Magazynierka

Nie wiem czemu, ale do tej książki czułam jakieś dziwne przyciąganie. Kiedy tylko zobaczyłam jej opis, wiedziałam, że muszę ją dorwać w swoje ręce. Cieszę się, że okazja trafiła się tak szybko, za co dziękuję @dlaczemu_ „Magazynierka” Kamili Andrzejak-Wasilewskiej to książka, która mną wstrząsnęła, emocjonalnie rozłożyła na czynniki pierwsze. To nie jest lekka lektura, choć na pierwszy rzut oka może się na taką wydawać. To powieść poruszająca dość kontrowersyjne tematy, momentami brutalna, czasem wulgarna. Piszę o tym na wstępie dlatego, żebyście mieli świadomość, z jaką książką macie do czynienia. Wiem, że jest mnóstwo osób, które takie książki uwielbiają i ja się do tej grupy jak najbardziej zaliczam, ale są też tacy, którzy wolą nieco delikatniejsze treści.

Lena Pisarska, pracownica firmy Auto Harard, magazynu z częściami samochodowymi staje przed możliwością awansu, co bardzo ją stresuje.

Dodatkowo w firmie wyczuwalne jest ogólne poruszenie związane z wizytą właściciela, który nie cieszy się dobrą opinią. Sprawy się jednak nieco komplikują i zamiast osobistej wizyty mężczyzna wysyła do Polski swojego syna. Lena pracuje w tym miejscu od dwóch lat, ale nie miała okazji widzieć ani tym bardziej poznać Artena Harardova. Jej wybuchowy charakter i niewyparzony język sprawiają, że pierwsze spotkanie z synem szefa, kończy się spektakularną kłótnią. Kompletnie nie zdając sobie sprawy z kim ma do czynienia, nie omieszka wyzwać mężczyzny od dupków w obecności reszty pracowników. Atmosfera staje się gęsta. Kiedy Lena zostaje uświadomiona, kim jest przystojny obcokrajowiec, jasne się dla niej staje, że z awansu nici, a jej dni w Auto Harard są policzone ...

Artem to mężczyzna o ciężkim charakterze i bardzo dobrej pamięci. On nie wybacza obelg, a za popis, jaki dała Lena, musi zostać ukarana. Zapowiada się, że jego pobyt w Polsce nieco się przedłuży.

„Magazynierka” - ta książka zostanie ze mną na długo i nawet nie wyobrażacie sobie, jak się cieszę, że po nią sięgnęłam.

Z twórczością Kamili Andrzejak-Wasilewskiej miałam okazję zapoznać się przy lekturze „Niebezpieczny trójkąt”. Skończyłam na pierwszym tomie, ponieważ książka nie porwała mnie jakoś specjalnie, choć styl autorki jak najbardziej trafił w mój gust. „Magazynierka” jednak to coś zupełnie innego. Pomijając już fakt, że jest to powieść jednotomowa, nad czym mocno ubolewam, to ta książka ma w sobie wszystko to, co sprawia, że totalnie zatracam się w historii.

Fabuła tej książki jest dobrze przemyślana i poprowadzona tak, by trzymać czytelnika w stałym napięciu, by podsycać jego ciekawość do granic możliwości.

Genialna kreacja bohaterów, a w szczególności Artema. Mężczyzna nieustannie toczył walkę z własnym alter ego. Próbował uciszać głosy pojawiającego się w jego głowie i próbujące wydobyć z niego tę najmroczniejszą, zwierzęcą część duszy. Niestety często przegrywał te bitwy, a wtedy pogrążony w amoku nie kontrolował swojego ciała ani umysłu.

„Magazynierka” to powieść wzbudzająca skrajne emocje, ale dzięki temu głęboko zapada w pamięć. Autorka rozbiła moje serce na milion drobnych kawałków i uświadomiła, że psychika ludzka to nadal nie do końca zbadany teren. Gorąco polecam wam tę powieści.🔥🔥🔥

Lena Pisarska pracuje w magazynie z częściami samochodowymi. Otrzymuje szanse od losu i awansuje na lidera działu. Wtedy też przyjeżdża syn szefa firmy - Artem Harardov.

Dosyć oschły, bezczelny ale za to niezwykle przystojny. Ma specyficzne hobby. Mianowicie lubuje się w walkach psów. Jest to dosyć kontrowersyjny temat, jednak zdecydowanie nie jest on wysunięty na pierwszy plan całej książki.

Już przy pierwszym spotkaniu z Artemem, Lena jest dosyć opryskliwa. Publicznie obraża mężczyznę. Dodam, że wówczas nie wie jeszcze, kim on właściwie jest…

Przez tę jej opryskliwość, Artem zwraca na nią uwagę. Kiedy kobieta boi się, że zostanie zwolniona, on zamiast tego zaczyna z nią flirtować.

Czy ta znajomość może skończyć się dobrze?

Zacznę od tego, że uwielbiam książki Kamili. Każdą poprzednią pochłonęłam. Jak było tym razem?

Historia Magazynierki jest dosyć nietypowa. Szybko rozwijający się romans. Nietypowy zawód jak dla kobiety. Do tego walki psów. Przyznacie, że trudno spotkać takie połączenie, prawda? To czyni tę historię na swój sposób oryginalną, nietypową.

Czuję się w obowiązku wspomnieć, że w tej książce znajdziecie dużo przekleństw. Najbardziej chyba ze strony głównej bohaterki. Tym samym nie jestem pewna, czy ta książka jest dla osób poniżej 16 roku życia.

Czy fabuła jest wciągająca? Tak, mnie zainteresowała. Książka napisana jest prostym językiem, dosyć lekko. Nie ma w niej zbędnych opisów, dzięki czemu czyta się naprawdę szybko.

W Magazynierce jest troszkę zwrotów akcji, które mogą zaskoczyć czytelnika. Autorka zdecydowanie potrafi grać na emocjach. Dlatego chętnie czytam jej książki.

Lena i Artem. Dwa skrajnie różne światy, które więcej dzieli niż łączy. Sporo niedomówień, które można było wyjaśnić i ominąć niepotrzebne nieporozumienia.

Polecam Wam tę książkę. Z pewnością będzie miała swoich zwolenników, jak i przeciwników. Uważam, że warto poznać losy Leny Pisarskiej. Nie raz się uśmiejecie podczas czytania. Wkurzeni też będziecie ;)

Cześć! 🌟

Twórczość Kamili Andrzejak - Wasilewskiej nie jest mi obca i dobrze wiem, czego mogę się po niej spodziewać. Jednak jej najnowsza jednotomowa historia - “Magazynierka” - zaskoczyła mnie pod wieloma względami.

Historia opowiada losy Leny Pisarskiej, która pracuje w firmie AutoHarard, a dokładnie w magazynie z częściami produkowanymi do samochodów. Jako jeden z najlepszych pracowników dostaje możliwość awansu na lidera działu. Pewnego dnia w firmie pojawia się syn właściciela, który udał się do Polski w ramach sprawdzenia placówki. Lena nie pracuje w magazynie tak długo, aby znać właściciela i jego syna. Więc pewnego dnia gdy niespodziewanie jej losy plączą się z tajemniczym i przystojnym mężczyzną, którego zachowanie kobieta uważa, za słabe i chamskie nie wie, że tak naprawdę wygarnęła swojemu szefowi. Artem Harardow nie zapomina twarzy, i już wkrótce ponownie stanie na drodze wyszczekanej Leny..

“Magazynierka” jest historią, która z pewnością zaskoczy niejednego czytelnika. Potrafi wzbudzić wiele emocji. Wbrew pozorom nie jest to łatwa książka. Zawiera ona wiele wątków i wiele historii, które nie każdemu mogą przypaść do gustu.

Plusem tej książki są świetnie wykreowani bohaterowie, którzy są ze sobą spójni od samego początku do samego końca. Do takich postaci w szczególności zaliczę Artema i jego dwie twarze. Z jednej strony zachowanie mężczyzny mnie przerażało, a z drugiej strony byłam zahipnotyzowana tym czego mogę się po nim spodziewać. Lena również mi bardzo imponowała, swoim uporem i charakterem który ukazywał postać silnej i niezależnej kobietki.

Autorce udało się stworzyć niebanalna historię, która w żadnym wypadku nie jest nudną opowieścią.

Pojawiają się kłótnie pomiędzy Leną a Artemem, wymiany zdań, wybuchy namiętności i wzajemne odpychanie się i przyciąganie. Ja osobiście już od pierwszych stron wkręciłam się w klimat tej historii i nie mogłam się od niej oderwać.

Jestem przekonana, że ta historia przypadnie do gustu wielu osobom. Ta nieszablonowość i nieprzewidywalność z pewnością skradnie wasza uwagę. Ja osobiście nie jestem fanką tego zakończenia. Jednak jestem w stanie zrozumieć cały zamysł takiego finału tej historii. Dlatego z czystym sumieniem polecam Wam tą historię, bo czegoś takiego jeszcze nie czytałam (!) a to już wiele mówi 🌟

Lena od dwóch lat jest pracownicą magazynu. Jej przełożony jest zadowolony z jej pracy na tyle, że proponuje jej rozmowę o awans. Podczas rozmowy jest obecna jeszcze jedna osoba i pytania, jakie zadaje, sprawiają, że kobieta nie liczy na otrzymanie go. Jednak się myli, awans dostaje i staje się Liderem. Bardzo się z tego cieszy, chociaż teraz jej bezpośrednim przełożonym ma zostać człowiek, którego nie lubi i ma ku temu powody.

Wszyscy w pracy ostrzegają ją przed wizytacją człowieka, który założył firmę. Harardov wzbudza strach i wiele osób woli iść w te dni za zwolnienie niż się z nim spotkać. Z powodów zdrowotnych tym razem przyjeżdża jego syn Artem, który wcale nie jest zadowolony, że musiał to zrobić. Nie przepada za przyjazdami do polski, woli ten czas poświęcić na tresurę psów, które wystawia do walki.

Pierwsze spotkanie Leny i Artema nie należy do udanych. Ona nie wie, kim jest i nie tylko zwraca mu uwagę, aby nie wpychał się do kolejki, ale również nazywa dupkiem. Mężczyzna nie należy do ludzi, który odpuszczają, a kiedy okazuje się, kim jest, kobieta jest pewna, że to koniec jej kariery. Jednak staje się inaczej, nie tylko nie traci pracy, ale również coś sprawia, że Artem zamierza poznać ją bliżej. Dlaczego? Jak potoczy się ich znajomość?

„Magazynierka” to książka, która zaskoczyła mnie wiele razy. Początkowo wydawała się niepozorna, jednak im dalej brnęłam w historię, tym więcej emocji czułam, a zakończenie sprawiło, że potrzebowałam długiej chwili, aby zrozumieć, co właśnie się stało. To jedna z tych książek, które dosłownie wylewają się emocje, które zostają z nami jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony. Akcja w książce początkowo wolniejsza, później przyspiesza i jest pełna zwrotów.

Bohaterowie ciekawi, według mnie dobrze wykreowani.

Lena jest młodą kobietą pracującą na magazynie z częściami samochodowymi. To kobieta z ciętym językiem, pewna siebie, zaradna, odważna, a jednocześnie o ogromnym sercu i dużej wrażliwości. Bardzo ją polubiłam.

Artem to mężczyzna oschły, arogancki, odpychający od siebie większość ludzi. Coś, a raczej ktoś w jego przeszłości mocno go zranił, co znacząco wpływa na jego zachowanie. Na co dzień nie tylko pracuje w rodzinnej firmie, ale również bierze udział w walkach psów, a jego Bestia jest niezwyciężony. To bohater, którego należy poznać, aby ocenić.

„Magazynierka” to książka, która dostarczyła mi ogromną dawkę emocji. Moim zdaniem warto po nią sięgnąć i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA