Wybitnie utalentowane, ale często nieodkryte bądź też zapomniane... Sylwia Zientek w publikacji "Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn" oddaje głos polskim artystkom i opisuje ich niezwykle barwne losy, nie szczędząc przy tym szczegółów, o których wiedzą wyłącznie nieliczni.
Choć czasy, gdy prawo nakazywało kobietom podporządkowywać się woli ojca bądź męża, już dawno przeminęły, to wciąż można odnieść wrażenie, że przedstawicielki płci pięknej, które wykonują obecnie rozmaite zawody, pozostają niedoceniane. Dobrym przykładem są chociażby artystki, których dzieła stanowią jedynie niewielką część zbiorów w największych muzeach na świecie. Skąd wzięła się ta tendencja, skoro kobiety zajmują się sztuką już od czasów starożytnych?
W książce "Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn" Sylwia Zientek przybliża czytelnikom sylwetki 20 niewątpliwie wybitnych polskich artystek tworzących w okresie przypadającym od czasów oświecenia aż po XX wiek i udowadnia, jak ogromny wpływ miały one na rozwój naszej rodzimej sztuki. W środku czekają opisy barwnych życiorysów Magdaleny Abakanowicz, Zofii Stryjeńskiej i Aliny Szapocznikow, a także postaci mniej znanych szerszemu gronu, których historie również warto poznać.
O autorce
Sylwia Zientek to polska autorka specjalizująca się w literaturze obyczajowej, romansach, literaturze pięknej, powieściach historycznych oraz biografiach i pamiętnikach, o której na przestrzeni ostatnich lat zrobiło się głośno za sprawą dzieł takich jak "Polki na Montparnassie" czy "Lunia i Modigliani". W 2013 roku jej książka "Złudzenia, nerwice i sonaty", opowiadająca o zmaganiach trzydziestokilkuletniej kobiety cierpiącej na ataki paniki, nadużywającej alkoholu i umęczonej konsumpcjonizmem, została nominowana do Literackiej Nagrody Angelusa. Jej teksty biograficzne ukazywały się nie tylko na blogu Fantasmagoria, ale także w "Wysokich Obcasach" oraz "L'Officiel" i "Skarpie Warszawskiej".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Jakie konkretne artystki zostały opisane w książce "Tylko one. Polska sztuka bez mężczyzn"?
Publikacja przybliża losy wybitnych polskich malarek i rzeźbiarek, takich jak Olga Boznańska, Anna Bilińska czy Tamara Łempicka. Autorka skupia się na kobietach, które mimo ogromnego talentu często pozostawały w cieniu swoich kolegów po fachu przez dziesięciolecia. Czytelnik poznaje nie tylko ich drogę twórczą, ale również prywatne zmagania z konwenansami społecznymi minionych epok. Książka stanowi rzetelne kompendium wiedzy o pionierkach, które przecierały szlaki kolejnym pokoleniom kobiet w świecie sztuki.
Czy ta książka jest napisana językiem przystępnym dla amatora historii sztuki?
Autorka posługuje się stylem narracyjnym, który łączy rzetelną wiedzę historyczną z wciągającą i dynamiczną opowieścią biograficzną. Treść jest wolna od hermetycznego żargonu akademickiego, co czyni ją idealną lekturą dla osób rozpoczynających swoją przygodę z historią polskiego malarstwa. Sylwia Zientek kładzie duży nacisk na kontekst obyczajowy i emocjonalny, dzięki czemu biografie czyta się z zainteresowaniem równym literaturze faktu. To doskonały wybór dla każdego, kto szuka inspirujących historii o determinacji i wielkiej pasji.
Czy wydanie zawiera ilustracje i reprodukcje obrazów wspomnianych w treści?
Wydanie zostało wzbogacone o liczne materiały wizualne, w tym wysokiej jakości reprodukcje dzieł oraz archiwalne fotografie portretowe artystek. Obecność ilustracji pozwala na bieżąco konfrontować opisy technik malarskich z rzeczywistym wyglądem omawianych w tekście obrazów. Staranna oprawa graficzna ułatwia zrozumienie ewolucji stylu poszczególnych malarek na przestrzeni lat ich aktywności. Dzięki temu publikacja pełni funkcję nie tylko edukacyjną, ale również estetyczną, stanowiąc wartościowy album dla kolekcjonerów.
Jakie ramy czasowe obejmuje opracowanie przygotowane przez Sylwię Zientek?
Książka koncentruje się głównie na przełomie XIX i XX wieku oraz okresie międzywojennym, czyli czasach najintensywniejszej walki kobiet o dostęp do edukacji. Czytelnik śledzi proces emancypacji twórczyń od momentu, gdy nie mogły one studiować na akademiach, aż po ich wielkie sukcesy na międzynarodowych salonach. Autorka precyzyjnie analizuje, jak zmieniała się sytuacja kobiet w polskim środowisku artystycznym na przestrzeni kilku kluczowych dekad. Jest to kluczowy okres dla ukształtowania się nowoczesnej tożsamości polskiej sztuki tworzonej przez kobiety.
Komu odradza się wybór tej publikacji jako źródła wiedzy o sztuce?
Książka nie jest odpowiednim wyborem dla osób poszukujących wyłącznie technicznych analiz warsztatowych lub ogólnego podręcznika do nauki historii sztuki powszechnej. Skupienie na specyficznym wycinku, jakim jest polska sztuka kobieca, sprawia, że pominięto w niej szerokie nurty europejskie niezwiązane bezpośrednio z losem bohaterek. Czytelnicy oczekujący chronologicznego wykładu o wszystkich polskich twórcach, w tym mężczyznach, mogą poczuć niedosyt ze względu na przyjętą perspektywę. Publikacja jest wyraźnie sprofilowana na ujęcie herstoryczne i skupia się na przywracaniu pamięci o kobietach.
