Maleficjum

Z autorem zetknęłam się już kilka razy, Morza Wszeteczne były prawdziwą jazdą bez trzymanki i w wolnej chwili muszę sięgnąć po kolejne tomy, jednak zawsze brakuje mi czasu. Kiedy zobaczyłam, że szykuje się nowa seria Mortki to od razu zdecydowałam, że tym razem nie będę jej odkładać i od razu po nią sięgnę.

Głównym bohaterem "Maleficjum" jest Bruno, rycerz zakonny, którego przeszłość, do tej pory niekompletna i skryta w mgle, zaczyna wychodzić na jaw w dość nieoczekiwanych okolicznościach.

Od pierwszych stron akcja wciąga i ekspresowo nabiera tempa. Marcin Mortka stworzył niezwykle wciągająca opowieść będącą połączeniem książki historycznej, przygodowej i fantastycznej. Drużyna Bruno jest ciekawie dobrana i każdy z nich wnosi coś interesującego do historii.

Nieoczywiste miejsce, w którym została umiejscowiona akcja to strzał w dziesiątkę. Nie ukrywam, że to właśnie Malta od razu przyciągnęła moją uwagę kiedy zobaczyłam zapowiedź książki.

Wartka akcja, poczucie humoru bohaterów i ciekawy system magiczny sprawiły, że z pewnością sięgnę po kolejny tom!

Marcin Mortka udawadnia swoją najnowszą książką, że potrafi pisać nie tylko przaśne historie o drużynach do zadań specjalnych. Maleficjum to opowieść o jednym bohaterze, którzy znalazł się w złym miejscu, w złym czasie z klątwą w krwi. Łatwo nie ma.

Chociaż połączenie historii i powieści fantastycznej nie jest niczym nowym muszę przyznać, że autor wybrał bardzo ciekawe miejsce (Malta) i czas (XVI wiek) kiedy bardzo silnie zderza się tam kultura chrześcijańska i islamska. A jak dodać do tego magię to wyjdzie naprawdę ciekawa mieszanka. Możecie mi wierzyć.

Bardzo dobrze się to czyta. Nawet jakbym chciała to nie mam się do czego przyczepić. Akcja, przygoda, klątwy, magia i prawdziwa historia w tle. Bardzo polecam!

📚📚📚To moje pierwsze spotkanie z twórczością Marcina Mortki, który swoich fanów wiernych ma, więc i ja postanowiłam spróbować. A co!

🧭🧭🧭Od samego początku wciąga nas przygoda i tajemnica. Lubię, kiedy fabuła od razu porywa - bez względu na rodzaj książki. Przenosimy się do 1547 roku i poznajemy wychowanego przez braci zakonnych Brunona Calazzo. Bohater, choć wychowany przez zakonników, jest przez nich nazywany wiedźmim synem. Nie wiemy nic o jego pochodzeniu - to tajemnica, którą sam Bruno musi odkrywać wraz z nami. Kiedy zostaje porwany przez tureckich piratów dowodzonych przez słynnego Turguta Reisa, staje się to punktem zapalnym kolejnych wydarzeń, którym bohater się poddaje, by poznać tajemnicę swojego pochodzenia i źródło niechęci zakonników wobec jego osoby. W trakcie czytania mamy do czynienia z magią, umarlakami, zakonnikami, piratami i zwykłymi, szarymi ludźmi przesiąkniętymi strachem i uprzedzeniami.Jest też i ukryty skarb, który bohaterowie wspólnie próbują odszukać. Sporo się zatem dzieje.

😍😍😍Moim ulubionym bohaterem, o dziwo, nie stał się Bruno, a jego współtowarzysz Hugo, z którym razem uciekli z tureckiej niewoli. Postać bardzo wyrazista, z niewybrednym poczuciem humoru i językiem pozostawiającym wiele do życzenia, a mimo to budząca moją sympatię. Przy nim Bruno wypadł trochę gburowato, ale może taki był zamysł?

🤔🤔🤔Czego mi w książce zabrakło? Na początku miałam wrażenie, jakbym została wrzucona w sam środek historii, taka pozostawiona sama sobie - jeśli wiecie co mam na myśli. Chwilę mi zatem zajęło ogarnięcie o co chodzi, kto jest kim itd. Czułam się lekko zagubiona, ale potem już było coraz lepiej i dałam się ponieść przygodzie. Lektura dla żądnych przygód, którzy nie lubią nudy, a lubią tajemnice i skarrrby :) Zapraszam do przeczytania i sama sięgam po drugą część.

Kochani co to była za historia 🤭🔥

Mimo, że z początku czytanie szło mi opornie to jak się już wkręciłam, wszystko przeczytałam na jednym posiedzeniu.

Wyobraźcie sobie, że jesteście młodym mężczyzną, a przez braci z zakonu zamiast lojalności dostajecie tylko obelgi. Nazywają cię Wiedźmim synem, chociaż ty nie znasz swoich rodziców, bo zostałeś sierotą zbyt szybko aby to pamiętać.

Takie życie wiódł do czasu główny bohater, który swoją drogą został genialnie wykreowany, tak samo jak jego jeden z towarzyszy Hugo.

Chociaż fabuła jest świetna i inni bohaterowie też są bardzo dobrze wykreowani to moje serce ma ta dwójka. Ostatnio trafiam na same dobre książki z pięknie rozwiniętą przyjaźnią.

Obelg, sarkazmu i humoru, który na pewno nie przypadnie do gustu każdemu jest tutaj pełno, ja jestem tym zauroczona. Aktor ma świetnie rozwinięte słownictwo i czasami musiałam czytać dwa razy aby się upewnić czy ten bohater na serio to powiedział, bo tak dobre to było.

Już zdążyłam poczytać recenzje innych pozycji tego aurora i się dowiedziałam, że to jest bardzo charakterystyczne w jego powieściach.

Czy miała ona jakieś wady? Raczej nie, chociaż czułam, że jest to wstęp do serii i jakiejś większej historii.

A to zakończenie zapowiada, że w kolejnych częściach będzie się działo, a ja coś czuję, że możemy się spodziewać jakiegoś wątku romantycznego, a przynajmniej mam taką nadzieję, bo świetnie by pasował do tych bohaterów.

Już teraz zapowiadam, że możecie się spodziewać widywać tutaj w najbliższym czasie więcej książek tego autora, tylko poczynie spore zakupy bo z tego co widziałam mam w czym wybierać.

( recenzja powstała w ramach współpracy z wydawnictwem)

_nati_book_

Mam różne doświadczenia z Marcinem Mortką i jego twórczością. Od niektórych książek się odbijam, jednak serię o Kociołku po prostu uwielbiam! Maleficjum umieszczam gdzieś pośrodku skali. Nie mogę powiedzieć, że ta pozycja mi się nie podobała. Jest zabawna, ma w sobie wszystko, co najlepsze z humoru typowego dla autora. Mimo wszystko miałam jakieś niejasne wrażenie, że czegoś tej książce zabrakło. Trochę jakby komuś (niekoniecznie autorowi, to mógł być wydawca) wisiała nad głową siekiera z napisem „dedlajn".