Lękowi. Osobiste historie zaburzeń

“lęk jest tym, co komunikuje nam nasze ciało, tym co czujemy. Ale w naszej kulturze uważa się, że musimy mieć jakieś uzasadnienie. Tymczasem nie wszystkie lękowe osoby boją się czegoś konkretnego.”

Lorenc mimo, że opisuje przypadki wstrząsające, to opisuje ludzi żyjących wśród nas. Od siebie dodam, że jeżeli ktoś nie doświadczył widoku człowieka w stanie lęku, nie mówię nawet o bliskim, bo tego przeżycia nie da się “odzobaczyć”, to będzie mu nawet trudno te sytuacje sobie wyobrazić.

To jest książka-wprowadzenie, nie wchodzi głęboko w temat, nie jest naukową rozprawą. Napisało ją życie, aby przybliżyć zagadnienie zaburzeń lękowych, które są obecnie najczęściej występującym problemem psychicznym Polek i Polaków, częstszym od depresji. Choć nie jest to lektura obszerna, zapewniam, że czytelnikowi zorientowanemu w temacie (ale i temu wrażliwemu również), bólu i emocji przysporzy.

Nie jest to literacki majstersztyk, bo też być takim nie musi, za to jest reportażem o ogromnym ładunku emocji i prawdziwości, za co doceniam bezwarunkowo. Ta pozycja “wygrywa” trafnymi spostrzeżeniami i sytuacjami opisanymi bez koloryzowania. O polskiej psychiatrii/psychoterapii/orzecznictwie/farmakologii autor pisze jak jest, i ktoś, kto tematu nie zna może nie dowierzać, ale ściemy tu nie znajdziecie.

Nie ukrywam, wady dostrzegam - lekki chaos w treści czy irytujący mnie pomysł (zastanawiający zresztą) na rozpoczynanie rozdziałów - choć jednocześnie przyznaję, że nie to w tego typu książkach jest istotne. Znacznie ważniejszy jest tu marketing, nagłośnienie tytułu, dotarcie do jak największej liczby czytelników. Zwyczajnie - uświadamianie, przy czym pamiętać należy, że nie dostajemy poradnika, dostajemy wartko napisaną historię o sprawach trudnych i ciągle pomijanych.

Ps. Statystyki przytłaczają!! Rocznie, jak przeczytamy, wypijamy mld i dwa mln małpek, co daje trzy mln dziennie. Matkooo!!

Jaki jest Twój największy lęk?

Kołatanie serca, duszności, bóle brzucha – to typowe objawy płynące z ciała, jakie może wywoływać lęk. Zwykle osoby dotknięte zaburzeniami lękowymi, dawniej nazywanymi powszechnie nerwicą, dopiero na końcu swojej długiej drogi po gabinetach lekarskich trafiają do psychiatry lub psychoterapeuty. Zaburzenia lękowe są obecnie najczęstszym psychicznym problemem Polek i Polaków. Występują częściej niż depresja. Autor opisuje własne zmagania z nadmiarowym lękiem i pyta inne osoby dotknięte zaburzeniami lękowymi: Jak wam się żyje? Co dla was oznacza lęk? Ile wam odebrał? Ile odebrać nie zdołał? Na jaką pomoc możecie liczyć? Być może jest to książka także o Tobie. Choć może jeszcze tego nie wiesz.

Książka w formie reportażu w interesujący sposób ukazuje jak zaburzenia lękowe wpływają na jakość naszego życia. Historie osób, które musiały mierzyć się z niezrozumieniem wśród społeczeństwa. Osoby, które bagatelizowały swój stan, bo normy społeczne określają to za coś złego. Mówienie o swoich lękach i problemach jest w społeczeństwie odbierane jako słabość. Ludzie często decydują się milczeć niż szukać pomocy u specjalisty. Niekiedy swoją wędrówkę zaczynają od kardiologa, neurologa – ciało wysyła sygnały, które kojarzone są np. z zawałem.

W społeczeństwie rośnie coraz większa świadomość dotycząca zaburzeń lękowych. Niestety, leczenie jest kosztowne. Nie każdego na to stać, a pomoc z NFZ ma bardzo długi czas oczekiwania. Autor zbadał temat i w niektórych miastach, na pomoc specjalisty można czekać nawet trzy lata – będąc na liście rezerwowej. Książka nie jest lekarstwem, nie pomoże rozwiązać problemu. Jednak mam nadzieję, że pomoże odnaleźć odpowiedzi osobom, które tego potrzebuję i wskażą drogę do szukania pomocy u specjalisty.

Obecnie coraz więcej ludzi cierpi z powodu różnego rodzaju lęków, często mylonych z depresją.

Typowymi objawiami stanu lękowego są między innymi: kołatanie serca, duszności, a także bóle brzucha.

Są także przypadki, kiedy chorzy odczuwają nie tylko utratę kontroli nad własnym ciałem, ale także zdaje im się, że patrzą na całe zdarzenie z boku, jakby nie byli sobą.

Wiele osób nie zauważając problemów lękowych, które najczęściej mają swoje podłoże w dzieciństwie, trafiają w zaawansowanym stadium choroby do psychiatry lub psychoterapeuty będącego w stanie trafnie postawić diagnozę.

Badania wskazują, że częściej mamy do czynienia z zaburzeniami lękowymi, niż z samą depresją.

Długotrwały, niezdiagnozowany i nieleczony lęk może natomiast prowadzić do powstania depresji.

Jak wspomina w swojej książce autor "Lękowi" nie jest poradnikiem, który mówi o tym jak radzić sobie z lękiem.

Książka ma zwrócić uwagę na powszechny problem zaburzeń lękowych. Zawiera opisane zmagania z problemem innych chorych i może być pomocna w określeniu, czy może u nas samych występują owe zaburzenia.

Lektura skierowana jest przede wszystkim do osób zmagających się każdego dnia z ograniczeniami wywołanymi przez lęk,

dla których każdy dzień jest udreką, a jedyną ostoją jest zacisze domowe pozbawione tłumu gapiów.

Bez planów na przyszłość i odpowiedniego wsparcia rodziny, przyjaciół czują się odrzuceni, niezrozumiani i niepasujący do otoczenia.

Uważam, że książka jest warta przeczytania. Choćby dlatego, że porusza ważny problem, o którym nie każdy z nas zdaje sobie sprawę, a przede wszystkim nie ma na tyle odwagi w sobie, aby o tym mówić.

Być może dzięki tej książce staniemy się bardziej empatyczni i otwarci na problemy innych.

"- Wie Pan, kiedy się wzruszam? [...] Kiedy widzę, że moi pacjenci czują swoją moc. Gdy mówią: "To tylko moje myśli, ja nimi rządzę, nie one mną". Bo to znaczy, że znaleźli klucz do swojego zdrowia, że są już na dobrej drodze. Ten klucz wygnie się jeszcze wiele razy. Nigdy nie będzie płynnie otwierać zamka, do którego pasuje. Ale w końcu, z czasem, pozwoli otworzyć drzwi do życia po kryzysie".

__________

"Lękowi" to reportaż poruszający ważne problemy, jakimi są wszelkie zaburzenia na tle psychicznym. Arkadiusz Lorenc interesująco opisał zarówno część teoretyczną i wyjaśniającą najważniejsze pojęcia związane z lękiem, jak i część zawierającą historie różnych osób zmagających się z zaburzeniami lękowymi. Książkę czyta się niczym dobrą powieść, autor ma lekkie pióro i potrafi zainteresować tematem. Ponadto jest to mała skarbnica ciekawostek, o których nie miałam pojęcia: Filip Chajzer udający atak paniki w popularnym programie śniadaniowym, Julian Tuwim, który cierpiał na agorafobię, czy stosunkowo nowy zawód, jakim jest asystent zdrowienia. W jednym z pierwszych rozdziałów można przeczytać także, że autor reportażu doświadczył ataków paniki i zmaga się z zaburzeniami lękowymi. Odczuwając to samo, co bohaterowie jego książki, staje się w oczach czytelnika bardziej szczery i autentyczny, a przede wszystkim empatyczny. To cecha szczególnie ceniona przez osoby lękowe, szukające zrozumienia i wsparcia. W Polsce choroby psychiczne nadal postrzegane są jako temat tabu. Coś, czego należy się wstydzić i nie mówić o tym głośno. Autor zwraca uwagę na ten problem, próbując jednocześnie pokazać, że to nic złego. Wiele osób odczuwa niepokój, lęk, cierpi na fobie. Ważne jest, aby nad tym pracować, a osoby, które postanowiły podzielić się swoimi historiami dają nadzieję na lepsze jutro i udowadniają, że pokonanie lęku jest możliwe.

Dzisiejsze tempo życia. Wymogi stawiane nam w wyścigu szczurów. Presja otoczenia. Podnoszenie poprzeczki, wymagań. Ciągłe ocenianie, stawianie czoła wymogom w pracy, w szkole. Mógłbym tak długo jeszcze wymieniać to wszystko, co wpływa na nasze wewnętrzne samopoczucie. Owszem stawianie poprzeczek, wskaźników jest ważne, aby osiągnąć coś w życiu. Lecz nie warto robić tego kosztem naszego zdrowia. I nie mam tu na myśli zdrowia fizycznego, lecz bardziej kwestie natury psychicznej. Choć nie od dziś wiadomo, że zły stan zdrowia psychicznego ma ogromny wpływ na naszą kondycję fizyczną. Ogromne znaczenie w dbaniu o naszą kondycję psychiczną ma opanowanie myśli negatywnych, lękowych. Tylko jak to zrobić, skoro w Polsce lęk dotyka jedną na trzynaście osób - częściej niż depresja.

Arkadiusz Lorenc w książce „Lękowi. Osobiste historie zaburzeń” porusza bardzo ważny problem. Ukazuje istotę lęku, a poprzez prawdziwe historie ludzi, którzy borykali się ze stanami lękowymi, uczula nas, abyśmy byli uważni na nasze nastroje. Dzięki temu możemy wcześniej zareagować, podjąć walkę z lękiem. Powiedzieć mu NIE! Tylko jak to zrobić? Jestem przekonany, że książka ta przychodzi z pomocą. Jest bogata w wiele wskazówek, które pozwolą każdemu z nas podjąć walkę z przezwyciężaniem stanów lękowych, które są najczęściej pojawiającym się problemem natury psychicznej wśród Polaków.

Co ważne Arkadiusz Lorenc na kartach książki opisując własne doświadczenia, zadaje nam pytania – jak nam się żyje? Co oznacza dla nas lęk? Ile nam odebrał, a ile odebrać nie zdołał? A my odpowiadając na nie, możemy uświadomić sobie, czy również mamy problemy natury lękowej. Jestem przekonany, że ta książka, może być drogowskazem w radzeniu sobie z lękiem, z jego przyczynami oraz skutkami. Dlatego też zachęcam Was do lektury tej książki. Książki, która może dać nam wiele ważnych, cennych i życiowych wskazówek do radzenia sobie z nadmiarowym lękiem.

Warto, aby tę książkę przeczytali wszyscy czytelnicy, niezależnie od tego, po jaki gatunek sięgają, gdyż jest ona kopalnią wiedzy na temat lęku. I nie jest to wiedza stricte akademicka, naszpikowana teorią, lecz co najważniejsze prawdziwymi opisami z życia wziętymi. I taki właśnie przekaz jest najtrafniejszą i najskuteczniejszą metodą stawiania czoła lękowym sytuacjom, dzięki czemu każdy z nas ma szanse powiedzieć NIE – lękowi!

Książka „Lękowi. Osobiste historie zaburzeń” ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka