Tajny raport. Jack Reacher. Tom 29

Jack Reacher budzi się przykuty kajdankami do stołu, ranny i częściowo pozbawiony pamięci. Nie ma pojęcia, jak się tam znalazł.

Szybko okazuje się, że został uwięziony przez Fletchera, byłego wojskowego, obecnie przywódcę grupy przestępczej zajmującej się włamaniami do luksusowych domów. Od Vidica, jednego z jej członków, dowiaduje się, że miał wypadek. Na zakręcie samochód wypadł z drogi, a kierowcą był agent FBI. Reacher przyjmuje propozycję sojuszu z Vidicem, ale szybko okazuje się, że kieruje się zupełnie innym celem. Wraz z detektyw Knight, trafia na ślad tajnego raportu wojskowego, którego treść może doprowadzić do poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego.

Jack Reacher to postać, której przedstawiać nikomu nie trzeba. Samotnik, były major żandarmerii wojskowej, włóczęga o stalowych pięściach i moralnym kompasie, który często prowadzi go w najbardziej niebezpieczne miejsca.

"Tajny raport" to już dwudziesty dziewiąty tom, a piąty napisany wspólnie przez Lee Childa i jego brata Andrew. Styl narracji pozostaje wierny temu, co czytelnicy serii znają i cenią od lat. Krótkie, dynamiczne rozdziały, błyskotliwe dialogi i pełne napięcia śledztwo sprawiają, że książkę czyta się szybko, bez dłużyzn czy zbędnych ozdobników. Lee i Andrew Child udowadniają, że Jack Reacher nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Nie jest już młodzieniaszkiem, ale wciąż potrafi poradzić sobie z przeciwnikiem. Nie podaje się i zawsze staje po stronie słabszych, a wszelkie problemy rozwiązuje w charakterystyczny dla siebie sposób. Wie, jak użyć pieści i trzeba przyznać, robi to bardzo dobrze. Lubię od czasu do czasu sięgnąć po ten gatunek, a w tych powieściach zawsze dostaję to, czego oczekuję od dobrej książki sensacyjnej. Dla mnie pióro Autora, to gwarancja rozrywki na naprawdę wysokim poziomie. "Tajny raport" to mocny, przemyślany thriller, który zadowoli zarówno wiernych fanów Reachera, jak i nowych czytelników. Ja polecam!

Ulubieni bohaterowie? Jednym z moich jest Jack Reacher. Bo jak nie lubić tego byłego żandarma wojskowego, obieżyświata, który ma niesamowitą umiejętność przyciągania kłopotów? Choć może to one przyciągają jego? W każdym razie Reacher zawsze staje po stronie słabszych, kierując się własnymi zasadami, często bardziej sprawiedliwymi niż prawo.

„Tajny raport” to już dwudziesta dziewiąta część cyklu z tym współczesnym rycerzem bez zbroi i konia, ale za to z żelazną pięścią i moralnym kompasem. To również piąta powieść napisana przez Lee Childa w duecie z jego bratem Andrew. I wiecie co? Mam nadzieję, że nowych tomów powstanie jeszcze wiele, bo po każdy kolejny sięgam z szybszym biciem serca. To już jak spotkanie z najlepszym przyjacielem, którego wypatruję z niecierpliwością.

A najnowsza powieść? Myślałam, że spadnę z fotela! Gość, który bez mrugnięcia okiem rozkłada bandę uzbrojonych oprychów, budzi się związany. Kto u licha porwał Reachera?! Jak to możliwe?! Czy to koniec świata?!

Ale spokojnie, Reacher może mieć złamany nadgarstek i lukę w pamięci, ale to wciąż człowiek, który potrafi zmylić, ograć i ogłuszyć każdego zbira w promieniu kilkudziesięciu stron. I to wszystko z godnością, dowcipem i materacem zamiast żelazka, pod którym prasuje swoje ciuchy. Tak, dalej to robi. I nie, nigdy mi się to nie znudzi.

Akcja pędzi jak ciężarówka bez hamulców. Mamy martwego kierowcę (byłego agenta FBI),niemal sobowtóra Reachera, który wygląda jak żywa zapowiedź kłopotów, podejrzanych gangsterów z planem skoku i sejf pełen milionów. A potem robi się jeszcze ciekawiej, gdy wkracza była policjantka, a pomiędzy bohaterami pojawia się subtelna chemia.

I choć w całej tej rozróbie pełnej bijatyk, zasadzek, włamań i tajemniczych zniknięć można by się pogubić, to Reacher jak zawsze prowadzi nas przez akcję z zimną krwią i genialną intuicją. Niby przypadkowo, a jednak zawsze wie, komu przyłożyć, komu zaufać, a komu podstawić nogę.

Najbardziej zaskakujący zwrot akcji? Tajny raport, który może wstrząsnąć światową równowagą sił. Tak, dobrze czytacie. Oto bohater, który jeszcze przed chwilą spał w tanim motelu, trafia w sam środek afery o wręcz międzynarodowej wadze. A wszystko dlatego, że wziął stopa.

A więc Jack Reacher znów w akcji! A noc w jego towarzystwie nieprzespana!

Czytajcie i Wy! Dla adrenaliny. Dla Reachera. Dla tej satysfakcji, gdy ostatni drań pada na ziemię, a Jack zabiera swoją szczoteczkę do zębów i kieruje się w stronę zachodzącego słońca.

"Tajny raport" to piąta powieść Lee Childa napisana wspólnie z bratem, Andrew Childem i uwaga - dwudziesty dziewiąty tom przygód niezniszczalnego Jacka Reachera! Istotna uwaga - tej serii nie trzeba czytać po kolei.

Były wojskowy, któremu nieobce są sztuki walki, a ich opisy wybrzmiewają naprawdę fenomenalnie; włóczykij o złotym sercu i kamiennym prawym sierpowym, którego używa tylko w razie konieczności. Jego specjalnością jest ratowanie bliźnich z opałów, a te przyciąga nader często. Reacher jeden z moich literackich 'kraszy'. Mix idealny - superhero, samotny wilk i ostatni sprawiedliwy. Zagadka kryminalna, w którą tym razem zostaje wplątany, jest jak zwykle intrygująca i dostarcza nam mnóstwa emocji, akcja - skondensowana i intensywna, a sposób dedukcji Reachera przypomina Sherlocka Holmesa, choć ci dwaj nie mogliby się bardziej różnić.

Każda kolejna książka to gotowy scenariusz na efektowny serial sensacyjny, co bardzo mnie cieszy, bowiem z ogromną przyjemnością oglądam każdą ekranizację tej serii.

Czy tylko ja mam tak, że powrót do książek o Jacku Reacherze jest jak spotkanie ze starym, szorstkim przyjacielem, który nigdy się nie spóźnia, nie owija w bawełnę i zawsze wie, co robi? „Tajny raport” to kolejna porcja konkretu – zero lukru, maksimum akcji.

Reacher jest tym samym twardzielem, który myśli chłodno, działa błyskawicznie i nigdy się nie poddaje, nawet jeśli świat wali mu się na głowę. I to właśnie za to go kocham – za nieludzki wręcz spokój w chaosie, stalowe nerwy i to, że zawsze działa logicznie, bez względu na to, jak absurdalna sytuacja go spotyka.

W „Tajnym raporcie” mamy wszystko, co najlepsze: rządowe tajemnice, brutalne porachunki i rozgrywkę, gdzie nikomu nie można ufać. Nie chcę spoilerować, ale akcja wciąga od pierwszych stron - szczególnie że Jack budzi się przykuty kajdankami, ze złamanym nadgarstkiem i wstrząśnieniem mózgu.

Akcja, sensacja i brawura. Tak pokrótce opisałabym najnowszą część przygód Reachera, powieść w której nie brak dynamiki, zwrotów akcji i zagadek. Intensywna, szybka, tajemnicza i totalnie angażująca. Historia pełna napięcia i niebezpieczeństw. Książka, która wciąga nas w wyrafinowaną grę, w której stawką jest nie tylko życie…

Śmiało mogę napisać, że „Tajny raport” to rasowa powieść sensacyjna, która nawet na moment nie daje czytelnikowi odetchnąć. Tutaj dzieje się naprawdę sporo. Jest dynamicznie i na nudę w żadnym wypadku narzekać nie można. Ta niezwykle wartka i naszpikowana akcją historia sprawia, że totalnie zatracamy się w świecie wykreowanym na kartach niniejszej powieści. Jest intensywnie i efektownie, a przypadkowe osadzenie głównego bohatera w samym sercu sprawy wagi międzynarodowej dodaje tylko pazura fabule. A skoro o bohaterach mowa, to warto wspomnieć, iż nie brak tu świetnie nakreślonych postaci. Choć to powieść naszpikowana akcją, autorzy nie potraktowali niniejszego aspektu po macoszemu. Obok postaci głównego bohatera, którego kreacja urzeka chociażby intelektem i hierarchią wyznawanych wartości, którym pozostaje wierny, duet pisarzy maluje portrety postaci, których wątpliwe moralnie działania sprawiają, iż nie sposób zapałać do nich sympatią.

Jeśli macie ochotę na kawał intrygującej historii utrzymanej w zawrotnym tempie, to koniecznie przeczytajcie „Tajny raport”. Ta powieść to idealny przepis na relaks na jeden bądź dwa wieczory. Miłośnicy powieści sensacyjnych będą ukontentowani lekturą. Rozrywka jak się patrzy!