Jeden dzień z życia Abeda Salamy

Nathan Thrall rekonstruuje szczegółowo zdarzenia tytułowego "jednego dnia" – wypadku, który na zawsze odmienił życie wielu rodzin i zapisał się w społecznej świadomości – począwszy od wstrząsającej relacji z miejsca wypadku, przez desperackie próby zlokalizowania dzieci w różnych szpitalach, aż po tragiczny bilans i następstwa. Z przejmującej sekwencji wydarzeń, osobistych, intymnych przeżyć, fragmentów z przeszłości oraz kontekstu politycznego, historycznego i geograficznego wyłania się portret codziennego życia Palestyńczyków na spornej ziemi i przenikliwe spojrzenie na konflikt izraelsko-palestyński. Thrall pisze rzeczowo i wnikliwie, mocnym i autentycznym głosem. Nie sposób bez emocji czytać o ludzkim dramacie, bez gniewu i smutku wobec nadużyć i ucisku.

Ważny, poruszający i zwiększający świadomość reportaż – o prawdziwych ludziach i ich prawdziwym życiu, trudnym i bolesnym. O dramatycznych konsekwencjach wieloletniego konfliktu – konfliktu, który ma twarz rannego/martwego dziecka i pogrążonych w bólu rodziców. O stracie, żałobie, bezsilności i poczuciu winy. Książka Thralla pozostawiła mnie ze ściśniętym gardłem, w bolesnym odrętwieniu. Warto przeczytać.

Milad, syn głównego bohatera Abeda Salamy wraz z innymi dziećmi wyrusza na szkolną wycieczkę. Nieznośna, deszczowa pogoda nie jest przeszkodą dla podekscytowanych dzieci. Niestety niesprzyjające warunki oraz nieostrożność ze strony innych kierowców sprawiają, że jeden z autokarów ulega wypadkowi, w wyniku którego szybko staje w płomieniach. Na szczęście wiele z dzieci udaje się uratować jeszcze przed przyjazdem służb, jednak wśród nich są takie, które nie miały tyle szczęścia. Nieznany jest również los pięcioletniego Milada. Abed Salama próbuje we wszechogarniającym chaosie odszukać swojego syna. Niestety nie wie nawet, czy dziecko znajduje się po tej samej stronie muru separacyjnego i czy uda mu się do niego dotrzeć.

“Jeden dzień z życia…” to przejmująca do bólu historia konfliktu izraelsko - palestyńskiego uchwycona przez pryzmat tragicznego wypadku. Część wydarzeń traktuje o zmaganiach ojca próbującego przebrnąć przez kolejne punkty kontrolne, by móc dotrzeć do okolicznych szpitali i w nich szukać swojego dziecka. Inne, skupione są również w znacznej mierze wokół życia Salamy, jednak traktują o tamtejszej kulturze i tradycji. Autor w bardzo ludzki sposób przedstawił zmagania mieszkańców tych terenów związane z tym, po której stronie muru mieszkali, a także jakiego koloru był ich paszport (i jakie to miało znaczenie dla ich funkcjonowania w podzielonym świecie). Historia, którą czyta się jak powieść, wyciska łzy z oczu swoim realizmem. Zarówno spojrzenie autora, jak i forma przekazania relacji z tego “jednego dnia” zdecydowanie wyróżniają się na tle innych, czytanych ostatnio przeze mnie, reportaży.

Książka zamiast kwiatka