Lato, kiedy złamałam ci serce. Pewnego lata. Tom 4

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Lato, kiedy złamałam Ci serce" jest czwartym tomem serii "Pewnego lata". Każda z książek opowiada o innych parach bohaterów, więc w zasadzie można je czytać niezależnie, jednak lepiej zacząć serię w odpowiedniej kolejności. W książce znajdziemy motyw enemies to lovers, który ja osobiście uwielbiam. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i z dużym zaciekawieniem śledziłam losy bohaterów oraz rozwijającą się pomiędzy nimi relację. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie, zarówno pierwszo jak i drugoplanowi, zostali w ciekawy, barwny i autentyczny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice oraz demony przeszłości, a także wady i zalety. Borykają się z różnymi mniejszymi bądź większymi problemami, zdarza się im popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego tak łatwo się z nimi utożsamić w niektórych przypadkach podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia została przedstawiona z perspektywy Emmy i Liama co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się zmagają każdego dnia, stopniowo mogłam także dowiedzieć się jakie wydarzenia z przeszłości wpłynęły na ich obecne życie, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Z tej dwójki to Liam od samego początku zaskarbił sobie moją sympatię, z całych sił kibicowałam mężczyźnie. Natomiast Emma początkowo wywoływała we mnie wiele mieszanych odczuć, jednak kiedy zagłębiłam się w jej historię, zrozumiałam dlaczego kobieta zachowywała się w taki, a nie inny sposób. Bardzo współczułam jej tego czego doświadczała w dzieciństwie, szczególnie ze strony osoby, która powinna ją chronić. Relacja bohaterów została w świetny sposób poprowadzona. Od początku dało się wyczuć wyraźne napięcie i przyciąganie pomiędzy nimi, które z czasem zaczęło przeradzać się w coś zdecydowanie głębszego. Jednocześnie naprawdę ciężko było przewidzieć jak w pewnych sytuacjach się zachowają, co bardzo mi się podobało. Istotną rolę w tej historii odgrywają postaci drugoplanowe, które wprowadzają sporo zamieszania do życia głównych postaci, dostarczając zarówno im jak i Czytelnikowi wielu emocji i wrażeń. W tej historii został świetnie przedstawiony małomiasteczkowy klimat, gdzie wszyscy dobrze się znają i w razie potrzeby mogą na siebie liczyć. Autorka na przykładzie swojej bohaterki pokazuje jaki wpływ na życie człowieka mają traumy z dzieciństwa. Udowadnia również, że nigdy nie jest za późno na zmiany, na przewartościowanie swojego życia i otworzenie się na miłość, bo ona wcale nie jest słabością. Jest siłą. Świetnie spędziłam czas z tą książką i czekam już na kolejne powieści spod pióra autorki. Polecam!

Czy da się zakochać tam, gdzie miało się nigdy nie wracać?

Znasz to uczucie, gdy przekraczasz granice miejsc, które kiedyś cię złamały – i nagle wszystko wraca? Emocje, wspomnienia, ludzie, których chciałaś zapomnieć? Miałam dokładnie takie wrażenie, kiedy zaczęłam czytać „Lato, kiedy złamałam ci serce” Elizabeth O’Roark. I nie spodziewałam się, że ta historia tak mocno mnie poruszy.

To już czwarty tom serii Pewnego lata, ale spokojnie – możesz sięgnąć po niego niezależnie, bo każda książka to osobna historia. I choć poprzednie części miały swoją siłę, to właśnie ta zrobiła na mnie największe wrażenie, jeśli chodzi o emocjonalny ładunek ukryty pod pozornie lekką formą.

Emmy wraca do Elliott Springs – miasta, które kiedyś ją osaczyło, odrzuciło i zostawiło na dnie. Wraca, ale nie jako ta zastraszona dziewczyna sprzed lat. Wraca silniejsza, twardsza, z planem zemsty w oczach i zamrożonym sercem. Ale jak to zwykle bywa… los ma swoje własne pomysły.

Na jej drodze staje Liam – budowlaniec z przeszłością, mężczyzna, który nie szuka dramatów, a spokoju. Ich relacja? Iskrzy od pierwszej sceny. Pełna sarkazmu, napięcia, niedopowiedzeń i ironicznych docinek. A pod tym wszystkim – coś kruszy się w Emmy. I coś zaczyna goić się w Liamie.

Elizabeth O’Roark potrafi pisać o ludziach połamanych w środku, ale wciąż zdolnych do miłości. I robi to bez nadmiernego patosu. Emmy jest bohaterką trudną, wręcz szorstką – ale nie da się jej nie zrozumieć. Miała matkę, która była bardziej wrogiem niż opiekunem, a całe dzieciństwo uczyło ją, że uczucia są oznaką słabości. A mimo to – ma w sobie delikatność. Taką, którą widzi tylko Liam. I pies.

Liam z kolei to postać, która w poprzednich tomach była tłem – a tutaj rozkwita. Poznajemy go z nowej strony – jako mężczyznę z przeszłością, ale też z ogromnym sercem. Nie jest rycerzem na białym koniu. Jest kimś lepszym – realistycznym, uważnym facetem, który widzi więcej niż to, co na powierzchni.

Ten romans spicy aż iskrzy od napięcia – fizycznego i emocjonalnego. Ale pod całą tą warstwą flirtu i pożądania, skrywa się opowieść o przebaczeniu. O tym, że czasem największa zemsta to pozwolić sobie na szczęście.

Czytałam jednym tchem, kartka za kartką. I choć nie płakałam jak przy poprzednim tomie, to „Lato, kiedy złamałam ci serce” zostawiło mnie z czymś, co lubię najbardziej – z myślą, że czasem trzeba wrócić tam, gdzie boli, żeby w końcu wyjść z tego cało.

Ocena: 8/10 – za bohaterkę, której się nie lubi, ale rozumie. Za relację, która nie jest cukierkowa, tylko autentyczna. I za klimat małego miasteczka, które – mimo wszystko – potrafi uleczyć stare rany.

Emma i Liam.. fani motywu #enemiestolovers będą zadowoleni, bo nasza główna bohaterka to prawdziwa zołza.. zgryźliwa, bezczelna, bezwzględna i idąca po trupach do celu. Wraca do miasteczka, w którym sie wychowała tylko po to, aby zrównać je z ziemią. Nie ukrywam, że od samego początku miałam z nią problem, jednak z upływem każdej kolejnej strony coraz lepiej ją rozumiałam. Tak naprawdę to wrażliwa kobieta, która w skutek tego przez co przeszła, otoczyła się grubym murem, za który jak się okazuje, tylko JEMU udało się przedostać.. bo wiecie co, Liam jest po prostu cudowny i nie dziwię się, że nawet Emma nie dała rady mu się oprzeć. Podobała mi się ta książka, może ciutkę mniej niż poprzednia część, ale podobała. Czytałam ją do późnych godzin nocnych i naprawdę miło wspomonam czas spędzony w jej towarzystwie. Łapcie ode mnie polecanko!

„Lato, kiedy mnie odnalazłeś” wycisnęła ze mnie łzy, zabrała w emocjonalną podróż pełną trudnych wyborów.

„Lato, kiedy złamałam ci serce” również porusza ciężkie tematy, jednak mam wrażenie, że to odrobinę lżejszy kaliber, niż poprzedni tom.

Tym razem poznajemy bliżej Liama. Kiedyś nie stronił od jedno nocnych przygód. Wypadek, po którym w samotności spędził trzy dni, bo nikt się nim nie zainteresował wiele zmienił w jego życiu.Myśli mężczyzny od pewnego czasu zajmuje kobieta, która wynajęła go do prac remontowych. Nigdy nie poznał jej osobiście, jednak jej zgryźliwe i często wykraczające poza relację zawodową wiadomości są pozytywnym akcentem każdego dnia.

Ah, Emmy. Elizabeth ma talent do kreowania moralnie szarych, pokrzywdzonych przez los bohaterek. Kobieta wraca po latach do miasta, żeby zająć się matką i zniszczyć małych przedsiębiorców rodzinnego miasteczka. Pragnie odpłacić się za lata, w których to ona była słabym ogniwem, a rówieśnicy nieustannie ją wyśmiewali i szydzili z niej. Nie sposób tutaj nie wspomnieć o matce Emmy. Nienawidziłam jej kobiety. Jak ona mogłam patrzeć wieczorami w lustro, skoro zamiast dać oparcie swojej córce, nieustannie z niej szydziła. Nie dziwiło mnie więc bezwzględne postępowanie Emmy. Patrząc na sposób w jaki była wychowywana owszem, stała się bezwzględna, jednak nie straciła swojej wewnętrznej delikatności, którą potrafi wydobyć z niej pies… i Liam.

Jeśli o nim mowa, uwielbiam go. W poprzednich częściach był dla mnie raczej neutralny, jednak, kiedy poznało się go bliżej czytelnik widzi jego dobre i bezinteresowne serce często niosące pomoc, broniące tych których kocha. Był lekiem na całe zło dziejące się w życiu Emmy.

Droga, którą przeszli była długa i wyboista, ale czego innego oczekiwać po kobiecie, której nikt nie nauczył kochać?

"Lato, liedy złamałam Ci serce" to czwarta i przedostatnia część serii #pewnegolata, która pochłania od pierwszych stron i była naprawdę świetna.

Liama pokochałam od pierwszej części i nie mogłam się doczekać jego historii. Na początku było mi troche przykro, że trafił na taką zołzę jak Emmy, ale nic nie dzieje się bez przyczyny.

Na pierwszy rzut oka Emma mogła się wydawać bardzo nieprzyjemna i bez skrupułów, jednak jak ją poznajemy bliżej to okazuje się, że ma ku temu powody. W dzieciństwie bardzo wiele przeszła i do dzisiaj ma nieprzepracowane traumy. Skutki trudnej młodości odbijają się na niej na dzisiaj. Do tego nie zbyt dobre relacje z matką tylko wszystko pogarszają.

Jeśli ktoś się jeszcze zastanawiał czy Liam jest porządnym facetem to jego zachowanie względem Emmy mówi wszystko. Jako chyba jedyny się o nią troszczył i martwił. Zawsze ją bronił i stawał po jej stronie.

Chemia między tymi bohaterami była od pierwszych stron. Początkowa nienawiść tylko wszystko podsycała, przez co napięcie między nimi czasami było nie do wytrzymania. Cieszę się, że Liam miał taki wpływ na Emmy i dzięki niemu zaczęła dostrzegać to co faktycznie jest najważniejsze.

Mac 💔