Latem, o tej samej porze

Pierw­sza mi­łość to roz­pę­dzo­ny po­ciąg pełen emo­cji.

Lekkie, pełne ciepła i emocji historie idealnie wpisują się w klimat wakacyjnych dni, oferując czytelnikom chwilę wytchnienia i ucieczki od codziennych trosk. W najnowszej powieści “Latem, o tej samej porze” Annabel Monaghan przenosi nas do malowniczego i słonecznego Long Island, gdzie miłość rozkwita na tle zapierających dech w piersiach krajobrazów.

Poprzednia książka autorki wzbudziła wiele zachwytów i mimo tego, że nie miałam jeszcze okazji się z nią zapoznać, jakkolwiek oczekiwania względem kolejnej historii wzrosły. Tym bardzj gdy sam opis wskazuje na dość prostą fabularnie historię, jednak skupiająca swoją uwagę, na części emocjonalnej, a, jako że akurat miałam wenę na książki, której prędzej doprowadzą mnie do łez niż do śmiechu, wydała mi się ona idealna. Co jak się okazało, wcale nie było błędnym myśleniem i już po paru stronach wiedziałam, że jest to strzał w dziesiątkę i spełnia moje oczekiwania pod każdym względem. Począwszy od fabuły, która jak wspomniałam wcześniej jest bardzo prosta, mimo wszystko bardzo angażują, a przechodząc do aspektów emocjonalnych, które to tak naprawdę tworzą całą historię, skupiając na sobie uwagę czytelnika.

Całość recenzji [Adres usunięty]

Trzydziestoletnia Sam wiedzie szczęśliwe i spokojne życie u boku swojego narzeczonego Jacka. Czas dzieli między wymarzoną pracę i przygotowania do własnego ślubu. Para postanawia na kilka dni opuścić Nowy Jork, by odwiedzić letni dom rodziców kobiety. Pobyt na Long Island ma być chwilą na złapanie oddechu, przed planowaną uroczystością. Gwarna atmosfera i swoboda, z jaką zachowują się członkowie rodziny Sam, nieco zadziwia Jacka. Mężczyznę, który na co dzień żyje według sztywnej rutyny, męczy artystyczny nieład panujący w letnim domku. Dodatkowo okazuje się, że w tym samym czasie na Long Island przebywa dawna, jeszcze nastoletnia, miłość Sam. Na widok Wyatta w kobiecie na nowo odżywają długo stłumione uczucia. Przypomina sobie, ile radości dawało jej niczym nieskrępowane życie w rodzinnym gronie. Jednak czy będzie umiała dokonać wyboru między dwoma tak różnymi światami, w których przyszło jej żyć?

“Latem, o tej samej porze” to idealna historia na… lato! Ciepła, sentymentalna opowieść o pierwszych miłościach i przyjaźniach, osadzona w typowo wakacyjnych realiach. Szczypty pikanterii dodaje całości spojrzenie na wydarzenia z perspektywy dwojga bohaterów. To świetny przykład na to, jak różne mogą być spojrzenia uczestników, na tę samą sytuację. Monaghan idealnie zobrazowała, jak istotna jest szczera komunikacja - nie tylko w związku, ale również w rodzinie.

Książka zamiast kwiatka

„Latem, o tej samej porze” autorstwa Annabel Monaghan to idealna książka na wakacje! Lekka, przyjemna, poprawiająca humor, opowiadająca o pierwszej miłości i drugiej szansie. Jest to książka, która z pewnością skradnie Twoje serce!

Muszę przyznać, że powieść ta zauroczyła mnie już od pierwszych stron. Autorka udowadnia, że prawdziwej miłości nic nie jest w stanie przezwyciężyć, a czasami wejście drugi raz do tej samej wody może się bardzo opłacić. Ukazany tutaj motyw drugiej szansy jest cudowny, a pierwsza miłość namiętna, szalona i pozbawiona jakiejkolwiek odpowiedzialności. I to właśnie ta miłość już na zawsze odmieniła życie dwójki głównych bohaterów — Sam i Wyatta.

Wyatt to wiecznie pozytywnie nastawiony facet, a Sam to zagubiona, momentami wręcz rozgoryczona kobieta. Normalnie ta dwójka nie powinna na siebie spojrzeć, nie powinna poczuć tego przyciągania, ale jak to się mówi, stara miłość nie rdzewieje… Dzięki rozdziałom pisanym z perspektywy zarówno Sam, jak i Wyatta mamy możliwość dogłębnie przyjrzeć się ich emocjom, uczuciom i wszystkiemu, co spowodowało, że znaleźli się w takim, a nie innym miejscu swojego życia. Pisząc o bohaterach, nie można także zapomnieć o postaciach drugoplanowych, które nadają powieści powiewu świeżości, żywiołowości i ogromnej dawki humoru. Babcia Sam to mistrzyni, którą pokochałam od pierwszego spotkania. Natomiast jej narzeczonego dosłownie nie znosiłam (dawno nie spotkałam, zarówno w książce, jak i na żywo, takiego sztywniaka).

Monaghan po raz kolejny udowodniła, że potrafi pisać powieści lekkie, pełne humoru, ale i prawdziwych emocji. To, jak pisze o emocjach bohaterów, jest czymś niesamowitym. Czuć tutaj autentyczność, pełnię życia i niezwykłą realność, która sprawia, że od książki nie da się oderwać.

„Latem, o tej samej porze” to idealna powieść na lato, która sprawi, że poczujesz piasek pod stopami i morską bryzę we włosach. Daj się oczarować tej przepięknej powieści o miłości i drugich szansach. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

„Latem o tej samej porze” to prawdziwa letnia historia. Tę książkę powinniście zabrać ze sobą na wakacje i zanurzyć się w miłosnej historii.

Pierwsza miłość, pierwszy pocałunek i pierwsze rozstanie. Wszystko w otoczeniu plaży, szumu morza i słońca. Jest to druga książka tej autorki jaką przeczytałam i jest to dla mnie niesamowite w jaki sposób ona pisze. Historię, które mają zaledwie 300 stron sprawiają, że jestem w nie mocniej zaangażowana niż w niektóre książki, które mają 400/500 stron. Uważam, że to jest niesamowity talent móc stworzyć tak rozbudowane historie i zmieścić się na takiej ilości stron robiąc to przy tym naprawdę dobrze.

Morska bryza, wiatr we włosach i letni klimat, który udzielił mi się już przy pierwszych stronach tej historii!

Motyw drugiej szansy uwielbiam w tym układzie, w którym pojawił się tutaj. Ona planuje ślub z nudnym i nazbyt poważnym facetem, a jej nastoletnia miłość pojawia się w rodzinnym mieście w tym samym czasie. Jest rozdarta pomiędzy stabilizacją, a wspomnieniami.

Narzeczony Sam to postać, której szczerze nienawidzę. Zachowywał się jak największy dupek, ograniczając ją i narzucając swój nudny styl życia. W kontrze do niego stał Wyatt, który przypominał Sam o najlepszym okresie jej życia. Był jej bratnią duszą, pierwszą dużą miłością, która rozdarła jej serce. Kontrast między nimi był ogromny. Jeden z nich trzymał ją w złotej klatce, a drugi chciał wypuścić na wolność. Jack nie rozumiał stylu życia jej rodziny, a Wyatt czuł się tak jak u siebie.

Klimat tej historii jest lekki, komfortowy i bardzo przyjemny. Bardzo podobała mi się relacja Sam i Wyatta, odkrywanie sekretów ich wspólnej przeszłości i patrzenie na to, jak Sam wykopuje z życia swojego narzeczonego za sprawą chłopaka z przeszłości. Fabuła nie była zawrotna, ale nie przeszkadzało mi to w zupełności.

Jeżeli szukacie czegoś lekkiego, letniego i przyjemnie romantycznego - powinniście być zadowoleni. Było nostalgicznie, komfortowo i bardzo sentymentalnie!

Z tą książką poczujecie pod stopami piasek z plaży, we włosach bryzę znad oceanu, a na skórze promienie letniego słońca. Oto „Latem, o tej samej porze”.

Sam jest perfekcjonistką w każdym calu. Ale nie zawsze taka była. Kiedyś uwielbiała całe dnie spędzać na plaży i pływać w oceanie. Uwielbiała też pewnego chłopaka. Wyatt był jej sąsiadem i pierwszą prawdziwą miłością. Jednak te relacja nie przetrwała. Teraz Sam szykuje się do ślubu ze swoim narzeczonym. Poszukując idealnego miejsca na tę uroczystość, przyjeżdża do domu swoich rodziców. Na miejscu okazuje się jednak, że Wyatt również wrócił do ich miasteczka.

Narracja prowadzona jest z perspektywy Sam i Wyatta, zarówno w teraźniejszości, jak i przeszłości. Pozwala nam to lepiej zrozumieć ich relację i uczucia, które do siebie żywią. Obserwujemy ich w dzieciństwie, kiedy są jedynie przyjaciółmi, później jako młodych dorosłych, kiedy odkrywają łączące ich uczucie, przechodząc przez różne etapy związku i jako dorosłych, którzy są w różnych punktach życia i sami nie wiedzą, co do siebie czują.

Ważne miejsce w tej historii odgrywa motyw rodziny. Rodzina Sam jest pełna dynamiki i kolorowych, wyrazistych postaci. Autorka za ich pomocą pokazuje, że rodzina wpływa na nasze decyzje i zachowanie. Wszystko, co spotka członka rodziny, ma wpływ na pozostałych.

„Latem, o tej samej porze” to niezwykle poruszająca historia miłosna ze wspaniałymi bohaterami. Piękne opisy przyrody pozwolą poczuć ciepło piasku, usłyszeć szum fal i zobaczyć pianę cofającą się do oceanu. Jest to też książka, która pokazuje jak odurzająca może być pierwsza miłość i jak wielki wpływ może wywrzeć na nasze dalsze życie.

Latem, kiedy słońce powoli zaczyna chować się za horyzontem, a powietrze zaczyna być bardziej znośne, zanurz się w idealnej lekturze na tę chwilę - „Latem, o tej samej porze” Annabel Monaghan. Gwarantuję, że nie znajdziesz książki, która lepiej odda wakacyjny klimat!

O czym jest ta historia? Główna bohaterka - Sam - wraz ze swoim narzeczonym przybywa na Long Island by sprawdzić miejsce, w którym ma odbyć się jej wesele. W tym samym czasie, pojawia się tam również jej pierwsza miłość - Wyatt. Mogłoby się wydawać, że będąc aktualnie w szczęśliwym związku, nastoletnia miłość będzie jedynie miłym wspomnieniem. Jednak życie pokazuje Sam, że niczego nie można traktować jako pewnik.

Annabel Monaghan pokazuje nam z jakim silnym uczuciem wiąże się doświadczenie pierwszej miłości. Niekiedy ma tak ogromną moc, że potrafi przetrwać w uśpieniu wiele lat, by potem obudzić się na nowo wraz z pierwszym spotkaniem po latach.

„Latem, o tej samej porze” to lekka lektura z takimi motywami jak: friends to lovers oraz second chance. Mamy tu również uwielbiane przeze mnie dwie linie czasowe, a same rozdziały są bardzo krótkie. Co do samej fabuły - dla mnie ma fantastyczny klimat! Właśnie tak wyobrażałam sobie idealną książkę do czytania na plaży! Jest chłopak z gitarą (i to już powinno Was przekonać do przeczytania tej książki, bo czy może być lepszy bohater niż chłopak z gitarą? Nie! 😂), wymarzony domek na drzewie, muzyka, zabawna rodzinka, plaża, morze… czujecie ten klimat, prawda? Wszystko to brzmi bardzo sielsko, ale prawda jest taka, że Sam znalazła się w trudnej sytuacji. Co stanie się z jej przewidywalnym, pozbawionym niespodzianek życiem? Otóż… musicie sięgnąć po tę książkę, żeby się dowiedzieć 😅 Z całego serca polecam Wam tę historię!

Dzisiaj mam dla Was polecenie historii, którą musicie koniecznie przeczytać! Cudowna letnia historia, idealna na plażę i nie tylko!

To książka, którą warto poznać!

Kiedy tylko zaczęłam czytać tę lekturę, wiedziałam, że obejmę ją patronatem. Jest to absolutnie cudowna historia, która ma świetny klimat. Widziałam też, że zabiorę ją ze sobą nad morze, w końcu spora część tego dzieła przenosi nas, kartkami tej książki, nad brzeg Oceanu.

Sam i Wyatt byli kiedyś parą. Niestety, ich nastoletnia miłość nie przetrwała próby czasu, a dziewczyna miała złamane serce. Spotykają się oni po latach. Każde z nich jest już inną osobą. Sam przywozi nad morze swojego narzeczonego, z którym planuje ślub. Kiedy jednak Sam słyszy na plaży dźwięki gitary płynące z domu obok, czuje, jakby czas się zatrzymał. Zalewa ją fala wspomnień: dotyk skóry Wyatta, ich noce w domku na drzewie i prawdziwe przyczyny ich rozstania. Przypomina sobie, kim była kiedyś, i gdy Wyatt ponownie wkracza w jej życie, ich dawna więź odżywa.

Ta pozycja ma niesamowity klimat. Wyobraźcie sobie szum oceanu, bryzę, domek na drzewie i dźwięki gitary… To wszystko tutaj znajdziecie. Mamy też mały trójkąt miłosny i powroty do przeszłości, nastoletnie wspomnienia zakochanej dziewczyny. Czyta się ją w mgnieniu oka. Lektura zajęła mi jeden wieczór i nie mogłam się od niej oderwać nawet na moment.

Polubiłam Sam, a także Wyatta, razem tworzyły ciekawy zespół. Widać było, że mają do siebie sentyment, chociaż starali się utrzymywać pozory. Nie polubiłam się za to z Jackiem, który był strasznie sztywny i ograniczał narzeczoną. Skrycie liczyłam, że dziewczyna się opamięta i do ślubu nie dojdzie. Czy się doczekałam? Musicie sprawdzić to sami.

@annabelmonaghan ma bardzo przyjemne pióro. To druga książka autorki, którą miałam okazję przeczytać i jestem pewna, że to dopiero początek naszej wspólnej przygody. Jestem dumna z tego, że mogłam objąć patronatem medialnym tę pozycję.

To obowiązkowa pozycja na to lato!

Polecam z całego serca 🥰

Sam jest poukładaną, młodą kobietą.

Poukładaną aż do bólu, ma nudną pracę, przewidywalnego narzeczonego i przyszłość zaplanowaną w tabelkach Excela. Odwiedziny letniego domu jej rodziców na Long Island przypominają jej o czasach kiedy taka nie była i o mężczyźnie, który złamał jej serce.

Sam i Wyatt jako dzieci byli nierozłączni, przyjaźń i miłość, która ich połączyła wydawała się niemal baśniowa, jednak w prawdziwym życiu rzadko bywa jak w bajce. Rozstanie było bolesne, ale czy gdy zobaczą się ponownie po czternastu latach będą umieli sobie wybaczyć przecież mówi się, że czas leczy rany, ale czy wszystkie?

Latem, o tej samej porze jest jak stara dobra komedia romantyczna, bądźmy szczerzy, nic was tu nie zaskoczy, ale jednak poczytać przyjemnie. Autorka stworzyła ciepłą, uroczą opowieść o wielkiej miłości i przyjaźni. Pełną codziennych problemów i prób poukładania sobie życia, i w tym właśnie tkwi cały urok twórczości Annabel Monaghan, że jej historie są takie rzeczywiste.

Problemy małżeńskie i zranieni nastolatkowie, w których buzujące hormony niosą spustoszenie, próby poradzenia sobie z przeszłością i okiełznania przyszłości, a to wszystko na złotej piaszczystej plaży, u stóp oceanu.

Bez zbędnych ceregieli przyznaję, że bawiłam się świetnie czytając Latem, o tej samej porze, ta książka to dla mnie zdecydowanie kategoria: comfort books. Słodka i urocza, niezwykle romantyczna i tak wyidealizowana jak mają w zwyczaju najlepsze komedie romantyczne. Jeśli szukacie czegoś, co otuli wasze serduszko różową mgiełką prawdziwego love story to trafiliście właściwie. Ja daje 8/10 i już nie mogę się doczekać kolejnych powieści autorki.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Insignis

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

Jaka jest Twoja comfort book na lato?

Moją aktualną właśnie widzisz na zdjęciu w poście.

Powiedzenie "Stara miłość nie rdzewieje" jest bardzo adekwatne do tego tytułu.

Sam zdaje się mieć idealne życie - narzeczony lekarz, świetna praca i wakacje w rodzinnym domku przy plaży.

Organizacja ślubu w toku jednakże czy Sam robi wszystko jak chce czy zaczyna się zmieniać w kogoś, kim nie jest?

Jej sielanka zostaje zburzona gdy spotyka swoją pierwszą miłość, Wyatta.

Wyatt był jej wszystkim lecz okrutne rozstanie sprawiło, że stał się jej wrogiem. Bolesnym wspomnieniem przeszłości.

A teraz znów tu jest. Tuż za żywopłotem.

Czy jednak można uciec od swoich uczuć?

Czy niewyjaśniona przeszłość położy się cienien na przyszłości?

Po poprzedniej książce autorki (Nora, tego nie ma w scenariuszu) od razu wiedziałam, że muszę sięgnąć po kolejny tytuł.

Ta historia jest jednocześnie wzruszająca, zabawna jak i pouczająca.

Bohaterowie mają swój charakter, uczucia, przeżycia, wspomnienia, cele i marzenia.

Są takimi ludźmi jak my.

Raz mają wielkie szczęście innym razem są na szarym dnie i tylko od nich zależy, jak sobie z tym poradzą.

Lekkie pióro autorki sprawia, że ta książka otula nas niczym mięciutki kocyk, w kokon bezpieczeństwa i serwuje kartka po kartce koktajl z emocji, które przeżywamy wraz z bohaterami.

Czuć niemal ten piasek z plaży, widzimi oczyma wyobraźni muszelki, które zbierała Sam.

Bryza znad oceanu i fale odbywające nasze ciało.

Tak, czułam się jakbym tam była i to było wyciszające.

Kolejnym plusem jest to, że poza warstwą obyczajową i romantyczną możemy znaleźć wiele odniesień takich życiowych.

Problemy, ich rozwiązywanie, terapia i rodzina.

A także rodzinne sekrety - no tu byłam nieco zaskoczona tym, co autorka nam zaserwowała.

Klimat panujący w tej książce jest idealny na obecną porę roku, słonecznie i wakacyjnie.

Czas, kiedy podczas urlopu życie zdaje się zwalniać tempo byśmy mogli naładować się pozytywną energią i odpocząć od codzienności niemalże takich samych dni.

Nie chcę zdradzać szczegółów ale naprawdę szukając comfort book nie możecie opuścić tego tytułu.

Przygotujcie się na długą, emocjonującą podróż przez życie Sam i Wyatta!

➡️Na pierwszy rzut oka życie Sam wydaje się idealne. Ma wszystko, o czym mogłaby marzyć – przystojnego narzeczonego Jacka, który jest lekarzem, świetną pracę w Nowym Jorku i planowany ślub, który ma odbyć się w okolicach jej rodzinnego letniego domu. Ale wiecie, jak to jest – życie uwielbia rzucać nam wyzwania, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Kiedy Sam przyjeżdża do domu, okazuje się, że w sąsiedztwie mieszka jej pierwsza miłość – Wyatt. To spotkanie sprawia, że Sam wraca myślami do przeszłości...

➡️Sam to postać, z którą łatwo się utożsamić. Na początku może wydawać się trochę zbyt uporządkowana, zbyt skupiona na tym, aby wszystko szło zgodnie z planem. Z jednej strony dąży do perfekcji, z drugiej jednak kryje w sobie wiele niepewności i lęków. Spotkanie z Wyattem wywraca jej życie do góry nogami. Wyatt to typowy bad boy, którego wszyscy kochamy. Mimo że złamał serce Sam lata temu, teraz wydaje się być bardziej dojrzały i gotowy do poważnej rozmowy o przeszłości. Jego pojawienie się w życiu Sam sprawia, że kobieta zaczyna zastanawiać się, czy jej obecne życie to naprawdę to, czego pragnie. Wyatt przypomina jej, kim była... Każda scena z ich udziałem pełna jest emocji, a gorące momenty, przyprawiają o szybsze bicie serca.

➡️Nie sposób także nie wspomnieć o postaciach drugoplanowych, które dodają tej historii wyjątkowego uroku. Rodzina Sam – dziadkowie, babcia i Gracie – to cudowni ludzie, którzy wnoszą do jej życia wiele ciepła i humoru.

➡️Sam staje przed trudnym wyborem – czy podążać za głosem serca, czy trzymać się bezpiecznej, ale nieco nudnej ścieżki życia, którą zaplanowała. Jakie decyzje podejmie? Musicie przekonać się sami. To opowieść o odkrywaniu siebie, o drugich szansach i o tym, że czasami trzeba zaryzykować, aby znaleźć prawdziwe szczęście.

Gdy zobaczyła książkę „Latem, o tej samej porze" autorstwa Annabel Monaghan od razu wiedziałam, że jest to książka, która zabiorę na letni urlop. Czy to był dobry wybór?

Główna bohaterka, Sam, to kobieta o ustabilizowanym życiu i idealnym narzeczonym, która powraca do rodzinnego domu na Long Island, aby przygotować się do swojego ślubu. Jednak gdy na miejscu słyszy znajome dźwięki gitary Wyatta, jej dawnej pierwszej miłości, burzy to spokój jej serca i zmusza do przemyśleń nad wyborami, które podjęła.

Annabel Monaghan z niezwykłą wrażliwością oddaje w swojej powieści to, co w miłości najbardziej ulotne i zarazem najtrwalsze. Sam, stając w obliczu swojej przeszłości, reprezentuje każdego z nas, kto kiedykolwiek zastanawiał się nad “co by było, gdyby”. Jej wewnętrzna walka i dylemat między bezpieczną i ułożoną przyszłością a emocjami, które odżyły na widok Wyatta, jest przedstawiona z niezwykłą szczerością. Wyatt jest dla niej jak zagubiona nuta w nostalgicznej melodii. Jego powrót do jej życia nie jest tylko próbą odzyskania utraconej miłości, ale także symbolem tego, co w jej życiu było nieprzewidywalne i namiętne.

Autorka zręcznie ukazuje nam, jak pomimo lat pierwsza miłość może być nadal żywa i nabrać nowego znaczenia i kierunku, nawet gdy życie prowadzi nas już innymi ścieżkami. To, co na pierwszy rzut oka, może się wydawać prostą historią o dawnej miłości, w rzeczywistości staje się złożoną opowieścią o wyborach, które kształtują nasze życie.

To co czyni ją tak przyjemną i wciągającą lekturą, to na pewno narracja z dwóch perspektyw, Sam i Wyatta, która pozwala nam na głębsze poznanie i zrozumienie ich uczuć i motywacji. Świetne są również postacie drugoplanowe, takie jak babcia Sam i jej narzeczony, które dodają powieści barwności i głębi, tworząc obraz rodziny, która jest zarówno źródłem wsparcia, jak i możliwych komplikacji. To co mi bardzo się podobało to retrospekcje, dzięki którym autorka nadała tej historii mocno osobisty wydźwięk. To piękna i nastrojowa opowieść, która pachnie słoną morską wodą, piaskiem, kremem do opalania, promieniami słońca… po prostu latem ☀.

"Latem, o tej samej porze" to idealny romantyczny towarzysz na letnie dni. Jest lekki, ze świetną fabułą, w którym czuć wakacyjny klimat. To opowieść o tym, że czasem warto zaryzykować i dać szansę temu, co wydawało się już dawno zapomniane. Dlatego jeśli lubicie historie o pierwszych miłościach, drugich szansach i walce między sercem a rozumem, to ta lektura będzie dla Was idealna.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa insignis_media (współpraca reklamowa) 🩷.

Główną bohaterkę Sam poznajemy w chwili, kiedy dziewczyna przyjeżdża do swojego rodzinnego domu na Long Island, by tam zaplanować swój ślub z narzeczonym Jackiem, który z zawodu jest lekarzem. Wszystko powinno pójść zgodnie z planem, ale kiedy Sam przyjeżdża na miejsce, czuje, że coś tu nie gra. Jest tam Wyatt. JEJ Wyatt❤🔥Ale przecież trzydziestoletnia zaręczona kobieta nie powinna wpadać w panikę przy chłopaku, który złamał jej serce, gdy miała szesnaście lat. Prawda?

Moje podekscytowanie tą powieścią było dosyć spore. Już sama okładka przyciąga wzrok, a już nie mogę nie wspomnę o autorce, która zachwyciła mnie ostatnią przeczytaną książką „Nora, tego nie ma w scenariuszu”, od której nie mogłam się oderwać i przeczytałam ją w jeden dzień! Z „Latem o tej samej porze” było podobnie, jak już zaczęłam czytać, tak nie mogłam przestać przewracać kolejnych kartek. 🌼

Powieść Annabel Monaghan jest powieścią przede wszystkim bardzo prawdziwą. Przedstawia prawdziwe życie prawdziwych ludzi, bez zbędnych ozdobników - przedstawia fakty takimi, jakimi są. Myślę, że dzięki temu wielu czytelników będzie mogło doskonale utożsamić się z bohaterką i jej historią, ponieważ „Latem o tej samej porze” jest przede wszystkim fantastyczną opowieścią o tym, co się dzieje w momencie, kiedy osoba po prostu nie wytrzymuje nieustannego napięcia. Kiedy wszystkiego robi się zbyt wiele, kiedy problemy i obowiązki zaczynają przytłaczać do tego stopnia, że nie można już dłużej wytrzymać. Dawno zapomniane uczucie rozbudziło w Sam chęci do działania.

„Latem o tej samej porze” przedstawia historię dziewczyny, która przez wydarzenia z przeszłości stała się zagubiona i rozgoryczona, co przełożyło się na jej wybory życiowe. Śledzimy jej ścieżkę od zera, aż do końca. Poznajemy jej lęki, jej obawy, a także uczucia, które skrywa głęboko w sobie i nie wypuszcza ich na wolność. Natomiast Waytt to typowy „golden retriever boy”, który rozkocha w sobie każdą kobietę. Ich relacja na pierwszy rzut oka wydaje się dosyć toksyczna, jednak jak to bywa w przypadku pierwszej miłości, gdzie zakochani nie widzą świata poza sobą można przymknąć na to oko.

Uwielbiam tę książkę za jej cudowną, nieskomplikowaną, nieprzekombinowaną fabułę. Ale również za to, jak wiele cudownych emocji we mnie wywołała. Ta książka jest do bólu szczera i prawdziwa, dlatego tak bardzo mi się spodobała. Nie ma w niej sztuczności, ani słodkości. Jest naprawdę dobra, dlatego jeśli macie okazję, to sięgnijcie po tę książkę! 🫶🏼 Otula ciepłem! „Latem o tej samej porze” to opowieść o pierwszej miłości i drugiej szansie, która spodoba się każdej kobiecie! ☀

Lubię historie, które pachną latem. Słoną morską wodą, piaskiem, promieniami słońca. LATEM, O TEJ SAMEJ PORZE ma właśnie taki klimat i za to polubiłam tę książkę. Sam powraca na Long Island, gdzie jej rodzina ma dom na plaży. Ma obejrzeć w pobliżu miejscówkę na swój ślub z lekarzem Jackiem. Razem stworzyli nudną, ale stabilną rutynę. Jednak na miejscu spotyka swoją pierwszą miłość. Wyatt złamał jej serce przed laty i kobiecie wydaje się, że wyleczyła się już z tamtej młodzieńczej miłości, ale czy na pewno? A może spotkanie po latach pozwoli im w końcu zamknąć ten rozdział?

Podobał mi się pomysł na fabułę i wymieszanie trudniejszych tematów z tym letnim, lekkim klimatem. Dzięki tej idealnej dawce emocji, lektura była przyjemna, a jednocześnie wartościowa. Pojawiły się też lubiane przeze mnie wątki – przyjaciele z dzieciństwa, od przyjaciół do kochanków, drugiej szansy oraz domek na drzewie. Autorka wykreowała realne postacie i przez moment można było poczuć, że to nasi znajomi, a wszystko dzieje się tuż obok nas. Wprowadzenie pewnego traumatycznego wydarzenia pokazało też, jak problemy wpływają na umysły młodych ludzi i ich późniejsze postrzeganie świata, siebie i własnej wartości. Pokazano, jak to skrzywdzone dziecko kieruje decyzjami dorosłego już człowieka i jak trudno się z tego wyrwać. Uważam, że cała historia została poprowadzona w zgrabny i umiejętny sposób, a połączenie dwóch linii czasowych – jednej z wydarzeniami teraźniejszymi oraz drugiej z retrospekcjami sprawiło, że wszystko ładnie zgrywało się w całość i w odpowiednich momentach dostawaliśmy wszystkie brakujące elementy. Dużą rolę w przyjemnym odbiorze lektury pełnił też styl pisania A.Monaghan – był prosty, a jednocześnie autorka potrafiła zaciekawić czytelnika i zatrzymać go przy swojej historii.

Jeśli lubicie historie o drugiej szansie i walce między tym, czego chce serce, a co podpowiada umysł, to „Latem, o tej samej porze” będzie dla Was idealną lekturą. Polecam!

Amanda.Says