Łazikanty

„Łazikanty” to ciepła opowieść, którą J. R.R. Tolkien zdecydował się napisać dla swojego syna, po tym jak ten zgubił ulubioną zabawkę. Dla dziecka utrata swojego „przyjaciela” bywa trudna, a rodzic, osoba dojrzała jest tego świadoma. Wcześniej nie miałam okazji przeczytać takiej historii, dlatego też byłam ciekawa, w jaki sposób autor poradził sobie z opowieścią dla mniejszych czytelników. Wiedziałam, że dla nas, tych starszych okazał się postacią wybitną, która w swoich powieściach i dodatkowych materiałach jest wiecznie żywa. Młodsze pokolenia będą miały okazję poznać jego twórczość i być może złapać bakcyla, jak ich bliscy. Trzeba być niezwykle uzdolnionym pisarzem, aby czuć się dobrze w wymagającym repertuarze, jak i dziecięcym, łagodniejszym w odbiorze.

„Łazikanty” przedstawiają opowieść o piesku, który wabił się Łazik, czasami zwierzęta wpadają w tarapaty, których konsekwencje bywają zaskakujące. Piesek rozzłościł czarodzieja swoim nieodpowiednim zachowaniem, w konsekwencji stał się przemieniony w pluszową zabawkę. Łazik stara się zrobić wszystko, co w jego mocy, aby powrócić do dawnej postaci i wrócić do domu. Jest niezwykle zdeterminowany, przeżywa wiele przygód, a one uczą go czym jest prawdziwa przyjaźń i jaka jest ważna. Czy uda mu się odkryć, jak powrócić do domu?

„Łazikanty” to krótka opowieść dla dzieci, która ma wiele do zaoferowania. Mitologia, która przewija się przez powieść, jest bogata, a poruszane tematy są naprawdę warte uwagi. Szczególnie podobały mi się przygody Łazika na księżycu, jego odkrycie, jak powstają dobre sny i koszmary oraz jak radzą sobie z nimi dzieci. Dowcip i humor są znakomite i cieszyłam się każdą przeczytana stroną. Była słodka i zaskakująco emocjonalna, szczerze mówiąc, nadawałaby się na świetny film animowany, z pewnością zrobiłby wrażenie na dzieciach i ich rodzicach. „Łazikanty” to przepełniona magią historia, która pokazuje, że bycie niemiłym dla obcych może skończyć się niezbyt dobrze. Autor przekazuje ponadczasowe przesłanie, pisze przepięknym językiem, rozbudza wyobraźnie. Kto z nas nie chciałby się znaleźć zarówno na dnie oceanu, jak i na księżycu? Christina Scull i Wayne G. Hammond przygotowali niezwykłe ciekawostki, które przedstawiały kulisy powstawania historii, a także ciekawych faktów z życia Tolkiena. Nie można nie wspomnieć o niesamowitych ilustracjach, które znalazły się w ty wydaniu.

Powiem wam, że książka wywołała we mnie wiele przemyśleń. Czytając ją z początku, wczytywałam się w sposób i czas powstania tej bajki, która zrodziła się z pomysłu zagubienia przez młodszego syna zabawki pieska. To właśnie wtedy olśniło mnie, że kiedy jest się kimś ważnym, wtedy cały świat staje na głowie, by co do joty odtworzyć ciąg zdarzeń jakie doprowadziły do powstania dzieła. Skład rodziny, miejsce przebywania oraz nawet pogodę, którą opisał ze względów występujących u nich autentycznie. No dobrze, mnie te rzeczy również interesowały, jednak zwróciłam uwagę na coś jeszcze. Mamy opisane, że autor napisał wpierw swoje dzieło, tu ukazują jakie, i gdy wydawca poprosił go o część dalszą, to on ją napisał. Dla mnie to było niewyobrażalnie mądre i jakie magiczne, gdyż jak wiadomo, wiele osób twierdzi, że gdyby się zebrało, sami napisaliby książkę, a tak naprawdę na ich zapewnieniach się kończy. Powstają również dylogie bez zakończenia, gdyż komuś brakło weny. U niego tak nie było. Nie wiem w jakich warunkach pisał, czy gwar mu przeszkadzał, czy był na niego obojętny, no i co na to małżonka? Wiem natomiast, że nie da się zwykłemu człowiekowi zaproponować coś i on raz dwa opisze całą serię. Wyczytałam jednak, że potrafił być perfekcjonistą, gdyż napisana nawet bajka, była przez niego poprawiana kilka razy. Za wszelką cenę chciał pisać coś tak doskonałego, by u innych wzbudzało podziw. Przyznaję, że ta konsekwencja własnego zachowania sprawiła, że jego książki rozpoznawalne są na całym świecie. W owej bajce znajdziemy nawet jego rysunki, ukazane i opisane na początku jako doskonałe, lub nieco niedbałe, jakby brakło mu czasu na ich opracowanie, bądź tak właśnie miały wyglądać. Tytułowy piesek napotkał na swojej drodze czarodzieja, któremu zaszedł za skórę i który zamienił go w posąg. Spotykając kogoś innego, dostał szanse na poprawę i zabrali go do innej krainy, najmagiczniejszej na świecie. Dalej są opisanego jego losy, ale dla mnie nie to było ważne. Niby zwykła historia, ale chodziło tu o przemianę tego psiaka. Stał się bardziej rozważny, zauważał co kogo raniło i nawet gdy popełniał błędy, to starał się ich nie powtarzać. Zaczął doceniać to, co miał, gdyż wchodząc w rolę ofiary, osądzania na podstawie wyglądu, oraz sposoby wysławiania, inni mieli go za nic. Nawet dziwili się, że został oszczędzony i zmienili jego imię. Czy nie ciekawi was jak on się czuł? Czy waszym zdaniem było to sprawiedliwe? Nie sądziłam, że tak bardzo mnie pochłonie. Autor ma świetny styl literacki, w którego potrafił tchnąć piękny fantazyjny świat pełen przygód. Bardzo wam ją polecam, nie tylko dzieciom:-)

Bajka bajce nie równa, szczególnie jeśli mówimy o tych historiach, które idealnie wpasowują się w każdy wiek czytającego. Specjalistą w tego typu historiach był J.R.R. Tolkien, którego historie pozostają w naszych głowach na długo po zamknięciu ostatniej strony.

"Łazikanty" to wpisana w klasykę dziecięcą opowieść, którą dopiero odkryłam, a która porwała mnie od pierwszych stron. Książka wizualnie jest całkiem spora, ale liczy sobie zaledwie 136 stron i składa się nie tylko na piękną treść, ale i wpadające w oko ilustracje samego autora. Przyznaję, że wykonanie jest imponująca a sama fabuła piekielnie emocjonalna nawet dla mnie, czytelnika, który przecież podobne bajki powinien mieć już dawno za sobą.

Tolkien był niezwykle mądrym człowiekiem a jego wiedza odbijała się na kartach powieści. Dzięki temu możemy zachwycać się tym co ukryte pomiędzy wierszami a także doszukiwać się powiązań między tekstem a współczesnymi wartościami. Tym sposobem fabuła łączy pokolenia, zaprasza nas do interakcji oraz umożliwia rozkładanie jej na czynniki pierwsze, a my przepełnieni silnymi emocjami towarzyszącymi nam na każdym kroku przerzucamy kolejne strony, dzięki którym w naszych wyobraźniach odgrywa się wyjątkowy spektakl.

Bajka powstała na potrzeby chwili, mając ukoić smutek dziecka po stracie zabawki. Została znaleziona pośród zapisków Tolkiena i otrzymała nowe życie. Dzięki temu możemy delektować się historią pieska zmienionego przez czarodzieja w zabawkę, który poszukując drogi do domu zjednuje sobie przyjaciół oraz miesza się w całą masę przygód. Jak więc się domyślacie dla najmłodszych będzie to wyjątkowa opowieść, która zaskoczy ich na każdym kroku, natomiast dorośli wyciągną z treści nie jedną lekcję, docenią kunszt oraz zamysł autora a także połączą to co dzieje się w krainie dedykowanej dzieciom z tym co dostępne jest na każdym kroku w realnej prozie dnia codziennego.

"Łazikanty" to historia, która obowiązkowo powinna znaleźć się na półce każdego zaangażowanego czytelnika. Pięknie wykonana pod kątem wizualnym, jeszcze lepiej poprowadzona jeśli mówimy o samej akcji czy kreacji bohaterów. Złożoność treści a także wiele pozytywnych emocji łączą się w wydarzenia, które pięknie przejmują kontrolę nad naszymi myślami oraz mają kluczowy wpływ na kształtowanie charakteru. Zdecydowanie polecam!

„Łazikanty” J. R. R. Tolkien to historia napisana głównie z myślą o dzieciach, choć tak naprawdę zachwycić może ona każdego czytelnika, niezależnie od wieku. Przyznam szczerze, choć wstyd mówić na głos, że wcześniej nie czytałam książek autora! Nigdy nie przepadałam za literaturą fantastyczną, dlatego nawet jego kultowy „Władca pierścieni” mnie nie skusił!

Powieść „Łazikanty” zainspirowana została w momencie wakacyjnego wyjazdu rodziny Tolkienów, podczas której spacerując pięcioletni Michael, zgubił zabawkę, swojego ulubionego pieska. Każdy, kto ma dzieci rozumie rozmiar powstałego problemu, dlatego tata, aby złagodzić ból syna, zaczął snuć historię o małym piesku, który się zgubił. Łazik, czyli zagubiony piesek, który został zamieniony w zabawkę z ołowiu, przez czarodzieja wyrusza w podróż, której celem ma być odzyskanie jego dawnej tożsamości. Czytelnicy ruszają wraz z Łazikiem w pełną przygód podróż, podczas której odwiedza i odkrywa nowe miejsca, poznaje wiele postaci i nawiązuje wiele znajomości. Trafiamy, chociażby na księżyc, czy dno oceanu. Poznaje takie postacie jak syreny, smok, czy inne magiczne istoty!

Przyznam szczerze, że w dzisiejszych czasach bardzo skrupulatnie staram się wybierać bajki, które czytamy wraz z dziećmi. Niezwykle dla mnie ważne jest, aby były one mądre i wartościowe, a ten tytuł właśnie do takich należy. Podczas czytania można dostrzec, że książka napisana została z pomysłem i z myślą o dzieciach, a to niezwykle cenne.

Autor w tej historii pokazuje radość, którą daje nam odkrywanie nowych rzeczy i przeżywanie wspaniałych przygód, traktuje o wartości przyjaźni, która jest tak bardzo istotna dla każdego z nas na każdym etapie życia. Historia, która pokazuje, że w życiu warto sprawdzić, co dla nas los przygotowało, odważne sprawdzenie tego, co czeka za rogiem, zamiast biernego czekania może być dla nas wspaniałą przygodą, ale również wartościową lekcją.

Książka dodatkowo została wzbogacona o cudowne ilustracje przygotowane przez autora, które z pewnością przyciągną uwagę, szczególnie tych najmłodszych czytelników, podczas jej czytania.

Myślę, że ten tytuł spodoba się nie tylko dzieciom, ale przyciągnie również uwagę dorosłych, którzy będą zachwyceni tą wspaniałą, pełną ciepła historią. Ja z całego serca polecam dla wszystkich, małych i dużych czytelników!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Historia opowiadania "Łazikanty" miała swój początek już w 1925 roku podczas pobytu rodziny Tolkienów na wakacjach w Filey. Podczas jednego ze spacerów po plaży pięcioletni syn Tolkiena, Michael zgubił swoją ulubioną zabawkę, biało-czarnego pieska z ołowiu. Poszukiwania zguby okazały się niestety daremne, a zniknięcie zabawki wyjaśnia właśnie ta magiczna opowieść...

„Łazikanty” to opowieść o młodym piesku Łaziku, który zostaje zamieniony w zabawkę przez rozzłoszczonego czarodzieja (z nimi nie warto zadzierać - pamiętajcie!). Łazik próbując odzyskać dawną postać przeżywa przy tym mnóstwo przygód. Trafia na księżyc i dno oceanu spotykając przy tym smoka, węża morskiego, syreny i różne magiczne istoty!

Jeśli tak jak ja nie znaliście jeszcze wszystkich dzieł autora, ta wielowymiarowa historia z pewnością Was zachwyci. Choć sama opowieść skierowana jest dla młodszego odbiorcy to dorośli również odnajdą tu coś dla siebie, chociażby w głębszych odniesieniach i czarującym języku z subtelnym humorem 😊 Bardzo się cieszę, że mogłam odkryć tę książkę w pięknym wydaniu w twardej oprawie z obwolutą opatrzoną ilustracjami wykonanymi przez samego Tolkiena. Dodatkowo znajdziecie w niej wstęp autorstwa Christiny Scull, w którym poznacie kulisy powstania książki. Natomiast przypisy wyjaśnią Wam nawiązania do legend oraz mitów.