Księga urodzaju. ROD Morele. Tom 1

„…Jak wiele tajemnic noszą w sobie ludzie. Jak łatwo dają się zwodzić. Jak niczego o sobie nawzajem nie wiedzą. Jak męczą się w zupełnej samotności, przez nikogo nie zrozumiali. Jak boją się absolutnej ciszy. Jak udają.”

Luiza chce uciec, schować się, oderwać się od przytłaczającej ją codzienności. Niedawno przeżyła tragedię, straciła sens życia, nie potrafi się z nią uporać. Podejmuje decyzję o kupnie działki, wybiera Ogród Działkowy „Morele”, jest to spontaniczna decyzja, jej okna właśnie wychodzą na ten ogród. Luiza nic nie wie o roślinach, sadzeniu, pielęgnacji, robalach itp. Jest to dla niej czarna magia. Już wkrótce pozna ile pracy i zabiegów wymaga utrzymanie działki. Na jej drodze staną inni działkowicze, którzy oprócz swojej ogrodniczej pasji mają sekrety… Jan, były policjant, jak patrzymy z boku wydaje się, być mężczyzną z lekkim podejściem do życia. Nie stroni od alkoholu, lubi kobiety i zabawę. Czy rzeczywiście jest takim lekkoduchem, czy pod płaszczykiem pozornej beztroski ukrywa bolesną przeszłość? Maria to schorowana kobieta, szczera do bólu, bywa przykra w obyciu. Jest matką Basi, starej panny, która żyje w poczuciu obowiązku wobec matki, jedyną jej radością i odskocznią od przytłaczającej codzienności jest działka.

Drogi tych ludzi się przecinają właśnie w Ogrodzie Działkowym „Morele” we Wrocławiu. Czy te sprzeczne i różne osobowości znajdą nić porozumienia? Fabuła ciekawie poprowadzona, dotyka pokomplikowanych relacji międzyludzkich, czuć szczerość i realizm opowiedzianej historii, a w tle wiele ogrodniczych ciekawostek. Rewelacyjnie ukazani bohaterowie, to zwykli ludzie, jakich mijamy w naszej codzienności. Silne i słabe charaktery, proste i złożone osobowości, każdy z nich dźwiga na swych barkach jakąś przeszłość, z czymś się zmaga, marzy, pragnie. Narracja toczy się naprzemiennie z kilku perspektyw, co daje nam szersze spojrzenie na przebieg wydarzeń. Dokładnie widzimy wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca, ból tych ludzi.

Autorka podejmuje szereg trudnych i złożonych problemów. Ukazuje ludzi, ich trudną codzienność bez zbędnego słodzenia, po prostu tak jak ono wygląda. Smutek miesza się z radością, miłość z nienawiścią. Trudne dni przechodzą w te lepsze. Płacz, bolesna przeszłość, niepewność jutra, żałoba i jej kolejne etapy. Odkrywanie siebie od nowa, szukanie tego, co w życiu jest tak naprawdę ważne. Przyjaźń, zwykłe luźne znajomości, serdeczność i wzajemne wsparcie. Ciężka, fizyczna praca w ogrodzie, niosąca satysfakcję i oderwanie od natrętnych, przykrych myśli.

Poruszająca, zaskakująca, mądra opowieść o zwykłych ludziach, ich bolączkach, chwilach zwątpienia, cierpieniu, radości i nadziei na lepszą przyszłość. Powieść całkowicie przykuła moją uwagę, zmusza do refleksji. Z niecierpliwością czekam na kontynuację. Bardzo polecam, Tatiasza i jej książki :)

Powieść o prawdziwym, słodko-gorzkim życiu. O losach trojga ludzi, których z pozoru łączy tylko jedno – ogródek działkowy w Morelach. Czy kilka metrów kwadratowych działki może odegrać ważną rolę w życiu człowieka?

Dzięki bezradności Luizy i jej zerowej wiedzy o roślinach i ogrodnictwie, zarówno Jan jak i Basia z mamą angażują się w sąsiedzką pomoc. Z miesiąca na miesiąc, podczas trudów pracy nad kompletnie zaniedbaną posesją numer 102, rodzą się nie tylko przyjaźnie. Nieśmiało rozkwita odwaga, budzi się do życia serce, które od wielu miesięcy czuło tylko tęsknotę i smutek, ku słońcu kieruje się wola walki i marzenia o lepszej przyszłości, takiej prezentującej się w kolorach tęczy, a nie buro-szarych odcieniach zwiędłych liści.

Czytałam tę powieść z przyjemnością. Całym sercem byłam z Luizą, Jankiem i Baśką, śledząc ich losy z zapartym tchem. Nawet po skończonej lekturze oni są ze mną, a wraz z nimi nadzieja, że wszystko ma jeszcze szansę się dobrze skończyć. Ciekawa jestem, czy autorka planuje drugi tom. Chętnie ponownie zajrzałabym do ogródków działkowych Morele, aby sprawdzić jak potoczyły się dalsze losy tej trójki.

Jako zapalona miłośniczka ogrodów nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. "Rodzinny ogród działkowy Morele. Księga urodzaju " Katarzyny Kostołowskiej to uczta dla tych którzy tak jak ja kochają i książki i ogrody.

Zapuszczona do granic możliwości działka na ROD-o za sprawą Luizy zmienia swe oblicze. Wyobraźcie sobie... Cudne jak malowane hortensje, działkowa altana z czerwonymi drzwiami i czerwona donica a w niej nic innego jak morela. Zieleń, kwiaty i radość z tworzenia tego miejsca. Kto ma ogród bądź działkę ten wie o czym mówię.

Ale "Księga urodzaju" to również ludzie. Luiza MUSI zrobić "coś" ze swoim życiem, w którym wraz z odejściem ukochanej osoby tak wiele się zmieniło. Kobieta postanawia kupić działkę ogrodową. Nie znając się absolutnie na roślinach i sztuce zakladania ogrodu, trafia na cudownych sąsiadów, którzy są w stanie jej pomóc. Baśka z działki obok to dojrzala kobieta z bagażem w postaci swojej Matki. Nie ma faceta, a wszystko co robi, podporządkowuje marudnej i zapatrzonej w siebie matce. Baśka i Luiza zaprzyjaźniają się a do grona dwóch sąsiadek dołącza Jan, czyli lokator drugiej sąsiadującej dzialki. Jan to były policjant który na działce znajduje ukojenie swych życiowych niepowodzeń.

Tak więc w Morelach działkowe życie owiane zapachem kwiatów i koszonej trawy łączy ze sobą ludzi. Tu powstają przyjaznie, miłości... Tu roztrzygają się też życiowe zawirowania, a nutka tajemniczości czyni rzeczywistość jeszcze ciekawszą.

Świetnie czytało się tę książkę. Opisy tworzenia ogrodu oraz życiowe zmagania bohaterów były dla mnie tak ciekawe, że nawet nie wiem kiedy dotarłam do ostatniej strony tej książki. Czytanie było tym przyjemniejsze, że książka ma przepiękną, barwną okładkę i pomimo tego, że nie przepadam za tak krzykliwymi okladkami, to ta pasuje idealnie do fabuły.

Po cichu liczę na kontynuację "Rodzinnego ogrodu działkowego Morele ". Pani @katarzynakostolowska nie można tej historii tak zostawić. Myślę, że w Morelach jest jeszcze wiele ciekawych działek i wielu ludzi którzy mają swoje barwne historie.

Tak się złożyło że Księgę urodzaju Pani Katarzyny Kostołowskiej, zabrałam na swoją działkę, którą mam na końcu świata. Gdzie nie mam jeszcze prądu, wody i innych miejskich udogodnień. Siedziałam na krześle turystycznym, wśród wysokiej (dzikiej) trawy, brzęczenia owadów i myślałam ileż pracy mnie na niej czeka 😊.

Kiedy Luiza podejmuje decyzję o kupnie działki, o uprawach roślin, sadzeniu kwiatów, utrzymaniu ogrodu nie ma pojęcia. Dokładnie tak jak ja. Czytając o zmaganiach Luizy na działce nr 102, czułam że to jej sposób na poradzenie sobie z bólem, po stracie najbliższej osoby. Na szczęście nie jest w tym sama, pomagają jej w tym poznani na działkach sąsiedzi. Basia i jej apodyktyczna matka, emerytowany policjant oraz gospodarz ogródków działkowych. To jej nowi przyjaciele, którzy udzielają jej cennych rad działkowych i pomagają w założeniu ogrodu.

„- Cisza! Proszę o spokój! – apelowała przewodnicząca. – Proszę nie przerywać wypowiedzi!

- To ma być swobodna dyskusja – nie zgodził się ktoś na sali.

- Właśnie!

Prezes Skórka podniosła się z miejsca.

- Proszę państwa, nikt nie zabrania się włanczać, ale nie przerywajmy sobie.

- Chyba włączać! – Jakiś młody człowiek spod okna zarechotał.

- Toteż właśnie mówię – odparła pani prezes, opadając na krzesło.

- Tak, proszę państwa, się nie godzi – ciągnęła pani Marszałek, trzymając dłoń na poczerwieniałej szyi – żeby ludzie na działki miesiącami czekali, podczas gdy co poniektórzy nic na nich nie robią! Z ich działek lecą nasiona chwastów na cały ogród. Ja nie wiem, z jakiej to przyczyny miałabym potem całymi dniami wyrywać te chwasty ze swoich wypielęgnowanych grządek. Nikt mi za to nie płaci, a czas to pieniądz.

- Racja! Pozbawić takich działki! W trybie natychmiastowym.

- Albo kazać im płacić kary!

- Proszę państwa – teraz mitygowała dla odmiany pani Skórka – my musimy postępować zgodnie z ustawą. Zgodnie ze statutem. Zgodnie z regulaminem.”

Pod płaszczykiem lekkiej historii, Autorka przedstawia poruszającą opowieść o przyjaźni, miłości i bólu. Ciekawym wybiegiem jest przedstawienie całej historii z punktu widzenia kilku osób. Dodatkowo spisane przed każdym rozdziałem porady dla początkujących działkowców są wskazówką co należy robić w każdym miesiącu.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu Książnica.

Za domowy ogródek dziękuję Home & Kitchen Garden.

Zarządowi Rodzinnego Ogrodu Działkowego Morele, dziękuję za prawo do działki nr 102 😊

Pani Katarzynie Kostołowskiej dziękuję za kolejną książkę wartą przemyśleń.

Zdecydowanie polecam i zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Książnica

Ilość stron: 304

Data premiery: 16 czerwca 2021

Wiosna i lato to zdecydowanie te pory roku podczas których sporo czasu spędzam w ogrodzie. A, że uwielbiam cieszyć się kwiatami, które wdzięcznie ukazują później swoje uroki, sprawia mi to wiele przyjemności. Już teraz każdego dnia sprawdzam czy hortensje zaczynają rozkwitać, czy lawenda pachnie tak przyjemnie jak na to liczę, czy róże potrzebują dodatkowej porcji nawozu, aby ich kwiaty były odpowiednio wybarwione. Dlatego też kiedy przeczytałam opis książki „Księga urodzaju” stwierdziłam, że to coś dla mnie. Zabieram Was teraz do mojego ogrodu, którego czytelniczy zakątek prezentowałam wcześniej i zapraszam na kilka słów o najnowszej książce Katarzyny Kostołowskiej…

Luiza chcąc uciec od otaczającego ja świata kupuje działkę usytuowaną w Rodzinnych Ogrodach działkowych Morele. Choć posiada nikłą wiedzę na temat pielenia grządek , pielęgnacji roślin, czy o ich niszczycielach marzy o tym, aby uciec od zgiełku życia w mieście. Oczywiście życie pisze swoje scenariusze i nie zawsze to, czego od niego oczekujemy potrafi nam sprezentować… Luiza przekraczając bramę Ogrodu Działkowego spotyka ludzi, którzy też mierzą się ze swoimi dylematami, którzy mają rozterki i którzy nie zawsze z gruntu są dobrzy. Czy ogród, a wraz z nim jego pielęgnacja pozwoli zapomnieć i przegonić wszystkie problemy, złe myśli i bolączki? Czy troska o „swój” kawałek ziemi może pomóc w uporaniu się z przeszłością?

Książka ta nie jest poradnikiem wiedzy o roślinach, choć autorka w bardzo ciekawy sposób „przemyciła” sporo informacji na ich temat, dzięki czemu można rozpoznać w niej zaciętą ogrodniczkę.  Przede wszystkim jednak jest to opowieść o ludziach i ogromnej miłości, która potrafi przynieść ukojenie. Książka niby lekka i zabawna, a tak naprawdę odkrywająca prawdę o życiu. Jej bohaterowie są autentyczni i co więcej wykreowani tak, by każdy mógł odnaleźć w nich cząstkę siebie i swoich problemów.

Bardzo serdecznie polecam, szczególnie teraz, kiedy w otoczeniu przyrody można delektować się lekturą , której akcja może zapoczątkować chęć posiadania swojego ogrodu czy działki…

Ogród to moja druga pasja, której oddaje się przez cały sezon. Koi nerwy i daje wiele radości. Tym bardziej z wielkim umiłowaniem oddawałam się opisom, którymi zaskoczyła mnie ta książka.

Muszę potwierdzić, że jest to słodko-gorzka historia pełna życiowych historii. Katarzyna Kostołowska stworzyła ciekawą fabułę i bohaterów, których nie da się nie lubić. Działka Rodos przynosi im ukojenie w cierpieniu, którego doświadczają każdego dnia. Właśnie tam odkrywają wielką moc przyjaźni, zaczynają widzieć przyszłość w ciepłych barwach. To tam znajdują siłę na uporanie się ze swoimi demonami. Uprawianie ogrodu i oglądanie swoich efektów pracy mają wielką moc. To idealna pozycja na lato dla miłośników kwiatów i nie tylko. Każdy z was znajdzie w niej coś dla siebie.

Historia opowiedziana jest z kilku perspektyw, napisana bardzo przyjemnym językiem. Zaskoczeniem była dla mnie bardzo dramatyczna retrospekcja, która znalazła wyjaśnienie na końcu książki. Chylę autorce czoła za takie ujęcie tematu, który poruszy każdego z was. Z ogromną chęcią przeczytam inne książki autorki, a wam oczywiście serdecznie polecam.

Dziękuję publicat_sa za egzemplarz.

Czytając książki spotykamy takie, które nas bawią, smucą czy przerażają. Są też takie, które zaskakują. Wydają się niepozorne, a po skończeniu ich uznajemy, że to są naprawdę dobrze opowiedziane historie. Tak jest w przypadku „Księgi urodzaju” Katarzyny Kostołowskiej.

Było to moje pierwsze spotkanie z tą autorką i zanim zaczęłam czytać książkę zastanawiałam się jak autorka pisze. Czy mi się to spodoba? Muszę powiedzieć, że podobało się i to bardzo. Po skończeniu książki było mi smutno, że to już koniec. Mimo niewielkich rozmiarów książki, chciałoby się czytać dalej o bohaterach i ich losach.

A o czym jest ta książka? I tu kolejne zaskoczenie, bo o ogrodach działkowych we Wrocławiu. Nie miałam jeszcze okazji czytać powieści, która jest osadzona właśnie na trochę do niedawna zapomnianych, a obecnie przeżywających swój renesans z powody epidemii koronawirusa działkach.

Luiza kupuje działkę w Rodzinnych Ogrodach Działkowych „Morele”. Marzy jedynie o tym, żeby schować się przed całym światem i mieć odrobinę spokoju. Pragnie wrócić do równowagi po tragedii, która ją spotkała. Jednak nie wie nic na temat ogrodów. Jak je pielęgnować, co sadzić, zupełnie nic. Tam poznaje Jana, który ma działkę z jednej strony i Basię oraz jej matkę, panią Marię, które mają działkę z drugiej strony. Wszyscy troje postanawiają pomóc Luizie w uporządkowaniu jej działki i między bohaterami zawiązuje się nić porozumienia choć nie tylko.

„Księgi urodzaju” to słodko-gorzka historia o ludziach, o ich poszukiwaniu szczęścia, walki o siebie oraz odkrywaniu co jest w życiu ważne. Na tle przyrody i działek, co jest nietypowym miejsce osadzenia powieści, bohaterowie starają się, każdy na swój sposób, dojść do szczęścia.

Pomysł na książkę jest świeży, nowy i bardzo mi się to podoba. Nie ma jak zwykle, że główna bohaterka wyjeżdża na wieś i odnajduje siebie. Są za to ogródki działkowe, bo czemu nie.

Książka jest świetnie napisana. Zostaje w pamięci. Chętnie przeczytam ją jeszcze raz, żeby jeszcze raz spotkać się z jej bohaterami.

To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i wiecie co?

Jestem zakochana w tej książce!

Luiza to kobieta pochodząca z miasta. Chcąc odpocząc od miejskiego życia kupuje działkę w Rodzinnych Ogrodach Działkowych "Morele". Nie ma pojęcia o uprawianiu kwiatów, wszelakich szkodnikach i o tym, co czeka ją za bramą "Moreli". Czy Luiza odnajdzie się w nowym "świecie"? A może życie na Rodzinnych Ogrodach Działkowych stanie się dla niej najgorszym z możliwych?

Przecudowna okładka! To pierwsza rzecz na jaką zwróciłam uwagę. Kolorystyka totalnie mnie kupiła. No i później doszedł opis, który bardzo mnie zaintrygował. Kiedy książka do mnie dotarła nie mogłam się doczekać aż po nią sięgnę. Autorka w bardzo ciekawy sposób przedstawiła życie mieszkańców na tzw. działkach. Nie było ono w żaden sposób przekoloryzowane. Czasami miałam wrażenie, że jestem na działce u dziadków, a za płotem dzieją się wszystkie opisane w książce rzeczy. Do bólu prawdziwa, ale napisana z ogromnym humorem. Nie zliczę ile razy śmiałam się do książki, a najbliżsi patrzyli na mnie jak na mocno szurniętą. "Księga urodzaju" to świetna książka idealna na wakacje, urlop, letnie wieczory. Czyta się ją szybko, a pióro autorki jest bardzo przyjemne w odbiorze. Zdecydowanie polecam i zachęcam do sięgnięcia po lekturę!