Leśniczówka. Sekrety Białej. Tom 2

Jestem ciekawa czy mam tutaj miłośników literatury obyczajowej?

Jeśli tak to mam dla Was propozycję książki pt. "Leśniczówka", która jest drugim tomem cyklu Sekrety Białej. Przeniesiecie się do Białej Podlaskiej i cofniecie się do przeszłości, gdzie poznacie losy bohaterów nękanych wojenną zawieruchą.

Towarzyszymy Marii, która po latach wraca do rodzinnej miejscowości. W lesniczówce odziedziczonej po babci znajduje pamiętnik, którego treść wciąga ją. Maria musi zmierzyć się z bolesną przeszłością. Śmiercią mamy, traumatycznym dzieciństwem i nieszczęśliwą miłością.

Czy Maria odkryje kim była tajemnicza Ina, zakochana we włoskim jeńcu wojennym?

Czy dla dobra chorego synka odbuduje relację z jego ojcem?

Czy ocali lesniczówkę przed zniszczeniem?

Czy pozna zagmatwane losy swoich rodziców?

Jeśli lubicie historie z rodzinnymi sekretami, w których teraźniejszość przeplata się z przeszłością to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Autorka ma świetny styl i przyjemne pióro. W książce nie brakuje emocji i wartości. Przekonacie się, że w naszym życiu ważną rolę odgrywa rodzina, która nas kształtuje i ma ogromny wpływ na naszą przyszłość.

Chętnie sięgnę po kolejne tomy, bo jestem ciekawa czym jeszcze zaskoczy mnie autorka.

Polecam!

BRUNETTE BOOKS

"Leśniczówka" to drugi tom serii "Sekrety Białej". Jeśli nie czytaliście tomu pierwszego to nic się nie stało, bo są one napisane tak, że można czytać niezależnie od siebie.

Marysia miała trudne dzieciństwo, była niekochana, wykorzystywana przez ciotkę u której musiała mieszkać. Takie ciężkie doświadczenie wpływa na to, jak kobieta teraz się czuje sama z sobą i jakie podejmuje decyzje w dorosłym życiu.

Poznajmy Marię w szczególnym momencie jej życia, kiedy wraca ona po latach do Białej Podlaskiej, aby objąć w spadku leśniczówkę od zmarłej babci. Okazuje się, że to nowe miejsce bardzo jej się spodoba. Kobieta musi walczyć o pomoc dla swojego ciężko chorego syna, chce mu dać taki dom jakiego ona nie miała. Podczas porządków znajduje pamiętnik z II wojny światowej, to co w nim przeczyta zmieni ją na zawsze. Akcja dzieje się dwutorowo, czyli współcześnie i w mrocznej rzeczywistości wojennej.

"Ręce do góry! - Usłyszałam komendę po niemiecku.

Nie próbowałam uciekać, bo w moją stronę biegł spuszczony ze smyczy wilczur. Myślałam tylko, aby się gwałtownie nie ruszyć, co pozwoli mi uniknąć pogryzienia. Rozpłakałam się. Przez moją głowę przebiegały same najgorsze myśli."

Książka bardzo mi się podobała, szczerze mówiąc nie spodziewałam się, że aż tak. Wymienię wam tylko kilka zalet i mam nadzieję, że dzięki temu sięgnięcie po tę powieść.

Przede wszystkim autorka przeprowadziła bardzo dokładny research korzystając z szerokiej gamy opracowań historycznych. Czytając tę książkę dosłownie przenosimy się w świat wojennej zawieruchy. Całość napisana jest bardzo przyjemnym językiem, co jest ważne, bo historia nie przytłacza, tylko zaciekawia i wywołuje emocje. Nie znałam w ogóle wątków włoskich więźniów, więc bylo to dla mnie ciekawe i nowe.

Autorka przepięknie pokazała miejsce, w którym mieszka. Urodziłam się 60 km od Białej Podlaskiej, którą znam z czasów dzieciństwa. Teraz wy, czytając tę książkę, możecie przenieść się na moje kochane Podlasie i poznać tradycje i dawne dzieje tego regionu Polski.

Agnieszka Panasiuk stworzyła też wielowymiarowych, dobrze skonstruowanych bohaterów. Bardzo polubiłam Marysię i z zapartym tchem śledziłam jej losy.

Tematyka książki jest różna: mamy tu wątek samotnej matki, chorego dziecka, niepewności jutra, trudnego dzieciństwa, losy społeczności żydowskiej, włoskich jeńców wojennych. Jak sami widzicie dużo tematów jest poruszonych w tej niewielkiej objętościowo książce. Jestem bardzo dumna, że znajdziecie na okładce moje logo. Bardzo dokładnie dobieram książki, którym patronuję. Chcę aby były one ciekawe, mądre, niosące przekaz, wywołujące emocje.

I taka właśnie jest "Leśniczówka". Polecam z całego serducha. Uroniłam niejedną łzę, a to pokazuje jak dobra jest ta historia.

Podsumowując: jeśli lubicie książki pisane dwutorowo, gdzie jest kilka wątków spójnych ze sobą, nie boicie się emocji to ta książka powinna się wam spodobać. MImo, że nie jest to lekka historia, warto ją poznać.

„Leśniczówka” to drugi tom z czterech cyklu „Sekrety Białej”. Każdy z nich można czytać osobno, ponieważ w każdym opisana jest historia jednej z przyjaciółek z Białej Podlaskiej.

W tym tomie bliżej poznamy Marysie, która po latach wraca w rodzinne strony by zmierzyć się z przeszłością. Gdy jej matka umarła, zaopiekowała się nią ciotka, która zawsze dała jej odczuć, że jest balastem dla niej. Wykorzystywała ją również w celach zarobkowych. Marysia w tamtym okresie również przeżywała swoją pierwszą miłość, która była nieszczęśliwa. Wydarzenia z młodości wpłynęły na jej dorosłe życie. Teraz jest samotną matką, a jej synek jest chory. W spadku po babci, otrzymuje leśniczówkę, w której odnajduje pamiętnik. Lektura bardzo ją pochłonęła. Zainteresowała jej postać tajemniczej Iny, łącznice AK. Kim była? Z jakimi problemami zmaga się Marysia? Jakie decyzje przyjdzie jej podjąć? Przekonacie się sami.

Bardzo podoba mi się styl pisania pani Agnieszki Panasiuk. Autorka w lekki i przyjemny sposób opisuje los kobiety, która poszukuje swoich korzeni i tożsamości. Dotyka w ten sposób najczulszych stron czytelnika. Książka jest bardzo poruszająca i na pewno zostanie ze mną na dłużej. Bardzo polubiłam Marysię, której z jednej strony współczułam, a z drugiej byłam pełna podziwy. Dodatkowo mamy tutaj rozwinięty wątek historyczny, dzięki czemu książka staje się bardzo ciekawa.

Kiedy Maria po kilku latach wraca do rodzinnej Białej Podlaskiej musi nieoczekiwanie stanąć twarzą w twarz ze swoją przeszłością. Sporym zaskoczeniem dla kobiety jest spadek, który odziedziczyła od swojej babci- stara leśniczówka. Tam odnajduje pamiętnik Iny, łączniczki AK. Lektura znaleziska pochłania Marysię bez reszty, chociaż z dnia na dzień zdawałoby się, że jej problemy zaczynają się piętrzyć…

Bardzo lubię sięgać po książki, których akcja umiejscowiona jest niedaleko miejsca, gdzie mieszkam. Co prawda nie ma takiej lektur za dużo, ale kilka z nich przewinęło się przez moje ręce. Warte zaznaczenie jest, że większość z nich była autorstwa pisarki, która napisała Leśniczówkę. Ba! Sama Leśniczówka należy do tej kategorii. Maria nie tylko chadzała trasami dobrze znanymi mi w Lublinie i zwiedziła Kozłówkę, ale podróżowała trasami, które przemierzam od czasu do czasu. A może nawet przejechała obok mojej miejscowości? Ciepło robiło mi się na sercu, gdy autorka wymieniała dobrze znane mi miejsca…

Jednak zapewniam, że to nie jedyny walor tej książki, bo sama historia Marii jest niezwykle ciekawa. Trzymałam za nią kciuki by w końcu była szczęśliwa. Zasłużyła na nie jak nikt inny… Leśniczówka nie tylko opowiada historię Marii, ale dzięki znalezionemu przez nią pamiętnikowi mogliśmy poznać wojenne losy łączniczki AK, Iny i jeszcze raz z bezpiecznego miejsca poznać grozę wojny. W środku nie zabrakło wydarzeń o zabarwieniu kryminalnym. Jednak tym razem czytelnik może być nieźle zaskoczony rozwiązaniem sprawy.

Leśniczówka to historia, obok, której nie da się przejść obojętnie. Czytelnik nie tylko ma szansę spotkać się z historią Marii, która starała się zawalczyć o swoją przyszłość, ale także odkryć tajemnice swoich przodków. Leśniczówka opowiada o zawiłościach ludzkich losów i traumach z dzieciństwa, które mają wpływ na dorosłe życie. Wspaniała lektura! Może nie należy do lekkich historii, ale warto się z nią zapoznać.

Po przeczytaniu pierwszej części cyklu „Sekrety Białej” pt. „Kamienica” z utęsknieniem wyczekiwałem dnia premiery drugiej odsłony. I oto pojawiła się „Leśniczówka” kolejna, wyjątkowa powieść Agnieszki Panasiuk, autorki, która potrafi zarysować ciekawe historie, mocno wpadające do naszego czytelniczego serca.

W pierwszej części cyklu poznaliśmy poruszającą historię Doroty Rosolkiej. Na kartach tej powieści poznajemy losy Marysi, która staje oko w oko ze swoją przeszłością. Po latach powraca do Białej Podlaskiej. Kobieta boryka się z trudnym dzieciństwem, nieszczęśliwą młodzieńczą miłością oraz śmiercią swej matki. Marysia otrzymuje spadek po swej babci. W leśniczówce odnajduje pamiętnik Iny – łączniczki AK. Kim była Ina? Jak bardzo jej historia wpłynie na życie Marysi? Czy Marysia będzie gotowa, aby odbudować swoje relacje z ojcem jej chorego syna? Wreszcie, czy znajdzie w sobie na tyle sił i odwagi, by odkryć pogmatwaną historię swojej rodziny? Pytań wiele pojawia się w naszej głowie podczas czytania powieści „Leśniczówka”.

Nie ukrywam, że historia stworzona przez Agnieszkę Panasiuk dotknęła najczulszych strun moich emocji. Pozwoliła mi oderwać się od trosk codzienności, by móc razem z Marysią rozwiązywać jej życiowe dylematy. Dylematy, które pozwoliły mi spojrzeć na moje życie, moje decyzje, a tym samym mogłem przeglądnąć się w swoim postępowaniu. To bardzo ważne, że literatura Pani Agnieszki pozwala nam zadać wiele ważnych, życiowych pytań. Pytań, które mogą pomóc nam znaleźć odpowiedzi na wiele ważnych życiowych, kluczowych kwestii.

Warto nadmienić, że nie tylko historia zapisana ka kartach powieści „Leśniczówka” porusza, lecz również styl autorki zasługuje na uznanie. Agnieszka Panasiuk z lekkością pióra rysuje historie, których nie sposób zapomnieć. To, co ważne, to fakt, że autorka doskonale zarysowała tę fabułę, dbając o połączenie jej z wątkiem historycznym. Zatem ta książka, to doskonała lektura dla miłośników powieści obyczajowych i historycznych.

Autorka zaprasza nas do niezwykłej podróży. Warto przyjąć to zaproszenie i sięgnąć po drugą (z czterech) część cyklu „Sekrety Białej”. I nie jest sekretem, że to druga książka autorki, na której pojawi się czyt-NIKowe logo, świadczące o tym, że Czyt-NIK poleca! Czyt-NIK patronuje!

Druga część serii „Sekrety Białej” pt. „Leśniczówka” ukazała się nakładem Wydawnictwa Szara Godzina