Lewisville

"opowieść o ucieczce, stracie i zaczynaniu życia na nowo, typowa dla wielu emigrantów na całym świecie."

Martha nie mogła iść do szkoły, nie nauczyła się czytać i pisać, musiała pomagać matce. Była najstarszą z rodzeństwa i tak należało. Ale Martha chce być kimś, coś osiągnąć (najlepiej mnóstwo kasy). Stety niestety zaczyna od męża gamonia i rodzenia dzieci. Później jest już tylko smutniej. Mąż kończy w więzieniu a Martha jedzie do Londynu zarobić pieniądze. Porzuca dzieci, które ostatecznie wychowa przytułek. Brnie w kłamstwa, wykorzystuje ludzi, tworzy swoją nową przeszłość na potrzeby przyszłości. Wszystko w myśl zasady "po trupach do celu". Jest chciwa i zła. Tak, ta historia jest trudna do zrozumienia, wywołuje gniew i smutek. Osobiście nie rozumiem jak kłamstwa i chęć stworzenia "nowej ja" mogą prowadzić do takich zachowań. Trudno to jednak oceniać, czasy są nam zupełnie obce. Książka jest jednak od wzbudzania emocji, dlatego ja nie będę jej przekreślała tylko dlatego, że irytuje mnie jej główna bohaterka. Powieść ma bowiem średnie oceny. Czyli, że u mnie ma całkiem dobre. 🤣🤣 Książka jest oparta na prawdziwych wydarzeniach. Pisze ją wykształcona kobieta, dyplomatka. Zafascynowana historią i kulturą Nowej Zelandii. Pisze ładnie, ciekawie i sprawnie. Tidswell potrafi stworzyć klimat XIX wieczych realiów (oczywiście nie wiem tego na pewno, ale dla mnie jest przekonująco). Od angielskiej prowincji po pierwszych osadników w Nowej Zelandii. Od ubogiej Marthy z czasów dziecięcych po dorosłą, bogatą kobietę. Różnorodne opisy zwyczajów i codziennego życia, trochę historii, stylizowany język. Przejmująca powieść historyczna dla kobiet, bardzo emocjonująca historia o losach (nie)szczęśliwej rodzinie. Serdecznie polecam.

Lewisville to historia obejmująca trzy kraje i pięćdziesiąt sześć lat. I jest to całkiem imponujące biorąc pod uwagę fakt, że powieść mieściła się wygodnie w moich rękach, gdy pochłaniałam ją od deski do deski. Zaczyna się w 1815 r., kiedy młoda, ambitna mieszkanka angielskiej prowincji Martha, pochodząca z ubogiej rodziny bardzo by chciała nauczyć się czytać i pisać, lecz matka mimo możliwości nie chce jej posłać na nauki tłumacząc, że najstarsza córka powinna zostać w domu i opiekować się rodzeństwem oraz pomagać w domu. W końcu Martha wychodzi za mąż za Ebenezera Grimma, który obiecuje jej gruszki na wierzbie i zdaje się być równie ambitnym jak ona, więc dziewczyna wierzy, że razem zwojują świat i wyrwą się z podupadłej prowincji do miasta, w którym dorobią się własnego domu i nazwą go Grimmsville.

Fragment opinii pochodzi z bloga [Adres usunięty] i jest w pełni mojego autorstwa.

Mimo iż chociażby przykłady amerykańskich biznesmenów czy polityków pokazują, że kariera od przysłowiowego „pucybuta do milionera” jest możliwa, to jednak większość nas sceptycznie podchodzi do tych przypadków. W skali całego kraju i tych wszystkich osób, które nęcone wizją wspaniałego życia podróżowały do USA przypadki tych, którym się rzeczywiście udało, są nieliczne. Bo nawet, jeśli rzeczywiście osiągnęli oni sukces, to odbyło się to wielkim kosztem, a nie każdy z nas byłby w stanie poświęcić niemal wszystko, by tylko zdobyć majątek.

Martha Grimm nie dorastała co prawda w USA ale na XIX-wiecznej angielskiej prowincji i prawdopodobieństwo, że kiedykolwiek się stamtąd wyrwie, były bliskie zeru. A jednak jeszcze jako dziewczynka, zmuszona opiekować się młodszym rodzeństwem, marzyła o dużym domu nazwanym nazwiskiem, które nosi, o pięknych strojach i o nauce. Niestety mimo możliwości uczęszczania do szkoły, matka nie wyraziła zgody na pozbycie się z domu taniej siły roboczej, w rezultacie Martha dorastała w nędzy nie umiejąc pisać i czytać, zazdroszcząc natomiast siostrze szansy, jaką otrzymała.

Kolejną szansą na wyrwanie się z biedy było poślubienie właściwego mężczyzny. Ona sama, niezmiernie zdeterminowana i pracowita wspierałaby męża o takich cechach i wspólnie zapewne mogliby dorobić się majątku. Tyle tylko, że zakochała się w przystojnym Ebenezerze, który pomimo pięknych słów i planów nie był wstanie utrzymać nawet jeden dzień znalezionej pracy. W rezultacie, kilka lat po ślubie, zamiast wyjechać z miasta i mieszkać w pięknym domu, Martha żyła na granicy ubóstwa, na dodatek z trzecim dzieckiem w drodze, a jedyne źródło dochodów stanowiły zlecenia na cerowanie ubrań, jakie realizowała.

Szansa na wyrwanie się z biedy mogła być służba wojskowa Ebnezera, ale wydelikacony mężczyzna nawet do tego się nie nadawał, nieustannie dezerterując, co zresztą zakończyło się więzieniem. W tym czasie Martha postanowiła dać sobie spokój z leniwym i niegospodarnym mężem i liczyć tylko na siebie. A właściwie na swój urok, którym skusiła okolicznego piekarza. Niestety rezultatem tego romansu była chwilowa poprawa sytuacji, natomiast zakończył się ON czwartym dzieckiem w drodze. Dlatego też, kiedy w jej życiu znów pojawił się Ebnezer, parający się teraz kradzieżą, przyjęła go znów do swego życia, ON zaś wybaczył jej romans. Sielanka trwała jednak krótko, mężczyzna został bowiem rychło złapany i skazany na pobyt w kolonii karnej w Ziemi van Diemena (dzisiejszej Tasmanii).

Wówczas zdeterminowana Martha, pozbawiona jakichkolwiek środków do życia, decyduje się dołączyć do siostry, która pracuje w jednym z bogatych domów w Londynie. Dzieci pozostawia pod opieką swoich rodziców, choć ci wkrótce się ich pozbywają i w efekcie trafiają one do przytułku. Bohaterka, zaczynając pracę od stanowiska praczki, nie zamierza się zadowolić tym zajęciem. Pracuje ciężko, uczy się pilnie gospodarowania domem i rachunków, a mimo tego iż nie potrafi pisać i czytać, dysponuje umiejętnościami pozwalającymi dokonywać obliczeń w pamięci. Przypadek sprawia, że zostaje gospodynią u niejakiego Geogre`a Duppa, biznesmena i wizjonera (ze skłonnością do alkoholu i kart), który planuje inwestycje w Nowej Zelandii. Już wkrótce otrzymuje ona szansę wyjazdu do dalekiego kraju, już nie jako gospodyni, ale jako żona osobistego sekretarza pana Duppy. Problem w tym, że zjawiła się w tym domu jako kobieta o nieposzlakowanej opinii, kobieta stanu wolnego, przyznając się tylko do jednego dziecka, do Polly. Opuszczenie kraju wiązałoby się z porzuceniem dwójki najmłodszych dzieci, choć wszystko wskazuje na to, że Martha już dawno dokonała wyboru …

Tę niezwykłą opowieść, inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami, przeczytać możemy dzięki Wydawnictwu Czarna Owca. Książka pt. „Lewisville”, autorstwa Alexandry Tidswell, to niezwykle wstrząsająca historia kobiety, która za wszelką cenę próbowała odnieść sukces, nie bacząc na poniesione koszty. To również opowieść o zdumiewająco wytrwałej i obdarzonej wieloma talentami bohaterce, która – gdyby miała możliwość nauki w dzieciństwie – miałaby szansę uniknąć wielu bolesnych chwil.

Mimo iż styl autorki jest dość problematyczny, ciężko nam się w pełni zanurzyć w tę opowieść, to jednak tempo, jakiego historia nabiera po przyjeździe bohaterki do Londynu sprawia, że przestajemy zwracać na to uwagę, koncentrując się tylko na bieżących wydarzeniach. Szczególnie, że zachowanie Marthy budzi w nas coraz większe zdumienie i wewnętrzny sprzeciw. I choć jak przyznaje w rozmowie z siostrą: „W życiu nie ma czegoś takiego jak szczęście. Trzeba być kowalem swojego losu”, a my zgadzamy się w pełni z tym stwierdzeniem, to jednak sposób działania będzie zapewne dla większości czytelników (szczególnie matek) nieakceptowalny. W rezultacie trzymamy w rękach powieść, której frapująca fabuła i świadomość rzeczywistych wydarzeń niezwykle zaskakuje i wciąga, mimo braku znaczących walorów jeśli chodzi o inne aspekty książki. Po książkę warto jednak sięgnąć chociażby po to, by poznać historię tej niezwykłej kobiety, której wiele można zarzucić, ale jednocześnie nie można nie doceniać jej determinacji, pracowitości i odwagi. Szkoda tylko, że cena za jej sukces była wysoka.

Justyna Gul

Qultura słowa

Alexandra Tidswell, ukończyła studia z kultury i języka Maorysów. Była dyplomatką, Mieszka w Nowej Zelandii. „Lewisville”, to opowieść oparta na rodzinnej historii.

O książce możemy przeczytać, że:

Martha Grimm jest zamożna i szanowaną kobietą, która mieszka w Wellington w Nowej Zelandii. Nikt nie wie jaką drogę musiała przejść, aby znaleźć się tutaj, gdzie jest tutaj. Od dziecka marzyła o lepszym życiu. Jaką cenę zapłaciła za swoje marzenia? Kim są ludzie, których zostawiła za sobą?

O ty, jaką drogę musiała przejść wie tylko jej córka. Nikt nie zdaje sobie sprawy, że Martha przyszła na świat w nędznej wiosce na końcu świata.

Opowieść o kobiecie, która mimo przeciwności losu, nie wahała się dążyć do spełnienia swoich marzeń. Co prawda po drodze musiała podjąć kilka trudnych decyzji, ale jej się udało. Nie uważam, żeby Martha była do końca bohaterką pozytywną. A przynajmniej nie do końca. Sam fakt pozostawienia swoich dzieci na łasce losu, o czymś świadczy. Ale trzeba przyznać, że taka była mentalność większość ludzi w tamtej epoce. Oddanie do przytułku własnych dzieci, nie uznawano za coś złego. Przeciwnie, mimo trudnych warunków, często miały tam lepiej niż w domu rodzinnym. Tło historyczne jest świetne, zwłaszcza wyobrażenia pani Grimm, co czeka ją w Nowej Zelandii. Spotkało ją spore rozczarowanie, gdy okazało się, że do wszystkiego musi dojść sama. Nawet piękną rezydencję musi wybudować sobie od podstaw. Ciekawie też wygląda historia pierwszego męża Marthy, którego porzuciła, a potem zataiła informację że w ogóle istnieje. Taka trochę telenowela z tego wyszła, ale wszystko w granicach prawdopodobieństwa. Mnie książka się podobała i przeczytałem ją bardzo szybko. Jak dla mnie powieść ta jest w sam raz lekturą do przysłowiowej kawy. Szybko się czyta, ale się jej nie zapomina.