Wiewiórki, Które Nie Chciały Się Dzielić

Pięknie zilustrowana, zabawna i pozytywna opowieść z morałem, idealna zarówno dla maluchów, które dopiero zaczynają poznawać świat literatury, jak i dla starszych. Polecam całym sercem!

Zabawna, mądra i z morałem :) Przepiękna grafika, tekstu niewiele, ale odpowiednio przeczytany wprawia dzieci w zachwyt :)

Bardzo lubię ładnie wydane książki dla dzieci. I ta oto jest. Duży format, twarda okładka, ładne ilustracje, ciekawy dobrze przetłumaczony teks. I ach, te wiewiórki! Lubimy ją czytać od czasu do czasu.

Bardzo fajna książka, pięknie zilustrowana, jednak dla mojej niespełna trzylatki jeszcze się nie nadaje. Na później będzie super.

Bardzo fajna, śmieszna ksiazka. Fajne teksty, rymowanki I podsumowanie.

Dzielenie się to ogromne wyzwanie dla kilkulatków, więc w takich przypadkach wspomagam się książką.

Czy znana jest Wam sytuacja walki dzieci o zabawki?

Dwie wiewiórki bardzo mocno różnią się od siebie charakterem, ale łączy je wspólny cel: zdobycie szyszki, która została pokochana od pierwszego wejrzenia. Zachłanność jest tutaj ponad wszystko.

Skrzętny Błażej ma już spore zapasy na zimę, ale jego sumienności i zapobiegliwości nie ma granic. Za to Beztroski Cyryl nie zgromadził jeszcze nic. W czasie zaciętej walki niemal na śmierć i życie oba zwierzaki dochodzą do mądrych wniosków, a chęć posiadania odchodzi dla nich na dalszy plan - przyjaźń i dobry czas w końcu stają się najważniejsze.

Piękna i wartościowa historia, która przypomina, że szczęście można odnaleźć wtedy, gdy potrafimy się podzielić z innymi. Spora dawka humoru w tej historii jest atutem, grafika na pewno Was zachwyci.

Mam nadzieję, że jesienną kolorystyką tej książki nie przywołam jesieni, a różnie może być, bo sami wiecie, co się ostatnio dzieje za oknem.

W pięknej serii picturebooków Rachel Bright i Jim’a Field’a znajdziecie również 3 inne tytuły, które poruszają ważne tematy.

Przyznam, że sięgnęłam po książkę zaintrygowana twardą okładką, przedstawiającą dwie nadąsane wiewiórki. Był to trafny wybór, bo w środku odnalazłam przepiękne ilustracje! Niesamowicie barwne, pełne szczegółów, wesołe, całostronicowe, przykuwające wzrok i uwagę moich chłopaków. Na szczęście książka okazała się nie tylko urocza, ale i mądra.

Poznajemy w niej wiewiórczy duet. Zwierzątka mają bardzo różne charaktery - Beztroski Cyryl całą jesień spędza na zabawie, a później odkrywa, że nie ma nic do jedzenia, podczas gdy Skrzętny Błażej ma już zapasy na zimę, ale chce mieć jeszcze więcej. Nagle na drzewie zauważają ostatnią w tym sezonie szyszkę! Rozpoczyna się szaleńczy wyścig. Komu uda się dostać smakołyk? Przeczytajcie sami.

Tekstu w książce jest nie za wiele, ale za to niesie ON bardzo mądre przesłanie. Najmłodsi dowiedzą się, że gdzie dwóch się kłóci, tam trzeci korzysta, że warto się dzielić i mieć przyjaciół.

Mówią, że dzieciom trzeba tłumaczyć coś do skutku i na okrągło. I ja się z tym zgadzam. Ale czasami z pomocą przychodzi mi jakaś mądra książeczka dla dzieci, która niekiedy pomoże bardziej niż niejeden monolog wygłaszany "jak do ściany". I właśnie taką mądrą książeczką są "Wiewiórki, ktore nie chciały się dzielić".

Jest to historia Beztroskiego Cyryla, który zamiast zbierać zapasy na zimę, woli spędzić dni na zabawie. Gdy pewnego dnia zdaje sobie sprawę z tego, że jego spiżarnia zionie pustką, postanawia rozejrzeć się za pożywieniem. Gdy na horyzoncie pojawia się ostatnia szyszka w sezonie wiosna - lato, zaczyna się wyścig, bowiem oprócz Cyryla, o ten cudny smakołyk pokusi się też Błażej, któremu akurat szyszki brakuje do pełnej spiżarni. Która wiewiórka zdobędzie szyszkę? A może się nią podzielą?

"Wiewiórki, które nie chciały się dzielić" to zdecydowanie bajka, która spodoba sie niejednemu przedszkolakowi, a możliwe, że pomoże mu nauczyć się co nieco o dzieleniu się rzeczami z drugą osobą. Historyjka przedstawiona jest w dość żartobliwy sposób, tekst jest rymowany, przez co zdecydowanie bardziej wpada w ucho i nieraz wywołuje uśmiech na twarzy dziecka, gdy mu czytamy. Zresztą praktycznie każde dziecko lubi rymowane i żartobliwe teksty, dlatego jestem pewna, że i bajka o wiewiórkach będzie przez nich uwielbiana!

Na ogromny plus zasługuje oczywiście wydanie książeczki. @wydawnictwo_zielona_sowa wykonało kawał dobrej roboty, a do tego wisieńką na torcie są tu ilustracje wykonane przez Jimiego Fielda, które są po prostu przepiękne! Do tego twarda oprawa i szczerze... ja sama bawiłam się przy niej śwetnie, a co dopiero mały człowiek. Polecam ogromnie!

Uwielbiam książki z Zielonej Sowy za ich morały i pouczające historie. Tym razem w ręce wpadła mi historia o dwóch wiewiórkach. Jedna z nich spędziła jesień na zabawie, przez co nie miała uzbieranych zapasów na zimę, druga miała ich aż nadto, ale i tak jej było mało, dlatego gotowa była pobić się za piękną dorodną szyszkę. Oba zwierzątka walczą o nią z całych sił, gdy wtem… no właśnie co? Musicie przeczytać!

Poprzez zabawną, rymowaną opowiastkę, przemycone zostało kilka ważnych rzeczy. Dziecko może nauczyć się z tej krótkiej książeczki tego, że nie należy odkładać ważnych rzeczy na potem, ponieważ może być za późno, w życiu jest czas na zabawę i na obowiązki. Nie należy być również chciwym, po cóż nam więcej niż potrzebujemy, podczas gdy inni nie mają nic? Chciwość może zgubić. Historia pokazuje również, że współpracując, osiągniemy więcej niż podczas rywalizacji, a tam, gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta.

„Wiewiórki, które nie chciały się dzielić” mają duży format i prześliczne ilustracje wykonane przez Jima Fielda. Barwne obrazy z całą pewnością przyciągną wzrok najmłodszych czytelników. Myślę, że temat dotyczący zwierząt jest szczególnie lubiany i bardzo uniwersalny, więc pozycja ta będzie odpowiednia zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców w wieku około czterech, pięciu lat.

Podczas lektury, przypomniały mi się słowa francusko-niemieckiego filozofa Alberta Schweitzera: „Szczęście to jedyna rzecz, która się mnoży, jeśli się ją dzieli” i to zdanie idealnie opisuje prezentowaną przeze mnie książeczkę. Warto czytać dzieciom, warto zaszczepiać w nich miłość do literatury od najmłodszych lat i warto sięgać po takie ładne, pouczające historie.

Sięgając po książkę, pamiętajcie, że została ona napisana w formie rymowanki, a treści jest w niej mało. Do tej pory ukazało się kilka części tej serii: o myszy, koali, wielorybie oraz wilku. Czuję, że ja sama muszę poznać je wszystkie!

Odkąd ta książka pojawiła się w naszym domu, czytamy ją codziennie. Dzieciaki same chętnie po nią sięgają i przeglądają ilustracje. Historia jest wciągająca, angażująca zabawna i z morałem. Zatem... nic więcej do szczęścia nie potrzeba ;-).

Bardzo lubię dziecięce książki z przesłaniem, a więc postanowiłam skusić się na bajkę, która zachęcała mnie swoją treścią już od dłuższego czasu.

Głównym bohaterem jest Cyryl, dość leniwa wiewiórka, której nie chciało się gromadzić zapasów na zimę. Teraz doszedł do wniosku, że przydałaby mu się pewna szyszka. Niestety, tę samą sztukę upatrzyło sobie inne zwierzątko. Czy Cyryl z kolegą doszli do porozumienia?

Książka nie jest za obszerna, jednak w bardzo prosty i ekspresowy sposób pokazuje, co może wyniknąć z tego, jeśli nie będziemy umieli się między sobą porozumieć. Współpraca w obecnych czasach to podstawa i dzięki dobrym chęciom zawsze można wyjść korzystnie na każdym przedsięwzięciu.

,,Wiewiórki, które nie chciały się dzielić” to publikacja z bardzo ważnym przesłaniem. Zawiera mnóstwo kolorowych ilustracji, które cieszą oczy, a różnorodne rozłożenie tekstu sprawia, że jest to jedna z ciekawszych lektur, z którymi miałam okazję zapoznać się w ostatnim czasie.