Love line. Tom 2

"Love line II" to kontynuacja losów Bethany i Matt'a. Drugi tom o wiele bardziej przypadł mi do gustu. Według mnie pierwsza część była momentami nudna i męcząca.

Wyjaśnia się tu sporo wątków z pierwszego tomu, ale i tak czuje niedosyt.

Bethany McCullen, dziennikarka modnego magazynu leczy rany po rozstaniu ze swoim ukochanym Mattem Hansen, który za parę miesięcy bierze ślub. Beth, a także Matt nie chcą tego rozstania, ale Bree przychodzi do mężczyzny z wiadomością, po której ON postanawia zakończyć ten związek. Były mąż Bethany widzi okazja dla siebie i ich byłego małżeństwa. Los tak chciał, za sprawą "życzliwych" osób, że Beth oraz Matt'a połączą sprawy zawodowe. Czy będą potrafili razem współpracować ? Jaką intrygę zastosowała Bree wobec Matta ? Czy Beth ulegnie byłemu mężowi ze względu na swoją córkę ?

W II części (jak dla mnie) fabuła oraz relacja miedzy bohaterami jest dużo ciekawsza. Książkę czytało się przyjemnie i z zaangażowaniem. Jeżeli ktoś nie czytał I części, niestety nie odnajdzie się w II (czasami w seriach, w kolejnych tomach autorzy przypominają wątki z poprzednich części). W drugiej części znajdziemy więcej emocji oraz trudne wybory bohaterów.

AMERYKAŃSKI KLIMAT

W ramach wstępu zacznę może od klimatu powieści, niecodziennie jak na mnie, ale tutaj środowisko tak wyraźnie daje o sobie znać, że nie mogłabym postąpić inaczej. Zdążyliście już pewnie zauważyć, że polska pisarka wprowadziła w fabułę bohaterów z angielskimi imionami. Tłem rozgrywanej akcji jest zaś Nowy Jork i tak, jak na co dzień fakt sztucznego amerykanizowania literatury polskiej mnie irytuje, tutaj czułam zupełnie coś innego. Jakby książkę napisała zagraniczna autorka. Praca dziennikarza dla znanej marki, zagraniczne nawyki, to wszystko zdecydowanie ze sobą współgra. Dlaczego tym razem jest tak inaczej? Czemu mam do całości tak pozytywne nastawienie? Okazuje się, że cały kunszt tego sukcesu tkwi w szczegółach, do których Nina Reicher przywiązuje ogromną uwagę. W tej części pojawia się zdecydowanie mniej opisów, aniżeli w poprzedniczce, a jednak już same dialogi przesiąkają zagranicznym klimatem. I nie zdziwił by mnie fakt, gdyby ktoś powiedział, że pisarka spędziła w Stanach długi czas, bo ponadprzeciętnego researchu tego środowiska można jej pozazdrościć i go podziwiać.

BOHATEROWIE NA ROZSTAJU DRÓG

Główni bohaterowie nieco się zmieniają. Przez długi czas każdy brnie w innym kierunku, z wyrzutami sumienia, ale po swojemu. Love Line to nie jedna z tych słodkich, romantycznych powieści, wbrew pozorom czynionym przez okładkę – daleko jej do erotyka! Z gorzkim wydźwiękiem udowadnia, że życie lubi płatać różne, mało przyjazne figle i tak jak to bywa w realnej codzienności, raz jest na wozie, a raz pod. Nigdy na wieczność w tej samej pozycji. Bethany to nie jest ta kobieta, którą poznaliśmy w poprzedniej części. Przez długi czas przypomina cień siebie, dręczona przez smutek, niespodziewany bieg wydarzeń, nieszczęśliwą miłość. Matthew to facet, którego momentami miałam ochotę udusić. Nie mogłam zrozumieć dlaczego nie podąża za głosem serca. No ale gdyby było inaczej, narzekałabym na banał, a tego autorka zdecydowanie uniknęła.

SŁOWO NA TEMAT AKCJI

Książka przypomina złożoną konstrukcję uczuć, której wcale nie odkrywa się tak lekko. W przeciwieństwie relaksujących romansów, tutaj wymagane jest skupienie, by niczego nie pominąć. Cieszę się, że tym razem opis nie ścieli gęsto stron, w wyniku czego mogłam bardziej skupić się na emocjach, bo ani przez chwilę nie towarzyszyło mi znużenie. Zupełnie nieprzewidywalna, bardzo życiowa, z detalicznie dopracowaną fabułą i środowiskiem. Na wskroś dojrzała literatura dla wielbicielek niespontanicznych i niebanalnych love stories rozgrywanych w środowisku amerykańskich korporacji. Z równomiernym, wyczutym tempem akcji, niegalopującej, ale wciąż wypełnionej czymś wartościowym. Jeśli jedynka się Wam spodobała, a niewątpliwie to od niej należy zacząć, dwójka na pewno Was nie zawiedzie.

[Adres usunięty]

"Dlaczego odszedłeś, skoro tak na mnie patrzysz?"

Pierwsza część totalnie mnie oczarowała i z niecierpliwością wyczekiwałam kontynuacji. Nina Reichter to autorka niezwykle zdolna, z nienagannym warsztatem pisarskim, dlatego sięgając po "LOVE Line II" nie miałam żadnych wątpliwości, że książka skradnie moje serce i na kilka wieczorów stanie się dla mnie wyjątkową odskocznią od szarej rzeczywistości. Zdziwić was może, że skoro jestem tak zafascynowana powieścią, czytałam ją tak długo. Wszystko dlatego, iż to pozycja wyczekana, niezwykle ambitna oraz po prostu piękna, zatem pragnęłam delektować się nią jak najdłużej, gdyż doskonale zdawałam sobie sprawę, że po przekroczeniu finału pozostanie niedosyt i tęsknota za wspaniałymi, perfekcyjnie nakreślonymi postaciami.

"Pragnęła, aby wraz z niechęcią do Matthew pojawiła się fizyczna obojętność, bo tak byłoby łatwiej. Ale gdy przebywał obok, nadal czuła, jak przeszywa ją coś nieoczekiwanego, a oddech przyśpiesza wbrew jej woli."

To właśnie bohaterowie są filarem tej zmysłowej powieści. Cechuje ich nietuzinkowość, wyrazistość, a przede wszystkim ogromna autentyczność. Tak jak każdy z nas, marzą o miłości prawdziwej, wiecznej, uszczęśliwiającej, ale z drugiej strony kierują się nie tylko sercem, lecz również rozumem, co bez wątpienia świadczy o ich dojrzałości i ofiarności. Każda z nakreślonych postaci ma na swoim koncie dość ciężki bagaż doświadczeń, który wyraźnie wpływa na teraźniejszość. Podejmowane dawniej decyzje miały dalekosiężne skutki, nie sposób tak po prostu się od nich uwolnić i zacząć wszytko od nowa. Czytelnik z zapartym tchem śledzi poczynania głównych bohaterów i kibicuje im z całego serca, ale ma też świadomość, że życie jest bardziej skomplikowane niż kolorowa bajka i czasem miłość to za mało, by być razem, by pokonać wszelkie przeszkody. Mimo wszystko, gdzieś na dnie poruszonej duszy, ciągle tli się iskierka nadziei, że to wyjątkowe uczucie jest w stanie przetrwać w świecie pełnym manipulacji i niedomówień.

"Nie ma nic smutniejszego, niż przebywać obok mężczyzny, którego się kocha, i nie móc z nim być."

Niedopowiedzenia, półprawdy i hipokryzja są podobnie jak w pierwszej części, stale obecne na kartach powieści. Gdyby nie one, naszym bohaterom byłoby o wiele łatwiej, ale przecież w istocie nic nie jest nigdy do końca białe czy czarne, a nasz los w dużym stopniu zależy również od innych osób, które dość często wykorzystują to na własną korzyść. "LOVE Line II" to po prostu słodko-gorzka historia o prawdziwym życiu, gdzie właściwie nic nie jest do końca takie, jakim się pozornie wydaje, każdy popełnia błędy, skrywa sekrety, walczy z poważnymi dylematami. Ogromną zaletą bohaterów, za którą z pewnością ich pokochacie, jest wyciąganie przez nich wniosków z popełnionych błędów. I choć nadal nie potrafią postawić na pełnowymiarową szczerość, po prostu z sobą porozmawiać i wyjaśnić wszelkie kwestie, zamiast opierać się na domysłach, to czytelnik doskonale zdaje sobie sprawę, że jest to spowodowane zwykłą, dojrzałą rozterką, czy powinno pokierować się sercem, czy może lepiej będzie dla wszystkich, jeśli posłuchają rozumu i obowiązku.

"Może byłoby trochę łatwiej, gdyby jej ciało zapomniało, jak to jest czuć na sobie jego dotyk. Patrzył jej w oczy, a ona mimowolnie przywoływała w myślach sposób, w jaki ostatnio potarł kciukiem brzeg jej ust."

Język autorki wyróżnia się dojrzałością i sugestywnością. W mistrzowski, jak najbardziej przemawiający sposób opisała wszelkie uczucia i rozterki przeżywane przez bohaterów, dlatego czytelnik odbiera je całym sobą, los postaci oraz ich emocje stają się niemal namacalne i angażują wszystkie zmysły. Całość dopełniają inteligentne, intensywne dialogi, dzięki którym powieść stała się jeszcze bardziej przyjemna.

"Może robienie właściwych rzeczy z niewłaściwych powodów to nadal coś niewłaściwego?"

"LOVE Line II" jest wspaniałą, niezwykle frapującą, hipnotyzującą, chwytającą za serię kontynuacją, na którą naprawdę warto było czekać tak długo. To powieść o skomplikowanym uczuciu, jakie mimo wszelkich zasad i zakazów zawładnęło dwoma sercami, które mimo prób, nie potrafią o sobie zapomnieć. Ta zmysłowa, nieszablonowa pozycja pochłonie was bezgranicznie, poruszy duszę i skłoni do głębokich refleksji. Czy w świecie pełnym niedomówień i manipulacji można zacząć nowe, wspólne życie? Czy ciężki bagaż doświadczeń i uwięzienie w zawiłej sieci zagmatwanych relacji międzyludzkich pozwolą na walkę o prawdziwe szczęście? A może jednak zwycięży fałsz, pieniądze i manipulacja? Przekonajcie się sami! Gwarantuję, że fani ambitnych, niebanalnych i prawdziwych opowieści będą w pełni zachwyceni.

„Love Line II” to powieść obyczajowa w iście hollywoodzki stylu, napisana z rozmachem, ale nie pozbawiona realizmu. Paradoks? W przypadku Niny Reichter niekoniecznie. W "Love Line II" są duże pieniądze, wielkie wydawnictwa, śmietanka towarzyska, ale za tą maską blichtru są zwyczajni ludzie, którzy w domu pokazują swoją prawdziwą twarz, walczą o marzenia, realizację planów i... miłość.

Autorka dużo uwagi poświęciła na relacje między bohaterami, na wybory, których dokonują. Czy w zgodzie z własnym sumieniem? Niestety nie zawsze, czasem rozwiązanie podyktowane jest przyzwoitością, „bo tak należy postąpić”, tylko czy warto marnować własne życie na ciągłe udawanie? Czy warto tylko grać?

W „Love Line II” nie brakuje intryg, zazdrości. Sama zastanawiałam się skąd u autorki tyle pomysłów na komplikowanie życia swoim bohaterom? Kłamstwa, niedopowiedzenia, zatajona prawda — totalny rollercoaster! Jak już wsiądziesz, to nie ma szans, żeby się zatrzymał.

Bohaterowie są wyraziści, bardzo dobrze widać motywy, którymi się kierują. Przechodzą przemiany i czytelnik może sobie wyrobić własne zdanie. Nie brakuje „czarnych charakterów”, które tylko czekają na najmniejsze potknięcie.

Historia Beth i Matta to dojrzała, słodko-gorzka powieść o miłości i ukrytych pragnieniach. To powieść o drodze do własnego szczęścia, o walce, którą czasem warto stoczyć nawet samemu ze sobą. Lubicie takie klimaty? „Love Line II” jest dla Was!

Może od razu napiszę, że musicie przeczytać pierwszy tom? Przeczytać, dlatego, że jest świetny. Noo i przy okazji żeby wiedzieć, że chcecie przeczytać też drugi, do czego spróbuję Was tu teraz namówić.

Zacznę od tego, że chyba nie można tej powieści zakwalifikować jako romans. Raczej to dobra obyczajówka. Bardzo rzeczywista, chociaż osadzona w realiach amerykańskich celebrytów. Autorka niewątpliwie miała pomysł, który konsekwentnie realizowała do samego końca. Przez to nie ma tu słabych momentów i nudnych zapychaczy.

"Znacznie łatwiej jest udawać miłość, niż ukryć, że kogoś kochasz"

Kontynuacja losów Beth i Matta, jak dla mnie była idealna. Pierwsza część podobała mi się za dojrzałość i cynizm. Bo na szczeście brakowało tej cukrowej otoczki, którą spotykamy w romansach.

Druga to wnikliwe studium ludzkiej natury. Bohaterzy są targani emocjami. Przeszkody się piętrzą. Wszystko to owiane jest tajemnicą. Mimo tych zabiegów autorka płynnie nas prowadzi po wydarzeniach i meandrach ludzkiego umysłu.

Dla mnie - zaskoczenie tego roku. Spodziewałam się ckliwej historii, masy scen łóżkowych i mdłych bohaterów. Nawet takiej historii chciałam. A tu coś całkiem innego, dobrego, przy czym można całkiem stracić poczucie czasu. Jedyne "ale" jest takie, że to druga i ostatnia cześć. Choć może nie warto tracić nadzieji?

Liczę, że również dacie się zaskoczyć.

Za egzemplarz dziękuję Autorce i Wydawnictwu Novae Res.