdy tylko zobaczyłam okładkę miałam co do tej książki dobre przeczucia. Czy to się sprawdziło?

Ava Bonney obsesyjnie interesuje się rozkładem zwłok. Ruchliwa droga przy której mieszka regularnie dostarcza jej materiałów do badań. Pewnej nocy, gdy wymyka się z domu by zajrzeć do jednego ze swoich martwych „okazów” odnajduje zwłoki chłopca, który zniknął kilka dni wcześniej. Niestety to rozpoczyna serię porwań dzieci. Sprawą zajął się Seth Delahay i wydaje się, że to odpowiednia osoba do tego zadania, gdyż nie odpuści dopóki nie złapie mordercy. Kto się nim okaże?

Książkę przesłuchałam w audiobooku i muszę przyznać, że świetnie mi się z nią spędzało czas. Przede wszystkim zaintrygowała mnie postać nastoletniej Avy, która swoją inteligencją i rozległą wiedzą bardzo urozmaiciła tę historię. Jej zainteresowania są niecodzienne, ale bardzo pomagają w śledztwie. Myślę, że to za sprawą tej specyficznej bohaterki ta książka mnie tak wciągnęła. Poza tym, że jest mroczna i wstrząsająca. Autorka nie oszczędza nam makabrycznych opisów, sama historia jest dość mocno pokręcona. Co idealnie wpasowuje się w moje gusta. Oczywiście zakończenie mnie zaskoczyło i nawet nie podejrzewałam rozwiązania. To naprawdę świetny, małomiasteczkowy thriller z bardzo ciekawą bohaterką o niecodziennym hobby. Trzeba również podkreślić, że to debiut autorki. Aż trudno w to uwierzyć, tak dobrze dopracowana była ta historia. Cieszę się bardzo, że przeczucia co do tej książki mnie nie myliły. Choć zazwyczaj stronię od debiutów, to tym razem zostałam mile zaskoczona. A wam szczerze ją polecam. Na pewno się nie zawiedziecie.

Która książka Was najbardziej zaintrygowała w tym roku? Który bohater wywarł na Was największe wrażenie?

Ava ma 13 lat i nietypowe hobby. Fascynuje ją rozkład zwierzęcych zwłok. W ukryciu ma nawet farmę śmierci. Swoje okazy zwykle znajduje przy drodze. Pewnej nocy, kiedy wymknęła się, aby spisać swoje obserwacje, odnajduje ciało zaginionego kolegi. Anonimowo zgłasza znalezisko na policję.

Sprawa zostaje przydzielona detektywowi Sethowi Delahayemu. Mimo jego starań sprawa nie posuwa się zbytnio naprzód. Ava zaś nie potrafi się wycofać i prowadzi własne śledztwo. A z miasteczka zaczynają znikać kolejne dzieci.

Kim jest morderca? Czy Avie też coś grozi?

"Martwe zwierzęta" to niesamowita i wciągająca lektura. Myślę, że w dużej mierze to zasługa głównej bohaterki. Nie często spotyka się nastolatkę zafascynowaną śmiercią i rozkładem zwłok. W tej materii swoją wiedzą mogłaby zawstydzić nie jednego policjanta, a nawet lekarza.

Mimo makabrycznego hobby Ava jest bardzo empatyczna. Troszczy się o swoich bliskich i przyjaciół. Do tego jest pomysłowa i niezwykle odważna. Jestem pod wrażeniem kreacji tej postaci.

"Martwe zwierzęta" to również lektura mroczna i wstrząsająca. Zbrodnie na dzieciach są straszne i bezwzględne. To, w jaki sposób giną, jest bardzo brutalne i straszne.

Postać mordercy z jednej strony również fascynuje, ale budzi też lęk i jednocześnie współczucie. Jak to możliwe? Nie chce zdradzić za dużo, ale to postać złożona.

Ja jestem pod wrażeniem tej lektury, jej wyważenia i emocji, które budzi. Marie Tierney stworzyła wyjątkową historię z wyjątkową bohaterką. Polecam.

Ava ma nietypowe zainteresowania. Fascynuje ją rozkład zwłok zwierząt. Brzmi dość niepokojąco, zwłaszcza jak na trzynastoletnią dziewczynkę. Nocami wymyka się z domu i przeprowadza swoje badania. Na szczęście nie dokonuje mordów, a jedynie obserwuje obiekty, które dostarcza jej natura. Wszystko skrzętnie opisuje w swoim notesie. Pewnej nocy znajduje ciało kolegi, którego nie darzyła sympatią. W obawie przed odkryciem jej sekretu, dziewczyna dzwoni anonimowo na policję. Na tym nie kończy się jednak jej zadanie, rozpoczyna ona bowiem swoje prywatne śledztwo.

„Martwe zwierzęta” to wciągający thriller psychologiczny z duszną atmosferą prowincji i nastoletnią obsesją śmierci w tle. Tu wszyscy się znają, lecz nikt tak naprawdę nie wie, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami. Autorka umiejętnie buduje napięcie, tworząc atmosferę nieustającego niepokoju. Ktoś w mieście grasuje na chłopów i wszystko wskazuje na to, że za ich zaginięciami stoi potwór, lecz potwory nie istnieją. Czyżby?

Ava może się wydawać dziwakiem, odludkiem, a już na pewno nie wzbudzającym zaufania dzieckiem. Jednak tak naprawdę jest to sympatyczna, posiadająca wielkie pokłady empatii i bardzo inteligentna osoba. Widzi i wie więcej niż niejeden dorosły. Z całą pewnością odnalazłaby się w roli policjantki. Gdyby nie ona, wskazówki nigdy nie zostałyby odnalezione. Z jednej strony Ava rozpaczliwie szuka akceptacji i zrozumienia, a z drugiej jej dziwna obsesja, sprawiają, że ma tylko jednego przyjaciela, a w oczach innych wygląda na dziwaczkę. Jako czytelnicy mamy okazję wniknąć w głąb jej duszy i zobaczyć, jak bardzo jest samotna, nierozumiana oraz pełna tłumionych emocji.

Narracja prowadzona jest z perspektywy pierwszoosobowej. Styl Marie Tierney określiłabym jako surowy, lecz niezbyt drastyczny. Niby mamy tu tematykę śmierci, rozkładających się ciał, ale nie ma tu zbyt obrazowych opisów tych rzeczy. To raczej chłodne, naukowe podejście do tematu, a i można się z tej pozycji dowiedzieć czegoś nowego. Wiadomo, jeśli ktoś na co dzień preferuje inne gatunki niż dreszczowce, to raczej się tu nie odnajdzie, ale miłośnicy thrillerów powinni być zadowoleni z lektury. Ja byłam.

„Martwe zwierzęta” to historia trudna, ale bardzo wartościowa. Jest dość obszerna, liczy sobie prawie czterysta pięćdziesiąt stron, lecz czyta się ją szybko ze względu na krótkie rozdziały. Jeśli dasz się porwać tej opowieści, to jestem pewna, że zostawi ona w Tobie ślad na dłużej.