Madeline. Dearest

ZDRADZONA, UPRZEDZONA

Bohaterowie powieści to mocne charakterki, zarówno w przypadku jego jak i jej. Madeline, pomieszkująca u swojej przyjaciółki ze studiów, rzuca się w wir pracy, by zapomnieć o tym, co złe. Tylko w ten sposób jest w stanie odzyskać równowagę ducha. Zdolna dziennikarka podejmująca się będących wyzwaniami tematów, teraz będzie musiała zmierzyć się z przeciwnościami losu i porzucić nieco postanowienia dotyczące braku kontaktu ze sportowcami. Jeden z nich właśnie na nią czeka i postanawia jej pokazać świat sportu od bardzo dogłębnej strony. Darren to pewny siebie facet, który wie, że zachowując taką postawę ma szansę pozostać niezawodnym na boisku. Jeśli w siebie nie wierzysz, klapa. Świadomy błędów popełnionych w przeszłości okazuje się być nie tylko namiętnym kochankiem, ale także… wrażliwym człowiekiem. I choć ta relacja zaczyna się całkiem beztrosko, niekoniecznie będzie taka do końca.

SEKS, UPRZEDZENIA I MIŁOŚĆ

To jedna z tych historii, w których nie brakuje namiętnych scen zbliżeń. Jeśli na takowe lubicie sobie w książkach poczekać, przy okazji tej niekoniecznie będziecie musieć. Mam wrażenie, że na tle poprzednich tomów, ten wydaje się najbardziej obfity w seks. Dopiero z czasem przychodzi moment konfrontacji z uczuciami wykraczającymi poza to, co fizyczne. Historia o niesłusznych uprzedzeniach, pokazana z perspektywy obu bohaterów, toteż dająca im równe szanse wytłumaczenia swoich zachowań. Lekka, uwita wokół sportu, niekoniecznie ambitna, choć fundująca zwroty akcji, dzięki którym na pewno nie jest nudno. Nie jest tak przewidywalna, jak się na początku spodziewałam. Toteż uważam, że fanki romansów mogą zwrócić na nią uwagę nawet bez koniecznej znajomości poprzednich części cyklu.

OSOBISTE WRAŻENIA

Pikantna, z humorem, nieobciążająca emocjonalnie i kontrastująca świat stereotypów oraz uprzedzeń z faktami, w które warto się zagłębić. Prawda bywa bowiem zaskakująca. Lektura, w której można znaleźć i seks i głębsze wartości, są dawkowane emocje – jak dla mnie bez oszałamiającego rollercoastera wrażeń. Książka, która w dziesięciostopniowej skali zasługuje na solidne siedem. Jeśli lubicie takie klimaty, czytajcie.

Jest to trzeci, a zarazem ostatni tom serii Dearest. Miałam okazję czytać poprzednie tomy i przyznam się szczerze, że zakochałam się w tej serii. Jeżeli więc jeszcze nie mieliście okazji czytać poprzednich części, to jak najbardziej polecam!

W tej części główną bohaterką jest Madeline. Jest ona dziennikarką. Po tym jak przyłapała swojego byłego chłopaka na zdradzie obiecała sobie, że nigdy nie umówi się już z żadnym sportowcem... Ale jak wiemy życie bywa przewrotne... Okazuje się, że ma przeprowadzić serię programów o nowinkach sportowych. I tak poznaje Darrena, który uwielbia swoją grę. Nie w głowie mu romanse, ale jednak Madeline zwraca jego uwagę...

Bohaterka nie jest tym typem tych głupiutkich. Potrafi ona o siebie zadbać, jest niezwykle pewna siebie. Sam Darren miał już swój debiut w pierwszej części tomu i zdecydowanie wtedy nie skradł mojej sympatii... Jednak czytając tę część przekonałam się do niego.

Lex Martin ponownie stworzyła książkę na wysokim poziomie. Czytając ją chciałam "więcej i więcej". Historia bohaterów jest napisana w taki sposób, że chce się ją czytać... Jest pełna humoru, a sama relacja bohaterów rozwija się w odpowiednim tempie. Nic nie dzieję się tu za szybko, ale też nie za wolno. Wczuwałam się w ich związek, kibicowałam...

Styl autorki cechuje się tym, że potrafi budować odpowiednie napięcie.

Historia jest przedstawiona z dwóch punktów widzenia - Madeline i Darrena. Dzięki czemu mamy możliwość poznania ich indywidualnych emocji, postrzegania jakiejś konkretnej sytuacji.

Kiedy skończyłam już czytać tę książkę, to czułam smutek, że to już koniec tej serii... Jednak jeśli by się tak zastanowić, to jest to bardzo dobre zakończenie trylogii. Cieszę się, że powstała ta część i to właśnie ona kończy całość. Śmiało mogę przyznać, że "Dearest Madeline" jest najlepszą częścią. Jeżeli więc ktoś czytał poprzednie i mu się podobały, to i po tę powinien! :) Polecam z czystym sumieniem!

[Adres usunięty]

Trzecia część, moim zdaniem bardzo niedocenionej przez polskich czytelników serii Dearest, gdzie poznajemy historię trzech osób. Clementine i Dani mieli swoją kolej, teraz do głosu dochodzi Madeline i znany z poprzednich części Daren.

Od chwili kiedy Daren zobaczył Maddie, czuł do niej przyciąganie, ale miał inne sprawy na głowie, ażeby się bardziej zaangażować. Oboje są młodymi ludźmi, których serce skrzywdzono i wystawiono na próbę. Oboje nie chcą się wiązać, oboje nie chcą silniejszych relacji. Ale czy można oszukać serce ? Czy da się w ogóle to powstrzymać ?

„Nie interesują mnie sportowcy. Już nie. Mają za dużo pokus, a ja nie nadaję się na wycieraczkę.”

Madeline, jak bohaterki poprzednich części ma jaja i nie daje sobie w kaszę dmuchać. Wie, że teraz pora skupić się na karierze i własnym rozwoju. Ale czy seksowny sąsiad będzie w stanie ją przekonać ? Szczególnie, gdy oboje wiedzą, że stąpają po kruchym lodzie i ich kariery będą zagrożone. Ale nie kariera jest tutaj najważniejsza, a serce.

„Każdy ma jakieś brudy, Daren. Chodzi o to, żeby nauczyć się nie popełniać takich samych błędów.”

Historia jest dynamiczną opowieścią o dwóch zagubionych, zranionych i zdradzonych duszach, które uciekają w karierę, aby ponownie nie dać się zranić. Czują wzajemnie przyciąganie, nawet ja to czułam czytając książkę. Nie dało się tego zlekceważyć. Autorka umiejętnie wciąga czytelnika w świat futbolu, przyjaźni, zaufania oraz miłości.

Postacie są świetnie wykreowane, nie są nadąsanymi, głupimi karykaturami, które mają kiełbie we łbie. Twardo stąpają po ziemi i dążą do wyznaczonych przez siebie celów. Nie zabraknie wątku, który nieźle namiesza, ale tego tutaj było trzeba. Inaczej byłby nudne flaki a tak była spójna opowieść o dwójce naprawdę fajnych, młodych i ambitnych osób, które szukają bliskości drugiej osoby i miłości, która będzie wieczna.

Nie tylko ta część, ale cała seria jest przyjaznym bardzo dobrze napisanym new adultem, który miło wypełnia czas i pokazuje, że życie nie jest proste i trzeba włożyć masę pracy i poświęcenia, żeby dotrzeć do własnej mety.

„Największym powodem do chwały, nie jest to, że nigdy nie upadamy, ale to, że zawsze potrafimy się po upadku podnieść.”

Polecam, na pewno nie będziecie żałować.