Zbrodnia nad urwiskiem. Kryminał pod psem. Tom 2

Ostatnimi czasy czytam mnóstwo książek, które noszą szumne miano kryminałów. Nie dość że są to dosyć wtórne historie, a domniemanego zabójcę można odgadnąć po dwóch rozdziałach, to dodatkowo na okładce wypisywane są różne kłamstewka, jaka to cudowna lektura, obok której-jakżeby inaczej trudno przejść obojętnie.

Na szczęście są i takie od których naprawdę trudno się oderwać. Po pierwszej części, która naprawdę wywołuje uśmiech na twarzy, przyszła pora na kolejną porcję przygód detektywa jego psa i zwariowanej dziennikarki.

"Zbrodnia nad urwiskiem" przenosi nas tym razem na pewną zalaną deszczem wyspę. Szymon Solański dostaje zlecenie odnalezienia pewnej dziewczyny, która wybyła na wyspy celem zatrudnienia i nie daje znaków życia. Nasz detektyw wraz z Guciem przybywa na wyspę i od razu zostaje rzucony w wir wydarzeń. Dziewczyna zostaje zamordowana, a dodatkowo Szymon spotyka na wyspie Różę. Uzbrojony w swój intelekt i niezawodną pomoc Gucia, Solański wszczyna śledztwo, mając od razu kilku podejrzanych. Czy będzie to właścicielka motelu, w którym pracowała Kasia, jej córka, a może wiecznie pijana polska "złota rączka"? Na jaw wychodzą coraz to nowe tajemnice, znaczącą pomoc stanowią także listy które dostał od zleceniodawcy. Zachęcam do lektury.

Świetnie się złożyło, że kolejna część tak szybko nastąpiła po pierwszej. Jeśli się polubiło bohaterów, to z niecierpliwością się czeka na kolejną odsłonę. A Gucio ze swoim sarkastycznym podejściem do świata, jest po prostu boski. Sama atmosfera irlandzkiej wyspy również wnosi wiele do powieści Pozostaje mi tylko polecić.

Tak z grubej rury, miałam obawy. Zupełnie niepotrzebne.

Z początku nam się nie kleiło. Jakoś tak było, hmm, nie załonaczyło (nie zainteresowało). Niemniej jednak z każdą kolejną stroną, jak ze wschodem słońca, zaczęło jaśnieć! ZBRODNIA NAD URWISKIEM jest 2 tomem przygód Solańskiego i przesympatycznego Gucia, pieska. Kolejny raz nie czytałam tomu jednego za drugim, jakoś nie ubolewam z tego powodu.

Marta Matyszczak - dziołszka mosz grajfka w tym pisaniu!!! Pisz wela wlezie:). Jo ci przajom. Ta lektura była przekomiczna.

Pani Marto, Chorzowianko, sąsiadko ty moja, koleżanko prawie, jak mnie się to spodobało. Duża dawka gwarantowanego śmiechu. Komizm sytuacyjny i komizm postaci zagwarantował mi kilka godzin dobrej zabawy. Stworzyć na stronicach, na totalnym odludziu, z kilkoma osobami dramat, który jednak jest "zabawny" trzeba mieć niezłą wyobraźnię. Ile razy w tej książce, ktoś upadał, przewracał się czy wywinął orła. Zabawa w słowa czy to w narracji czy w wypowiedziach bohaterów wyszła znakomicie. "Ajrisz stajl".

"Byłem święcie przekonany, że tę wyspę musiał stworzyć sam diabeł".

Tam o to, w te miejsce wybrał się Szymon Solański. Prywatny detektyw, mieszkający na Śląsku, który otrzymał zlecenie poszukiwania zaginionej (nie odzywającej się od jakiego czasu) wnuczki Kasi, Czesława Koszeckiego. Sprawa nietypowa, bo miejsce zaginięcia wnuczki oddalone jest o ponad 2 tys km od Chorzowa, miejsca zamieszkania Szymona.

Solański poddał się wyzwaniu, spakował co mógł i z Guciem (kundelkiem, również detektywem) wyruszył samochodem...w trasę. Miejscem docelowym jest irlandzka wyspa Inishmore. Po dotarciu na miejsce okazuje się, że Kasia Walasek, no właśnie, co z nią?

"Każdy mieszkaniec Kelly`s B&b wydawał mu się podejrzany".

Detektyw, przymusowo przez potworny sztorm, utknął na wyspie. Oj nie chciałabym na tej wsypie spędzić przy tej pogodzie ani dnia.

Zaczyna poszukiwania. A Kasi jak nie ma, tak nie ma. Domyśla się wraz z mieszkańcami, że padła ofiarą zabójstwa.

Większa część akcji książki dzieje się w hotelu z "cudakami", w miejscu gdzie pracowała Kasia. Pracodawczyni, jaj mąż, córka, Król, francuz to mieszanka wybuchowa.

Niełatwo się domyślić kto jest mordercą, tym bardziej, że każdy wydaje się mieć swoje za uszami.

W całej niejasnej sprawie zaangażowanie swoje okazuje Róża Kwiatkowska, była dziewczyna/przyjaciółka detektywa. Skąd i Róża wzięła się na tej wyspie? No miała tam łork u Mejsiura. Zazdrość Szymona o umizgi obecnego chłopaka Róży z początku nie ułatwia śledztwa.

"Za męski szowinistyczny świnizm".

Jednak działając razem (pamiętajmy u ważnej roli Gucia) zaczynają odkrywać kto może stać za śmiercią.

W książce znajdziemy wplątaną historię braci, poczytamy listy przesyłane pomiędzy nimi, począwszy od II wojny światowej. Listy te, skrywają bardzo wzruszającą przeszłość.

"Ryży kudła, wara od źródła".

W całej sprawie znaczącą rolę trop podejmuje również nie kto inny jak Gucio.

"..musiałem więc, jak zwykle, wziąć sprawy w swoje łapy".

Narracja prowadzona przez psa? Trzy i pół nogi kundel, przygarnięty ze schroniska potrafi się bardzo dobrze odwdzięczyć. Potrafi to i owo wyniuchać.

"Pewnie myślicie, że takiego kundla jak ja interesować mogą jedynie żarcie, kima i spacerki".

Cała historia śląsko-irlandzka ze sklejonymi postaciami jest przesympatyczna. Ja to kupiłam. W biblioteczce czekają kolejne dwa tomy. Polecam of course.

Ps.cd. Od dawna jestem również fanką portalu Kawiarenki Kryminalnej, a tu się okazuję, że autorka prowadzi całkiem aktywny tryb pisania również na tej stronie internetowej!

Ps. cd. Brownie - konsumując raz książkę nie wytrzymałam i dziwnym trafem (co prawda wyrób do przerobu) zabrałam się za zrobienie ciasta. Ale to było dobre!!

Początkowo zapoznając się z losami Szymona Solańskiego, głównego bohatera książki autorstwa Pani Marty Matyszczak pt. ''Zbrodnia nad urwiskiem'' stwierdziłam, że jest ON bardzo tajemniczy.

Zastanawiałam, się nad tym, co mogło go skłonić do tego rodzaju zachowania. Na szczęście, kiedy otrzymał, nowe zlecenie pracy to mógł na jakiś czas zapomnieć od prywatnych problemów, które otaczały go praktycznie każdego dnia. Jedno smutne wydarzenie, a tak spowodowało tak wiele zmian w jego życiu. Jak to mówią, że na takie momenty najlepiej jest rzucić się w wir pracy i coś w tym jest. Człowiek nie myśli, ale za to skupia się tak jak Szymon na swojej pracy.

Nie zabraknie w czytanym tekście mocnego zrozumiałego słownictwa, ciekawego i humorystycznego dialogu między bohaterami.

Jako element dodatkowy, który spowodował, że się uśmiechnęłam, to są wplecione opowieści z wydarzeń pieska Szymona-Gucia. Poznamy rodziców Szymona, którzy są wymagający wobec syna i ułożenia jego ponownego życia, co mu się to nie podoba, układanie wbrew jego woli.

Szymon jest w gruncie rzeczy troskliwy, opiekuńczy, a nade wszystko kocha swoją pracę. Róża Kwiatkowska jego przyjaciółka to dobra pracowita dziewczyna, nie lubi zmian w swojej obecnej pracy. Woli pracować tam, gdzie panuje samotność, nie ma ludzi. Przywykła do swojej pracy w smażalni frytek, chociaż jak każda kobieta posiada swoje wyższe aspiracje.

Nie zabraknie w trakcie czytania sytuacji niebezpiecznych, ale są one godne przyciągnięcia wzroku Czytelnika, chcącego dowiedzieć się, czy sprytny detektyw poradzi z zadaniem, jakie ma wykonania-znalezienie polki Katarzyny Walasek.

Książka składa się z 8 rozdziałów, do każdego z nich został dodany krótki cytat w języku angielskim przetłumaczony na język polski oraz umieszczono przed prologiem mapkę-Wyspy Inishmore.

Moje pierwsze spotkanie z autorką Panią Martą Matyszczak uważam za udane.

Polecam przeczytać tę książkę.

„Zbrodnia nad urwiskiem” to druga książka Marty Matyszczak, młodej i świetnie odnajdującej się w pisaniu komedii kryminalnych autorki. 14 czerwca br. zadebiutowała bardzo dobrze wykreowaną powieścią zatytułowaną „Tajemnicza śmierć Marianny Biel”. Szybko zyskała wielu zwolenników swego pióra (w tym mnie). Tym samym dała życie nowej serii powieści Kryminał pod Psem.

„Zbrodnia nad urwiskiem” Marty Matyszczak zawitała u mego progu z prawdziwie psią miną, zamerdała ogonkiem i zagnieździła się w moim domu a nawet i w ogrodzie gdzie zbrodnicza zieleń koniczyny tętni życiem. Jedynie moja Lilka broni dostępu do swego kojca.

Książkę dostałam wraz z extra naklejkami – które zdobią teraz mojego laptopa :) i przepiękną dedykacją od Marty – dziękuję Tobie i Guciowi