Złudzenie

Charlotte Link – urodzona w 1963 roku, należy do najbardziej poczytnych współczesnych autorek niemieckich. Ogromną popularność zawdzięcza przede wszystkim swej wszechstronności. Zasłynęła zarówno dzięki powieściom obyczajowym, jak i psychologicznym powieściom sensacyjnym w najlepszym brytyjskim stylu. W Polsce nakładem Wydawnictwa Sonia Draga ukazały się: „Echo winy”, „Przerwane milczenie”, „Ostatni ślad”, „Grzech aniołów”, „Dom sióstr”, „Drugie dziecko”, „Obserwator”, „Wielbiciel”, „Lisia dolina”, „Ciernista róża”, „Nieproszony gość” oraz „Gra cieni”, a w planach są kolejne. Link wydała łącznie 17 powieści przetłumaczonych na kilkanaście języków i sprzedanych w samych tylko Niemczech w 25 milionach egzemplarzy. Każda jej nowa książka miesiącami gości na szczytach list bestsellerów. Autorka mieszka z rodziną i swoimi licznymi psami w Wiesbaden.*

Peter Simon znika bez śladu. Swojej żonie powiedział, że będzie u znajomego w Prowansji. Gdy się ON nie odzywał, Laura zaczęła panikować. Szuka śladów, które mogłyby ją naprowadzić na trop męża. We Francji odkrywa fakty, które zmieniają spojrzenie na jej idealnego faceta. Co dzieje się później? Czy go odnajdzie?

Jestem zawiedziony tą książką. Spodziewałem się trzymającego w napięciu thrillera, który mną wstrząśnie oraz doprowadzi do tego, że w nocy nie będę mógł zasnąć. Odniosłem wrażenie, że przeczytałem taką sobie obyczajówkę z domieszką kryminału. Brakowało mi trzymającej w napięciu akcji, intryg oraz morderstw. Według mnie lekki język, ciekawi bohaterowie oraz dobry styl pisarski to nie wszystko. Ponadto pani Charlotte Link nie popisała się jakimś bardzo oryginalnym i dobrym pomysłem. Powiem więcej: był ON trochę szablonowy i dla mnie beznadziejny, gdyż nie zaciekawił mnie. Mówiąc krótko: nudziłem się przez całą książkę i z trudem dobrnąłem do końca.

Gdyby ten utwór był reklamowany jako powieść obyczajowa z dodatkiem kryminału, to wtedy podszedłbym do niego inaczej i moja ocena oraz odczucia byłyby o wiele lepsze. Nuda, nuda, nuda… Jestem bardzo zdziwiony, że ta książka jest tak zła, ponieważ Charlotte Link jest uważana za świetną pisarkę, a jej książki w samych Niemczech sprzedały się w 25 milionach egzemplarzy, więc nie wiem, czy czytałem ten sam utwór, co wszyscy, czy to ze mną jest coś nie tak.

Przejdę do bohaterów. Laura jest kobietą, która o wszystkich się martwi. Gdy ktoś ma do niej zadzwonić, ale tego nie zrobi z jakiejś przyczyny, to już w jej głowie zaczyna tworzyć się szereg najgorszych scenariuszy. Jest irytująca, lubi wszystkim matkować, ale ja ją polubiłem. Nie jestem w stanie określić z jakiej przyczyny, ale jest ona dla mnie spoko.

Miałem wrażenie, że im dalej autorka brnęła w ten swój "pomysł", tym coraz bardziej był ON nudny, a pani Link starała się na siłę zrobić z tego coś na miarę bestselleru.

Przyznaję. Psychologia postaci, niektóre motywy oraz szereg emocji przekazanych przez autorkę są okej, ale tak naprawdę to nie przyczynia się do tego, że zacznę pisać: „WOW! Ale super pozycja” czy „Koniecznie musicie przeczytać”, bo nigdy tak nie będzie.

Podsumowując: nie polecam ani nie odradzam. Sami zdecydujcie, czy chcecie sięgnąć po ten utwór. Ja powiem wam jedno: będę starał się czytać inne książki tejże autorki, które – mam nadzieję – będą o wiele lepsze od tego dzieła.

Kryminał, thriller, powieść, bo tym wszystkim jest Złudzenie, jest niezwykle mroczne, ponure. I nie chodzi tu tylko o klimat książki, choć ON także ma wielkie znaczenie. Mroczność Złudzenia to także mroczność duszy i czynów bohaterów, mroczność, która na sporą część czasu, jaki poświęcamy lekturze tej książki determinuje nasz nastrój.

Złudzenie ma wszystko do czego przyzwyczaiła swoich czytelników niemiecka pisarka. Mamy więc wielką tajemnicę, której rozwikłanie z każdym momentem staje się coraz bardziej niebezpieczne, tajemnicze zniknięcie, zbrodnię (i to jak się okaże taką porządną), nieoczekiwane zwroty akcji, bardzo ciekawie nakreślone sylwetki bohaterów (i to zarówno tych pierwszo- jak i drugoplanowych) i umiejętnie podkręcane napięcie.

Jak to u Link bywa, mamy także wiele wątków, które początkowo zdają się nawet w najmniejszym stopniu nie być ze sobą powiązane. Jednak to tylko (nomen omen) złudzenie:), bowiem od pewnego momentu książki wszystko wspaniale zostaje ze sobą połączone, nie ma żadnych luźnych, nie pasujących do niczego wątków.

Jednak największym plusem książki dla mnie, jest bardzo głęboka psychologiczna analiza samych bohaterów ich postępowania oraz konsekwencji czynów. Mocne, bardzo mocne. Złudzenie to znakomita, wciągająca lektura, którą pochłania się w mgnieniu oka, a której zakończenie niesamowicie zaskakuje. Przyznam się, że cały czas obstawiałam zupełnie inny finał. Polecam.