Love, Theoretically

Z autorką miałam już do czynienia wcześniej przy poprzednich książkach wydanych w Polsce i dochodzę do wniosku, że są schematyczne. Nie uważam tego za coś złego, miło jest bowiem wchodzić w świat stworzony w tym samym stylu. Kolejny raz dobrze się bawiłam, parskałam śmiechem i nawet wkurzałam się na bohaterów. To była naprawdę przyjemna lektura. 

Książka wciąga od pierwszych stron. Jest napisana prostym językiem, więc szybko i łatwo się czyta. Ma ciekawą, niepowtarzalną fabułę. Zawiera również dużo ciekawostek ze świata nauki i dowcipów z tym związanych. Dzięki temu będzie ciekawa nie tylko dla nastolatków.

Nie zrozumcie mnie źle - ten romans czytało mi się przyjemnie. Uwielbiam sposób pisania Ali i kreację jej bohaterów. Nie dało się nie polubić Elsie oraz Jacka i ich szalonej historii. Ponownie odkrywałam świat STEM i bawiłam się naprawdę świetnie. Ale no czegoś mi zabrakło. Nie wiem, chyba po prostu poczułam znudzenie, bo książki Ali mają to do siebie, że fabułą są bardzo do siebie podobne. I czytając tak wiele romansów, łapię się na tym, że zawyżyłam poprzeczkę i coraz trudniej mnie zadowolić. Czytając "Love, Theoretically" nie czułam niestety żadnych głębszych emocji i jest mi z tego powodu strasznie przykro, bo pokładałam w tym tytule wielkie nadzieje.

Co mi się jednak bardzo spodobało to przemiana głównej bohaterki. Kibicowałam jej, a jej relacja z Jackiem powodowała we mnie motylki w brzuchu. No i oczywiście gdy niespodziewanie pojawili się bohaterzy z "The Love Hypothesis" to szczerzyłam się jak głupia do sera (Elsie kocha ser tak jak ja XDDD).

Podsumowując - miło spędziłam czas z tym romansem, Ali naprawdę świetnie pisze romantyczne historie, ale po prostu liczyłam na coś więcej.

Momentami miałam takie uczucie deja vu, że "halo, już coś takiego czytałam". Myślę, że gdybym nie znała wcześniej romansów tej autorki, inaczej odebrałabym tę książkę. Nie zawiodłam się, ciepło i z uśmiechem będę z pewnością wspominać Jacka i Elsie, ale... To nie było po prostu TO.

Zachęcam Was jednak do poznania twórczości Ali (tych, którzy nie czytali), bo jej romanse dostarczają naprawdę cudownych wrażeń.

Świetni bohaterowie. Na tyle podobała mi się ich charakterystyka, że sama chętnie poznałabym ich w swoim życiu. Pierwszy raz mam do czynienia z tą autorką i muszę przyznać, że skradła ona moje serce. Na tyle, że na pewno nie odmówię sobie jej kolejnych książek.

Autorka jest taką osobą, która pisze tak jakbym miała przyjemność prowadzić z nią miła i niezobowiązującą rozmowę. Poczułam się tak jakbym na żywo usłyszała historię dwojga niesamowitych ludzi, która skończyła się w jeszcze lepszy sposób. Koniecznie musicie poznać tą historię.

Zadziorna i pełna hartu ducha Elsie stała się moją ulubienicą. To taki żywy przykład tego, że warto walczyć o swoje miejsce w świecie, który jest zdominowany przez mężczyzn. Oby każda kobieta miała w sobie odpowiednią ilość hartu ducha do działania w swojej sprawie.

To jest chyba moja ulubiona historia spod pióra Ali Hazelwood! Mamy okazję dokładnie poznać bohaterów i być świadkami rozwijającej się miłości. Muszę przyznać, że zakończenie mnie zawiodło, ale mimo wszystko, lektura jak najbardziej warta przeczytania!

Przewrotna opowieść o uczuciu, które pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. Nie jest to szczególnie wymagająca lektura, jednak bawiłam się doskonale podczas kilku wieczorów poświęconych jej czytaniu. Mamy tutaj ciekawe postacie, wiarygodnie nakreślone środowisko naukowe i relacje między bohaterami, które są bardzo realistyczne. Polecam!

Prosta w konstrukcji, ale jednocześnie niezwykle piękna i wiarygodna opowieść o uczuciach. Nadzieje i rozczarowania bohaterów w przypadku tej książki podane zostały w tak przystępnej formie, że nie sposób nie odnaleźć w treści elementów własnego życia romantycznego. Rewelacja!

Z Ali mam naprawdę ciężką relację. Pierwsze dwie jej książki uwielbiam, choć były momenty, do których się przyczepiłam. „Nienawidzę, że cię kocham” z drugiej strony kompletnie nie przypadło mi do gustu i męczyło mnie to, że każda kolejna nowelka była tak okrutnie podobna do poprzedniej. „Love, theoretically” miało być moim testem, czy raz na zawsze rozejdę się z Ali, czy może znowu wrócę do bycia jej fanką i czekania na kolejne książki? Zdradzę Wam zakończenie tej historii… JESTEM CAŁKOWICIE ZAKOCHANA W LOVE STORY ELSIE I JACKA. I sam Jack to teraz moja nowa książkowa obsesja.

Znowu mamy romans ze świata STEM-u. Z główną bohaterką naukowczynią, która szuka stałej posady, gdyż aktualnie pracuje jako wykładowca kontraktowy oraz dziewczyna wynajmowana do udawanych randek/związków, bo nie stać jej nawet na dobrą pompę insulinową, a co dopiero na czynsz czy godne życie. I znowu mamy wielkiego przystojnego mężczyznę na wysokim szczeblu w hierarchii naukowców, tym razem starszego brata jej klienta, który całkowicie dla niej przepada.

I ja wiem, niektóre rzeczy u Ali pewnie się już nie zmienią i ja też przewracam sobie oczami przy każdym wspomnieniu o wszystkich cech wyglądu głównego bohatera, ale tak poza tym… Ta historia zdecydowanie najbardziej wyróżnia się na tle wszystkich dotychczasowych książek autorki i zgadzam się z każdą opinią, że jest najlepsza ze wszystkich. Ogromnie mi się podobało jak Ali budowała napięcie między Elsie i Jackiem, jak przedstawiła początkową wewnętrzną bitwę Jacka, w której po jednej stronie stały jego uczucia do brata Grega, a po drugiej pojawiające się uczucia Jacka w stosunku do Elsie. Uwielbiam jak Elsie na przestrzeni stron zmieniła się z bohaterki „people pleasure”, w kobietę asertywną, która już się do nikogo nie dostosowuje, nikomu nie ulega i potrafi wyrazić swoje zdanie. Uwielbiam to, jak Jack powolutku zdobywał serce Elsie swoim humorem, jak po wielu latach potrafił przyznać się do błędu, jak liczyła się dla niego szczerość i wydobywał ją z Elsie na każdym możliwym kroku. Uwielbiam ich rozmowy, poznawanie się, otwieranie się na siebie i budowanie wzajemnego komfortu w przestrzeni bez kłamstw. Uwielbiam ukazanie przekrętów i niesprawiedliwości w naukowym świecie, oraz postacie poboczne: Grega i przyjaciółkę Elsie – Cece, a nawet lekko szaloną babcię braci. Pierwszy raz nie mogę się też doczepić do TYCH scenek, bo, o dziwo, nie czułam się niekomfortowo tak, jak zdarzało mi się do tej pory przy czytaniu innych książek autorki. Tutaj wręcz podobało mi się to, jak zaznaczyła, że nie zawsze wszystko jest takie idealne jak we wszystkich znanych nam dobrze romansach. Podobała mi się ta lekka niezdarność, czy nawiązanie do przeszłości bohaterki. I choć wiem, że jest to lektura pełna głupotek w dialogach, to ja wciąż czerpałam z niej maksymalną przyjemność i rozrywkę, a chyba o to chodzi podczas czytania lekkich romantycznych powieści.

„-W moich fantazjach pozwalasz mi czuwać nad sobą. - Czuję dotyk ust na skroni. - A kiedy naprawdę popuszczę wodze fantazji, dajesz mi się sobą opiekować.

-Dlaczego?

-Bo myślę, że nikt nigdy ci tego nie dał.”

[Współpraca reklamowa z wydawnictwem]

Elsie Hannaway to młoda fizyczka, która pomimo ogromnego talentu jest zmuszona pracować jako wykładowczyni kontraktowa (to ssie), dodatkowo dorabia jako udawana partnerka. Dopasuje swoją osobowość do potrzeb klienta, dzięki czemu udaje jej się wiązać koniec z końcem (to ssie trochę mniej). Jej życie już teraz nie jest łatwe, ale gdy poznaje brata swojego udawanego chłopaka, wszystko zaczyna się jeszcze bardziej komplikować.

Choć z zewnątrz Jack Smith wydaje się jedynie zwyczajnym, TROCHĘ przystojnym, starszym bratem jej klienta (ale tylko trochę 🤫), to prawda jest zgoła inna. Jack to fizyk, który wiele lat wcześniej zrujnował karierę mentora Elsie. Wystarczył jeden artykuł, aby w świecie fizyki zagotowało się, a między teoretykami i eksperymentalistami wybuchła wojna.

Tak, dobrze się domyślacie, Elsie to teoretyczka, a Jack to eksperymentalista. Kabaret się nie kończy, ponieważ wróg naszej głównej bohaterki zasiada w komisji rekrutacyjnej na MIT, a o pracy tam nasza główna bohaterka marzy od lat.

Czy można mieć większego pecha w życiu?

Nawet nie wiecie, jak mocno kocham książki Ali Hazelwood! Ta miłość jest bezgraniczna, wręcz obsesyjna!

Każda jej książka przedstawia świat nauki, który dla kobiet wciąż jest utrudniony. Ciągłe ograniczenia ze względu na płeć utrudniają życie naszym bohaterkom, a one dzielnie z tym walczą! 🥹

Jeszcze was nie przekonałam? No dobra, czas na działa ciężkie.

JACK SMITH. Dalej nie? No dobra. Pojawił się tu także Adam Carlsen!!! 💞

Bohaterów nie da się nie pokochać! Elsie to niesamowita osóbka, którą chciałabym mieć za przyjaciółkę, a Jack swoim ciepłem trafił prosto do mojego serca, jestem pewna, że do waszych też trafi! Razem tworzą duet wybuchowy, a wiecie czemu? Bo on jako jedyny dostrzega, że prawdziwa Elsie jest ukryta gdzieś głęboko w jej głowie. Na zewnątrz widzimy multum osobowości, którymi próbuje dopasować się do otoczenia, ale tą prawdziwą dostrzega tylko on.

„Love, Theoretically” to książka nie tylko o świecie nauki i dwóch osobach, których łączy pasja i nienawiść. To książka o przykrej rzeczywistości życia kobiet na uczelniach.

To książka o niesamowitej kobiecie, która walczy z nierównością i facecie, którego życie wcale nie było takie łatwe. To, że ich drogi się łączą, ma większe znaczenie, niż na pierwszy rzut oka może się wydawać.

Ta relacja zawojuje w świecie fizyki! 💞

Czy macie takich autorów, po których książki sięgacie w ciemno?

Ja mam, a jedną z nich jest również Ali Hazelwood, do której mam ogromny sentyment, ponieważ jej pierwsza książka "The Love Hypothesis" wyciągnęła mnie z ogromnego zastoju czytelniczego! Zatem, czy jej najnowsza książka również przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

"Love, Theoretically" to historia Elsie Hannaway, fizyczki teoretycznej, która ledwo wiąże koniec z końcem. Niestety mimo zapewnień mentora, kobieta nie stała się gwiazdą w swojej dziedzinie. Zamiast prowadzić kolejne badania, musiała przełknąć gorycz porażki i przyjąć posadę wykładowcy kontraktowego. Za marne grosze musi zatem oceniać przeciętne prace swoich studentów i mierzyć się z ich idiotycznymi wymówkami, które każdego dnia otrzymuje na swój adres e-mail. Kiepskie zarobki, brak ubezpieczenia zdrowotnego oraz duże koszty utrzymania i leków na cukrzycę zmuszają ją do podjęcia się dodatkowego zajęcia, które polega na udawaniu partnerek swoich klientów zarówno podczas spotkań rodzinnych, jak i służbowych eventów. Czy nowe zajęcie okaże się dla niej zgubne?

Jedno jest pewne, nowa praca doprowadzi do kilku nieporozumień, a jedno z nich może nawet zaważyć na dalszej karierze Elsie, bowiem podczas rekrutacji na wymarzone stanowisko pracy, okaże się, że jednym z członków komisji jest Jack Smith — brat jednego z jej klientów, któremu przestawiła się jako bibliotekarka. Czy Elsie uda się wytłumaczyć mu, dlaczego go okłamała? Czy mimo wszystko uda jej się dostać posadę na MIT? Czy między Jackiem a Elsie dojdzie do czegoś więcej? Co stanie się, kiedy na jaw wyjdą tajemnice z przeszłości? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że sięganie po dzieła Ali Hazelwood to dla mnie czysta przyjemność. Za każdym razem, gdy zatapiam się w lekturze jej książek, czuję się, jakbym wybrała się na pogaduchy z dawno niewidzianą koleżanką, która przy herbatce opowiada mi o tym, co ostatnio się u niej działo.

Wszystkie wykreowane przez autorkę główne postacie zawsze przypadają mi do gustu. Szczególnie podoba mi się, że jej bohaterki dążą do tego, aby spełniać swoje marzenia, co w świecie zdominowanym przez mężczyzn jest niezwykle trudne, ale oczywiście możliwe, a sama Ali wie o tym najlepiej. Lubię, gdy autor czerpie z własnych doświadczeń i przemyca do swoich dzieł wszelkiego rodzaju smaczki, które sprawiają, że opisywane przez nią historie zawsze są pełne emocji i wydają się autentyczne.

Myślę, że na uwagę zasługuje również fakt, że w najnowszej publikacji pojawiają się również bohaterowie z poprzednich książek. Uwielbiam takie zabiegi! Uśmiechałam się jak głupia, czytając co słychać u Olive i Adama! Żałuję tylko, że Bee została jedynie wspomniana, bo również chętnie dowiedziałabym się, jak potoczyły się dalsze losy jej i Leviego. Mam nadzieję, że w kolejnych dziełach również zdecyduje się na coś podobnego!

"Love, Theoretically" to historia, którą każdy wielbiciel Ali Hazelwood powinien przeczytać. Dla mnie była równie wspaniała, jak poprzednie jej dzieła, dlatego trafia na półkę moich ulubionych lektur i to nie tylko ze względu na Jacka, który stał się moim kolejnym książkowym mężem.

⚗️💕 Jestem tym czytelnikiem którego szał na książki Ali Hazelwood jakoś ominął, zwyczajnje albo brakło mi czasu by złapać za którąś z tych książek albo po prostu brakło mi motywacji. Jednakże kiedy Love Theoretically po raz kolejny mnie zaatakowało - wyskakując na mnie z lodówki zwyczajnie miarka się przebrała. Stwierdziłam że zobaczymy o co ten cały boom

⚗️💕 Główna bohaterka tej historii czyli Elise żyje na granicy dwóch światów i w żadnym z nich nie żyje się jej za prosto. Za dnia jest wykładowczynią która za zdecydowanie za niską pensję walczy z pracami studenciaków - niestety szansa na stałe zatrudnienie na ten moment jest tylko w strefie marzeń dziewczyny co zmusza ją do poszukania bardziej intratnego rozwiązania. Oczywiście ktoś o urodzie Elise znajduje rozwiązanie dosyć szybko, zostaje ona bowiem udawaną partnerką. Nieco szalony pomysł na życie prawda? Mimo wszystko dziewczynie udaje się jakoś trwać w tym chaosie do momentu w którym poznaje Jacka (brata swojego klienta) - który nie dość że przystojny to jeszcze zwyczajnie złośliwy. Chłopak sprawia że między tą dwójką dosyć szybko zaczynają strzelać iskry a sprawy nie ułatwia fakt że należy on do komisji rekrutacyjnej na MIT

⚗️💕 Jestem totalnie miło zaskoczona jak dobrze bawiłam się czytając tą historię. Książka jest zabawna, ironiczna i zwyczajnie urocza. Tam gdzie powinna być podgrzana atmosfera jest to zrobione ze smakiem a tam gdzie jest czas na dowcip dosyć zgrabnie przebijamy balonik powagi. Jednak trudno tu szukać głębszych przemyśleń - jeżeli więc szukasz czegoś dla resetu. Czegoś by się naprawdę świetnie bawić ta historia zdecydowanie jest dla ciebie. Ogromny szacunek za przemianę głównej bohaterki 😊

„Love, theoretically” to trzeci romans Ali Hazelwood, autorki znanej z miłości osadzonej w świecie nauki. Tym razem Autorka zabiera nas do świata fizyki teoretycznej i eksperymentalnej, gdzie zderzają się nie tylko różne poglądy na naturę rzeczywistości, ale także dwa uparte i skomplikowane charaktery.

Elsie Hannaway to młoda i utalentowana fizyczka teoretyczna, która marzy o pracy na MIT. Jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna, ponieważ jako wykładowczyni kontraktowa zarabia niewiele, a na dodatek cierpi na cukrzycę, która wymaga drogich leków. Elise aby dorobić sobie do budżetu, podejmuje się nietypowej pracy jako udawana partnerka. Za odpowiednią opłatą, wciela się ona w rolę idealnej dziewczyny dla każdego klienta, dopasowując się do jego gustów i oczekiwań. Jednym z jej stałych klientów jest Greg, sympatyczny i nieco zabawny prawnik, który wynajmuje ją na spotkania rodzinne i towarzyskie. Lubi ona Grega i uważa go za swojego przyjaciela, ale nie czuje do niego nic więcej. Problem zaczyna się, gdy poznaje jego starszego brata, Jacka.

Jack Smith, to przystojny i chłodny fizyk eksperymentalny, który ma na swoim koncie wiele publikacji i osiągnięć. Jest również osobą, która podważyła wiarygodność i znaczenie fizyki teoretycznej, w tym pracy mentora Elsie, który zrezygnował z nauki po tym, jak Jack podważył jego hipotezę. Ona nienawidzi go za to, co zrobił i uważa go za bezdusznego i aroganckiego naukowca. Co gorsza, okazuje się, że Jack jest członkiem komisji rekrutacyjnej na MIT, gdzie Elsie ubiega się o pracę. Jest ona przekonana, że zrobi on wszystko, by jej w tym przeszkodzić.

Elsie i Jack są jak ogień i woda, dwa przeciwieństwa, które się przyciągają. Ona nie może go znieść, a on nie potrafi przestać o niej myśleć 🫠. Kiedy jednak okazuje się, że Jack ma do Elsie więcej niż tylko zawodowe i profesjonalne zainteresowania, a ona dostrzega w nim kogoś więcej niż tylko wroga, zaczyna się gra na zwłokę i pojawiają się kłamstwa i sekrety.

Czy Elsie i Jack będą w stanie pokonać swoje uprzedzenia i różnice? Czy Elsie dostanie wymarzoną posadę w MIT? Czy wyjawi Jackowi prawdę o swojej pracy jako udawana partnerka?

„Love, theoretically” to romans, który łączy w sobie inteligencję, namiętności i humor 💖. Zakochałam się w piórze Autorki, która pisze z wdziękiem i lekkością. Stworzyła autentycznych bohaterów, a sympatię budzą nawet postacie drugoplanowe. Hazelwood nie unika też poruszania ważnych i poważnych tematów, takich jak dyskryminacja kobiet w nauce, s€ksizm, presja społeczna, choroby przewlekłe czy kryzys akademicki. Pokazuje również, jak trudno jest pogodzić życie osobiste i zawodowe, zwłaszcza dla młodych naukowców, którzy muszą walczyć o swoje miejsce i uznanie.

Kochani polecam Wam z całego serca, jeśli lubicie romanse, które poprawiają humor, wzruszają i zmuszają do myślenia. Czytajcie i dajcie się porwać temu nietypowemu romansowi 💞💖.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @wydawnictwomuza @youandyabooks (współpraca reklamowa) 🩷.