Lore. Straszne miejsca

Miłośnicy strasznych opowieści o duchach, wszelakich zjawach, mitycznych potworach, mordercach i paranormalnych zjawiskach na pewno znają twórczość Aarona Mahnke. Niebawem do dwóch tomów serii Lore: The World of Lore. Potworne istoty oraz The World of Lore. Niegodziwi śmiertelnicy dołączy kolejny, już trzeci, tym razem poświęcony nawiedzonym miejscom. Pora na kilka słów o The World of Lore: Straszne miejsca.

W przypadku publikacji poświęconej zjawiskom paranormalnym jestem bardzo wymagająca. Obejrzałam wiele programów dokumentacjach o nawiedzonych miejscach i przeczytałam sporo książek. Dlatego też oczekiwałam od Aarona Mahnke tego, by na mojej skórze pojawiła się gęsia skórka, a myśli wirujące w głowie, nie pozwoliły mi zasnąć w obawie przed tym, że coś niespodziewanie zakłóci mój sen i spokój mojego domu. Niestety u mnie na pewno się ona nie pojawiła, tak samo koszmary. Zamiast studiować mrożące krew w żyłach lub przyspieszające bicie serca, historie o nawiedzonych i skrywających tajemnice miejscach, dostałam historię Ameryki w pigułce i poczułam się tym faktem rozczarowana. Tym bardziej że większą uwagę autor skupił na kwestiach historycznych i postaciach, które miały być przyczyną, dla których dane miejsce uznane zostało za nawiedzone.

Niestety w The World of Lore. Straszne miejsca Aaron Mahnke podał bardzo niewiele informacji poświęconych samym zjawiskom paranormalnych, jakich można by doświadczyć w tych „strasznych miejscach”. Było tych „ciekawostek” na tyle mało, że swoją wiedzę zagłębiałam za pomocą stron internetowych. Zupełnie nie o to mi chodziło i nie na tym mi zależało. Liczyłam na lekturę, która zaciekawi mnie do tego stopnia, że z jednej strony będę miała dreszcze z obawy, czy coś za chwilę nie wyskoczy mi z szafy, a z drugiej nie będę w stanie oderwać się od lektury, bo tak mnie ona pochłonie. Tymczasem brałam udział w wykładach o historii amerykańskich ziem. Jedynym plusem tej książki są rewelacyjne czarno-białe ilustracje, które nawiązują do przedstawianych w tej książce postaci (i nie tylko).

Reasumując: The World of Lore. Straszne miejsca było moim pierwszym spotkaniem z twórczością Aarona Mahnke i zdaje się, że ostatnim. Liczne opowieści historyczne sprawiają, że książka zatraciła swój pierwotny cel. Owszem jest opisanych wiele nawiedzonych miejsc, jednak na mnie nie zrobiły one żadnego wrażenia. Może to dlatego, że tyle już widziałam i przeczytałam na ich temat, a może dlatego, że autor nie wykorzystał potencjału tematu, skupiając się nie na tym, co zapowiadał tytuł.

Jednak każdy ma prawo wyrobić sobie swoją opinię, więc być może dla Was ta książka będzie dokładnie tym, czego szukacie.

Papierowy Bluszcz

„The world of Lore - Straszne miejsca” - Aaron Mahnke 🕯

Postawimy dziś wspólnie kilka kroków na ścieżce, prowadzącej przez makabrę do ciarek na całym ciele.

Zapach niewybaczonych krzywd otulał ostatnich mieszkańców miasta. Skoro wiedźmy nie istnieją, to dlaczego klątwa rzucona przez jedną z nich spełniała się na naszych oczach?

Rzeka skąpana krwią, a może to krew zaniesiona rzeką, bo zbrakło już dla niej ujścia? Niewiadomo. I choć to po części prawda, jednak zabarwiona plotką, jak było nigdy się nie dowiemy.

Stary dom, do którego zapraszano śmietankę towarzyską pewnego miasta. Dom, w którym najbogatsi bawili się wprost szampańsko, przechylając te i owe procenty. I wciąż ten sam dom, w którym na pietrze, w ścianach i podłogach gniły zwłoki. To miejsce istnieje. A ta historia zdarzyła się naprawdę.

Lore jest zbiorem opowieści, które toną we łzach, krwi i ponurości mrocznych zbrodni. Udajemy się do miejsc prawdziwych, istniejących na mapie świata - nawet jeśli obecnie już nie, to kiedyś na pewno. Ziemia, o której opowiada nam autor była ziemią, na której zacierała się granica między światem materialnym i duchowym.

Czasami bowiem zmarli przemawiają głośniej niż żywi.

Dla wielbicieli ciekawostek i jeżących włos na głowie opowieści, będzie to trafiony wybór. Autor opowiada o wydarzeniach w sposób lekki, ciekawy, konkretny. Niektóre z nich są prawdziwe, inne stanowią lokalne legendy. Jednak jak wiadomo, w każdej historii jest ziarnko prawdy, zatem nawet te orzeknięte mianem plotki - plotką wcale mogą nie być.

Miejsca owiane złą sławą.

Nawiedzone domy, mroczne miasta, budzące grozę ruiny, podziemia, ciemne miejsca, bezdroża... Lubicie takie klimaty? Trochę urbexowe, co nieco mroczne, z domieszką gęsiej skórki i szczypty grozy? Tak? No to ŚWIETNIE trafiliście! „The World of Lore: Straszne miejsca" to emocjonująca wycieczka po takich właśnie lokacjach. Zapnijcie więc mocno pasy, przełknijcie ślinę i... w drogę!

Odwiedzając Księgarnię [Adres usunięty] zawsze zaglądam do działu "Bestsellery" i - zazwyczaj! - udaje mi się zazwyczaj trafić na coś naprawdę „wow!”. Tak stało się i tym razem :) „The World of Lore: Straszne miejsca" to oparta na znanym podcaście seria, która - tym razem - opowiada o wywołujących gęsią skórkę miejscach, o których czyta się naprawdę świetnie :) Opinia czytelników nigdy nie kłamie, a zatem tym bardziej warto zainteresować się tą pozycją!

Aaron Mahnke zabiera nas w wiele interesujących miejsc. Między innymi do Kolorado i eleganckiego hotelu „Stanley”, gdzie na początku dwudziestego wieku bogaci goście podziwiali panoramę Gór Skalistych, a kilkadziesiąt lat później podróżujący autor "Lśnienia" miał koszmarny sen, który zainspirował go do napisania jednej z najlepszych powieści grozy wszechczasów (!). Mahnke przemierza morza i lądy, odwiedzając różne okropne miejsca – od Nowego Orleanu w Wirginii po ponure stare angielskie zamczyska, w których wciąż rozbrzmiewają echa mrocznych zbrodni, straszliwych tragedii i szokującego zła.

Co nieco uściślając - lektura dzieli wspomniane lokacje na kilka kategorii: mroczne miasta, w tych murach, odległe brzegi, głęboko w mroku oraz poza utartym szlakiem. W każdej z nich znajdziemy opisy i historie związane z miejscami, które jeżą włos na głowie (o ile się do takowych trafi). Wkraczacie na tę ścieżkę grozy na własne ryzyko - odważycie się?

Ścieżka grozy... No właśnie - czy rzeczywiście jest się czego bać? Z jednej strony rzeczywiście - opisane w książce historie potrafią zjeżyć włos na głowie, jednak finalnie... to tylko opowieści o nie do końca potwierdzonych źródłach. Otacza je nimb tajemnicy i w tym tkwi ich siła. Jednak czy faktycznie straszą?... Chyba nie do końca.

Lekturę można polecić przede wszystkim wielbicielom dziwnych zjawisk, miejsc owianych złą sławą i miłośnikom urbexowych wycieczek do lokacji, które odstraszają zwykłych śmiertelników (zwłaszcza w nocy!). Szkoda tylko, że autor nie pokusił się o przybliżenie miejsc, które pod względem szerokości geograficznej byłyby nam nieco bliższe (w książce jest mowa głównie o o lokacjach anglosaskich). Nie można jednak czasem mieć wszystkiego ;)

Książkę przeczytać jak najbardziej można i jest wysoce prawdopodobne, że lektura się Wam spodoba. Warto też oddać sprawiedliwość autorowi (nawet jeśli nie pobłądził on nieco bliżej Polski) i pochylić czoła przed ogromem wykonanej przez niego pracy, albowiem pamiętajmy, że niniejsza książka to przede wszystkim owoc podcastu, a więc efekt samodzielnej pracy pasjonata. A zatem nie wymagajmy cudów i opisania całej grozy kuli ziemskiej w jednej książce - doceńmy to, co dostajemy. A jak na siły jednego twórcy podcastu jest to naprawdę sporo!

Polecam :)

Polecam także raz jeszcze dział bestsellerów Księgarni Tania Książka!

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni [Adres usunięty]

#theworldoflore #strasznemiejsca #lore #bloggujezTK #taniaksiazka #strasznemiejsca #urbex #urbextrip #ruiny #nawiedzonemiejsca #lokacjegrozy #cosnapolce #groza #strach #noc #ciemność #cosnapolce #dobraksiazka #wycieczki #gęsiaskórka #bookstagram #bookreview

[Adres usunięty]

Powiem wam, że wszystko, co się kojarzy z duchami, strasznymi miejscami i nawiedzonymi ludźmi jest moją pasją. Tym bardziej nie potrafiłam sobie odmówić do przeczytania tej pozycji, której już sama okładka wywołuje gęsią skórkę. Wiecie, to nie jest jakaś tam obyczajówka, czy też powieść z rodzaju horrorów. Powiedziałabym, że to bardziej podręcznik przedstawiający nam z różnych perspektyw miejsca, gdzie ludzi odczuli, czy też zauważyli dziwną obecność, bądź doświadczyli ogromnej krzywdy. Tak naprawdę mamy tutaj pięć działów, gdzie wydarzyły się rzeczy trudne do wyjaśnienia. Autor nawet pokusił się o stwierdzenie, że niektórzy ludzi sami przyciągają duchy, czy też klęski żywiołowe. Tu się z nim zgodzę, gdyż człowiek, który nigdy nie interesował się tymi rzeczami nawet nie zwróci uwagi na zjawiska paranormalne. Jednak ten, który ich doświadczył, obecnie przebywając w spokojnym miejscu stroniącym od czarów, może dostrzec to, co gołym okiem dla innych było niewidoczne. W ten sposób mówi się, że przynosi wszystko, co złe.

W książce poznacie przeróżne opowieści, które w każdym rozdziale nie kryją tylko jednej tajemnicy. Jeśli mamy ,,Straszne miejsca", to bądźcie pewni, że te najbardziej budzące grozę zostały tam wymienione. Z reguły są to słowa przekazywane z ust innych ludzi, jednak na tyle prawdziwe, że człowiek naprawdę się nad nimi zastanawia. O niektórych sama słyszałam, lecz nie tyle, co tutaj. Znajdziemy również wzmianki o dawnych chorobach, które zawładnęły na tyle, że potrafiły zabrać ze sobą nawet dwadzieścia procent populacji. Mnie zainteresowała nieco żółta febra, która była dla mnie nowością, choć nawiedziła miejsca w 1817 roku. A może zastanowi was ,,Czas płaczu", gdzie to wiele rodzin zostało rozbitych i sprzedanych w segregacji na mężczyzn, kobiety i dzieci.

W dziale ,,Gdyby ściany mogły mówić" poznacie historie niepełnosprawnych dzieci, które były przykute do foteli zupełnie nago, bez jakiejkolwiek opieki. Także jak widzicie straszne miejsca, nie oznaczają tylko wzmianek o duchach...

MIEJSCA, KTÓRE WZBUDZAJĄ STRACH

Są miejsca owiane złą sławą. Miejsca, o których legendy wyprzedzają fakty. I w końcu, są miejsca, o których lubimy czytać, chociaż sami nigdy nie chcielibyśmy się w nich znaleźć. Aaron Mahnke powraca ze swoją popularną serią World of Lore i tym razem na tapet bierze właśnie potworne miejsca. I tak poznamy historie o latarniach morskich, zamkach, przeklętych miastach czy też tajemniczych grupach czarowników i jaskini, która miała skrywać ich wszystkie sekrety. Poznamy legendy miejskie i historyczne fakty, które były podłożem tych opowieści. Wiele z nich nie będzie niczym innych, jak ludzkimi wymysłami, ale mimo wszystko ciekawie mi się je poznawało. Szczególnie interesujące były opowieści o zamkach, ukrytych komnatach i ich lokatorach. Trzeba jednak przyznać, że porównując tę książkę do pozostałych dwóch - ta wypada najsłabiej. Nadal jest ten specyficzny klimat, jaki tylko Mahnke potrafi zbudować, jednak zbyt wiele tu gdybania, a za mało takich naprawdę wbijających w fotel historii. Poprzednie dwa tomy ciekawiły, momentami oburzały, zachęcały do myślenia. Tutaj jest ciekawie, ale po lekturze szybko się zapomina o książce. A szkoda.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na części, a one na rozdziały i krótsze tytułowane fragmenty w obrębie rozdziałów. Każda część poprzedzona jest grafiką, a rozdziały rozpoczynają małe rysunki. Do tego, co jakiś czas pojawiają się rysunki ilustrujące opisywane wydarzenia. Aaron Mahnke używa prostego i lekkiego w odbiorze języka, dzięki czemu nie ma żadnych zgrzytów podczas lektury. Czyta się szybko i przyjemnie. Od strony technicznej nie miałam żadnych zarzutów.

PODSUMOWUJĄC

The world of Lore: Straszne miejsca, to kolejny zbiór opowieści będących dowodem, że ludzie lubią tworzyć historie. Lubią dopisywać wydarzenia i kolorować to, czego nie potrafią w danym momencie wyjaśnić. Lubią także historie z tajemnicą w tle, z czymś niewyjaśnionym, lubią składać winę na duchy, klątwy, coś pozaziemskiego. Ile z nich jest prawdziwych? Niewiele. Jednak to nie przeszkadza nam z ciekawością czytać o nawiedzonych domach, potworach zamkniętych w ukrytych komnatach zamku, czy okrucieństwach z małych wysp. Aaron Mahnke po raz kolejny przygotowuje cały zbiór historii, tym razem wszystko kręci się wokół strasznych miejsc. I chociaż tych historii jest w książce całe mnóstwo, to jednak wiedząc, jak wysoko autor potrafi podnieść poprzeczkę, co zrobił przy poprzednich dwóch tytułach z tej serii, nie jestem w 100% zadowolona z tego, co otrzymałam tutaj. Mogło być lepiej. Nadal mi się podobało, ale mam wrażenie, że tutaj było trochę zbyt mało opowieści z efektem wow, większość z nich była bardziej zbieraniną plotek bez większego pokrycia w chociażby okolicznych legendach.

Czy polecam? Jeśli lubicie tę serię, to warto przeczytać również ostatni tom, ale jeśli to byłoby Wasze pierwsze podejście do książek A.Mahnke, to jednak bardziej zachęcam do poprzednich pozycji autora.

Amanda Says