Lepszy gatunek jest również opowieścią o historii w sensie ścisłym. Dla Marcina Wilka najbardziej interesujący jest przełom XIX i XX wieku oraz międzywojnie. Szczególne znaczenie ma wiek XIX, ponieważ to wtedy poszerzyła się i pogłębiła wiedza weterynaryjna, a równocześnie człowiek podjął na wielką skalę eksperymenty z rasami psów. Zaczął się, jak mówią niektórzy badacze, psi modernizm, który trwa do dzisiaj i którego różnorakie konsekwencje odczuwamy. W ten sposób jest to opowieść i o historii, i o współczesności.
„,Ludzie zamiast dzieci mają dzisiaj psy, a na świecie sprzedaje się więcej wózków dla psów niż dla dzieci, pies jest towarzyszem życia, rodziną, stadem. Oto opowieść, oparta na materiale źródłowym, historycznym, naukowym, często zaskakująca i szokująca, o jednej z najważniejszych relacji człowieka, relacji z psem. Relacji zwierzęcia ze zwierzęciem, bowiem, choć nie lubimy się do tego przyznawać w naszym poczuciu wyjątkowości, jesteśmy zwierzętami.
Jak w takim razie odczytywać ostatnio modne „,uczłowieczenie“,? Co oznacza psia mowa i czy możemy się z psem dogadać? Kiedy zaczęliśmy uznawać psy za istoty czujące, uznaliśmy ich podmiotowość i zaczęliśmy je chronić? I dlaczego w rozumieniu naszej relacji z psem ważny jest XIX wiek, kiedy rozwinęła się weterynaria i zaczął „,psi modernizm“, – to wszystko przeczytacie w tej naprawdę fascynującej książce, która nam otwiera oczy na magiczną, ale jednak osadzoną w kulturze, nauce i historii relację człowiek – pies. Czyli zwierzę – zwierzę. Powiedzmy sobie zatem „,hau“, i podajmy łapę.“,
Karolina Korwin-Piotrowska
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Czy ta książka to praktyczny poradnik dotyczący wychowania i tresury psa?
Publikacja Marcina Wilka to reportaż historyczno-społeczny, a nie podręcznik szkolenia zwierząt. Autor koncentruje się na ewolucji relacji międzygatunkowej, analizując jak na przestrzeni wieków zmieniało się postrzeganie psa w kulturze. Czytelnik znajdzie tu rzetelną wiedzę o początkach weterynarii oraz procesie nadawania zwierzętom podmiotowości. Jest to lektura przeznaczona dla osób pragnących zrozumieć socjologiczne i historyczne tło obecności psów w ludzkim życiu. Książka skłania do głębokiej refleksji nad tym, jak jako ludzie kształtujemy świat naszych czworonożnych towarzyszy.
Jakie konkretne okresy historyczne opisuje Marcin Wilk w swojej najnowszej pracy?
Główna oś narracji skupia się na przełomie XIX i XX wieku oraz okresie międzywojennym. To właśnie w tym czasie nastąpił gwałtowny rozwój wiedzy weterynaryjnej i rozpoczęły się masowe eksperymenty z psimi rasami. Autor szczegółowo przybliża zjawisko tak zwanego psiego modernizmu, którego konsekwencje społeczne odczuwamy do dzisiaj. Analiza materiałów źródłowych pozwala zrozumieć, kiedy i dlaczego zaczęliśmy traktować psy jako pełnoprawnych członków rodzin. Wiedza ta rzuca zupełnie nowe światło na współczesne trendy w opiece nad zwierzętami.
Czy książka Lepszy gatunek. Psio-ludzkie historie jest napisana trudnym, naukowym językiem?
Narracja łączy w sobie rzetelność naukową z przystępnym i bardzo osobistym stylem autora. Marcin Wilk operuje konkretnymi faktami historycznymi, ale przeplata je fascynującymi opowieściami, które angażują emocjonalnie czytelnika. Publikacja unika hermetycznego żargonu, dzięki czemu skomplikowane procesy społeczne stają się zrozumiałe dla każdego odbiorcy. Jest to pozycja idealna dla miłośników literatury faktu, którzy cenią wysoką jakość merytoryczną podaną w atrakcyjnej formie. Lektura pozwala spojrzeć na psa nie tylko jako na pupila, ale jako na istotny element historii cywilizacji.
Czego dowiem się z tej książki o współczesnym zjawisku uczłowieczania psów?
Autor analizuje korzenie współczesnych trendów, takich jak traktowanie psa na równi z dzieckiem. Książka wyjaśnia, jak zmiany w nauce i kulturze doprowadziły do uznania psów za istoty czujące i posiadające własne prawa. Dowiesz się, dlaczego dzisiaj kupujemy psom wózki i jak nasza potrzeba bliskości wpłynęła na obecny kształt psiej mowy i komunikacji. Publikacja stawia ważne pytania o granice tej relacji i naszą odpowiedzialność za gatunek, który sami stworzyliśmy. To doskonałe studium psychologii społecznej ukrytej pod postacią opowieści o zwierzętach.
Dla jakiej grupy odbiorców ta publikacja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest polecana osobom poszukującym lekkich, anegdotycznych opowieści o zabawnych przygodach zwierząt. Ze względu na swój krytyczny i analityczny charakter, wymaga ona od czytelnika skupienia oraz zainteresowania historią i socjologią. Odbiorcy oczekujący gotowych rozwiązań na problemy behawioralne swojego pupila nie znajdą tutaj praktycznych instrukcji działania. Jest to ambitna literatura faktu, która momentami szokuje i zmusza do przewartościowania dotychczasowych poglądów na świat zwierząt. Pozycja ta zdecydowanie bardziej trafi do humanistów i badaczy kultury niż do osób szukających prostej rozrywki.
