Szukasz książeczki dla dzieci z pięknymi ilustracjami i mądrym morałem? "Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" to właśnie taka pozycja - zabawna i pouczająca opowieść o tym, że prawdziwe szczęście można odnaleźć, gdy dzieli się je z innymi.
Każde dziecko wie, że wiewiórki do urocze zwierzątka, które zbierają na zimę zapasy w postaci orzechów. Cyryl jest jednak wyjątkowo niefrasobliwą wiewiórką i mimo zbliżających się chłodów, woli oddawać się przyjemniejszym zajęciom niż magazynowanie pożywienia. W końcu jednak głód zmusza go do rozpoczęcia poszukiwań.
Cyryl wie, że ma ostatnią szansę, by znaleźć coś do jedzenia. Nie posiada się z radości, gdy na jednym z drzew zauważa ostatnią szyszkę. Szybko jednak okazuje się, że nie tylko ON planuje zdobyć smakołyk. Jego rywalką jest wyjątkowo pracowita wiewiórka mieszkająca w tym samym lesie...
"Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" to publikacja w postaci picturebooka, czyli książki obrazkowej. Jej autorami jest duet Rachel Bright i Jim Field, znany z przygotowywania pięknych i mądrych opowieści dla dzieci. Wspaniałe ilustracje są w nich podstawą do snucia historii pełnych humoru i ważnych, życiowych refleksji. Sprawia to, że książka wspiera rozwój dziecka na wielu płaszczyznach. Ćwiczy koncentrację oraz pobudza wyobraźnię i kreatywne myślenie. Treść książeczki idealnie nadaje się do wspólnego czytania z rodzicem i stanowi doskonałą okazję do rozmów na różne istotne tematy.
Rachel Bright i Jim Field są autorami książek "Mysz, która chciała być lwem", "Wilk, który się zgubił", "Koala, który się trzymał". Wszystkie one ukazały się nakładem Wydawnictwa Zielona Sowa, które specjalizuje się w upowszechnianiu książek z zakresu literatury dziecięcej i młodzieżowej.
Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczona jest książka "Wiewiórki, które nie chciały się dzielić"?
Książka jest dedykowana przede wszystkim dzieciom w wieku od 3 do 6 lat. Publikacja posiada twardą oprawę i duży format, co ułatwia wspólne czytanie z opiekunem oraz oglądanie detali. Treść koncentruje się na prostych emocjach, które są w pełni zrozumiałe dla przedszkolaków zaczynających przygodę z literaturą. Dynamiczne przygody Cyryla i Bruce'a skutecznie przyciągają uwagę najmłodszych słuchaczy podczas głośnej lektury.
Czy tekst w tej publikacji jest rymowany i łatwy do zapamiętania?
Opowieść została napisana wierszem, co nadaje jej rytmiczny i niezwykle melodyjny charakter. Rymy są naturalne oraz wpadające w ucho, co znacznie ułatwia dziecku śledzenie fabuły oraz naukę nowych zwrotów. Taka forma literacka sprawia, że książka idealnie nadaje się do wielokrotnego czytania przed snem bez nużenia odbiorcy. Powtarzalne frazy angażują małego czytelnika do aktywnego uczestnictwa w opowiadaniu historii razem z rodzicem.
Jaką rolę odgrywają ilustracje w procesie poznawania tej opowieści?
Ilustracje autorstwa Jima Fielda są pełne humoru oraz nasyconych barw, które stanowią kluczowy element narracji. Grafiki zajmują całe strony i obrazują emocje bohaterów w sposób bardzo czytelny dla dziecka niepotrafiącego jeszcze samodzielnie czytać. Obrazki pozwalają na śledzenie akcji i zrozumienie kontekstu sytuacyjnego nawet bez analizy warstwy tekstowej. Dzięki nim lektura staje się atrakcyjnym doświadczeniem wizualnym, które skutecznie stymuluje dziecięcą wyobraźnię.
Czego konkretnie uczy dzieci ta historia o rywalizujących wiewiórkach?
Historia skupia się na wartości współpracy oraz ukazuje negatywne skutki egoizmu i chciwości. Autorzy pokazują, że wspólne dążenie do celu jest bardziej efektywne i radosne niż samotna, agresywna rywalizacja o zasoby. Dziecko dowiaduje się, że kłótnie o błahe rzeczy mogą prowadzić do niebezpiecznych i trudnych sytuacji. Finał opowieści promuje bezinteresowną przyjaźń oraz umiejętność dzielenia się z innymi w potrzebie.
Dla kogo książka "Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" może okazać się nieodpowiednia?
Publikacja ta nie będzie odpowiednia dla starszych dzieci poszukujących rozbudowanej i wielowątkowej powieści z dużą ilością tekstu. Jest to typowy picturebook, w którym warstwa graficzna dominuje nad treścią pisaną, co może nie usatysfakcjonować czytelników w wieku szkolnym. Osoby oczekujące realistycznych opisów przyrody mogą poczuć niedosyt, gdyż bohaterowie są silnie personifikowani i przejawiają ludzkie cechy charakteru. Produkt koncentruje się na jednej lekcji moralnej, co czyni go lekturą na krótkie, intensywne posiedzenie.
