Trzy pierścionki

▫Natasza Socha - Trzy pierścionki▫

Ocena: 4/5 ⭐

Wydawnictwo: purple_book_wydawnictwo

Gatunek: kryminał

Data wyd.: 11.10.2023

Seria: Demony przeszłości #3

O czym?

Do Klary i Antoniego zgłasza się ojciec Doroty, która zaginęła w 2007 roku. Starszy pan twierdzi, że widział w Krakowie jej męża, którego od początku podejrzewał, że ma coś wspólnego z zaginięciem jego córki. Sęk w tym, że Bogusław - jej mąż, niedługo po zaginieciu żony popełnił samobójstwo. Sprawa jednak od razu wchodzi Klarze za skórę i przeczuwa, że jest to temat dla Archiwum X. Razem z Antonim rozgrzebują śledztwo i ruszają tropem zdjęcia, które zrobił ojciec zaginionej rzekomo jego zięciowi.

Co myślę?

Kolejna zagadka w którą zagłębiają się Klara i Antonii, i kolejna książka, którą przesłuchałam raz dwa. I tym razem wciągnęłam się od samego początku i chciałam jak najszybciej poznać prawdę. Muszę przyznać też, że chyba z czterech do tej pory przesłuchanych przeze mnie książek z tej serii rozwiązanie tej zagadki najbardziej mnie zaskoczyło. Jestem ciekawa czym autorka zaskoczy mnie przy kolejnych, bo od razu wzięłam się za kolejny tom.

Trzytomowy cykl kryminalny autorstwa Nataszy Sochy pt. DEMONY PRZESZŁOŚCI powstał w 2023 roku, a zatem jest to dość świeża odsłona pisarki. Początkowo byłam bardzo zdziwiona, że tak znana postać w świecie polskiej literatury decyduje się na tworzenie historii z mordem w tle, ale teraz wiem, że nie był to zły krok. Wręcz przeciwnie, cały wspomniany cykl ma swoje niewątpliwe zalety. Po pierwsze, autorka nie wymaga od czytelnika sięgania po opowieści w sposób chronologiczny, co ja niesamowicie sobie cenię. Tym razem odbiorcy mogą zacząć czytać nawet od ostatniego tomu, nikomu nie grozi uczucie zagubienia. Po drugie, wszystkie trzy historie to mieszanka kryminału i obyczaju, a zatem każdy znajdzie w nich coś dla siebie. Trzeci walor całego cyklu to jego szata graficzna- druk jest duży, czytelny, a daną opowieść może pochłonąć nawet bardzo zapracowany czytelnik.

„Trzy pierścionki” to trzeci i ostatni tom DEMONÓW PRZESZŁOŚCI Kolejny raz para policjantów, Klara Majewska i Antoni Praszyński, muszą rozwikłać zagadkę sprzed wielu lat, w końcu pracują w wydziale nazywanym archiwum X. Tym razem, w sposób niepewny, zgłasza się do nich starszy mężczyzna, który od piętnastu lat usiłuje odszukać swoją córkę, Dorotę. Oznajmia on, że kobieta wyszła z domu i już nigdy nie skontaktowała się z rodziną. W chwili zaginięcia była mężatką, kochała swoją pracę, jak też była w stanie błogosławionym. Winą za cały dramat ojciec Doroty obwinia swojego zięcia, który i tak już nie żyje. Jednak to, co wyznaje policjantom, totalnie ich szokuje i początkowo wydaje się nawet… nierealne. Co takiego im mówi? Czy śledztwo, które zostało zawieszone wiele lat temu, może w końcu zostać rozwiązane? Jak widać, zrozpaczony rodzic nie próżnuje i poruszy niebo i ziemię, byle tylko dojść do prawdy. Wcale mnie to nie dziwi, zapewne zrobiłabym dokładnie to samo.

Klara i Antoni nie odpuszczają, a zadawanie pytań świadkom to dość zawiła droga między Poznaniem a Krakowem. Czy osoby znające niegdyś Dorotę pamiętają jeszcze tę sprawę? Czy w ogóle coś powiedzą i kim są? No i jaki związek z zaginięciem Doroty mają tytułowe trzy pierścionki? Okazuje się, że w pracy policji liczą się najmniejsze poszlaki, wskazówki i przedmioty.

Nie chcę zdradzać imion świadków i szczegółów śledztwa, ale myślę, że historia życia Doroty zainteresuje wielu odbiorców, a już na pewno żeńską część. W pewnym momencie zeznania wszystkich postaci zaczynają mocno się mieszać, a stworzoną przez autorkę historię kryminalną można porównać do misternie utkanej sieci pajęczej. W opowieściach kryminalnych mnogość znaków zapytania to akurat zaleta.

Krótka historia kryminalno-obyczajowa jest też dowodem na to, że praca w policji wcale nie jest wcale lekka, łatwa i przyjemna. Gdy jesteś policjantem, to tak naprawdę jesteś nie w pracy, a na służbie, która może trwać 24 godziny na dobę, a nie tradycyjnie od ósmej do szesnastej. Co więcej, autorka każe nam pamiętać, abyśmy doceniali drobiazgi, na przykład wspólny obiad z rodziną. Istotne są słowa Klary Majewskiej, która mówi, że w pracy babra się w śmierci, a w domu poznaje życie w najlepszym wydaniu.

Druga strona medalu jest jednak taka, że postać policjanta wcale nie musi być idealna, kryształowa. Funkcjonariusze może i w pracy kierują się żelaznymi zasadami, ale czy tak też jest po zdjęciu munduru? Warto się o tym przekonać, a cały cykl świetnie się do tego nadaje.

Kolejny raz mogę powiedzieć, że trzytomowy cykl kryminalno-obyczajowy udał się pisarce. Żałuję tylko, że istnieje jeszcze jeden, konkretnie cykl sześciotomowy pt. FLORENTYNA, ale ja na razie mam do niego utrudniony dostęp. Oby to się kiedyś zmieniło.

Polecam- jest wciągająco, lekko, wygodnie pod względem graficznym.