Sztuka kochania

mnie również do zakupu książki zainspirował film z magdaleną boczarsk,ą w roli główniej...może i nie powinno się zaczynać od filmu,ale dzięki niemu dowiedziałam się o książce..po obejrzeniu czułam się wręcz zobligowana do zakupu i lektury..serdecznie polecam.

,,Sztuka kochania,, to książka, która zachwyciła mnie subtelnością przekazywanej wiedzy. Pani Wisłocka w ponadczasowy sposób uczy jak kochać, a zarazem uzmysławia jak złożone jest życie miłosne. Książka kierowana jest zarówno do osób, które dopiero stawiają pierwsze kroki w miłości, jak i weteranów.

Książka ciągnie się jak ser. Kupiłam ją po to, aby utrwalić sobie przyswojone wiadomości, za to dostałam jakąś papkę. Autorka wielokrotnie wstawia cytaty z innych książek, wiersze o miłości lub fragmenty mitologii, które czyta się w nieskończoność i po jakimś czasie nudzą. Książka nie jest aż tak adekwatna do obecnych czasów jak mówią. Autorka usilnie forsuje określony podział ról we flircie i związku i o zgrozo namawia młode dziewczyny do stosowania metody kalendarzykowej jako ,,najlepszego” sposobu antykoncepcji, w dodatku wielokrotnie. W skrócie, zbyt dużo lania wody, nieadekwatne i szkodliwe treści.

To książka, której nie można pominąć, wręcz pozycja kultowa. Kiedy pojawiła się na rynku w latach 70-tych, wywołała niemałe poruszenie. Dla wielu stała się źródłem rzetelnej wiedzy na temat seksu. Czytana z wypiekami na twarzy, często po kryjomu. Dzisiaj nie budzi już takich emocji, lecz nadal pozostaje ciekawym, mądrym przewodnikiem po świecie seksu i uczuć.

Ksiązka napisana jest piękną polszczyzną, prostym językiem, bez naukowego żargonu oraz wulgaryzmów. To kolejny argument, by zapoznać się z tą pozycją.

Nie jest to książka traktująca tylko o seksie. To książka o intymności, przyjaźni i uczuciowości w związku. To właśnie, a nie opisy pozycji seksualnych czy metod antykoncepcji świadczy o jej wartości. Kochanie się to sztuka i tego trzeba się nauczyć, by tworzyć satysfakcjonujące związki. Dlatego jest to obowiązkowa lektura dla czytelników w każdym wieku.

"Sztuka kochania" to książka, o której aktualnie słyszeli niemal wszyscy. Zrobiło się o niej głośno za sprawą filmu o Michalinie Wisłockiej, więc na fali popularności ukazało się kolejne wznowienie lektury, po jaką sięgają ludzie od wielu lat. To poradnik napisany przez lekarkę będącą ginekologiem, seksuologiem oraz cytologiem, zatem nie dziwię się, że swego czasu była niemal w każdym domu - taka dawka wiedzy jest potrzebna, a że porusza tematy dla wielu wstydliwe i kontrowersyjne, to chętni znajdowali się na każdym kroku.

Lekarka porusza ogrom wątków, o jakich należy mówić. Między innymi zwraca uwagę na znaczące różnice pomiędzy budzeniem się seksualności u chłopców i dziewcząt, zaznaczając, że nie warto spieszyć się z rozpoczęciem współżycia, a tym bardziej rozpoczynać znajomości od seksu. Wisłocka przedstawia szereg zalet wynikających z powolnego poznawania się, delikatnego przechodzenia do kolejnych etapów i cieszenia się sobą nawzajem. Już w tamtych czasach twierdziła, że już w szkole podstawowej należy mówić o wsłuchiwaniu się we własne ciało, seksualności i antykoncepcji - cóż, nawet aktualnie niestety różnie z tym bywa.

Niemałym zaskoczeniem była dla mnie wzmianka o tym, iż ojciec powinien czynnie uczestniczyć w życiu dziecka i pomagać w domowych obowiązkach. Podejrzewam, że ten tekst mógł wywołać burzę w niejednym domostwie, wszak dopiero niedawno mężczyźni (i to niestety nadal tylko niektórzy) zrozumieli, iż wsparcie żony wpływa bardzo pozytywnie na funkcjonowanie całej rodziny. Ponadto w pewnym momencie Wisłocka przekazuje także ogrom negatywnych skutków spowodowanych aborcją, zaznaczając, że jest to najgorszy sposób przerwania ciąży, ale jednocześnie uświadamia, iż podjęcie ostatecznej decyzji powinno należeć do kobiety, bo to ona nosi dziecko, boryka się z różnymi ciążowymi problemami, po czym niemal całe życie mu poświęca. Autorka prosi o niewywieranie presji i oddanie ostatniego słowa kobiecie, bo zmuszanie do czegokolwiek nigdy nie przynosi dobrych rezultatów.

Po lekturze tej książki nie dziwię się, że swego czasu nie spoglądano zbyt przychylnie na poglądy głoszone przez Michalinę Wisłocką - z pewnością były wtedy szokujące, a nawet kontrowersyjne, jednak najczęściej bardzo słuszne i w zasadzie całkiem nowoczesne. Tak naprawdę treść tej książki zdaje się być nadal aktualna, jedynie niektóre wątki, choćby te poruszające problematykę antykoncepcji, uległy przedawnieniu. Z kolei na pewne treści radziłabym przymknąć oko. Niemniej i tak na te czasy, w jakich żyła Wisłocka, jej poglądy były bardzo światłe i sięgające daleko w przyszłość.

Z pewnością ta książka wywarłaby na mnie większe wrażenie, gdybym czytała ją jakieś dziesięć lat temu. Aktualnie nie miałam wypieków na twarzy, a jej czytanie nie wymagało ode mnie chowania się po kątach. Do tego nie poznałam żadnej informacji, o jakiej nie wiedziałabym. Niemniej jest to naprawdę dobra pozycja dla tych, którzy pragną dowiedzieć się czegoś więcej o ludzkiej fizjologii i anatomii, relacjach damsko-męskich, rodzeniu się seksualności bądź zapobieganiu monotonii w związku.

[Adres usunięty]